Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2060518

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 24 maja 2016 r.
II SA/Kr 43/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz.

Sędziowie WSA: Mirosław Bator Jacek Bursa (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 4 listopada 2015 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Burmistrz Miasta decyzją z dnia 24 marca 2015 r. znak:(...), stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn.: Budowa wyciągu orczykowego na istniejącej trasie narciarskiej przy stacji dolnej (...) w Z. należącej do A S.A. W uzasadnieniu ww. decyzji organ przypomniał treść wniosku złożonego w niniejszej sprawie przez inwestora oraz wskazał, że przedsięwzięcie, którego dotyczył wniosek zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.). Następnie organ przedstawił przebieg przeprowadzonego w sprawie postępowania wyjaśniającego wskazując min. na uzyskane w toku postępowania opinie RDOŚ i PPIS co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zawarto również informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.), które organ pierwszej instancji uwzględnił przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ wskazał, że po przeprowadzonej analizie wniosku o wydanie decyzji oraz karty informacyjnej przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jak też uwzględniając opinie RDOŚ i PPIS, uznano, iż realizacja przedmiotowej inwestycji ze względu na skalę i wielkość zajmowanego terenu oraz technologiczne rozwiązania przedsięwzięcia nie wpłynie znacząco negatywnie na środowisko. Nadto, w załączniku nr 1 do decyzji organ pierwszej instancji przedstawił charakterystykę przedsięwzięcia.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. C., kwestionując podany przez inwestora obszar oddziaływania inwestycji na środowisko oraz obszar faktycznie planowanej inwestycji, a także treść pouczenia zamieszczonego w skarżonej decyzji, jak również informację podaną w charakterystyce przedsięwzięcia zgodnie, z którą przedsięwzięcie jest położone na istniejącej trasie narciarskiej przy dolnej stacji (...) w Z. należącej do inwestora. Podano, że działka ewidencyjna nr (...) stanowi przedmiot współwłasności inwestora i osób fizycznych, zaś działka nr (...) w ogóle nie należy do inwestora. Dodatkowo działki te stanowią grunty rolne i na tym terenie nie było trasy narciarskiej. W decyzji nie podano jaki rodzaj armatek śnieżnych oraz ratraków do ubijania śniegu - stanowiących źródło hałasu, a przez to uciążliwość dla okolicznych mieszkańców - będzie obsługiwał przedsięwzięcie. W zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji znajdują się pozwolenia wodnoprawne, które powinny zostać uchylone, gdyż w postępowaniach, w których zostały one wydane, nie brali udziału właściciele nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 listopada 2015 r. nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 k.p.a., art. 3 ust. 1 pkt 5, art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 i 3, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2, art. 84 ust. 1 i 2, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano, iż jak wynika z Karty przedłożonej przez inwestora (k. (...) -(...) akt organu pierwszej instancji) - przedsięwzięcie stanowiące przedmiot niniejszego postępowania polegać będzie na budowie wyciągu orczykowego w ramach istniejącej infrastruktury i na istniejącej trasie narciarskiej w obrębie Zespołu (...) w Z. należącego do inwestora. Przedmiotowa inwestycja jest przy tym zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...) I, zatwierdzonego uchwałą nr XVII/345/2008 Rady Miasta z dnia 31 lipca 2008 r. (Dz. Urz. z dnia 12 września 2008 r. Nr 589 poz. 3873), albowiem jak wynika z informacji podanych przez wnioskodawcę planowane przedsięwzięcie w całości zlokalizowane będzie w terenach oznaczonych w ww. planie miejscowym symbolem 4.R - tereny rolne z przeznaczeniem dopuszczalnym jako tereny sportów zimowych z infrastrukturą narciarską realizowane jako narciarskie trasy zjazdowe i snowboardowe, pólka narciarskie do nauki jazdy na nartach z urządzeniami towarzyszącymi (§ 7 ust. 3 MPZP; wypis z MPZP z dnia 10 października 2014 r.; k. (...)). Ponadto przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. W konsekwencji przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest w przypadku przedmiotowej inwestycji obligatoryjne, lecz zostało uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez organ prowadzący postępowanie, przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. Oceniając to organ zobowiązany jest zwrócić się o wydanie opinii do właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego (art. 64 ust. 1 w zw. z art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej), który to wymóg został zachowany. Organ uzyskał opinię RDOŚ z dnia 5 grudnia 2014 r. (znak: (...)) oraz opinię sanitarną PPIS z dnia 23 grudnia 2014 r. (znak: (...)), w których zgodnie wskazano, iż nie zachodzi potrzeba dokonania oceny oddziaływania na środowisko.

