Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2549115

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 23 sierpnia 2018 r.
II SA/Łd 286/18
Członek wspólnoty mieszkaniowej jako strona w postępowaniu administracyjnym.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.).

Sędziowie WSA: Jolanta Rosińska, Joanna Sekunda-Lenczewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skarg Z. W. i E. P. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia (...) nr (...) znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargi.a.bł.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) r. nr (...), znak (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., stwierdził niedopuszczalność odwołania Z. W. oraz E. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia (...) r., nr (...), znak: (...)

Jak wynika z akt sprawy pismem z (...) 2017 r., uzupełnionym (...) 2017 r., Z. W., S. K. oraz B. P., zwrócili się z prośbą do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o sprawdzenie prawidłowości wykonywanych robót budowlanych związanych z ociepleniem budynku przy ul. A. w Ł.

W toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) 2017 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Wspólnocie Mieszkaniowej A. w Ł. pozwolenia na budowę obejmującego wykonanie robót budowlanych polegających na dociepleniu budynku mieszkalnego wielorodzinnego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A., działki nr ewid. (...) w obrębie (...).

Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na przedmiotowej nieruchomości (...) 2017 r. pracownicy PINB stwierdzili, że trwają roboty budowlane związane z dociepleniem budynku. Organowi stopnia powiatowego okazano uchwałę nr 6/2007 właścicieli nieruchomości A. w Ł. z dnia 30 marca 2007 r. w sprawie zmiany w składzie zarządu, wraz z załącznikiem, mocą której powołano zarząd nieruchomością wspólną w składzie: A. M., Z. A. i B. L.

Pismem z (...) 2017 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z dociepleniem budynku, a następnie postanowieniem z (...) 2017 r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej ul. A. w Ł. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych związanych z dociepleniem budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia - sporządzonej przez odpowiednio uprawnione osoby ekspertyzy technicznej prawidłowości wykonania robót budowlanych w zakresie docieplenia ścian ww. budynku. W dniu (...) 2017 r. A. M. członek zarządu Wspólnoty przedłożył ekspertyzę techniczną.

Dnia (...) 2017 r. do PINB wpłynęło drogą elektroniczną pismo Z. W. i E. P. z uwagami do prac dociepleniowych budynku.

Decyzją z (...) r. PINB w Ł. umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych związanych z dociepleniem budynku. Decyzję doręczono członkom zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A.: A.M., Z.A. i B.L. w dniu 16 października 2017 r.

Pismem z 6 października 2017 r. Z. W. oraz E.P. - członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej A. w Ł. zwrócili się do PINB z wnioskiem o przeanalizowanie dowodów w postaci zdjęć z opisami i podjęcie decyzji mających na celu dokonania napraw, pokazanych niedociągnięć przez wykonawcę i Zarządzającego Wspólnotą w Ł. oraz nakazanie Wspólnocie zatrudnienia inspektora nadzoru przy realizacji dalszych prac.

Pismem z 9 listopada 2017 r., które wpłynęło drogą elektroniczną w dniu 10 listopada 2017 r. Z. W. oraz E.P. zwrócili się do PINB o udostępnienie w trybie informacji publicznej: decyzji PINB o wstrzymaniu prac dociepleniowych i zabezpieczających, ekspertyzy budowlanej prac dociepleniowych i zabezpieczających oraz decyzji PINB o wznowieniu prac budowlanych. Wskazali nadto, na samowolne zamontowanie drzwi zewnętrznych, które nie odpowiadają przepisom techniczno-budowlanym oraz naruszają regulacje uchwały Rady Miejskiej w Ł. z 11 września 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania dla części obszaru miasta Ł., położonej na terenie osiedla A.

W dniu 7 grudnia 2017 r. Z. W. oraz E.P. wnieśli do (...) WINB odwołanie od decyzji PINB z (...) 2017 r., zwracając uwagę na liczne nieprawidłowości przy wykonywaniu prac dociepleniowych budynku oraz przy sporządzaniu dokumentacji projektowej i ekspertyzy technicznej. Podkreślili, że jako członkowie Wspólnoty są zainteresowani prawidłowym prowadzeniem prac budowlanych i ich jakością. Jednocześnie zaznaczyli, że w pełni zgadzają się z postanowieniem PINB wstrzymującym prace budowlane.

Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia (...) 2018 r. (...) WINB, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) - dalej w skrócie "k.p.a.", stwierdził niedopuszczalność odwołania Z. W. i E. P. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał regulacje art. 127 § 1 i art. 28 k.p.a., a następnie stwierdził, że przedmiotem postępowania są roboty budowlane związane z dociepleniem budynku. W tak zakreślonych ramach postępowania PINB przypisał przymiot strony Wspólnocie Mieszkaniowej ul. A. w Ł. zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1892 z późn. zm. - dalej w skrócie "u.w.l"). Inwestorem spornych robót budowlanych związanych z ociepleniem budynku przy ul. A. w Ł., a kwestionowanych przez odwołujących co do ich prawidłowości, pozostaje wspólnota mieszkaniowa ukształtowana na tejże nieruchomości, na której rzecz wydano decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) 2017 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Poza sporem pozostaje przy tym, że przedmiotowe roboty budowlane dotyczyły części wspólnych nieruchomości w rozumieniu art. 3 ust. 2 u.w.l. Według organu odwoławczego, PINB prawidłowo ustalił zasady reprezentacji wspólnoty, poprzez jej zarząd w osobach A.M., Z.A. i B.L., którym skutecznie doręczył zaskarżoną decyzję. W treści odwołania z (...) 2017 r. Z. W. oraz E.P. wprost wskazali, że działają w imieniu własnym, jako właściciele lokali wchodzących w skład wspólnoty, pozostając w konflikcie z zarządem. Zdaniem (...) WINB w sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej interes właściciela lokalu, jako członka wspólnoty mieszkaniowej jest chroniony przez wspólnotę mieszkaniową, działającą poprzez zarząd lub zarządcę ustanowionego w trybie art. 18 ust. 1 lub art. 18 ust. 3 u.w.l. Z art. 6 i art. 21 u.w.l. wynika ponadto, że rozstrzygnięcia administracyjne załatwiające sprawy dotyczące nieruchomości wspólnej, odnoszą się do praw i obowiązków wspólnoty mieszkaniowej. Dotyczy to także spraw prowadzonych w oparciu o ustawę Prawo budowlane. Natomiast w sprawach dotyczących wyodrębnionych lokali koniecznym jest wykazanie interesu prawnego poszczególnych właścicieli. W postępowaniu administracyjnym do reprezentowania interesu podmiotu zbiorowego - ogółu właścicieli odrębnych lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową - co do zasady legitymację ma jedynie wspólnota mieszkaniowa, a nie poszczególni członkowie tej wspólnoty, co wynika ze wskazanego wyżej art. 6 u.w.l. Tylko w wyjątkowych sytuacjach członek wspólnoty może samodzielnie, niezależnie od wspólnoty, wystąpić jako osobna strona postępowania. Może to mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy wykaże on swój indywidualny, własny interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zdaniem (...) WINB odwołujący takiego indywidualnego interesu prawnego nie wykazali. Fakt, że są żywo zainteresowani prawidłowością prowadzonych prac budowlanych i ich jakością nie może stanowić o spełnieniu wymogów przewidzianych w ustawie przy ustalaniu kręgu stron postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy roboty budowlane związane z dociepleniem budynku nie dotyczyły wyłącznie lokali oznaczonych numerami 3 oraz 7 w budynku przy ul. A. w Ł.

Dalej (...) WINB wyjaśnił, że w myśl art. 134 k.p.a. niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych. W tej sprawie wystąpiła niedopuszczalność o charakterze podmiotowym, ponieważ odwołanie od decyzji organu I instancji wniosły osoby niebędące stronami postępowania, działające w imieniu własnym, a nie jako przedstawiciele Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A. w Ł. Uzasadniało to wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania.

Powyższe rozstrzygnięcie Z. W. i E.P. reprezentowani przez adwokata M.P. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., wnosząc o jego uchylenie z powodu naruszenia art. 28 k.p.a. oraz art. 127 § 1 k.p.a., poprzez ustalenie, iż skarżący pomimo tego, że są współwłaścicielami nieruchomości, której dotyczą przedmiotowe roboty budowlane nie są stroną postępowania, a jest nią jedynie Wspólnota Mieszkaniowa. W uzasadnieniu skargi jej autor stwierdził, że skarżący są współwłaścicielami budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. A. Przedmiotowe postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych związanych z dociepleniem budynku dotyczyło części budynku pozostających we współwłasności m.in. skarżących, czyli dotyczyło ich interesu prawnego. Nadto zostało ono zainicjowane przez jednego ze skarżących oraz małżonkę drugiego ze skarżących wobec bierności zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w przestrzeganiu prawa budowlanego przy wykonywaniu prac budowalnych dotyczących nieruchomości wspólnej. Nie ma wobec tego wątpliwości, że postępowanie dotyczyło zindywidualizowanego interesu prawnego skarżących.

