II SA/Łd 764/18, Prawidłowe ustalenia faktyczne jako warunek kontroli zastosowania prawa materialnego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2617194

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2019 r. II SA/Łd 764/18 Prawidłowe ustalenia faktyczne jako warunek kontroli zastosowania prawa materialnego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.).

Sędziowie: NSA Wiktor Jarzębowski, WSA Joanna Tarno.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Ł. M. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia (...) nr (...) znak: (...) w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych

1.

uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w R. z dnia (...), nr (...), znak: (...);

2.

zasądza od (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz Ł. M. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.a.bł.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) r. Nr (...), znak: (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia Ł. M., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. Nr (...) z dnia (...) r., znak: (...), którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.), dalej przywoływanej jako "Pr.b.", wstrzymano Ł. M. prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, zlokalizowanego na działce nr (...), obręb (...), gmina P. oraz nałożono obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 1 października 2018 r.:

■ zaświadczenia burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

■ czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pr.b., aktualnym na dzień opracowania projektu;

■ oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr 725/2 obręb (...), gmina P.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, iż w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie legalności robót ziemnych polegających na remoncie grobli oraz mnichów w gospodarstwie rybackim "A" na działkach nr 725/1 i 725/2, obręb (...), gmina P., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. w dniu 24 maja 2016 r. przeprowadził oględziny ww. nieruchomości i ustalił, że wykonano na nich 10 pomostów oraz zbiornik żelbetowy o wymiarach ok. 15 m x 4,40m, o sześciu komorowy, głębokości max. 3m, służący do płukania i czyszczenia ryb. Zbiornik wykonano na początku 2015 r. Roboty budowlane przy przedmiotowym obiekcie zostały zakończone.

Pismem z dnia 5 września 2016 r. organ I instancji zwrócił się do Starosty (...) o udzielenie informacji, czy dokonano zgłoszenia bądź wydano pozwolenie na budowę zbiornika oraz 10 pomostów do karmienia ryb zlokalizowanych na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P. W odpowiedzi Starosta (...) poinformował, że w spisach i rejestrach spraw z okresu 2012 - 2015 nie znaleziono zapisu dotyczącego budowy zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb oraz pomostów do karmienia ryb zlokalizowanych na ww. działce. Wskazano jedynie, że w dniu 20 października 2014 r. zgłoszony został zamiar wykonania przez J. M. remontu istniejących stawów rybnych znajdujących się na wskazanych powyżej działkach.

Następnie pismem z dnia 1 marca 2018 r. organ stopnia powiatowego zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie legalności budowy zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr 725/2 (gospodarstwo rybackie "A"). Postanowieniem Nr (...) z dnia (...) r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 83 ust. 1 Pr.b. wstrzymał Ł. M. prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, zlokalizowanego na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P. oraz nałożył obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 1 października 2018 r.:

■ zaświadczenia burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

■ czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pr.b., aktualnym na dzień opracowania projektu;

■ oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem przez Ł. M., w którym zarzucono naruszenie:

- art. 48 ust. 2 w zw. z art. 28 ust. 1 Pr.b., poprzez nieuprawnione przyjęcie, że przedmiotowy zbiornik został wybudowany samowolnie, w sytuacji gdy został on wybudowany w latach 1955 - 1960;

- art. 48 ust. 3 Pr.b., poprzez niesprecyzowanie w sentencji zaskarżonego postanowienia nazwy i siedziby organu, do którego winien zgłosić się inwestor celem uzyskania dokumentów wynikających z pierwszego myślnika sentencji ww. postanowienia i czy ma on uzyskać zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy decyzję o warunkach zabudowy,

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie daty wybudowania przedmiotowego zbiornika.

Przywołanym na wstępie postanowieniem z dnia (...) r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. Nr (...). Organ odwoławczy wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. przedmiotem postępowania uczynił legalność wybudowania zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P. (gospodarstwo rybackie "A"). Przytaczając treść art. 28 ust. 1, art. 29, art. 48 ust. 1-3 Pr.b. organ odwoławczy podniósł, iż organ stopnia powiatowego ustalił, że przedmiotowy obiekt został wybudowany na początku 2015 r., a jego inwestorem był Ł. M. Powyższe informacje zostały odnotowane w protokole z oględzin przeprowadzonych w dniu 24 maja 2016 r., w których brał udział również Ł. M. i poprzez podpisanie własnoręcznym podpisem ww. protokołu, potwierdził zawarte w nim ustalenia.