Dokonując oceny, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ ma obowiązek uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (art. 63 ust. 1 pkt 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt 3). Powyższa ocena jest przy tym dokonywana w oparciu o materiał dowodowy pozyskany przez organ w toku postępowania, w tym w przede wszystkim w oparciu o informacje o planowanym przedsięwzięciu zawarte w Karcie. Analizując pod tym kątem Kartę dostarczoną przez inwestora w toku postępowania (tekst jedn.: Kartę przedłożoną za pismem z dnia 6 listopada 2014 r.) Kolegium stwierdziło, że przeanalizowano w niej oddziaływanie inwestycji pod kątem wszystkich aspektów wymaganych przepisami dla takiego dokumentu (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej), w tym także na tereny sąsiednie, mając na względzie ochronę zdrowia ludzi oraz elementów przyrodniczych. Jak wynika z treści sprecyzowanego wniosku o wydanie decyzji, Karty oraz kopii mapy ewidencyjnej przedstawiającej obszar realizacji przedsięwzięcia, planowana inwestycja ma być zlokalizowana na działkach o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) obr. (...) w Z., zaś przewidywany teren jej oddziaływania obejmie dodatkowo również działki ewidencyjne o nr (...), (...), (...), (...) i (...) obr. (...) w Z.

Jak podają autorzy Karty, planowana inwestycja obejmuje tylko i wyłącznie budowę wyciągu orczykowego przy stacji dolnej (...), o projektowanej długości trasy wyciągu wynoszącej 364 m oraz różnicy poziomów stacji dolnej i górnej wynoszącej 46 m, obsługiwanego przez istniejącą infrastrukturę znajdującą się na terenie Zespołu (...) w Z. Inwestor nie przewiduje budowy ani rozbudowy istniejącego przy stacji (...) zaplecza parkingowego, ani infrastruktury turystyczno-gastronomicznej, jak też nie przewiduje budowy obiektów kubaturowych, ani wycinki drzew i krzewów. Z oświadczenia inwestora z dnia 6 listopada 2014 r. przedłożonego wraz z poprawioną Kartą wynika nadto, że nie planuje on rozbudowy istniejącej infrastruktury, w tym zwłaszcza zmiany przebiegu istniejącej trasy narciarskiej, rozbudowy systemu jej naśnieżania, jak też budowy systemu jej nagłośniania (k. (...)). Z dokumentów uzyskanych od inwestora w toku postępowania, wynika również, że teren położony w bezpośrednim sąsiedztwie terenu planowanego przedsięwzięcia wyposażony jest w infrastrukturę narciarską i wykorzystywany w celach rekreacji sportowej, zaś w wyniku realizacji planowanego wyciągu orczykowego, przeznaczenie to nie ulegnie zmianie, a obecna inwestycja jawi się jako rozbudowa kompleksu Zespołu (...) w Z. Z opisu planowanego przedsięwzięcia przedstawionego w Karcie (str. (...) Karty) wynika, że stacja dolna planowanego wyciągu (o rzędnej 825,34 m n.p.m.) miałaby zostać zlokalizowana w sąsiedztwie istniejącego budynku stacji dolnej (...) i obejmować wyłącznie montaż stacji napędowo-napinającej z silnikiem napędu o mocy 18 kW. Sterownia wyciągu miałaby natomiast zostać zlokalizowana w pomieszczeniu istniejącego budynku stacji dolnej (...). Z kolei stację górną tzw. przewojową projektowanego wyciągu orczykowego (o rzędnej 871,00 m n.p.m.) inwestor zamierza wyposażyć w system automatycznego zatrzymywania wyciągu w przypadku niewyprzęgnięcia się narciarza. Inwestor zaplanował również strefę bezpieczeństwa wyposażoną w pałąk załączający wyłącznik bezpieczeństwa, który zatrzymuje pracę wyciągu w przypadku, gdy narciarz nie wypnie się z orczyka. W ramach realizacji wyciągu inwestor przewiduje wykonanie żelbetowych fundamentów pod konstrukcje podpór stacji oraz ok. 6-7 podpór trasy wyciągu orczykowego, jak też zamierza ogrodzić trasę wyciągu płotem ochronnym na całej jego długości. Teren planowanego przedsięwzięcia zlokalizowany jest poza obszarami ochrony przyrody, zaś najbliższe z nich tj. obszar Natura 2000 T. ((...)), obszar Natura 2000 (...) ((...)), (...) Park Narodowy oraz (...) Obszar Chronionego Krajobrazu znajdują się w odległościach-odpowiednio - ok. 2 km na południe, ok. 7 km na południowy-zachód, ok. 2 km na południe i ok. 1,5 km na zachód od terenu planowanej inwestycji. Wszystkie ww. obszary chronione znajdują się też poza zasięgiem oddziaływania planowanej inwestycji.

