II SA/Ol 680/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2503630

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 czerwca 2018 r. II SA/Ol 680/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.).

Sędziowie WSA: Adam Matuszak, Piotr Chybicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi J.P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 16 maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, z późn. zm., dalej jako: Przepisy wprowadzające KAS), przedstawił J. P. propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej, wskazując rodzaj umowy o pracę - na czas nieokreślony, stanowisko służbowe - starszy kontroler skarbowy, zaliczane do grupy stanowisk specjalistycznych w służbie cywilnej, miejsce wykonywania pracy - O., komórka organizacyjna - Pierwszy Dział Postępowania Celnego w Urzędzie Celno-Skarbowym oraz określając wynagrodzenie miesięczne. Podano, że zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017 r.

W dniu 8 czerwca 2017 r. funkcjonariusz złożył oświadczenie o przyjęciu powyższej propozycji z zastrzeżeniem, że będzie korzystał ze środków prawnych w celu utrzymania statusu funkcjonariusza.

Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa J. P. złożył skargę do tut. Sądu na powyższą propozycję pracy, powołując się na art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) i wnosząc o uznanie, że propozycja pracy jest innym niż określony w art. 3 ust. 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Zaskarżonej propozycji pracy zarzucił nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia mu propozycji pracy w świetle Przepisów wprowadzających KAS, a mianowicie naruszenie art. 165 ust. 3 i 7 oraz art. 170 ust. 1 tejże ustawy oraz naruszenie art. 179 i 180 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947 z późn. zm. - tekst obowiązujący w dacie składania propozycji - dalej jako: ustawa o KAS) poprzez faktyczne zwolnienie skarżącego ze służby pomimo braku zajścia wskazanych tam przesłanek. Zarzucił także niekonstytucyjność zaskarżonego aktu/czynności poprzez niezgodność z art. 2, 7, 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji. Z ostrożności procesowej - na wypadek gdyby Sąd uznał, iż możliwe ogólnie było składanie funkcjonariuszom propozycji pracy - skarżący podniósł, że nie było to właściwe w stosunku do niego z uwagi na fakt, iż właściwie zastosowane przesłanki z art. 165 ust. 7 powinny prowadzić do przedłożenia mu propozycji służby. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności, a w przypadku uznania, że jest to decyzja administracyjna (o zwolnieniu z służby) - o wyraźne podkreślenie tego elementu w wyroku i w jego uzasadnieniu. Podniósł, że zaczął pełnić służbę w Służbie Celnej 5 maja 1993 r., a do maja 2017 r. pełnił służbę w Urzędzie Celnym na stanowisku starszego specjalisty służby celnej w korpusie młodszych oficerów w stopniu podkomisarza. Na mocy Przepisów wprowadzających KAS w dniu 26 maja 2017 r. otrzymał od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej propozycję pracy, z którą się nie zgadza, gdyż powinien dostać propozycję służby. Propozycja ta nie zawierała żadnych pouczeń co do trybu odwoławczego, a niezależnie od decyzji skarżącego w istocie zwalniała go ze służby, gdyż albo przenosiła do pracy w roli pracownika (tzw. "ucywilnienie"), albo - w przypadku odmowy przyjęcia - zwalniała ze służby z dniem 31 sierpnia 2017 r. Wyjaśnił, że przyjął propozycję działając pod przymusem prawnym i ekonomicznym. Wskazał, że jeśli nie jest to decyzja administracyjna, to musi to być inna możliwa do zaskarżenia forma, gdyż w przeciwnym wypadku naruszona byłaby konstytucyjna zasada prawa do sądu. Podniósł, że zjawisko "ucywilnienia" funkcjonariuszy służb mundurowych