Odpowiadając na skargę (...) WINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skargi podlegały oddaleniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, Sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe standardy postępowania administracyjnego.

Sąd, po przeanalizowaniu w zakreślonych wyżej granicach, załączonych do sprawy akt administracyjnych doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania Z. W. i E. P. odpowiada przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak jest przesłanek do usunięcia go z obrotu prawnego.

Podstawę prawną wspomnianego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Użyty w powyższym unormowaniu zwrot "stwierdza" ma charakter kategoryczny i uzasadnia konkluzję, że na organie administracyjnym spoczywa obowiązek zastosowania art. 134 k.p.a., w każdym przypadku, gdy stwierdzi wystąpienie przesłanek niedopuszczalności odwołania bądź uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądów administracyjnych, wypracowanym na tle przywołanej normy prawnej ugruntowało się stanowisko, że art. 134 k.p.a. wyróżnia dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a., a więc gdy wnosi je osoba trzecia, albo podmiot na prawach strony, który nie brał udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, bądź też odwołanie wniosła strona niemająca zdolności do czynności prawnych (np. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r. II OSK 1661/06). Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1774/11 (Lex nr 1361614), stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w trybie art. 134 k.p.a. jest możliwe tylko w sytuacji, gdy brak interesu prawnego po stronie wnoszącego odwołanie jest oczywisty i w sposób nie budzący wątpliwości wynika z tego odwołania. Natomiast w razie istnienia jakichkolwiek kwestii wymagających wyjaśnienia bądź, gdy odwołujący twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku obowiązany jest wszcząć postępowanie odwoławcze i w razie stwierdzenia, że strona nie ma interesu prawnego umarza postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. W uchwale poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r. sygn. akt OPS 16/98, która zachowała aktualność, przyjęto, że stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołane nie jest stroną, w rozumieniu art. 28 k.p.a. następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (ONSA 1999, Nr 4, poz. 119). Zgodnie z poglądem wyrażonym w tej uchwale "zakresem wstępnego badania przez organ odwoławczy interesu prawnego podmiotu odwołującego się oznacza w istocie badanie poza sformalizowanym postępowaniem odwoławczym materialnoprawnej legitymacji strony wnoszącej odwołanie, badanie w sposób wyłącznie gabinetowy i tylko na podstawie akt sprawy". Koncepcja ta mogłaby prowadzić do umożliwienia organowi prowadzenia "postępowania przed postępowaniem" w kwestii badania legitymacji strony wnoszącej odwołanie. Zatem w sytuacji, gdy w sprawie nie występuje oczywisty brak legitymacji, a dodatkowo w odwołaniu podmiot powołuje się na swój interes prawny, konieczne jest wszczęcie postępowania odwoławczego i przeprowadzenie dowodu mającego na celu wyjaśnienie tej kwestii. W przypadku późniejszego ustalenia, że odwołujący faktycznie nie posiadał interesu prawnego do złożenia odwołania organ winien je umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Przenosząc poczynione wyżej uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd, po przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego podzielił w całości stanowisko (...) WINB, zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i stwierdził, że odwołujący Z. W. i E.P. nie byli stronami postępowania związanego z dociepleniem budynku mieszkalnego wielorodzinnego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A., zatem nie byli uprawnieni do złożenia odwołania od decyzji PINB z (...) r. orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych związanych z dociepleniem budynku. Przypomnieć trzeba, że według art. 127 § 1 p.p.s.