Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1629305

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 16 stycznia 2015 r.
II SA/Lu 140/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Jarosław Harczuk (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi I. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku postanawia przyznać radcy prawnemu M. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 151,80 (sto pięćdziesiąt jeden 80/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych oraz kwota 4,20 (cztery 20/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.

Uzasadnienie faktyczne

Radca prawny M. M. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniosła, w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z wniosku wynika, że opinia została przesłana skarżącej. Z dołączonego do wniosku potwierdzenie nadania korespondencji na adres skarżącej wynika, że koszt jej nadania wyniósł 4,20 złote.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 490) zwane dalej "rozporządzeniem".

Stosownie do unormowania § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z unormowaniem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził radca prawny, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawczyni prowadziła niniejszą sprawę w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota 4,20 złotych. Wnioskodawczyni udokumentowała fakt wydatkowania tej kwoty i jej wysokość. Oświadczyła również, że wydatkowana została ona w związku z przesłaniem opinii skarżącej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.