Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638446

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 24 lutego 2010 r.
II SA/Łd 1085/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. i S. M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia (...), nr (...), znak: (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania zadaszonej wiaty oraz odmowy wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...), nr (...), znak: (...), (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania R. M. i S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta P. z dnia (...), nr (...), znak: (...) umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie legalności wykonania zadaszonej wiaty znajdującej się na działce przy ul. A 28 w P., uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. W decyzji tej organ administracji pouczył strony o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

Na powyższą decyzję R. M. i S. M. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt VII KO 312/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę do organu administracji w celu udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych.

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. przekazał akta administracyjne wraz ze skargą oraz odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W związku z tym, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2009 r., skarżący: R. M. i S. M. zostali wezwani w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz nadesłania 2 egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o trybie uiszczenia wymaganego wpisu od skargi oraz stosowne wezwanie do złożenia dwóch odpisów skargi doręczono S. M. w dniu 5 stycznia 2010 r., zaś R. M. przez awizo w dniu 20 stycznia 2010 r.

W związku z tym, zakreślony w ww. zarządzeniach siedmiodniowy termin do ich wykonania upływał dla skarżącego w dniu 12 stycznia 2010 r. (wtorek), natomiast dla skarżącej w dniu 27 stycznia 2010 r. (środa).

W odpowiedzi na te wezwania w piśmie z dnia 2 lutego 2010 r. skierowanym do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skarżący oświadczyli, iż wnoszą o cofnięcie ich skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i przesłanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie tym wyjaśnili także, iż bezpośrednio w skardze zwrócili się do tego właśnie Sądu, który nie odmówił im rozpatrzenia sprawy i zwrócił się do organu administracji o przesłanie akt administracyjnych, o czym poinformował ich pismem z dnia 25 listopada 2009 r.

Wskazanych w zarządzeniach z dnia 22 grudnia 2009 r. braków skargi skarżący jednakże nie uzupełnili.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatami sądowymi są natomiast wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków procesowych. Do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków stron, z pismem cofającym skargę oraz zawierającym wniosek o umorzenie postępowania włącznie. Stanowisko takie przyjęto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jeszcze na tle analogicznego unormowania zawartego w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. - Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) i jest ono aprobowane przez doktrynę (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207, s. 460 z glosą J. P. Tarno; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606).

W tej sytuacji, z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uiszczenia przez skarżących wpisu od skargi, Sąd nie był uprawniony do oceny przekazanego przez organ administracji wniosku skarżących zawartego w piśmie z dnia 2 lutego 2010 r. o cofnięcie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z treści tych przepisów wynika zatem, iż bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia wskazanych wyżej braków skargi, obliguje Sąd do jej odrzucenia.

Dodać przy tym należy, iż zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Oznacza to, że do skargi należy stosować przepisy Działu III Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Rozdział 1 - pisma w postępowaniu sądowym, w tym art. 47 § 1 p.p.s.a., który to przepis stanowi, iż do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z literalnego brzemienia tego przepisu wynika więc, że strona ma obowiązek dołączyć odpisy składanego pisma, w stosunku do którego zachodzi potrzeba jego doręczenia innym stronom postępowania sądowego. Takim pismem jest niewątpliwie skarga, której odpisy należy doręczyć również uczestnikom postępowania.

Nadto wyjaśnić należy, iż (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po przekazaniu mu skargi wniesionej przez skarżących bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, co do trybu jej wniesienia, prawidłowo przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zgodnie z właściwością miejscową. Stosownie bowiem do treści art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie zaś z § 1 pkt 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalania ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi jest właściwy dla obszaru województwa (...), gdzie znajduje się siedziba (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. przy zastosowaniu art. 57 § 1 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.