Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1945183

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 30 grudnia 2015 r.
II SA/Lu 935/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ośrodka Sportu z dnia (...) r., znak (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

k.r. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 23 września 2015 r., w której jako przedmiot zaskarżenia oznaczył: "decyzję Sp. z o.o. z (...) r., znak (...) oraz poprzedzające ją decyzje (...) i (...)". Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Lu 765/15, zaś jako jej przedmiot uznano decyzję ostateczną Ośrodka Sportu z dnia (...) r., znak: (...) w przedmiocie odmowy udostepnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Ośrodek Sportu wniósł o jej oddalenie. Spółka wyjaśniła, że wskazane w skardze decyzje zapadły na skutek rozpatrzenia wniosku K. K. z dnia 9 lipca 2015 r., w którym zwrócił się on o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1.

dokumentów prezentujących plan wpływów i wydatków związanych z funkcjonowaniem Areny L. w roku 2014 i 2015, w formie arkusza kalkulacyjnego;

2.

dokumentów prezentujących aktualny stan gospodarki finansowej związanych z funkcjonowaniem Areny L. w roku 2014 i 2015, w formie arkusza kalkulacyjnego (wnioskodawca wyjaśnił, że chodzi o dokumenty, które zawierają informacje o kosztach i wpływach związanych z funkcjonowaniem stadionu; w przypadku braku tego rodzaju dokumentów zwrócił się o udzielenie informacji, jakiego rodzaju dokumentami dysponuje OS w odniesieniu do Areny L., które pozwalają na prowadzenie bieżącej gospodarki finansowej, w tym udostępnienie kopii regulacji wewnętrznych);

3.

treści umów na organizację lub udostępnienia obiektu na koncerty i wydarzenia sportowe na Arenie L. w latach 2014 i 2015.

Decyzją z dnia (...) r., znak: (...) (w skardze błędnie oznaczonej jako decyzja znak: "(...)") Ośrodek Sportu odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 3 przedmiotowego wniosku, w części dotyczącej treści pozostałych (poza udostępnionymi wcześniej wnioskodawcy) umów na organizację lub udostępnienia obiektu na koncerty i wydarzenia sportowe na Arenie L. od września 2014 r. i w roku 2015. Z kolei decyzją z dnia (...) r., znak: (...) Ośrodek odmówił udostępnienia informacji w zakresie pkt 1 i 2 ww. wniosku. Wskazana w skardze w pierwszej kolejności decyzja z dnia (...) r., znak: (...) - jak wyjaśnił autor odpowiedzi na skargę - zapadła natomiast na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją z dnia (...) r., znak: (...) i orzekała o utrzymaniu tej decyzji w mocy.

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. wydanym w sprawie o sygnaturze II SA/Lu 765/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyłączył do odrębnego postępowania sprawę ze skargi na decyzję Ośrodka z dnia (...) r., znak: (...). Sprawę tę wpisano do repertorium pod nowy numer, wskutek czego otrzymała ona sygnaturę II SA/Lu 935/15.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga k.k. złożona na decyzję Ośrodka Sportu z dnia (...) r., znak: (...) nie może być rozpoznana merytorycznie, bowiem jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie decyzja z dnia (...) r., orzekając o odmowie udostępnienia przez Ośrodek Sportu informacji publicznej, została wydana w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 782, dalej jako "u.d.i.p."). Od decyzji tej - jak wynika z dyspozycji art. 17 ust. 2 u.d.i.p. - wnioskodawcy przysługiwał zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące odwołania. Podkreślić należy, że w treści tej decyzji skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i sposobie jej zaskarżenia.

Tymczasem skarżący, w sprawie zakończonej powyższą decyzją, wniosku takiego nie złożył. Załączony do akt sprawy II SA/Lu 765/15 (k. 18 akt sądowych) wniosek z dnia 7 lipca 2015 r. odnosił się bowiem wyłącznie do decyzji Ośrodka Sportu z dnia (...) r., znak: (...). W konsekwencji jedynie załatwiona tą decyzją część wniosku z dnia 9 lipca 2015 r. o udostepnienie informacji publicznej (tekst jedn.: pkt 1 i 2 wniosku), była przedmiotem orzekania Ośrodka Sportu w drugiej instancji. Przedmiotem dwuinstancyjnego orzekania nie była natomiast - wobec braku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - materia objęta pkt 3 wniosku z dnia 7 lipca 2015 r. i załatwiona decyzją odmowną z dnia 22 lipca 2015 r.

Wobec powyższego, skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja podjęta w pierwszej instancji, wobec której strona nie złożyła przysługującego jej zgodnie z art. 17 ust. 2 u.d.i.p. środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Kontrola legalności przedmiotowej decyzji przez Sąd byłaby bowiem dopuszczalna dopiero w przypadku zaskarżenia decyzji podjętej przez Ośrodek Sportu na skutek rozpatrzenia ww. środka zaskarżenia.

Na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. skarżący wprawdzie oświadczył, że odnośnie decyzji z dnia (...) r. składał drogą elektroniczną wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże nie zmienia to faktu, że nie została wydana decyzja na skutek takiego wniosku, a tylko taka decyzja może być skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego. O ile skarżący zdoła wykazać, że rzeczywiście z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpił, służy mu skarga na bezczynność organu w tym zakresie.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.