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jak poprawnie ocenił (...) WINB stroną rozważanego postępowania i jedynym inwestorem robót dociepleniowych budynku dotyczących części wspólnych nieruchomości była wyłącznie Wspólnota Mieszkaniowa ul. A. (...) w Ł., która reprezentuje interesy członków wspólnoty w rozumieniu przepisów u.w.l. Według art. 3 ust. 2, art. 6 i art. 21 u.w.l., nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Wprawdzie, co wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny, fakt, iż zarząd reprezentuje wspólnotę na zewnątrz, a więc również w postępowaniu przed organem administracji publicznej, nie wyklucza możliwości przyznania równoległego uprawnienia dla członka wspólnoty mieszkaniowej do działania na zewnątrz, niemniej sytuację tę odnosić należy do przypadków szczególnych, w których obrona praw właścicielskich nie może nastąpić w oparciu o mechanizmy zabezpieczające prawa poszczególnych członków wspólnoty wynikających z ustawy o własności lokali. Prawo do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, niezależnie od udziału wspólnoty lokalowej, nie może być wynikiem samego tylko faktu bycia współwłaścicielem nieruchomości wspólnej. Na status prawny właściciela lokalu położonego w budynku zarządzanym przez wspólnotę mieszkaniową wpływa przyznane zarządowi uprawnienie do zarządzania nieruchomością wspólną. W sytuacjach, dla których zastrzeżona jest kompetencja wspólnoty mieszkaniowej, za członków wspólnoty mieszkaniowej działa wyłącznie wspólnota. Właściciel lokalu (członek wspólnoty) może wykazać swój indywidualny interes prawny w sprawach nie dotyczących nieruchomości wspólnej, indywidualna obrona członka wspólnoty sprowadza się jednak, jak się podkreśla, do jego "własnych spraw mieszkaniowych" (np. wyroki NSA z: 7 września 2016 r. II OSK 2970/14, 18 listopada 2011 r. sygn. II OSK 1658/10, 23 stycznia 2008 r. sygn. II OSK 1912/06, 10 października 2017 r. sygn. akt II OSK 295/10, 22 października 2015 r. sygn. akt II OSK 2772/13 - dostępne w CBOiS pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy Z. W. podobnie jak i E.P. są członkami Wspólnoty Mieszkaniowej A. w Ł., aktywnie uczestniczącymi w jej życiu. Obaj skarżący pozostają w sporze z zarządem wspólnoty, na co zresztą wielokrotnie zwracali uwagę w pismach kierowanych do PINB, które stanowiły impuls do wszczęcia przez PINB z urzędu postępowania w niniejszej sprawie. Z tej okoliczności nie można jednak wywodzić interesu prawnego skarżących do złożenia odwołania od decyzji PINB. Skarżący z uwagi na posiadane uprawnienia budowlane, przywoływane niemalże w każdym piśmie kierowanym do PINB, starają się sprawować kontrolę nad działaniami podejmowanymi przez zarząd wspólnoty i prawidłowością prac związanych z dociepleniem budynku przy ul. A. W swoim odwołaniu od ostatecznej decyzji PINB z (...) r. Z. W. i E.P. podnosili, że jako członkowie wspólnoty są żywo zainteresowani prawidłowością prowadzenia prac budowlanych i ich jakością oraz, że w pełni zgadzają się z postanowieniem PINB wstrzymującym prace budowlane, po czym obszernie, na ośmiu stronach odwołania, wymienili stwierdzone przezeń uchybienia związane zarówno z pracami dociepleniowymi budynku jak i sporządzoną na tą okoliczność dokumentacją. Odwołujący w żadnym miejscu odwołania nie powołali się na przysługujący im indywidualny interes prawny w prowadzonym postępowaniu, nie wskazali w tym zakresie jakiegokolwiek przepisu prawa, nie podnosili także zarzutu pominięcia ich jako stron w toku postępowania. Wobec tego, jak trafnie stwierdził ŁWINB, na gruncie rozpoznawanej sprawy wystąpiła niedopuszczalność odwołania o charakterze podmiotowym. Kwestia braku przymiotu strony odwołujących była oczywista i nie wymagała badania przez organ odwoławczy. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że także w skardze do tutejszego Sądu nie zostały przywołane żadne konkretne okoliczności, które świadczyłyby o posiadaniu przez odwołujących indywidualnego interesu prawnego w tej sprawie, w oparciu o który powinien im zostać przyznany status stron postępowania administracyjnego.

Reasumując, Sąd ocenił, że zaskarżone postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odpowiada przepisom obowiązującego prawa. Jednocześnie mając na względzie poczynione wyżej rozważania, Sąd za bezzasadne uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 28 k.p.a. i art. 127 § 1 k.p.a.

Na marginesie wskazać trzeba także, że chroniony interes prawny nie może wynikać z samego podważania zasadności dokonywania określonych działań przez wspólnotę ze względów technicznych czy też względów mieszczących się w wymiarze ekonomicznym nakazu, a więc ze względu na konieczność współpokrycia ich przyszłych kosztów (wyrok NSA z dnia 13 marca 2013 r. sygn. II OSK 2163/11).

Z tych wszystkich względów Sąd oddalił skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. b.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.