Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769976

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 29 września 2010 r.
II SA/Lu 516/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński.

Sentencja

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na pismo Wójta Gminy z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie budowy rowów; w zakresie sprzeciwu skarżącego od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 516/10 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy postanawia odmówić G. G. przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy G. G. W uzasadnieniu referendarz wyjaśnił, że strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania bądź aby poniesienie przez nią pełnych kosztów spowodowało uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Przede wszystkim - jak wskazał referendarz - skarżący posiada oszczędności w wysokości wystarczającej do poniesienia kosztów jakie mogą wystąpić na tym etapie postępowania. Jednocześnie podkreślił, że konieczność przeznaczenia przez stronę posiadanych środków finansowych na remont budynku nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.

Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 17 września 2010 r. W dniu 22 września 2010 r. G. G. złożył sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. W jego uzasadnieniu szczegółowo opisał bieżące oraz przyszłe wydatki osobiste i związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.

Rozpoznając sprawę przyznania skarżącemu G. G. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, stwierdzić należy, iż wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżący G. G. zwrócił się do sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, czyli o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego w postępowaniu wynika, iż skarżący zamieszkuje w domu mieszkalnym o powierzchni 90m2, w tym zajmuje 26m2, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w kwocie 853 zł netto. Ponadto strona wskazała, że posiada oszczędności w kwocie 5.000 zł. Część tej kwoty - jak podnosi strona - zaoszczędziła z renty, a część pochodzi z kredytu udzielonego przez dostawcę materiałów budowlanych. Kwotę 1.000 zł wnioskodawca przekazał pasierbicy, pozostałą część planuje przeznaczyć na zakup materiałów budowlanych. Mając na uwadze sytuację finansową wykazaną we wniosku oraz załączonych do niego oraz do sprzeciwu dokumentach, stwierdzić należy, że sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego jest stabilna.

Sąd uznał, że osiągany przez skarżącego comiesięczny dochód oraz jego stan majątkowy, przy uwzględnieniu wydatków, które strona obszernie opisała, między innymi opłat za: energię elektryczną, wodę, wywóz nieczystości, leki, dojazd do lekarza, abonament oraz wydatki związane z utrzymaniem i remontem domu, który regularnie jest zalewany - pozwalają na poniesienie przez niego wszelkich kosztów postępowania sądowego na tym etapie postępowania.

Strona nie wykazał bowiem, że jej sytuacja majątkowa i osobista nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Konieczność przeprowadzenia remontów należącego do strony mienia nie może skutkować przyznaniem jej prawa pomocy (por. Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2006 r., III SA/Wa 1689/05, publ. pod red. B. Dauter - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzecznictwo", Warszawa 2007, s. 436).

Zatem mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w omawianej sytuacji brak jest podstaw do udzielenia skarżącemu prawa pomocy zarówno w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów jak i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Uzyskiwane bowiem przez skarżącego dochody i posiadane oszczędności pozwalają mu na pokrycie kosztów sądowych wymaganych na tym etapie postępowania i wynagrodzenia pełnomocnika (por. Postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 r., I OZ 730/10 nie publ. oraz postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 30 września 2010 r., III SA/Gl 2107/10, publ. NSA - Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Z tych względów wobec braku przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.