Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1792748

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 15 maja 2015 r.
II SA/Łd 258/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki Akcyjnej siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.a.bł.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 2 marca 2015 r. A Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w części odnoszącej się do nakazu wytyczenia drogi pożarowej do budynku oraz nakazu dokonania aktualizacji instrukcji bezpieczeństwa pożarowego. Strona skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja nałożyła na nią obowiązki, którymi winien zostać obciążony inny podmiot. Zdaniem skarżącej Spółki nałożone obowiązki są niemożliwe do wykonania wyłącznie przez posiadacza zależnego, a ewentualne wykonanie decyzji spowoduje nienależne obciążenie finansowe.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), przywoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za znaczną szkodę uważa się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przez trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.p).

Podkreślenia wymaga, że w treści wniosku strona jest obowiązana wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Należy podać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do danego wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 763/14, z dnia 29 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 251/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest wystarczające samo oświadczenie wnioskodawcy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na składającym wniosek spoczywa bowiem ciężar wskazania konkretnych i realnych dowodów na poparcie własnych twierdzeń co do zaistnienia przesłanek ochrony tymczasowej.

W niniejszej sprawie przede wszystkim należy mieć na uwadze, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja wydane zostały w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczą zabezpieczenia przeciwpożarowego budynku Kina A znajdującego się przy ul. A w Ł. Charakter nakazów nałożonych na stronę skarżącą ma na celu ochronę dóbr takich jak ludzkie życie, zdrowie oraz mienie poprzez zagwarantowanie zabezpieczenia obiektu przed zagrożeniem pożarowym w sposób odpowiadający aktualnie obowiązującym przepisom z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

W okolicznościach niniejszej sprawy strona skarżąca ogólnikowo wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nienależne obciążenie finansowe wskutek realizacji nałożonych na nią obowiązków. Poza tym podniosła, że obowiązki w zaskarżonym zakresie są niemożliwe do wykonania z uwagi na fakt, że organ błędnie skierował do niej nakazy wykonania określonych obowiązków w sytuacji, gdy adresatem zaleceń winien być jedynie podmiot będący właścicielem nieruchomości, na której znajduje się budynek kina.

Stwierdzić zatem należy, że Spółka nie zawarła we wniosku żadnych informacji wskazujących na wysokość potencjalnej szkody oraz odzwierciedlających jej sytuację finansową, co stanowi jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Spółka nie podała żadnej kwoty obciążeń finansowych wiążących się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, koncentrując się jedynie na argumentach dotyczących prawidłowości wydania decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że wykonanie decyzji nakładającej określone obowiązki z zakresu ochrony przeciwpożarowej wiązać się z reguły będzie z koniecznością poniesienia pewnych nakładów finansowych. Z okoliczności sprawy nie wynika jednakże, że z tego względu po stronie skarżącej miałaby powstać znaczna szkoda w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., której rozmiary byłyby większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.

Poza tym skarżąca Spółka nie podała żadnych argumentów w zakresie możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków. Charakter obowiązków nałożonych przedmiotową decyzją nie wskazuje, iż nastąpi taka zmiana rzeczywistości, po której powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, iż zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być rozpatrywana w świetle merytorycznych zarzutów podnoszonych w skardze, bowiem zgodność z prawem wydanej decyzji będzie przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Argument wskazujący na możliwość uwzględnienia skargi przez sąd nie uzasadnia w żadnym stopniu wystąpienia przesłanki trudnych do odwrócenia skutków.

Reasumując, rozpatrując możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji uznać trzeba, że zapewnienie bezpieczeństwa pożarowego obiektu winno być priorytetem, ponieważ skutki niewykonania zaskarżonego aktu mogą okazać się znacznie poważniejsze niż wysokość poniesionych nakładów finansowych i skutków związanych z jego wykonaniem. Nadto wniosek strony skarżącej nie został poparty żadnymi szczególnymi okolicznościami, które mogłyby umożliwić zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej i z uwagi na powyższe, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.

bł.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.