Z informacji podanych w Karcie wynika, że w związku z realizacją przedsięwzięcia inwestor przewiduje wykorzystanie wody do celów socjalno-bytowych użytkowników wyciągu oraz personelu pochodzącej z wyciągu miejskiego w ilości łącznej 115,85 m3 na sezon oraz energii elektrycznej do napędu wyciągu w ilości 20000 kWh na sezon. Na etapie realizacji przedsięwzięcia wystąpi przemijające i okresowe zanieczyszczenie powietrza związane z emisją substancji ze spalania paliw w pojazdach transportujących materiały, maszynach budowlanych i urządzeniach spalinowych. W trakcie prowadzenia prac budowlano-montażowych w związku z wykorzystaniem wspomnianych maszyn i środków transportu nastąpi również okresowe podwyższenie istniejącego klimatu akustycznego. Nadto etap realizacji inwestycji wiązać się będzie również z wytworzeniem odpadów, które będą zbierane selektywnie i magazynowane w odpowiednich pojemnikach lub luzem na regałach w wyznaczonych pomieszczeniach w zależności od rodzaju i charakteru odpadu (odpady niebezpieczne będą magazynowane w sposób zabezpieczający przed zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego oraz miejscach zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych), zaś przedstawiony przez inwestora dalszy sposób postępowania z odpadami należy ocenić za zgodny z obowiązującymi przepisami. Podobnie przedstawiony w Karcie planowany sposób postępowania z odpadami mającymi powstawać na etapie eksploatacji przedsięwzięcia należy ocenić pozytywnie. W związku z eksploatacją inwestycji nastąpi wzrost ilości ścieków bytowych powstających w obiektach (...), które już obecnie wprowadzane są do miejskiej kanalizacji sanitarnej (inwestor nie planuje przy tym dodatkowych przyłączy do sieci). Inwestor przewiduje, że ilość ścieków bytowych przewidzianych do wytworzenia w związku z eksploatacją przedsięwzięcia kształtować się będzie na poziomie 95% przewidywanego zapotrzebowania na wodę do celów socjalno-bytowych użytkowników wyciągu oraz personelu tj. 110,15 m3 ścieków bytowych na sezon.

Odnośnie kwestii oddziaływania akustycznego związanego z planowanym przedsięwzięciem wskazano, że potencjalnym źródłem takiego oddziaływania w przypadku przedmiotowej inwestycji może być wyłącznie napęd wyciągu orczykowego, który jednakże z uwagi na niewielką moc oraz zastosowanie silnika z osłoną akustyczną nie będzie stanowił istotnego źródła akustycznego dla najbliższej zabudowy akustycznej. Jak podaje autor Karty, najbliższe tereny chronione akustycznie (opisane w MPZP jako tereny 5.MN -tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej) zlokalizowane są w odległości ok. 50 m w kierunku południowo-zachodnim od planowanej trasy wyciągu oraz w odległości ok. 75 m w kierunku południowo-zachodnim od terenu stacji dolnej wyciągu, przy czym najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości ok. 100 m w kierunku południowo-zachodnim od planowanej lokalizacji stacji górnej wyciągu oraz w odległości 50 - 70 m w kierunku południo-zachodnim od planowanej trasy wyciągu. Niemniej jednak zgodnie z informacją podaną w Karcie, przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania w zakresie hałasu na opisane wyżej tereny chronione, emisja hałasu dotyczyć będzie wyłącznie urządzeń wyciągu orczykowego, zaś zasięg oddziaływania przedsięwzięcia w tym zakresie ograniczy się do działek objętych inwestycją. W ocenie tut. Kolegium - w świetle powyższych informacji - oddziaływanie inwestycji na klimat akustyczny należy ocenić jako mało znaczące.

Podsumowując, zdaniem Kolegium, mając na uwadze istniejącą już w najbliższym sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji infrastrukturę narciarską, jak też skalę, rozmiary i charakter planowanego obecnie przedsięwzięcia - realizacja tej inwestycji pozostawać będzie bez znacząco negatywnego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie i życie ludzi.

