II SA/Kr 582/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - OpenLEX

II SA/Kr 582/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1747897

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2015 r. II SA/Kr 582/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F.L. na postanowienie Nr (...) (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 marca 2015 r., znak: (...) w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych

Uzasadnienie faktyczne

W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł od skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 marca 2015 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, skarżący F.L., działający przez adwokata P.W., wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z oświadczenia złożonego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z trójką dzieci: B. ur. 1992 r., A. ur. 1999 r. i J. ur. 2003 r. Ich miesięczny dochód z prac dorywczych skarżącego w rolnictwie wynosi ok. 1.000 zł. Dzieci wnioskodawcy nie zarobkują. W skład majątku F.L. wchodzi dom w miejscowości G. o powierzchni 100 m2, w którym zamieszkuje rodzina. Skarżący nie dysponuje oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro, które mogłyby zostać przeznaczone na zapłatę kosztów sądowych.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy F.L. podniósł, że sytuacja materialna, w jakiej się obecnie znajduje jest trudna i nie posiada on środków na uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł. Skarżący korzysta z pomocy rodziny w zaspokojeniu podstawowych potrzeb własnych oraz swoich dzieci. Nie miał i nie ma możliwości czynienia oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia siebie i rodziny. Wnioskodawca pozostaje w stałym leczeniu z powodu padaczki i schizofrenii. Spłaca raty zaciągniętego kredytu w wysokości 10 tys. zł.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.

W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie F.L. uwiarygodnił, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Sytuacja materialna skarżącego nie jest łatwa. Jedynym źródłem jego utrzymania jest dochód z prac dorywczych w rolnictwie, a wysokość tego dochodu została określona na kwotę ok. 1.000 zł. Biorąc pod uwagę, że kwota ta przypada na czteroosobową rodzinę (na utrzymaniu strony pozostaje bowiem troje dzieci), środki w podanej wysokości z trudem wystarczają na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania członków rodziny. Z tego względu skarżący zmuszony jest korzystać ze wsparcia rodziny i bliskich w zaspokojeniu podstawowych potrzeb własnych oraz dzieci. Stan zdrowia F.L. nie jest dobry, pozostaje on bowiem w stałym leczeniu z powodu padaczki i schizofrenii. W takiej sytuacji zdrowotnej może on mieć problem z poprawą sytuacji materialnej rodziny. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych.

W przedstawionej sytuacji materialnej F.L. poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego dzieci, a więc grozić zachwianiem sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, iż nie byłby on w stanie zapewnić sobie i bliskim minimum warunków socjalnych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.