Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769917

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 29 listopada 2010 r.
II SA/Lu 393/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) r., znak: (...) w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego postanawia ustanowić dla M. B.radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w (...).

Uzasadnienie faktyczne

Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 393/10 oddalającego skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) r., znak: (...) w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W formularzu wniosku PPF wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z R(...) L(...), a na ich miesięczny dochód składa się jej uposażenie (na niepełnosprawnego syna, chorującego na mózgowe porażenie dziecięce i autyzm) w wysokości 1.600 zł oraz świadczenie pielęgnacyjne R. L. w kwocie 520 zł, co łącznie wynosi 2.120 zł. Skarżąca wskazała, że ponosi następujące wydatki związane z utrzymaniem domu i rehabilitacją syna: mieszkanie - 360 zł, gaz- 60 zł, energia- 80 zł, internet i TV - 30 zł, rehabilitacja - 100 zł, a więc łącznie 690 zł Dodatkowo co miesiąc od września 2010 r. ma potrącenia komornicze w związku z decyzjami MOPS w (...) Ponadto posiada zadłużenie w spółdzielni mieszkaniowej w kwocie ok.1.700 zł.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.

Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Środki finansowe, jakimi dysponuje ona miesięcznie po odjęciu niezbędnych wydatków są niewielkie, bowiem wynoszą 1.430 zł, a po potrąceniach komorniczych (500 zł) wynosi 930 zł, co daje 310 zł na osobę. W ocenie Sądu nie jest to dochód wystarczający na pokrycie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika (minimum 240 zł), bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, zwłaszcza że w skład rodziny wchodzi niepełnosprawne dziecko wymagające szczególnej troski.

Sytuacja materialna skarżącej uzasadnia zatem uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.