Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 773181

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 2 grudnia 2010 r.
II SA/Łd 956/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt w A w Ł. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 9 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt w A w Ł. Skarżący podnosząc szereg zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, przyznanie prawa pomocy, a jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając postawione wnioski skarżący skupił się na argumentacji dotyczącej merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji. Z kolei wskazując na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej, po dokonaniu opłat za pobyt w ośrodku pozostaje mu jedynie 30% dochodu. Podkreślił, iż wykonanie przedmiotowej decyzji poprzez nieprawidłowe, ponowne odliczenie zwaloryzowanego świadczenia rentowego jest krzywdzące i pozbawia jakichkolwiek środków finansowych, niewątpliwie doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie tej instytucji może zatem mieć miejsce jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy.

Natomiast niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.190 oraz postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl.). Przy czym z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami nie musi się łączyć wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej, gdyż w razie uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.

W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 564208).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie bowiem samo ogólne stwierdzenie, że po wykonaniu obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji, skarżący zostanie pozbawiony większej części swoich i tak niewielkich dochodów, nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że zachodzą przesłanki określone w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć nadto trzeba, iż poza lakonicznym stwierdzeniem, iż wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, skarżący w żaden sposób nie uzasadnił, dlaczego w jego ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wskazał żadnych okoliczności, które pozwoliłyby Sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast, jak już zostało wywiedzione, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.