nigdy uprzednio w polskim porządku prawnym nie wystąpiło i nigdy nie zdarzyło się, aby ustawodawca ustanowił odgórne mechanizmy zwalniania funkcjonariuszy ze służby i kierowania ich do pracy poprzez przekazanie im propozycji pracy. Zarzucił, że ani w Przepisach wprowadzających KAS, ani w ustawie o KAS ustawodawca w istocie nie zapisał w ogóle prawnej możliwości ucywilnienia funkcjonariuszy. Użyty w art. 165 ust. 3 zwrot "odpowiednio" oznacza, że dotychczasowi pracownicy stali się w KAS pracownikami, a dotychczasowi funkcjonariusze Służby Celnej zostali funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej. Argumentację tę uzupełnia fakt użycia przez ustawodawcę zwrotu "albo" w dalszej części powołanego przepisu. Także w art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS ustawodawca w dalszym ciągu konsekwentnie stosuje słowo "odpowiednio" oraz "albo", co należy jednoznacznie rozumieć w ten sposób iż w zależności od pierwotnej formy rodzaju "zatrudnienia" (umowy o pracę/mianowania na funkcjonariusza) ta sama forma będzie proponowana również w KAS. Również z art. 170 ust. 1 Przepisów wprowadzających KAS wyraźnie wynika rozróżnienie na to, że funkcjonariusze otrzymają tylko propozycje służby, a pracownicy tylko propozycje pracy. Ponadto sytuacja, w której część funkcjonariuszy otrzymałaby tylko propozycję pracy a część propozycję służby jest niezgodnym z Konstytucją nierównym traktowaniem. Wskazał, że jeśli chodzi o ustawę o KAS, to w stosunku do skarżącego nie zaszły żadne przesłanki zwolnienia go z służby określone w art. 179 i 180 ustawy o KAS. Podniósł także, że ustawodawca zapisał niejasne i niedające się obiektywnie zweryfikować przesłanki ucywilnienia w art. 165 ust. 7 (przebieg służby, posiadane kwalifikacje, miejsce zamieszkania). Zarzucił także, że organy dodatkowo stosowały jako podstawę swych działań kryteria pozaustawowe, wynikające z pisma Szefa KAS, w którym wskazano dokładnie, w jakich komórkach i jednostkach organizacyjnych należy dokonać ucywilnienia, co stanowi rażące naruszenie prawa. Podniósł, że nie było właściwe przedstawienie mu propozycji pracy z uwagi na fakt, iż przebieg służby, wiedza i doświadczenie oraz kwalifikacje powinny obligować organ do przedstawienia mu propozycji służby. Wyjaśnił, że z uwagi na długotrwałe zwolnienie lekarskie nie miał możliwości uczestnictwa w procesie reformy KAS i utrzymania statusu funkcjonariusza. Wskazał, że jako oficer służby celnej, pracujący przez gros służby na tzw. "pierwszej linii", czuje rozgoryczenie z powodu nierównego traktowania, gdyż decyzja o jego "ucywilnieniu" nie uwzględniła wiedzy, doświadczenia życiowego, umiejętności oraz przebiegu kariery którą przedstawił. Wskutek decyzji o przeniesieniu na stanowisko cywilne poniósł wymierne straty poprzez pozbawienie go prawa do dodatkowego urlopu, zmniejszenie maksymalnego dodatku stażowego, utraty prawa do urlopu zdrowotnego przysługującego funkcjonariuszom po 5 latach służby oraz prawdopodobnie utracił uprawnienia emerytalne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. Wyjaśniono, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej mając - wynikające z ustawy - wyłączne prawo kształtowania stosunku służbowego, złożył skarżącemu pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w ramach korpusu służby cywilnej. Wskazano, że zakres zadań powierzonych skarżącemu nie wchodzi w skład katalogu zadań - zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o KAS - realizowanych wyłącznie przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Wskutek przyjęcia propozycji zatrudnienia dotychczasowy stosunek służbowy z dniem określonym w propozycji, zgodnie z art. 171 ust. 1 pkt 2 Przepisów wprowadzających KAS, przekształcił