Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 773194

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 28 stycznia 2011 r.
II SA/Łd 972/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Grosińska (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz córką. Żona skarżącego posiada udział w prawie własności do domu jednorodzinnego, rodzina zajmuje mieszkanie o powierzchni 84 m kw. Na dochody rodziny składają się emerytury małżonków w łącznej kwocie 6.607 złotych oraz renta córki w wysokości 525,88 złotych.

Skarżący oświadczył, że oboje z żoną są osobami starszymi (84 lata). Skarżący jest emerytowanym nauczycielem akademickim, żona - również emerytowaną nauczycielką. Żona skarżącego jest inwalidką, ciężko chorą, obecnie w stanie zagrożenia życia. Wszelkie dochody przeznaczane są na zakup leków ratujących życie. Córka skarżącego jest inwalidką, niepełnosprawną od urodzenia, wymaga całodobowej opieki. Strona podniosła, że w tej sytuacji pierwszym obowiązkiem jest dla niego ratowanie życia i nie może przeznaczyć środków finansowych na prowadzenie sprawy, w której czuje się pokrzywdzony. Podkreślił, że na leki i opiekę przeznacza znaczne środki, pozostałą część dochodów - na utrzymanie domu (jako przykładowe koszty strona podała: energia elektryczna 437 złotych, woda - 231 złotych). Ponadto skarżący oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący wraz z żoną są osobami starszymi i schorowanymi, mają pod opieką również niepełnosprawną córkę. Skarżący deklaruje osiąganie dochodów w znacznej kwocie, jednak nie można tracić z pola widzenia faktu, że w znacznej części przeznaczane są one na zapewnienie opieki medycznej i nabycie leków, w tym ratujących życie. Wiek, liczne schorzenia i niepełnosprawność córki skarżącego powodują, że pierwszeństwo w zaspokajaniu przyznać należy wydatkom na opiekę medyczną. Powyższe zaś wywołać musi skutek w postaci uznania wniosku strony za uzasadniony.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.