Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769939

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 26 sierpnia 2010 r.
II SA/Lu 438/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy Jarosław Harczuk (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia

I.

przyznać M. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych;

II.

odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby strona skarżąca wnosiła o przeprowadzenie czynności skutkujących koniecznością ponoszenia przez Sąd wydatków a tym samym koniecznością ich zwrotu przez stronę skarżącą. Zatem strona skarżąca zobowiązana jest w toku niniejszego postępowania do ponoszenia opłat sądowych. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złote (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Z oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni (...) m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie (...) złotych brutto - (...) złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na leki wynoszące od (...) do (...) złotych miesięcznie, wydatki za gaz wynoszące za okres trzech miesięcy (...) złotych - (...) złotych miesięcznie, wydatki za wodę wynoszące za okres dwóch miesięcy (...) złotych - (...) złotych miesięcznie, wydatki za telefon wynoszące (...) złotych miesięcznie i wydatki na energię elektryczną wynoszące za okres od 15 lipca 2010 r. do 4 stycznia 2011 r. (...) złotych - średnio miesięcznie (...) złotych. Tak więc średnie miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej nie obejmujące kosztów wyżywienia i zakupu środków czystości oraz odzieży wynoszą od (...) złotych do (...) złotych.

W ocenie referendarza sądowego wniosek strony skarżącej jest zasadny odnośnie żądania zwolnienia jej od obowiązku ponoszenia opłat sądowych. Po poniesieniu przez stronę skarżącą wykazanych przez nią kosztów utrzymania koniecznego z dochodu jej gospodarstwa domowego pozostaje kwota od (...) złotych do (...) złotych. Biorąc pod uwagę, że z kwoty tej strona skarżąca ponieść musi miesięczne koszty wyżywienia, zakupu środków czystości czy odzieży stwierdzić należy, że nie ma ona realnych możliwości poniesienia opłat sądowych bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Kwota ta zapewnia bowiem stronie skarżącej dziennie na wyżywienie od (...) złotych do (...) złotych, które to kwoty w ocenie referendarza sądowego jedynie w niewielkim stopniu mogą pokryć wydatki na wyżywienie. Poniesienie zaś z kwoty pozostającej po poniesieniu kosztów utrzymania koniecznego całości czy też części opłat sądowych spowoduje, że strona skarżąca nie będzie mogła ponieść minimalnych kosztów wyżywienia nie wspominając o wydatkach na zakup środków czystości czy odzieży.

Co do zwolnienie strony skarżącej od obowiązku zwrotu wydatków stwierdzić należy natomiast, że skoro z akt sprawy nie wynika aby strona skarżąca miała obowiązek zwrócić wydatki to brak jest podstaw do zwolnienie jej z tego obowiązku.

Dokonując powyższej oceny nie uwzględniono kosztów zakupu węgla i drzewa na opał na zimę, gdyż są to koszty utrzymania okresowe nie stałe.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.