Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2138191

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 23 grudnia 2015 r.
II SA/Lu 216/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca).

Sędziowie WSA: Jacek Czaja, Marta Laskowska-Pietrzak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) 2015 r. nr (...) w przedmiocie nakazania doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) 2014 r. nr (...);

II.

zasądza od (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) na rzecz K. B. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) stycznia 2015 r., nr (...) Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu odwołania K. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia (...) grudnia 2014 r., nr (...), nakazującej A. L. wykonanie w terminie do dnia (...) stycznia 2015 r., w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, trwałego i nieotwieralnego wypełnienia otworu okna połaciowego o wymiarach 70 cm x 118 cm, zlokalizowanego w odległości około 157,5 cm od granicy z działką sąsiednią nr ewid.(...), materiałem w klasie odporności ogniowej min E 30

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wyznaczonego terminu wykonania obowiązku i ustalił nowy termin na dzień (...) lutego 2015 r., w pozostałej zaś części utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco stan faktyczny i prawny sprawy:

Na wniosek K. B. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. pismem z dnia (...) maja 2014 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie robót budowalnych związanych z remontem budynku mieszkalnego na działce nr ewid.(...) położonej w miejscowości S. D., gmina N. D., w związku z ich prowadzeniem w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach techniczno-budowalnych.

Podczas oględzin przeprowadzonych przez inspektorów PINB w L. na ww. działce o nr ewid.(...) w dniach: (...) maja 2014 r., (...) czerwca 2014 r. i (...) września 2014 r. ustalono, że na nieruchomości tej prowadzone są roboty budowlane związane z remontem budynku mieszkalnego na podstawie przyjętego przez Starostę L. zgłoszenia z dnia (...) lutego 2014 r., znak: (...).

W przyjętym bez sprzeciwu zgłoszeniu inwestor zadeklarował wykonanie robót odtworzeniowych w budynku mieszkalnym po pożarze, który miał miejsce w dniu (...) stycznia 2014 r., w tym odbudowę komina oraz odbudowę dachu. Zgodnie z dołączonym do zgłoszenia opisem roboty remontowe miały obejmować:

1)

w zakresie dachu:

- demontaż podsufitki, izolacji termicznej, pokrycia i konstrukcji więźby,

- wykonanie więźby dachowej,

- wykonanie pokrycia dachowego,

- wykonanie izolacji termicznej,

- wykonanie podsufitki z płyty G-K,

- wykonanie malowania,

2)

w zakresie komina:

- rozebranie uszkodzonego komina do wysokości około 1 m nad posadzką,

- wykonanie komina z wkładem ceramicznym z izolacją z wełny mineralnej oraz obudową z pustaków betonowych zintegrowanych z kanałami wentylacyjnymi,

- wykonanie tynku cienkowarstwowego na siatce.

Do zgłoszenia robót zostały dołączone rysunki więźby dachowej oraz rzut dachu, z których wynika, że roboty remontowe obejmowały również wykonanie okna w połaci dachowej (połaciowego) od strony granicy z działką nr ewid.(...) w odległości mniejszej niż 4 m od granicy.

Organ I instancji uznał, że zgłoszenie w zakresie wykonania okna połaciowego zostało przyjęte z naruszeniem przepisu § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż przepis ten stanowi, że odległość od granicy z sąsiednią działką budowalną nie może być mniejsza niż 4 m od zwróconego w stronę tej granicy otworu okiennego umieszczonego w dachu lub połaci dachowej. Organ uznał się zatem zobligowany do przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowalne.

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2014 r. PINB w L. wstrzymał (...) roboty budowalne związane z remontem przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid.(...)

