Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638414

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 8 grudnia 2009 r.
II SA/Łd 1010/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na decyzję Burmistrza O. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. LS

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 2 listopada 2009 r. L. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Burmistrza O. z dnia (...) r. w przedmiocie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego z powodu bezrobocia.

W dniu 30 listopada 2009 r. powyższa skarga wraz z odpowiedzią Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. i aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenia skargi podnosząc, iż skarżąca kwestionuje decyzję I instancji, zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu przed organem administracji, o czym stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie jednak podkreślić należy, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ww. ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej.

Przedmiotem skargi L. C. jest decyzja Burmistrza O. w przedmiocie zasiłku okresowego i niewątpliwie jest to decyzja organu I instancji. Jak wynika z zawartego w tej decyzji pouczenia, stronie przysługuje prawo wniesienia od niej odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w terminie 14 dni od daty doręczenia, za pośrednictwem organu I instancji.

Z uwagi na powyższe niniejsza skarga nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia tutejszego Sądu, ponieważ strona nie wykorzystała wszystkich przysługujących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie środków zaskarżenia. Złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji administracyjnej organu I instancji. Dopiero ewentualnie wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania decyzja organu odwoławczego może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 377/04, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387).

Wobec powyższego Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji a. r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.