Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2189549

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 14 grudnia 2016 r.
II SA/Ol 1321/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "(...)" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "(...)" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "(...)" z dnia 4 maja 2016 r., nr "(...)" w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

"(...)" wywiódł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "(...)" z dnia 4 maja 2016 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, jako spóźnionej. Wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 23 maja 2016 r. Skarga złożona w dniu 19 października 2016 r. była więc spóźniona. Kolegium zauważyło, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Odpowiedź na skargę doręczono skarżącemu dnia 21 listopada 2016 r.

Dnia 24 listopada 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Podał, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji przebywał w zakładzie karnym i nie mógł odebrać przesyłki wysłanej na adres zamieszkania. Na jego wniosek organ pierwszej instancji przesłał mu zaskarżoną decyzję. Dnia 10 października 2016 r. wpłynęła ona do Zakładu Karnego w "(...)", w którym skarżący został osadzony.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Ponadto, zgodnie z § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Ustanowiona w powołanych przepisach instytucja procesowa przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę (strony) lub uczestników postępowania. Uchybiony termin do dokonania czynności należy bowiem przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki uchybionego terminu w zakresie postępowania.

W ocenie Sądu, wniosek został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący bowiem po dowiedzeniu się z odpowiedzi na skargę o konieczności wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, taki wniosek złożył w terminie 7 dni.

Ponadto, skarżący uprawdopodobnił, że złożenie skargi po upływie terminu było przez niego niezawinione.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jej dopełnienie w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

Skarżący podał w piśmie z dnia 22 września 2016 r., kierowanym do Starosty "(...)", że rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności w dniu 4 kwietnia 2016 r.

W tym dniu skarżący złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, podając adres zamieszkania. Zaskarżoną decyzję wydano dnia 4 maja 2016 r. i doręczono na adres zamieszkania skarżącego, w trybie art. 44 k.p.a., z dniem 23 maja 2016 r. W tej dacie skarżący przebywał już w Zakładzie Karnym w "(...)". W postępowaniu administracyjnym skarżący działał osobiście, a z treści złożonych pism nie wynika, aby mógł on posłużyć się inną osobą. Zaznaczyć należy, że przesyłki kierowane przez organ pierwszej instancji skarżący odbierał osobiście. Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, można uznać, że skarżący bez swojej winy nie dochował terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.