Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2105130

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 31 sierpnia 2016 r.
II SA/Lu 721/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin; w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia odrzucić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

M. B. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin.

Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie odebrała w dniu 9 sierpnia 2016 r. (k. 11 akt sądowych).

W dniu 19 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało jej doręczone w dniu 9 sierpnia 2016 r., a uchybiła temu terminowi przez "przeoczenie".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a.

Na podstawie art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Należy stwierdzić, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest dopuszczalne w przypadku, gdy ustawa wyznacza konkretny termin do podjęcia danej czynności w toku postępowania sądowego. Jak stanowi art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Strona może więc składać wniosek o przyznanie prawa pomocy wielokrotnie w toku postępowania sądowego i nie jest związana w tym zakresie konkretnym terminem ustawowym. Z tego względu nie jest możliwe uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Sąd podziela więc pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2009 r., sygn. II FZ 421/09 (opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), zgodnie z którym, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest dopuszczalny. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).

Niezłożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w danym momencie postępowania nie może wywołać ujemnych skutków dlatego, że wniosek ten, złożony na każdym etapie postępowania sądowego, do czasu jego zakończenia, podlega rozpoznaniu.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. uznał, że złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny.

Dodatkowo jednak należy wskazać, że gdyby wniosek strony był dopuszczalny, zostałby on rozpatrzony negatywnie ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu.

Zdaniem Sądu z przedmiotowego wniosku nie wynikały obiektywne i niezależne od skarżącej przeszkody w terminowym złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, a wskazane przez skarżącą "przeoczenie" nie może zostać kwalifikowane jako brak winy.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.