W wyniku rozpatrzenia zażalenia K. B. na ww. postanowienie organ odwoławczy postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2014 r. uchylił je w całości postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Prowadząc ponownie postępowanie organ I instancji ustalił, że roboty budowlane prowadzone przez A. L. w przedmiotowym budynku zostały zakończone. Na istniejących ścianach kolankowych została odbudowana w całości więźba dachowa wraz z pokryciem z blachy profilowanej na kształt gontu wraz z wykonaniem izolacji termicznej i podsufitki z płyt G-K. Wykonany został również komin z wkładem ceramicznym oraz izolacją z wełny mineralnej, a także obudową z pustaków betonowych zintegrowanych z kanałami wentylacyjnymi. Komin ten został osiatkowany, otynkowany i obłożony płytką cegłopodobną. W oparciu o udostępniony przez A. L. w dniu (...) maja 2014 r. i w dniu (...) października 2014 r. materiał fotograficzny PINB w L. uznał, że komin odbudowany został w tym samym miejscu, w którym istniał poprzednio.

W związku z tym, że zamontowane okno połaciowe w odległości 157,5 cm od granicy z sąsiednią działką budowalną oznaczoną nr ewid.(...) narusza przepis § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, organ I instancji decyzją z dnia (...) grudnia 2014 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowalne, nakazał A. L. wykonanie, w terminie do dnia (...) stycznia 2015 r., w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, trwałego i nieotwieralnego wypełnienia tego otworu okna połaciowego materiałem w klasie odporności ogniowej min. E30.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył K. B. zarzucając naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego z pominięciem dowodów złożonych przez skarżącego. Ponadto odwołujący zarzucił naruszenie art. 107 w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wszystkich dowodów, na których oparł się organ I instancji, pomijając wszystkie naruszenia prawa stanowiącego podstawę do wydania decyzji. W oparciu o te zarzuty K. B. wniósł o zmianę decyzji pierwszoinstancyjnej w części w ten sposób, aby wskazane zostały wszelkie zgłoszone przez skarżącego naruszenia Prawa budowalnego, jakich dopuściła się A. L. w realizowanej przez nią inwestycji. Odwołujący w szczególności zwrócił uwagę, że:

- nie ustalono obecnego statusu prawnego istniejącego obiektu budowalnego, a w razie, gdyby okazało się, że "inwestor zamieszkał na budowie to podlega karze grzywny";

- komin na paliwo stałe został wybudowany w innym miejscu na dachu, bowiem poprzedni komin, wykonany z elementów stalowych, wychodził na dach w kalenicy budynku;

- dach został w całości wybudowany od nowa (konstrukcja drewniana, pokrycie, docieplenie podsufitka) z jednoczesnym podwyższeniem w stosunku do stanu poprzedniego, ponadto wykonano nowe powiększone okna lukarnowe, dokonano ocieplenia budynku i wykonano izolację fundamentów budynku.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest faktycznie i prawnie uzasadniona.

W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na usytuowanie okna w połaci dachowej od strony działki oznaczonej nr ewid.(...) z naruszeniem przepisu § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zasadnie PINB w L. orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowalnego o obowiązku doprowadzenia przez A. Ł. wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem we wskazanym zakresie.

Organ II instancji uznał za konieczne uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej jedynie w części określającej termin wykonania nałożonych obowiązków na dzień (...) stycznia 2015 r. wskazując, że stosownie do art. 130 § 2 k.p.a. wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji, a zatem zaskarżona przez K. B. decyzja organu I instancji nie podlegała wykonaniu do czasu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Od dnia wydania decyzji drugoinstancyjnej do dnia upływu wyznaczonego przez organ I instancji terminu wykonania nałożonego obowiązku pozostało natomiast zaledwie kilka dni.

Odnosząc się do zarzutu odwołania wskazującego na brak ustaleń co do statusu prawnego istniejącego obiektu budowlanego organ II instancji podniósł, że z akt sprawy (k. 200) wynika, iż poprzedni właściciele działki nr ewid.(...) - A. i T. małż. M., sprzedali tę nieruchomość (jako zabudowaną domem mieszkalnym wybudowanym zgodnie z pozwoleniem na budowę i oddanym już do użytku, wymagającym modernizacji) A. Ł. na mocy aktu notarialnego z dnia (...) września 2012 r. Rep. A Nr (...).