Kolejne czynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., dokonane na podstawie ww. informacji, doprowadziły do ustalenia, że inwestor, tj. Ł. M. nie legitymował się stosownym pozwoleniem organu architektoniczno - budowlanego na budowę przedmiotowego zbiornika, a w Starostwie Powiatowym w R. odnotowano jedynie, że w dniu 20 października 2014 r. zgłoszony został zamiar wykonania przez J. M. remontu istniejących stawów rybnych znajdujących się na działkach nr 725/1 i 725/2, obręb (...). Wobec powyższego organ I instancji umożliwił inwestorowi legalizację wybudowanego samowolnie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, zlokalizowanego na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P.

Organ wskazał, iż w zażaleniu Ł. M. podniósł, że przedmiotowy zbiornik został wybudowany w latach 1955 - 1960, aby potwierdzić tę okoliczność przedłożył pismo z dnia 17 marca 2018 r., w którym pełnomocnik Gospodarstwa Rybackiego B poinformował, że przedmiotowy zbiornik istniał już w latach 1955 - 1960, jednakże w związku z brakiem projektu nie można stwierdzić, czy odpowiada on obecnemu kształtowi zbiornika. W ocenie organu odwoławczego nie można się zgodzić z twierdzeniem, że zbiornik będący przedmiotem prowadzonego postępowania został wybudowany ponad 50 lat temu. Fakt, że został on wybudowany całkiem niedawno potwierdza bowiem nie tylko oświadczenie inwestora, ale również dokumentacja fotograficzna załączona do protokołu z oględzin z dnia 24 maja 2016 r. Na wykonanych zdjęciach jednoznacznie widać, że omawiany zbiornik jest nowo wybudowany. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawodawca zobowiązał organy nadzoru budowlanego do badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy umożliwia doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Jeśli tak, to właściwy organ jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu budowlanego lub jego części. Z informacji pozyskanych przez organ wynika, że dotychczasowe plany ogólne zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy P. utraciły moc z dniem 1 stycznia 2004 r., a Gmina P. posiada Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy uchwalone przez Radę Miejską w P. uchwałą Nr (...) z dnia (...) r. z późn. zm. uchwalonymi przez Radę Miejską w P. uchwałą Nr (...) z dnia (...) r. Wobec powyższego w sytuacji, gdy inwestor chce wybudować obiekt budowlany wymagający uzyskania pozwolenia na budowę, musi uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji występując ze stosownym wnioskiem do organu administracji architektoniczno - budowlanej gminy właściwej dla miejsca położenia nieruchomości, która ma zostać zabudowana.

Odnosząc się natomiast do treści zażalenia Ł. M. organ odwoławczy stwierdził, że zawarte w nim argumenty nie miały wpływu na podjęte przez organ II instancji rozstrzygnięcie. Ponadto organ stopnia wojewódzkiego wyjaśnił, że przepisy prawa nie nakładają na organy nadzoru budowlanego obowiązku określenia nazwy i siedziby organu, do którego winien się on zwrócić celem uzyskania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo ustawodawca sformułował przepis art. 48 ust. 3 pkt 1 Pr.b. w taki sposób, aby inwestor, mimo braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danego obszaru, mógł zalegalizować samowolnie wybudowany obiekt budowlany poprzez uzyskanie dla niego decyzji o warunkach zabudowy. Dlatego też organ odwoławczy stwierdził, że organ stopnia powiatowego sprecyzował sentencje kwestionowanego postanowienia w sposób nie budzący wątpliwości.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wywiódł Ł. M., zarzucając:

1.

naruszenie prawa materialnego, tj. art. 48 ust. 2 w związku z art. 28 ust. 1 Pr.b., poprzez nieuprawnione przyjęcie za organem I instancji, że przedmiotowy zbiornik do karmienia i czyszczenia ryb został wybudowany w warunkach samowoli budowlanej, pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w sytuacji gdy w świetle dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności oświadczenia poprzedniego właściciela, przedmiotowy obiekt budowlany został wybudowany w latach 1955 - 1960, a zatem przepisy Pr.b. nie znajdują zastosowania;

2.

naruszenie prawa materialnego, tj. art. 48 ust. 3 Pr.b., poprzez błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku wskazać w sentencji postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożeniu dokumentów niezbędnych do legalności - którego organu administracji publicznej (ze wskazaniem nazwy i siedziby) zobowiązany ma przedłożyć celem dokonania legalizacji, jak również niesprecyzowanie, czy zobowiązany jest przedłożyć zaświadczenie o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy też decyzję o warunkach zabudowy, w sytuacji w której obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest sporządzenie sentencji rozstrzygnięcia w taki sposób, aby nie było niejasności co do wykonania obowiązku oraz możliwości różnej interpretacji tego obowiązku;

3.