Kolegium uznało informacje podane przez inwestora w Karcie za rzetelne i wiarygodne. Dokumenty te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i spełniają wymogi wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej. Zakres tego opracowania znacznie wykraczają poza typowe opracowania tego rodzaju. Przedłożona przez inwestora Karta uwzględnia wszystkie aspekty związane z możliwymi oddziaływaniami planowanej inwestycji na środowisko - hałas, odpady, przyroda, jak również zanieczyszczenie powietrza. W Karcie uwzględniono również rozwiązania chroniące środowisko, jak też odniesiono się do potencjalnego wpływu inwestycji na obszary chronione. Nadto organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy przedstawił analizę szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, w szczególności dokonano analizy załączonej do wniosku Karty.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że organ uznał za strony wszystkie osoby posiadające interes prawny w sprawie, do których należało zaliczyć właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości położonych w obszarze przewidywanego oddziaływania przedsięwzięcia. Informacje co do przepustowości wyciągu zostały wyczerpująco przedstawione prze inwestora w tabeli nr (...) na str. (...) Karty. Również zarzuty dotyczące pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji nie zasługiwały na uwzględnienie, albowiem w pouczeniu tym organ zacytował jedynie - w sposób dosłowny - przepisy art. 72 ust. 3 i 4 ustawy środowiskowej.

Odnośnie hałasu generowanego przez system naśnieżania trasy narciarskiej, Kolegium wyjaśniło, że inwestycja obejmuje li tylko budowę wyciągu orczykowego. Z kolei użytkownicy tego wyciągu będą korzystali z już istniejącej i funkcjonującej trasy narciarskiej, której przebieg w żaden sposób nie ulegnie zmianie w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Inwestor nie planuje też w ramach realizacji niniejszego przedsięwzięcia rozbudowy samej trasy, ani systemu jej naśnieżania, w związku z czym zastrzeżenia odwołującej dotyczące hałasu generowanego np. przez armatki śnieżne stanowiące element istniejącego systemu naśnieżania trasy nie mogły mieć wpływu na treść decyzji wydanej w niniejszej sprawie. Podobnie kwestie dotyczące środków chemicznych wykorzystywanych przy produkcji sztucznego śniegu pozostawały poza obszarem zainteresowania organów w niniejszej sprawie dotyczącej jedynie wyciągu orczykowego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła B. C. zarzucając organowi:

- podanie nieprawidłowych danych terenu zasięgu oddziaływania inwestycji na środowisko,

- nieprawidłowo przedstawiony teren faktycznie planowanej inwestycji,

- brak udziału wszystkich stron w postępowaniu o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla planowanego przedsięwzięcia oraz pozwolenia wodno-prawnego,

- nieprawidłowe dane dotyczące występowania roślin i zwierząt prawnie chronionych,

- brak raportu oddziaływania na środowisko,

- brak zgód właścicieli, współwłaścicieli na planowaną inwestycję, dotyczącą terenu planowanej inwestycji, gdzie będzie występować oddziaływanie inwestycji,

- naruszenia zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu zarzutów zawarto zastrzeżenia co do oddziaływania na środowisko rurociągu wodnego oraz wszystkich urządzeń i środków do wytwarzania sztucznego śniegu (zanieczyszczenie wody i gleby) oraz wytwarzany hałas przez armatki śnieżne oraz wyciąg i wibracje emitowane przez te urządzenia sięgające kilku k.m. Podniesiono także iż decyzje administracyjne w zakresie trasy narciarskiej zostały uchylone przez sądy administracyjne stąd inwestor nie posiada infrastruktury na jaką się powołuje. Wskazano także na brak udziału w postępowaniu podmiotów sąsiadujących z inwestycja (terenem jej oddziaływania) oraz nie dopuszczenie do udziału B. C. jako pełnomocnika D. C. pomimo przedłożenia stosownego upoważnienia.

W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd nie uwzględniając skargi, oddala ją.

