II SA/Lu 621/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2588137

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 listopada 2018 r. II SA/Lu 621/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja.

Sędziowie WSA: Joanna Cylc-Malec (spr.), Bogusław Wiśniewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego

I.

oddala skargę;

II.

przyznaje adwokat M. W. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) maja 2018 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) marca 2018 r. nakazującej A. W. rozbiórkę ganku o wymiarach 4,75 x 2,04 m, przyległego do budynku mieszkalnego na działce nr (...) przy granicy działki nr (...) w K. przy ul. (...) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., działając na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowlanego, decyzją z dnia (...) maja 2016 r. w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przebudowy ganku opisanego w decyzji, nakazał A. W. w terminie do dnia (...) września 2016 r.:

1)

zamurować okno we wskazanym ganku w ścianie usytuowanej w granicy z działką nr (...), cegłą ceramiczną pełną na zaprawie cementowej oraz otynkować tynkiem cementowo - wapiennym;

2)

wysunąć na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku, ścianę oddzielenia przeciwpożarowego z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie cementowej, otynkowanej tynkiem cementowo - wapiennym, o grubości minimum 24 cm;

3)

wyprowadzić ponad pokrycie dachu, na wysokość co najmniej 0,3 m ścianę oddzielenia przeciwpożarowego z cegły ceramicznej pełnej, na zaprawie cementowej, otynkowanej tynkiem cementowo - wapiennym, o grubości minimum 24 cm.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej nakazu wyprowadzenia ściany oddzielenia przeciwpożarowego ponad pokrycie dachu i umorzył postępowanie w tym zakresie. W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z (...) marca 2017 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu (...) oddalił skargę A. W. na decyzję dotyczącą nałożenia na niego obowiązków. Sąd podzielił pogląd organów obu instancji w zakresie konieczności likwidacji w przedmiotowym ganku otworu okiennego od strony działki nr (...) oraz wysunięcia na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku ściany oddzielenia przeciwpożarowego.

W dniu (...) listopada 2017 r. skarżący poinformował organ I instancji, że zamurował okno w ganku.

W związku z tym organ zawiadomił strony o wyznaczonym na dzień (...) stycznia 2018 r. sprawdzeniu wykonania nałożonych obowiązków, wskazując jednocześnie, że w przypadku stwierdzenia, że obowiązek nie został wykonany w całości - organ będzie zobligowany do wydania nakazu rozbiórki spornej części obiektu.

Podczas oględzin w dniu (...) stycznia 2018 r. stwierdzono, że zobowiązany wykonał tylko jeden z nałożonych obowiązków tj. zamurował okno. Drugiego obowiązku nie wykonał.

Z tego względu organ I instancji nakazał rozbiórkę ganku na podstawie art. 51 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego.

W ocenie organu odwoławczego decyzja ta jest zasadna, a ponieważ budowa kwestionowanej części obiektu została zakończona nie ma podstaw do wydania nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych. Nie ma też podstaw do nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, gdyż pierwotnie ganek był drewniany. Pozostaje zatem nakazanie rozbiórki przedmiotowego ganku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący A. W. stwierdził, że decyzja jest krzywdząca, a jej wykonanie będzie stanowiło dla niego wyjątkową uciążliwość.

Ponadto w jego ocenie nałożenie obowiązków, oprócz zamurowania okna, było nieuzasadnione. Natomiast wykonanie rozbiórki ganku spowoduje radykalne pogorszenie jego warunków bytowych. Skarżący opisał swoją trudną sytuację życiową, a szczególnie zdrowotną.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezsporne w sprawie jest, że decyzją z dnia (...) maja 2016 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nałożył na skarżącego obowiązek wykonania w terminie do dnia (...) września 2016 r. robót odnoszących się do przedmiotowego ganku, mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez inwestora Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) lipca 2016 r. uchylił decyzję organu I instancji w części odnoszącej się do nakazu wyprowadzenia ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m ściany oddzielenia przeciwpożarowego oraz umorzył postępowanie w tym zakresie, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Natomiast wyrokiem z dnia (...) marca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu (...), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniesioną skargę na ww. decyzję organu odwoławczego.

Tym samym wydana na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane decyzja obligująca skarżącego do wykonania określonych robót uzyskała przymiot ostateczności i prawomocności i pozostaje w obrocie prawnym. Nakazy w niej zawarte nie podlegają zatem kontroli w obecnym postępowaniu sądowym dotyczącym rozstrzygnięcia nakazującego rozbiórkę obiektu. Dlatego też niezasadny jest zarzut zawarty w skardze dotyczący bezpodstawnego nałożenia obowiązku polegającego na wysunięciu na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku, ściany oddzielenia przeciwpożarowego.

Bezspornym jest także, czego w toku postępowania administracyjnego skarżący nie zakwestionował, że w dniu (...) stycznia 2018 r. przeprowadzona została kontrola, w wyniku której ustalono, że ww. decyzja organu I instancji, obligująca inwestora do wykonania robót mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodności z prawem, została wykonana jedynie częściowo - skarżący zamurował okno w ścianie usytuowanej w granicy z działką nr (...).

W konsekwencji decyzją z dnia (...) marca 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 51 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał skarżącemu rozbiórkę ganku.

Wskazać zatem w tym miejscu należy, że celem postępowania naprawczego opartego na przepisach art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W myśl art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję:

1)

o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2)

w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Podkreślić należy, że orzekające nakaz rozbiórki decyzje w warunkach określonych powyżej, nie są zależne od woli organu. Decyzje podejmowane na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy mają bowiem charakter związany. Organ prawidłowo wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że brak jest podstaw do wydania nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych, ponieważ budowa przedmiotowego ganku została zakończona. Nie jest także możliwe nakazanie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, gdyż pierwotnie ganek był drewniany.

Ponadto wskazać należy, że skorzystanie z możliwości swoistej "legalizacji" poprzez wykonanie nałożonych przez organ robót, nie jest podlegającym ewentualnej egzekucji obowiązkiem inwestora, a jedynie pewnego rodzaju przywilejem. Nie korzystając z tego przywileju inwestor musi jednak liczyć się z tym, że w takim przypadku właściwy organ zobligowany jest wydać decyzję, o której mowa powyżej.

Skoro zatem bezspornym jest, że skarżący nie wykonał robót, do których został zobowiązany w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, to swoim działaniem uniemożliwił tym samym rozpatrywanie przez organ ewentualnego wydania pozytywnie kończącej sprawę decyzji z art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Spowodował w efekcie, że organ nadzoru budowlanego zobligowany był do nakazania rozbiórki obiektu pozostającego w sprzeczności z prawem.

W konsekwencji wydaną przez organ I instancji decyzję nakazującą skarżącemu rozbiórkę należy uznać, zdaniem Sądu, za nie naruszającą prawa, jej wydanie stanowiło bowiem w okolicznościach opisanych powyżej obowiązek organu. Poprawnie zatem organ II instancji rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy decyzją stanowiącą w wyniku wniesionej skargi przedmiot niniejszego postępowania sądowego.

Dodatkowo należy wyjaśnić, że opisana przez skarżącego jego trudna sytuacja zdrowotna i bytowa nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.