Odnośnie zarzutu dotyczącego obudowy komina na paliwo stałe L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał natomiast, że Wójt Gminy N. D. decyzją Nr (...) z dnia (...) grudnia 2000 r. (k. 116) zatwierdził projekt budowalny, którego rysunki oznaczone nr (...) (...), opatrzone pieczęcią Urzędu Gminy jako załączniki do ww. decyzji, zostały dołączone do dokonanego w dniu (...) lutego 2014 r. zgłoszenia wykonania robót budowalnych. Projekt ten przewidywał wykonanie komina w aktualnie istniejącym położeniu (k. 48, 81, 80) oraz okna dachowego (k. 50, 51). Rysunek dołączony do dokonanego zgłoszenia remontu (k. 47) przewidywał z kolei wykonanie od strony południowo-wschodniej (podwórka) okien lukarnowych. Gdyby nawet uznać, że okna te zostały powiększone to - zdaniem organu odwoławczego - nie stanowi to odstąpienia od warunków dokonanego zgłoszenia, w sposób podważający przepisy wskazane w art. 30 ust. 1 Prawa budowalnego i dający podstawy prawne do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowalnych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

Za nietrafny organ odwoławczy uznał także zarzut dotyczący samowoli budowalnej w zakresie wykonanego ocieplenia budynku, albowiem roboty te objęte były zgłoszeniem złożonym przez A. Ł. w dniu (...) maja 2014 r., zaś Starosta L. w stosunku do tego zgłoszenia nie wniósł sprzeciwu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na opisaną wyżej decyzję ostateczną K. B. podniósł następujące zarzuty:

I. Nieprawdziwe i niezgodne ze stanem faktycznym i dokumentami zgromadzonymi w sprawie uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zarówno w pierwszej instancji jak i w drugiej, w zakresie:

a)

budowy nowej, wyższej konstrukcji dachu wraz ze zwiększeniem kąta nachylenia połaci dachowych łącznie z nowym pokryciem dachowym - wymagane pozwolenie na budowę;

b)

wykonania nowego okna dachowego (wcześniej nieistniejącego) w połaci dachowej od strony działki skarżącego - niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego;

c)

budowy w innym miejscu na dachu nowego komina na paliwo stale - wymagane pozwolenie na budowę;

II. Brak należytej rzetelności i wnikliwości organów pierwszej i drugiej instancji w trakcie przeprowadzonych postępowań administracyjnych w sprawie samowoli budowlanej na działce nr (...), dotyczące w szczególności następujących spraw:

a)

nieuwzględnienia stanu prawnego użytkowanego przez A. L., przebudowywanego budynku gospodarczego na mieszkalny, tj. nie zakończonej do dzisiaj budowy (brak zgłoszenia zakończenia budowy - zgodnie z wymaganiami określonymi w pozwoleniu na budowę nr (...) z dnia (...) grudnia 2000 r. wydanego przez Urząd Gminy w N. D. i zawarte w pouczeniu tego pozwolenia - pkt 1-3) nieznajdującego odzwierciedlenia w ewidencji geodezyjnej i w księdze wieczystej nieruchomości, gdzie użytkowany do dzisiaj przez A. L. budynek mieszkalny nadal oznaczony jest jako budynek gospodarczy;

b)

niezauważenia lub nieuwzględnienia faktu, że notariusz został wprowadzony w błąd przez sprzedającego i sporządził akt notarialny kupna-sprzedaży budynku mieszkalnego z działką nr (...) na podstawie niezgodnego ze stanem faktycznym zaświadczenia/wypisu z księgi wieczystej nieruchomości, dotyczącego nieistniejącego od blisko 15 lat drewnianego budynku mieszkalnego, rozebranego samowolnie przez sprzedającego ze względu na jego bardzo zły stan techniczny;

c)

niezajęcia stanowiska w sprawie samowolnego docieplenia budynku gospodarczego bez wymaganego zgłoszenia budowlanego;

d)

niezajęcia stanowiska w sprawie samowolnego wybudowania kompostownika w granicy działki, niezgodnie z planem zagospodarowania terenu działki i przepisami prawa budowlanego;

e)

niezajęcia stanowiska w sprawie samowolnego wybudowania nowego ujęcia wody podziemnej w nowym miejscu (studnia głębinowa).

