Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1945207

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 31 grudnia 2015 r.
II SA/Łd 1056/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Dnia 31 grudnia 2015 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi V.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie przyznania dodatku na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej postanawia 1/ umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2/ przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata lf.

Uzasadnienie faktyczne

V.C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) w przyznania dodatku na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe dwiema wnuczkami i konkubentem. Skarżąca otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości 910 zł, obie wnuczki otrzymują, z uwagi na fakt przebywania w rodzinie zastępczej, po 1341,20 zł wraz zasiłkiem pielęgnacyjnym. Z kolei konkubent skarżącej otrzymuje zasiłek z pomocy społecznej w kwocie 510 zł. Oprócz wynajmowanego 50-metrowego mieszkania, skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu są świadczenia z pomocy społecznej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a wskazywanej ustawy, a skarżąca z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.

Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.

Mając na uwadze sytuację materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

lf

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.