się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. W świetle powołanej ustawy przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy nie jest traktowane jak zwolnienie ze służby. Podniesiono, że propozycja pracy dla funkcjonariusza nie ma charakteru decyzji administracyjnej, ani nie jest innego rodzaju władczym aktem lub czynnością z zakresu administracji poddaną kognicji sądu administracyjnego. Wskazano, że skarżący otrzymał propozycję pracy i w ustawowym terminie ją przyjął, kontynuując świadczenie pracy na zaproponowanych warunkach, co dodatkowo przemawia za wnioskiem organu o odrzucenie skargi. Podano, że w Przepisach wprowadzających KAS, regulujących składanie propozycji zatrudnienia, nie zawarto regulacji poddającej tego rodzaju sprawy kontroli sądów administracyjnych. Podstawą taką nie może być też art. 276 ustawy o KAS, gdyż brak jest odesłania do tej normy, a ponadto nie zaistniał żaden z przypadków opisanych w tym przepisie. Nie podzielono także argumentacji skarżącego co do konieczności otrzymania przez niego propozycji pełnienia służby, gdyż art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS, w zestawieniu z regulacją zadań zastrzeżonych dla funkcjonariuszy w ustawie KAS, wskazuje, że ustawodawca pozostawił kierownikom jednostek organizacyjnych autonomiczne prawo co do rodzaju propozycji składanym pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Zastosowanie wyrazu "albo" jest konsekwencją tego, że ta sama osoba nie może jednocześnie być pracownikiem i funkcjonariuszem. W ocenie organu także użyty w przepisie wyraz "odpowiednio" jedynie porządkuje kwestię kto i komu składa propozycję. Natomiast wyraz "odpowiednio" użyty w art. 165 ust. 3 Przepisów wprowadzających KAS reguluje przyporządkowanie pracowników/funkcjonariuszy do odpowiednich jednostek KAS na czas od dnia wejścia w życie ustawy KAS do dnia złożenia i przyjęcia propozycji nowych warunków pracy/służby, ale nie nadaje danej osobie status pracownika/funkcjonariusza, gdyż w takim przypadku cały proces oceny potrzeb kadrowych w nowej strukturze KAS oraz zmiana zadań przypisanych funkcjonariuszom w ustawie KAS, nie miałyby racjonalnego uzasadnienia. Podniesiono przy tym, że przywołany przez skarżącego art. 170 ust. 1 Przepisów wprowadzających KAS nie posługuje się już wyrazem "odpowiednio", a przepis ten wyraźnie wskazuje na to, że funkcjonariusz mógł otrzymać zarówno propozycję pracy jak i służby, zaś złożenie odpowiedniego oświadczenia prowadziło do dalszego zatrudnienia albo wygaśnięcia tego stosunku. Co do podniesionej kwestii niekonstytucyjności Przepisów wprowadzających KAS wyjaśniono, że organ bez przyznania mu w tym zakresie kompetencji nie może dokonywać oceny zgodności z Konstytucją RP kwestionowanych przepisów prawa, a tym samym korzystają one z domniemania konstytucyjności i organ nie jest uprawniony do odmowy ich stosowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżone działanie organu lub jego bezczynność podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). Wyszczególnienie aktów i czynności oraz spraw, zawarte w tym przepisie, ma charakter wyczerpujący i stanowi ono katalog zamknięty (enumeracja pozytywna), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach nie podlega właściwości sądów administracyjnych. Podnieść także należy, że w art. 5 p.p.s.a. ustawodawca określił kategorie spraw nieobjętych zakresem kognicji sądów administracyjnych (enumeracja negatywna), stanowiąc, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach m.in.: wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pisemna propozycja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej określającą nowe warunki zatrudnienia skarżącego w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej.