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wykonany przez A. Ł. remont w istocie stanowił przebudowę domu, w dużej części zrealizowaną samowolnie oraz z naruszeniem warunków uzgodnionych pomiędzy skarżącym a poprzednim właścicielem działki nr (...). Po zgłoszeniu przez skarżącego tego faktu do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. organ ten przeprowadził w dniu (...) czerwca 2014 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości. Przybyli na miejsce inspektorzy K. S. i Z. M. - w ocenie skarżącego - nie zachowywali się jednak właściwie (skarżący stwierdził, że "pan K. S. był wyjątkowo nieprzyjemny, wrogi i arogancki", zaś Z. M. "kompletnie nie reagował na jego naganne zachowanie"). W związku z powyższym skarżący w piśmie z dnia (...) września 2014 r. zwrócił się do organu I instancji o odsunięcie od sprawy ww. osób i zastąpienie ich innymi inspektorami. Na pismo to nie otrzymał jednak żadnej odpowiedzi, zaś w dniu (...) września 2014 r. ci sami inspektorzy przeprowadzili kolejne oględziny przedmiotowej nieruchomości.

Odnosząc się do meritum sprawy skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniu L. Inspektora Nadzoru Budowlanego A. Ł. nie dokonała odbudowy więźby dachowej na istniejących (bez podwyższenia) ścianach kolankowych, bowiem w wyniku wykonanych robót doszło do zwiększenia kąta nachylenia połaci dachowych, a w konsekwencji do zwiększenia wysokości budynku w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Doszło przy tym również do zmiany lokalizacji komina. Nowy komin został bowiem wybudowany w innym miejscu niż poprzednio, w odległości zaledwie 105 cm od granicy z działką skarżącego. Ponadto projekt budowlany nie przewidywał żadnego okna dachowego w połaci od strony działki skarżącego, a takowe zostało wykonane. Skarżący wniósł zatem o zmianę zaskarżonej decyzji w taki sposób, by wykonane okno dachowe zostało całkowicie usunięte poprzez jego likwidację i przywrócenie jednolitego wyglądu całej połaci dachu, zgodnego z zatwierdzonym projektem technicznym. Podkreślił przy tym, że organ I instancji, nakazując "trwałe i nieotwieralne wypełnienie otworu okna połaciowego materiałem w klasie odporności ogniowej min. E30", nie określił żadnego warunku dotyczącego nieprzezroczystości materiału wypełniającego.

W odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego II instancji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia (...) lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając skargę w ramach powyższych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona zasadna. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają bowiem prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było w sprawie robót budowlanych związanych z remontem budynku mieszkalnego na działce nr ewid.(...) w miejscowości S. D., gmina N. D. Przedsięwzięcie to, którego inwestorem jest A. Ł., wykonane zostało w oparciu o zgłoszenie z dnia (...) stycznia 2014 r., według którego planowane roboty obejmować miały odbudowę komina oraz odbudowę dachu w przedmiotowym budynku. Podkreślić należy, że jedynie ten zakres robót budowlanych wykonanych na działce nr ewid.(...) jest przedmiotem zaskarżonej decyzji, natomiast inne roboty budowlane w obrębie tej nieruchomości (remont instalacji gazowej wewnątrz budynku, utwardzenie gruntu na ww. działce), których legalność skarżący również kwestionuje w rozpoznawanej skardze, były - jak wynika z akt sprawy - przedmiotem odrębnych postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego. Argumenty skarżącego podnoszone w tym zakresie nie mogą być zatem oceniane przez Sąd w niniejszej sprawie, albowiem wykraczają poza jej granice.

