Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2724029

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 18 lipca 2019 r.
II SA/Kr 386/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) SWSA Mirosław Bator.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 22 stycznia 2019 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Wójt Gminy K. decyzją z dnia 13 marca 2012 Nr (...) zatwierdził projekt podziału dz. nr (...) i (...) położonej w (...), gm. K.

Pismem z dnia 30 września 2016 r. S. M. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego tej w sprawie. Podał, że nie otrzymał zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, przez co nie uczestniczył w prowadzonym postępowaniu.

Wójt Gminy K. decyzją z dnia 29 maja 2018 r. umorzył postępowanie o wznowienie postępowania. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że wnioskodawca dowiedział się o wydanej decyzji kilka lat wcześniej. Na podstawie art. 148 § 1 k.p.a., organ stwierdził, że nie został dochowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

Na skutek złożonego przez stronę odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 sierpnia 2018 r., znak: (...) uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Następnie postanowieniem z dnia 27 listopada 2018 r., (znak (...)), Wójt Gminy (...) orzekł o odmowie wznowienia na wniosek S. M. postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją z dnia 13 marca 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia podano, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności: protokołu z dnia (...) maja 2018 r. oraz kopii wyroków sądowych wydawanych w sprawie przedmiotowej nieruchomości wynika, iż S. M. o przedmiotowej decyzji dowiedział podczas rozprawy sądowej, a było to kilka lat temu. Wniosek o wznowienie postępowania został więc złożony po upływie terminu określonego w art. 148 k.p.a.

Na postanowienie to zażalenie wniósł S. M., zarzucając mu naruszenie art. 5 k.c. oraz art. 8, art. 7 i art. 77 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., znak (...) - działając na podstawie art. 124, art. 144, w zw. z art. 148 i art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że w aktach postępowania istnieją dowody, które pozwalają w sposób niebudzący wątpliwości stwierdzić, iż S. M. złożył wniosek o wznowienie postępowania z przekroczeniem terminu statuowanego w art. 148 § 2 k.p.a.

Bezsporna w niniejszym postępowaniu jest okoliczność, iż przed Sądem Rejonowym dla (...) w Krakowie, Wydział (...) (sygn. akt (...)) toczyło się postępowanie w przedmiocie zwolnienia nieruchomości położonej w (...), stanowiącej działkę nr (...), powstałą w wyniku podziału nieruchomości stanowiącej działkę (...). Postępowanie to zostało zainicjowane pozwem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Pozwanym w przedmiotowym procesie był S. M.

W toku postępowania administracyjnego strona - S. M. - przedłożyła do akt sprawy za pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. kserokopię wyroku Sądu Rejonowego dla (...) w Krakowie, Wydział (...) z dnia 12 kwietnia 2014 r., sygn. akt (...) oraz kserokopię pozwu z dnia 5 kwietnia 2013 r.

Z treści tego pozwu wynika, iż m.in. załącznikiem do niego jest kopia decyzji Wójta Gminy Nr (...) z dnia 13 marca 2012 w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału dz. nr (...) i (...), położonej w (...), gm. K. Z uzasadnienia przedmiotowego wyroku z dnia 12 kwietnia 2014 r. wynika dodatkowo, że Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego m.in. w oparciu o treść decyzji Wójta Gminy Nr (...) z dnia 13 marca 2012 w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału dz. nr (...) i (...) r., której kopia - jak wskazał Sąd - znajduje się w aktach przedmiotowego postępowania sądowego.

Powyżej ustalone okoliczności pozostają spójne z oświadczeniem strony, złożonym do protokołu z dnia (...) maja 2018 r., iż o przedmiotowej decyzji strona powzięła wiadomość w toku postępowania sądowego, w czasie rozprawy sądowej. Strona w toku postępowania nie wyjaśniła przy tym, na czym miał polegać błąd, który winien dyskwalifikować złożone przez nią wyjaśnienia.

W aktach sprawy brak jest dowodów, które pozwalałyby podać w wątpliwość powyższe ustalenia. Powyżej przytoczone spostrzeżenia w ocenie organu odwoławczego pozwalają na przyjęcie, iż strona o decyzji wiedziała, najpóźniej w kwietniu 2014 r. (moment zakończenia postępowania sądowego przed sądem I instancji do sygn. akt (...)) - a więc ponad dwa lata przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, wyjaśnić należy, iż to na wnioskodawcy spoczywał obowiązek wykazania spełnienia warunków formalnych niezbędnych do wznowienia postępowania, w szczególności wykazania, w jakiej dacie dowiedział się on o przedmiotowej decyzji. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji należycie wypełnił dyspozycję art. 7 k.p.a., 8 k.p.a. i 77 k.p.a., bowiem pismem z dnia 29 września 2018 r. wezwał stronę do przedstawienia okoliczności, pozwalających na ustalenie zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. M., zarzucając mu naruszenie art. 5 k.c. oraz art. 8, art. 7 i art. 77 k.p.a. oraz art. 35 § 3 i art. 36 § 1 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wznowienie postępowania oraz stwierdzenie, że miał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 Nr (...) i tym samym ma legitymację do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Podkreślił, że organ "nie udowodnił" mu, że wiedział o decyzjach wydanych w latach wcześniejszych. Ponadto podkreślił, że został wprowadzony w błąd w dniu (...) maja 2018 r. i dlatego protokół z tej daty nie powinien być brany pod uwagę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 17 lipca 2019 r. skarżący wskazał, że organy administracji publicznej nie wyjaśniły, kiedy skarżący dowiedział się o konkretnej decyzji, podczas gdy wydano wiele decyzji dotyczących różnych podziałów geodezyjnych. Nie ma znaczenia oświadczenie skarżącego zawarte w protokole z dnia (...) maja 2018 r., bowiem nie wiadomo której dokładnie decyzji podziałowej ono dotyczy. Również dokumenty pochodzące ze sprawy cywilnej tj. pozew z dnia 5 kwietnia 2013 r., ani też wyrok wydany w sprawie sygn. (...) nie operują konkretną sygnaturą sprawy (...)