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Na wstępnie wskazać należy, że pomimo podniesienia w skardze zarzutów co do naruszenia szeregu elementów związanych z prawnymi aspektami spornej inwestycji - inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania obejmuje tylko budowę wyciągu orczykowego, a nadto użytkownicy tego wyciągu będą korzystali z już istniejącej i funkcjonującej trasy narciarskiej, której dotychczasowy przebieg w żaden sposób nie ulegnie zmianie w wyniku realizacji przedsięwzięcia objętego niniejszym postępowaniem. Inwestor nie planuje też w ramach realizacji niniejszego przedsięwzięcia rozbudowy samej trasy, ani systemu jej naśnieżania, w związku z czym zastrzeżenia skarżącej dotyczące hałasu generowanego np. przez armatki śnieżne stanowiące element istniejącego systemu naśnieżania trasy nie mogły mieć wpływu na treść decyzji wydanej w niniejszej sprawie. Podobnie rzecz ma się z wykorzystaniem środków chemicznych wykorzystywanych przy produkcji sztucznego śniegu co również pozostaje poza zakresem niniejszej sprawy i tym samym kontroli sądu administracyjnego, dotyczącej jedynie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie wyciągu orczykowego.

W kontrolowanej sprawie inwestor - A S.A. w Z. wniósł bowiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie dla wyżej opisanego przedsięwzięcia - budowy wyciągu orczykowego na określonym odcinku - istniejącej trasie narciarskiej przy stacji dolnej (...). Inwestor nie będzie wykonywał żadnych innych elementów infrastruktury, typu instalacja do śnieżenia, ani nie będzie wykonywał żadnych robót mających na celu ukształtowanie terenu dla potrzeb trasy narciarskiej. Do obsługi wyciągu wykorzystywana będzie wyłącznie istniejąca infrastruktura, a zjazdy narciarzy będą odbywać się po naturalnie ukształtowanym gruncie (istniejącej w tym miejscu od lat 30-tych ubiegłego wieku). Z powyższego wynika nie tylko opisany powyżej zakres - przedmiot postępowania, co do którego zarzuty, jako wykraczające poza ten przedmiot są niezasadne, ale też określenie granic zamierzenia budowlanego i krąg stron. Również w tym względzie zarzuty są bezzasadne.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jako przedsięwzięcie rozumie się "zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin". Definicja ta wyraźnie wskazuje zamierzenie czyli element planowany, co znajduje odzwierciedlenie również w art. 59 ust. 1 ww. ustawy wskazujący w zakresie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - planowane przedsięwzięcie. W kontrolowanej zatem sprawie przedsięwzięciem jest wyłącznie zamierzenie budowlane polegające na budowie wyciągu orczykowego, bo tylko ta inwestycja jest inwestycją planowaną przez inwestora. Zakres (granice) zamierzenia budowlanego nie obejmuje zatem już istniejących elementów, których inwestor nie zamierza wykonywać lub zmieniać (nie planuje zrobić). Skoro zatem jedynymi planowanymi przez inwestora robotami lub interwencjami zmieniającymi stan fizyczny miejsca, są te związane z budową wyciągu orczykowego, to jedynie przez ten pryzmat należy oceniać przestrzeganie przepisów prawa dotyczących oceny oddziaływania na środowisko, w zakresie inwestycji, która ma zostać poddana ww. ocenie. Podobnie rzecz ma się z ustaleniem kręgu stron na jaki będzie taka inwestycja oddziaływać. Powołane powyżej jasno brzmiące przepisy oraz przedstawiona ich wykładnia nie nasuwają w ocenie Sądu wątpliwości, iż brak jest podstaw, aby w tym stanie faktycznym doszło do zarzucanego w skardze sztucznego dzielenia przedsięwzięcia (inwestycji). Zasadne zatem było w ocenie Sądu przyjęcie przez organy, że poza zakresem "przedsięwzięcia" są: instalacja do śnieżenia, trasa narciarska i wszystkie zjazdy w jej ramach, które jak wynika nawet samych twierdzeń skarżącej, istnieją i zostały wcześniej wybudowane. Kwestie dotyczące ich legalności pozostają poza zakresem niniejszego postępowania. Podobnie rzecz ma się z legalnością kwestionowanych w skardze pozwoleń wodnych.

