II SA/Łd 34/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2203016

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lutego 2017 r. II SA/Łd 34/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 w przedmiocie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. LS

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. W. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 w przedmiocie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Szczerców wniosła o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.), zaś w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu (...) do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Z kolei w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 p.p.s.a.). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).

W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z treścią uchwały 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. I FPS 1/16 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl), skargę do sądu administracyjnego można wnieść najwcześniej następnego dnia, po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie.

Z powyższego wynika, że skargę można wnieść skutecznie dopiero po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Nie jest dopuszczalne wniesienie skargi nie tylko przed wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale także i równocześnie z nim. Istotą wymogu wyczerpania środków prawnych, o których mowa w ww. przepisach jest bowiem umożliwienie organowi administracji doprowadzenie do załatwienia sprawy bez konieczności wszczynania postępowania sądowoadministracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż skarżący wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w tym samym dniu, w którym złożył skargę do sądu administracyjnego, co czyni skargę przedwczesną.

Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

LS

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.