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dokonanie za organem I instancji, błędnych ustaleń faktycznych dotyczących daty budowy zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb oraz dotyczących legalności budowy przedmiotowego zbiornika, skutkujących bezpodstawnym przyjęciem, że ww. zbiornik został wybudowany samowolnie w 2015 r. w sytuacji, gdy został on wybudowany legalnie w latach 1955 - 1960;

4.

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., w stopniu który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niepoczynienie żadnych własnych ustaleń faktycznych odnośnie remontu stawów rybnych zlokalizowanych na działce, na której usytuowany jest przedmiotowy obiekt budowlany, przeprowadzonego w 2015 r. na podstawie zgłoszenia dokonanego organowi administracji architektoniczno - budowlanej przez J. M. oraz tego, czy wraz z remontem stawów rybnych prowadzone były także roboty budowlane przy przedmiotowym zbiorniku do czyszczenia i karmienia ryb, w sytuacji w której w świetle dowodów załączonych do zażalenia, ustalenie tej okoliczności miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż determinowało zastosowanie odpowiednich przepisów prawa materialnego;

5.

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a., w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, skutkującej brakiem wskazania w oparciu o jakie dowodowy organ odwoławczy ustalił stan faktyczny, w szczególności: datę budowy przedmiotowego zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb oraz osobę inwestora, a także wskazania dlaczego odmówił wiarygodności przedłożonemu wraz z zażaleniem dokumentowi prywatnemu w postaci oświadczenia pełnomocnika Gospodarstwa Rybackiego B oraz z wycinka z mapy do celów projektowych, w sytuacji w której dowód ten ma istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

6.

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a. w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, skutkującej przyjęciem że fotografie stanowiące załącznik do protokołu oględzin z dnia 24 maja 2016 r. są wystarczającym dowodem do przyjęcia, że przedmiotowy zbiornik został wybudowany w 2015 r. przez skarżącego.

7.

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a., w stopniu który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, skutkującej przyjęciem, że podpisanie przez skarżącego protokołu z oględzin z dnia 24 maja 2016 r. jest wystarczające do przyjęcia, że skarżący złożył oświadczenie, że przedmiotowy zbiornik do karmienia i czyszczenia ryb został przez niego wybudowany bez pozwolenia na budowę w 2015 r., w sytuacji w której stwierdzenie dotyczące daty budowy nie znajduje swojego odzwierciedlenia w protokole oględzin w części dotyczącej oświadczenia osób uczestniczących w oględzinach, zaś znajduje się w części dotyczącej opisu przedmiotu oględzin dokonanego przez osoby przeprowadzające oględziny.

8.

naruszenie zasadny określonej w art. 7a § 1 k.p.a., poprzez nie rozstrzygnięcie na korzyść strony skarżącej występujących w sprawie wątpliwości, co do treści normy prawnej przyjętej za podstawę rozstrzygnięcia, w tym wypadku wątpliwości, co do tego które przepisy prawa materialnego: art. 48-49, czy też art. 50-51 Pr.b. winny mieć zastosowanie w niniejszej sprawie

9.

naruszenie zasady określonej w art. 81a k.p.a., poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości co do rozbieżności w stanie faktycznym, odnośnie daty i legalności budowy przedmiotowego zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, na korzyść strony skarżącej, w sytuacji w której w niniejszej sprawie powstały wątpliwości tej natury.

10.

naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, w sytuacji w której zachodziły podstawy do uchylenia postanowienia organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze. zm.), dalej przywoływanej jako: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Wychodząc z tych przesłanek Sąd uwzględnił skargę stwierdzając, że zaskarżone oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1c i art. 135 p.p.s.a. stanowi podstawę do ich uchylenia.