Odnosząc się do przedmiotowych robót budowlanych związanych z remontem budynku mieszkalnego, obejmujących odbudowę dachu i komina, wskazać należy, że poczynione w tym względzie ustalenia prowadzą do wniosku, iż prace te wykonane zostały w sposób odbiegający od przepisów techniczno-budowlanych. Okoliczność ta skutkowała natomiast koniecznością prowadzenie postępowania według reguł trybu naprawczego określonego przepisami art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm., dalej jako "Pr. bud."). Efektem tego postępowania było nałożenie na inwestora, w oparciu o dyspozycję art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., obowiązku wykonania określonych czynności (robót budowlanych) w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Obowiązek ten sprowadza się do wykonania (w określonym, przedłużonym przez organ II instancji terminie) trwałego i nieotwieralnego wypełnienia otworu okna połaciowego o wymiarach 70 cm x 118 cm, zlokalizowanego w odległości około 157,5 cm od granicy z działką sąsiednią nr ewid.(...), materiałem w klasie odporności ogniowej min E 30.

W ocenie Sądu analiza akt sprawy potwierdza przekonanie organów administracji oraz skarżącego, iż wykonane w ramach kwestionowanej inwestycji okno w połaci dachowej w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr (...) narusza przepisy techniczno-budowlane. § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, dalej jako "rozporządzenie"), stanowi bowiem, że odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie może być mniejsza niż 4 m od zwróconego w stronę tej działki otworu okiennego umieszczonego w dachu lub połaci dachowej. Tymczasem sporne okno usytuowane zostało w odległości 157,5 cm od granicy z sąsiednią działką nr ewid.(...) (stanowiącą własność skarżącego), będącą bezspornie działką budowlaną. Nie budzi przy tym również wątpliwości, że wykonanie przedmiotowego okna nie było uwzględnione w dokonanym przez inwestora w dniu (...) stycznia 2014 r. zgłoszeniu.

W oparciu o powyższe, niewadliwe ustalenia faktyczne i prawne, organy obu instancji zasadnie uznały, iż w celu doprowadzenia wykonanych przez A. Ł. robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem niezbędne jest zobowiązanie inwestora do wypełnienia wykonanego w połaci dachu otworu okiennego. Obowiązek ten powinien być jednak określony precyzyjnie - tak, by sposób jego wykonania, w tym przede wszystkim rodzaj, jakość oraz właściwości koniecznych do zastosowania materiałów, nie mogły budzić żadnych wątpliwości. Wymóg ten wynika nie tylko z dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. (w kontekście którego precyzyjność nałożonego obowiązku jest niezwykle istotna ze względu na jego efektywność w doprowadzeniu wadliwych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem), lecz także z art. 107 § 1 k.p.a., który jako jeden z niezbędnych elementów decyzji administracyjnej wymienia jej rozstrzygnięcie. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że rozstrzygnięcie, zwane także osnową lub sentencją decyzji, powinno być sformułowane jasno i precyzyjnie, aby było zrozumiałe dla stron bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem decyzji (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1923/07, LEX nr 478303).

Podkreślić należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, iż decyzja organu administracji państwowej, nakładająca na stronę obowiązek określonego zachowania, powinna obowiązek ten wyrazić precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Rozstrzygnięcia nie można domniemywać, poszukiwać w treści przepisu lub z tegoż przepisu interpretować ani też wyprowadzać z treści uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 30 grudnia 1987 r., sygn. akt SA/Gd 1045/87, publ. ONSA 1987/2/94; z dnia 2 sierpnia 1995 r., sygn. akt III SA 1225/94, publ. ONSA 1996/3/135; z dnia 8 kwietnia 1999 r., sygn. akt III SA 8192/98, LEX nr 46242; z dnia 12 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1886/96, LEX nr 48694; z dnia 2 września 1999 r., sygn. akt IV SA 1418/97, LEX nr 47875; z dnia 23 września 1999 r., sygn. akt SA/Rz 482/98 LEX nr 43933; z dnia 22 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 924/01, LEX nr 81816).