Podnieść zatem należy, że tryb składania przedmiotowych propozycji określających nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby uregulowany został w art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS. Przepis ten stanowi, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r. pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Z kolei pracownik albo funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, o czym stanowi art. 170 ust. 2 Przepisów wprowadzających KAS Natomiast w przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy: 1) stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, 2) stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej - przekształca się odpowiednio w stosunek pracy albo służby w Służbie Celno-Skarbowej, odpowiednio na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, mianowania do służby przygotowawczej albo służby stałej (art. 171 ust. 1 Przepisów wprowadzających KAS).

Przede wszystkim należy wskazać, że w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych wystąpiła rozbieżność co do możliwości poddania kontroli sądowoadministracyjnej działań organów podjętych na podstawie art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS. Składowi orzekającemu znany jest z urzędu pogląd, prezentowany w niektórych orzeczeniach wojewódzkich sądów administracyjnych, że działanie organu poprzedzające złożenie funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej pisemnej propozycji określającej warunki zatrudnienia stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż ma charakter władczy i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, skoro w art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS ustawodawca wprowadził szczególną, nadzwyczajną podstawę ustawową o charakterze przejściowym, umożliwiającą zwolnienie funkcjonariusza ze służby na skutek przekształcenia stosunku służbowego w stosunek pracy. Uznano, że taka pisemna propozycja dotyczy sprawy indywidualnej (indywidualny adresat i konkretny przedmiot) i ma charakter publicznoprawny. Do chwili upływu terminu do wyrażenia zgody na propozycję zatrudnienia funkcjonariusz służby celno-skarbowej nie jest pracownikiem, z którym zawarty został uprzednio stosunek pracy. Tym samym, skoro zatrudnienie funkcjonariusza ma charakter publiczny (wynikający z administracyjnego stosunku służbowego), to dotychczasowy stosunek prawny łączący funkcjonariusza z organem ma charakter stosunku służbowego, a nie stosunku pracy i sama czynność polegającą na przedłożeniu pisemnej propozycji pracy nie powoduje zmiany charakteru służbowego na pracowniczy. Ocena skutków tak złożonej propozycji i nawiązania na jej podstawie innych stosunków prawnych nie ma znaczenia w sprawie, w której przedmiotem rozstrzygania jest sama propozycja kierowana do funkcjonariusza na podstawie art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS, a nie skutki wywołane przyjęciem tej propozycji (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 672/17 oraz z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 144/18, WSA w Krakowie z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1006/17, WSA w Kielcach z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 647/17 oraz WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Go 847/17, dostępne w Internecie).

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela powyższej argumentacji. Natomiast całkowicie zgadza się z oceną prawną analizowanego zagadnienia wypracowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w licznie wydanych już postanowieniach. NSA wyjaśnił, że złożona funkcjonariuszowi celnemu propozycja zatrudnienia na nowych warunkach - z uwagi na jej charakter - nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) ani nie stanowi aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem: 1) wspomniana propozycja stanowi niewiążącą funkcjonariusza ofertę kontynuacji zatrudnienia na nowych warunkach (niekoniecznie dla niego korzystnych); 2) funkcjonariuszowi pozostawiono swobodę w zakresie przyjęcia lub odmowy przyjęcia przedłożonej propozycji; 3) propozycja nie stanowi władczej formy rozstrzygnięcia, samodzielnie nie kształtuje praw i obowiązków, gdyż sama nie wywołuje żadnych skutków; 4) ustawodawca nie zastrzegł dla propozycji formy decyzji administracyjnej, jak też nie przewidział możliwości odwołania się od propozycji (poza wyjątkiem z art. 169 ust. 4 ustawy); 5) dopiero dokonana przez funkcjonariusza odmowa przyjęcia propozycji implikuje wygaśnięcie stosunku służbowego tj. zwolnienie ze służby (por. postanowienia NSA 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2772/17; z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2827/17; 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 387/18; z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 278/18 - publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto przedstawiona funkcjonariuszowi celnemu na podstawie Przepisów wprowadzających KAS propozycja zatrudnienia nie stanowi też aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Składy orzekające NSA odwołują się w tym zakresie do uchwały NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 (ONSAiWSA 2014, Nr 1, poz. 2), wskazując, że akty lub czynności opisane w tym przepisie posiadają następujące cechy:

a)

mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.;

b)

są podejmowane w sprawach indywidualnych;

c)

mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych;

d)

dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność.