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.

Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

S. M. złożył w dniu 4 października 2016 r. wniosek z 30 września 2016 r. o wznowienie m.in. postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 Nr (...) zatwierdził projekt podziału dz. nr (...) i (...) położonej w (...), gm. K.

Jak prawidłowo wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. Na pierwszym etapie bada się kwestie formalne: czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a., bądź w art. 145a k.p.a., czy został zachowany termin do złożenia podania, czy wskazane we wniosku okoliczności odpowiadają przyczynie wznowienia postępowania, jak również czy z innych względów nie jest wyłączone wznowienie postępowania.

Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania albo o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 k.p.a.).

W niniejszej sprawie odmowa wznowienia postępowania była motywowana faktem, że S. M. złożył wniosek o wznowienie po upływie terminu wskazanego w art. 148 k.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z kolei § 2 art. 148 k.p.a. stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W okolicznościach niniejszej sprawy należało więc w pierwszej kolejności ustalić, kiedy S. M. dowiedział się o decyzji Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 Nr (...)

W ocenie Sądu prawidłowo ustalono, że wiedzę taką posiadał skarżący najpóźniej w kwietniu 2014 r. tj. w dacie zakończenia postępowania sądowego przed sądem I instancji w sprawie sygn. akt (...)

Przedmiotem postępowania zakończonego tym wyrokiem było zwolnienie nieruchomości ze służebności. W wyroku orzeczono o zwolnieniu nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) (która powstała właśnie na mocy decyzji Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 Nr (...)) ze służebności osobistej i prawa użytkowania przysługujących S. M.

Na str. 3 uzasadnienia tego wyroku znajduje się następujący fragment:

"Decyzją Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 r. zatwierdzono podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...) na działki:

- działkę nr (...), na której usytuowany jest budynek mieszkalny położony w (...) oraz

- działkę nr (...),

a także zatwierdzono podział nieruchomości działki nr (...) na działki:

- działkę nr (...),

- działkę nr (...),

- działkę nr (...).

dowód: kopia decyzji Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 r. wraz wykazem zmian gruntowych oraz mapą z projektem podziału nieruchomości, k. 14-16".

Decyzja, w sprawie której skarżący domaga się wznowienia postępowania została przez Sąd Rejonowy wprost wymieniona, z podaniem jej daty, organu wydającego oraz treści rozstrzygnięcia. Nie można więc zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym przez skarżącego w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r., iż w świetle pozostających w obrocie licznych decyzji podziałowych nie sposób ustalić, kiedy skarżący dowiedział się o konkretnie tej decyzji, która jest przedmiotem sprawy. Prawdą jest, że w powołanym wyżej wyroku nie wskazano numeru decyzji, jednakże data jej wydania, wskazanie organu, od którego pochodzi oraz treści rozstrzygnięcia (jakie działki wydzielono na jej podstawie) wystarczająco szczegółowo identyfikują przedmiotową decyzję, aby uznać, że S. M. dowiedział się o niej w kwietniu 2014 r.

Od wyroku wydanego w sprawie sygn. (...) S. M. wniósł apelację, która została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. (...), a zatem niewątpliwie przed tą datą zapoznał się z uzasadnieniem wyroku Sądu I instancji, a tym samym dowiedział o decyzji Wójta Gminy K. z dnia 13 marca 2012 r.

Powyższe ustalenia organów obu instancji były prawidłowe i nie budziły wątpliwości Sądu. Wynika z nich również jednoznacznie, że wniosek o wznowienie postępowania złożony 4 października 2016 r. został wniesiony z uchybieniem terminu miesiąca od dnia, w którym S. M. dowiedział się o wydaniu decyzji z 13 marca 2012 r.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, iż organy "nie udowodniły mu", że wiedział o decyzjach w latach wcześniejszych. Fakt posiadania takiej wiedzy wynika jednoznacznie z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a wymienionych powyżej. Sąd nie stwierdził też naruszeń przepisów wskazywanych przez skarżącego. Z kolei do żądania przyznania mu uprawnień strony w postępowaniu podziałowym Sąd nie może się odnieść, bowiem wobec złożenia wniosku o wznowienie z przekroczeniem ustawowego terminu brak było podstaw prawnych do badania legitymacji skarżącego.

W świetle powyższych okoliczności skargę S. M. należało oddalić jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.