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 k.p.a.). Przepisy te znajdują doprecyzowanie m.in. w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Istotny jest także art. 80 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie ustaliły rzetelnie i prawidłowo stanu faktycznego i nie dokonały jego prawidłowej i pełnej oceny prawnej, gdyż pominęły i nie wyjaśniły istotnych dla sprawy kwestii. Należy bowiem dostrzec, iż organy nadzoru budowlanego przedmiotem postępowania uczyniły legalność wybudowania zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr 725/2, obręb (...), gmina P. uznając, na podstawie protokołu oględzin i zawartego w nim oświadczenia inwestora oraz dokumentacji fotograficznej, że ww. zbiornik został wykonany na początku 2015 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Na podstawie przedstawionego przez organy materiału dowodowego nie można jednak w sposób jednoznaczny stwierdzić, tak jak uczyniły to organy nadzoru budowlanego, że zbiornik będący przedmiotem prowadzonego postępowania został wybudowany w 2015 r. Podkreślenia wymaga, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się, oprócz odpowiedzi Starostwa Powiatowego w R., że w spisach i rejestrach spraw z okresu 2012 - 2015 nie znaleziono zapisu dotyczącego budowy zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, nadesłane przez skarżącego pismo pełnomocnika Gospodarstwa Rybackiego B, z którego wynika, że przedmiotowy zbiornik istniał już w latach 1955 - 1960. Tymczasem organ, jak słusznie zauważa skarżący, całkowicie pominął wyjaśnienia strony a w szczególności w żaden sposób ich nie zweryfikował. Tym samym, wbrew stanowisku organu, stan faktyczny sprawy w zakresie daty budowy przedmiotowego zbiornika, nie został wyjaśniony wyczerpująco, a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne przyjęcie, że sporny zbiornik wybudowano nielegalnie. Co więcej organ ustalił, iż w dniu 20 października 2014 r. zgłoszony został zamiar wykonania przez J. M. remontu istniejących stawów rybnych znajdujących się na działkach nr 725/1 i 725/2, obręb (...), a tym samym organ przyjął, iż na ww. działkach istniały stawy przed 2015 r. Powyższe czyni wewnętrznie sprzecznym ustalenie, na których oparto kwestionowane rozstrzygnięcie.

Ponadto należy dostrzec, iż organy nadzoru budowlanego zaniechały inicjatywy dowodowej wyjaśniającej zakres wykonanych przez inwestora robót budowlanych na początku 2015 r. Sam fakt istnienia zbiornika żelbetonowego nie pozwala bowiem stwierdzić czy wykonano budowę (art. 3 pkt 6 Pr.b.), przebudowę (art. 3 pkt 7a Pr.b.) czy remont (art. 3 pkt 8 Pr.b.) spornego zbiornika, w szczególności w kontekście dokonanego w dniu 20 października 2014 r. zgłoszenia przez Justynę Maciejczyk remontu istniejących stawów rybnych. Organy ustaliły, że roboty budowlane wykonane zostały na początku 2015 r., a zatem w zbliżeniu czasowym do dokonanego zgłoszenia, ale jednocześnie zaniechały ustalenia: czy pomiędzy zgłoszonym remontem a wykonanymi pracami istniał związek przedmiotowy i podmiotowy, w szczególności na czym miał polegać powyższy remont i czy remont ten obejmował również prace wykonane przez Ł.M. W efekcie organy zaniechały pozyskania istotnych informacji mogących przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wszystkie ww. uchybienia przepisom postępowania stwarzają zatem podstawę do uchylenia zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia organu I instancji (art. 145 § 1 pkt 1c i art. 135 p.p.s.a.), przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego, do której zmierzają niektóre zarzuty skargi. Stan faktyczny nie został bowiem prawidłowo ustalony, a stwierdzone wady mają charakter elementarny. Tym samym skoro kontrola zastosowania prawa materialnego następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu, to kontrola przestrzegania przez organy administracyjne norm prawa materialnego może być przeprowadzona dopiero w ostatniej kolejności, po prawidłowo dokonanych ustaleniach faktycznych (vide: wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 r. sygn. akt SA 910/80, ONSA 1981/1/7/; T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2012, s. 757).

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł w jak w sentencji wyroku.

W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, obejmujących wpis od skargi i koszty zastępstwa procesowego, Sąd rozstrzygał w oparciu o przepisy art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy uwzględnią powyżej zaprezentowany pogląd prawny dokonując ustaleń faktycznych odpowiadających treści art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. (art. 153 p.p.s.a.).

A.B.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.