Co do wyznaczenia przez organy kręgu stron decydujący, jak wyżej wskazano, jest zasięg oddziaływania inwestycji. W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, iż E. Z., M. G.- C., J.C. i W. G. B., a także inne podmioty wskazane w skardze nie posiadają przymiotu strony. Twierdzenia o położeniu ich działek w obszarze, na którym będzie rozpylany sztucznie produkowany śnieg, pojawi się huk i hałas emitowany od armatek śnieżących, z opisanych powyżej względów nie może mieć wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji, gdyż elementy te pozostają poza zakresem badanego przedsięwzięcia. Wskazane instalacje nie są planowanym przedsięwzięciem objętym wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jej oddziaływanie nie mogło mieć wpływu na określenie stron postępowania o wydanie tejże decyzji. Dla określenia, kto powinien być stroną ww. postępowania, istotne jest wyłącznie jakie oddziaływanie będzie miał planowany wyciąg orczykowy i jaki będzie jego zasięg. Przeprowadzone zaś przez inwestora analizy szczegółowo opisane na str. (...) i n. Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia wykazały, że z uwagi na niewielką moc (hałas) i zastosowaną osłonę akustyczną silnika, eksploatacja wyciągu nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na najbliższe tereny chronione akustycznie, a zasięg oddziaływania na środowisko będzie ograniczony do działek objętych inwestycją. W szczególności wskazano, że najbliższe tereny chronione akustycznie (opisane w MPZP jako tereny 5.MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej) zlokalizowane są w odległości ok. 50 m w kierunku południowo-zachodnim od planowanej trasy wyciągu oraz w odległości ok. 75 m w kierunku południowo-zachodnim od terenu stacji dolnej wyciągu, przy czym najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości ok. 100 m w kierunku południowo-zachodnim od planowanej lokalizacji stacji górnej wyciągu oraz w odległości 50 - 70 m w kierunku południowo-zachodnim od planowanej trasy wyciągu. Przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania w zakresie hałasu na tereny chronione, emisja hałasu dotyczyć będzie wyłącznie urządzeń wyciągu orczykowego, zaś zasięg oddziaływania przedsięwzięcia w tym zakresie ograniczy się do działek objętych inwestycją - oddziaływanie inwestycji na klimat akustyczny będzie mało znaczący. Dodatkowo wskazano dokładne dane co do inwestycji i jej aspektów technicznych z opisem stref i zastosowanych urządzeń, zużycia wody, energii elektrycznej, zanieczyszczenia powietrza związanego z emisją substancji ze spalania paliw w pojazdach transportujących materiały, maszynach budowlanych i urządzeniach spalinowych, klimatu akustycznego na czas budowy, odpady oraz ich magazynowanie w sposób zabezpieczający przed zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego oraz dostępem osób postronnych, odprowadzanie ścieków. Z uwagi na istniejącą już w najbliższym sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji infrastrukturę narciarską, jak też skalę, rozmiary i charakter planowanego obecnie przedsięwzięcia - realizacja tej inwestycji pozostawać będzie bez znacząco negatywnego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie i życie ludzi. Wskazana karta informacyjna została w tym względzie poddana ocenie przez organy obu instancji, skarżąca zaś nie przedstawiła żadnych uzasadnionych twierdzeń, czy dowodów, które mogłyby podważyć rzetelność i prawdziwość podanych przez inwestora informacji o negatywnych oddziaływaniach związanych z planowaną budową wyciągu orczykowego, a jej zarzuty w istocie dotyczą negatywnych oddziaływań związanych z funkcjonującą na danym terenie infrastrukturą narciarską, a nie z planowaną budową wyciągu. Stanowisko zawarte w karcie informacyjnej odnośnie zakresu oddziaływania przedsięwzięcia znalazło także potwierdzenie w postanowieniach organów opiniujących (RDOŚ i PPIS), przy czym w opinii RDOŚ ze względu na skale przedsięwzięcia (mały wyciąg przeznaczony dla początkujących narciarzy), lokalizację wewnątrz funkcjonującego ośrodka, gdzie zaplecze turystyczne jest na dzień dzisiejszy bardzo rozbudowane, inwestycja stanowiąca uzupełnienie oferty turystycznej, nie spowoduje istotnych zmian w charakterze całego kompleksu, a przez to nie zmieni w istotny sposób skali oddziaływania stacji narciarskiej na środowisko naturalne oraz obszar Natura 2000. Zaskarżona decyzja, jak i postanowienie z 26 stycznia 2015 r., znak: (...), spełnia określone przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wymogi formalne, a w postępowaniu zasięgnięto wszystkich wymaganych opinii innych organów.

Niezasadny jest także zarzut dotyczący braku zgód właścicieli na planowaną inwestycję, na których gruntach ma być ona realizowana, gdyż na kontrolowanym etapie postępowania taka zgoda nie jest wymagana.

Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut nie dopuszczenia do udziału B. C. jako pełnomocnika D. C., gdyż pomimo stosownego wezwania (k. (...) akt organu II instancji) nie przedłożyła ona oryginału pełnomocnictwa stosownie do wymogów art. 33 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.