Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769925

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 30 sierpnia 2010 r.
II SA/Lu 411/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy Jarosław Harczuk (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. i M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. L. i M. L. na decyzję Wojewody z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę postanawia I. przyznać M. L. i M. L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych w 1/4 części; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący M. i M. małżonkowie L. wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonali wezwanie.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby skarżący wnosili o przeprowadzenie czynności skutkujących koniecznością ponoszenia przez Sąd wydatków a tym samym koniecznością ich zwrotu przez skarżących. Zatem skarżący zobowiązani są w toku niniejszego postępowania do ponoszenia opłat sądowych. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złote (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Z oświadczeń skarżących i nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący samodzielnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni (...) m2 i utrzymują się z emerytur. Skarżąca pobiera emeryturę w kwocie (...) złotych brutto - (...) złotych netto zaś skarżący w kwocie (...) złotych brutto - (...) złotych netto. Łącznie miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi (...) złotych brutto - (...) złotych netto. Łączne miesięczne koszty utrzymania mieszkania (czynsz, gaz, telefon, energia elektryczna) wynoszą (...) złotych. Ponadto skarżący spłacają zaciągnięte kredyty. Miesięcznie tytułem spłaty kredytów skarżący płacą (...) złotych. Skarżący podnieśli, że po poniesieniu powyższych kosztów na wyżywienie i koszty zakupu środków higieny pozostaje im miesięcznie kwota (...) złotych. Skarżący podnieśli, że do sierpnia bieżącego roku korzystali z pomocy matki. Skarżący wyjaśnili, że prócz mieszkania są właścicielami nieruchomości położonej w P. przy ul. (...), która była remontowana z zaciągniętych kredytów a remont, której obecnie jest wstrzymany z powodu braku środków finansowych.

W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazali, że poniesienie przez nich opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem ponad ich 1/4 część spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Na ocenę tą wpływa to, że znaczną część wydatków skarżących stanowią koszty obsługi zadłużenia kredytowego zaciągniętego w celu remontu nabytej nieruchomości, przy czym wydatki te nie są związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeby mieszkaniowych. Dlatego wydatki te nie mogą usprawiedliwiać wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie można bowiem dać pierwszeństwa zobowiązaniom prywatnoprawnym, którymi są zaciągnięte kredyty przed powinnością ponoszenia opłat sądowych (art. 199 p.p.s.a.) stanowiących dochód budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Porównanie zaś wysokości dochodu netto skarżących do wysokości opłat sądowych niniejszego postępowania przy uwzględnieniu wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania jak i konieczność ponoszenia wydatków na zakup wyżywienia oraz innych niezbędnych kosztów utrzymania wskazuje, że skarżący mogą bez narażenia siebie na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego ponieść opłaty sądowe w 1/4 części.

Odnośnie zwolnienia skarżących od obowiązku zwrotu wydatków stwierdzić należy natomiast, że skoro z akt sprawy nie wynika aby skarżący mieli obowiązek zwrócić wydatki to brak jest podstaw do zwolnienie ich z tego obowiązku.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.