Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638457

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 22 stycznia 2010 r.
II SA/Łd 1102/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie skargi na działanie Prezydenta Miasta Ł. w zakresie przeciwdziałania hałasowi komunikacyjnemu w otoczeniu ulicy A postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Z. S. w dniu 11 grudnia 209 r. (data prezentaty UM) wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej Ł. Nr (...) z dnia (...), żądając stwierdzenia jej nieważności i zobowiązania Rady Miejskiej do wydania nowej uchwały odnoszącej się do przedmiotu wniesionej do Rady skargi. Wskazaną uchwałą Rada Miejska w Ł. uznała za niezasadną skargę p. Z. S. ma działanie Prezydenta miasta Ł. w zakresie przeciwdziałania hałasowi komunikacyjnemu w otoczeniu ul. A. Organ w uzasadnieniu wskazał działania podjęte przez Prezydenta w związku z przeciwdziałaniem hałasowi.

Rada Miejska w Ł. wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, iż kwestionowana przez Z. S. uchwała została podjęta w trybie art. 227 k.p.a. i jest to czynność nie podlegająca kontroli sądu administracyjnego

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w zakresie określonym w ustawie,. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) normuje natomiast ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a., o czym stanowi jej art. 1.

Sprawami sądowoadministracyjnymi są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy p.p.s.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.

Stosownie do § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

.Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.

Zaskarżona uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem tego rodzaju skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje ugruntowany pogląd, że skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno - techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi.

Jak już wyżej wskazano sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99 - ONSA 2001/1/27, z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, Lex nr 54426, z dnia 23 lipca 2001 r., II SAB 213/00, Lex nr 54555, z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, Lex nr 48017, z dnia 15 października 2009 r., I OSK 1382/09 dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania także żadne ustawy szczególne. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji tego w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana, a więc także wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która jest w takim wypadku - jak już wyżej wskazano - jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy.

Z tych też względów stwierdzić należy, iż nawet zawiadomienie o załatwieniu skargi w formie uchwały podjętej przez Radę Miasta nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Wobec powyższego należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.