Tymczasem określając obowiązek nałożony w niniejszej sprawie na A. Ł. organ I instancji sformułował swe rozstrzygnięcie w sposób nieprecyzyjny, a przez to naruszył powołane wyżej przepisy (art. 107 § 1 k.p.a., a w konsekwencji również art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Należy bowiem zauważyć, że sentencja decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia (...) stycznia 2015 r. w istocie nie wskazuje, że nakazane roboty budowlane mają być realizowane w budynku mieszkalnym na działce nr ewid.(...) (odnosi się jedynie do lokalizacji spornego okna względem działki sąsiedniej o nr (...)). Ponadto - co zdaniem Sądu stanowi uchybienie najbardziej istotne - organ I instancji, pomimo określenia klasy odporności ogniowej koniecznego do użycia przy wypełnieniu okna materiału, w żaden sposób - jak słusznie zauważył skarżący - nie określa stopnia jego dopuszczalnej przezroczystości, co mogłoby wskazywać na możliwości jego wypełnienia materiałem przezroczystym, a jedynie spełniającym wskazane wymogi przeciwpożarowe. W takiej zaś sytuacji nałożony obowiązek nie doprowadziłby wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z dyspozycją przepisu § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia. Wprawdzie w celu osiągnięcia tego stanu nie jest konieczne wypełnienie spornego otworu materiałem całkowicie nieprzepuszczającym światła, albowiem dopuszczalne byłoby również użycie takiego materiału jak np. luksfery (w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że ściana wypełniona luksferami nie może być traktowana jako ściana z otworami okiennymi - por.m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 210/08, LEX nr 521394; wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 216/14, LEX nr 1525730), jednak kwestia ta powinna być precyzyjnie określona w wydanym rozstrzygnięciu.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących miejsce usytuowania komina na dachu remontowanego budynku, Sąd podziela stanowisko organów, iż w tym zakresie wykonane roboty nie naruszają jakichkolwiek norm techniczno-budowlanych i tym samym nie było podstaw do nakładania na inwestora w tym względzie jakiegokolwiek obowiązku. Bez znaczenia dla tej oceny pozostają ustalenia poczynione pomiędzy skarżącym a poprzednim właścicielem działki nr (...). Roszczeń z tytułu uciążliwości związanych z użytkowaniem komina skarżący może natomiast dochodzić w postepowaniu przed sądem powszechnym.

Poza opisaną wyżej wadliwością kontrolowane decyzje organów obu instancji naruszają prawo również w innym zakresie, co dodatkowo uzasadnia ich uchylenie. Należy bowiem zauważyć, że skarżący w toku postępowania składał do organu I instancji wniosek o "odsunięcie od sprawy" inspektorów K. S. i Z. M. (pismo z dnia (...) września 2014 r. - k. 191 akt adm. I inst.). Wniosek ten należało zatem uznać za żądanie wyłączenia od udziału w postępowaniu wskazanych pracowników i rozpoznać przed wydaniem decyzji w trybie art. 24 k.p.a. Tymczasem analiza akt sprawy potwierdza zarzut skarżącego, iż wniosek ten został całkowicie zignorowany. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela natomiast pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia (...) grudnia 2007 r. (sygn. akt I OSK 318/07, LEX 470179), iż wydanie decyzji rozstrzygającej istotę sprawy administracyjnej, gdy nie została w pełni wyjaśniona kwestia zasadności wniosku o wyłączenie stanowi naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. które musi skutkować uchyleniem decyzji organów obu instancji na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji uwzględni powyższe uwagi i w pierwszej kolejności rozpatrzy wniosek K. B. o wyłączenie od udziału w postępowaniu inspektorów: K. S. i Z. M. Wydając natomiast stosowną decyzję organ ten precyzyjnie sformułuje jej rozstrzygnięcie, a tym samym jednoznacznie określi istotę, zakres i sposób wykonania nałożonego obowiązku.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania, zawarte w pkt II sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.