Propozycja zatrudnienia nie ma charakteru władczego (choć jest oświadczeniem woli), albowiem jej skutki prawne uzależnione są od woli adresata propozycji. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że sama sprawa związana z przedstawioną propozycją pozostaje sprawą wewnętrzną z zakresu podległości służbowej, wobec czego wyłączona jest spod kontroli sądowoadministracyjnej w myśl art. 5 pkt 2 p.p.s.a. Organ przedkładając propozycję występuje w charakterze pracodawcy, a nie jako organ administracji publicznej. Propozycja nowych warunków zatrudnienia stanowi jedynie ofertę będącą elementem szerszego procesu zmierzającego do pozostawienia funkcjonariusza w stosunku zatrudnienia. Sama propozycja nie kształtuje ostatecznie sytuacji prawnej funkcjonariusza, sama przez się nie zmienia dotychczasowej sytuacji. Sytuacja ta ulega zmianie dopiero z chwilą zajęcia przez funkcjonariusza stanowiska w przedmiocie przedłożonej propozycji. Tym samym propozycja, o jakiej mowa w art. 165 ust. 7 ustawy, nie stanowi czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 105/18, postanowienie NSA z 28 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 124/18, postanowienie NSA z dnia 2 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 192/18, postanowienie z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 101/18)

Niezasadne jest przy tym twierdzenie skarżącego, że na podstawie art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających KAS funkcjonariusz mógł otrzymać wyłącznie propozycję dalszej służby, a nie propozycję pracy. O ile brzmienie powołanego art. 165 ust. 7 może być niejednoznaczne, to już sformułowanie zawarte art. 174 ust. 3 Przepisów wprowadzających KAS rozstrzyga wątpliwości w sposób jednoznaczny, gdyż określa jakie prawa zachowuje funkcjonariusz, który przyjął propozycję pracy. Zatem rację ma Dyrektor Izby Administracji Skarbowej twierdząc, że propozycja zatrudnienia albo służby może zostać przedłożona zarówno pracownikowi, jak i funkcjonariuszowi, a wyraz "odpowiednio", użyty w tym przepisie, porządkuje jedynie kwestię kto i komu składa propozycję, natomiast nie normuje kwestii jakiego rodzaju propozycja ma być złożona.

Podzielić należy także pogląd NSA, że kwestionowanie legalności propozycji zatrudnienia w ramach stosunku pracy w miejsce uprzedniego stosunku służbowego dotyczy roszczeń ze stosunku służbowego, a więc roszczeń, o których mowa w art. 277 ustawy o KAS, kształtujących treść stosunku łączącego stronę ze Służbą Celno-Skarbową, podlegających właściwości sądu właściwego w sprawach z zakresu prawa pracy. Stosownie bowiem do art. 276 ust. 1, 2 i 6 ustawy o KAS, w przypadku wydania decyzji o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej KAS, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej KAS bądź zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Od decyzji wydanej w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydanej w wyniku odwołania przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast stosownie do jednoznacznego art. 277 ustawy o KAS, spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w przywołanym art. 276 ust. 1 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Przepis ten ma charakter szczególny, wyraźnie określając właściwość sądów powszechnych w tej kategorii spraw służbowych na gruncie przywołanej ustawy, która nie została wprost zakwalifikowana do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem ustawodawca nie zastrzegł właściwości sądu administracyjnego w sprawie przedłożenia funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej propozycji określającej warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w nowo tworzonej strukturze organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej, na zasadzie art. 277 ustawy o KAS, w tych sprawach właściwy jest sąd pracy.

Powyższe uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.