Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2060511

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 15 czerwca 2016 r.
II SA/Kr 36/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.P. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 maja 2016 r. o oddaleniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.P. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 listopada 2015 r. znak: (...) nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 maja 2016 r.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącej J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W jego uzasadnieniu referendarz wskazał, że według oświadczenia wnioskodawczyni prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia rentowego wynosi 2. 972 zł. Wydatki konieczne z tytułu opłat za wodę, prąd wynoszą 100 zł (innych wydatków skarżąca nie ujawniła). Wydatki na zakup lekarstw wynoszą 300 zł miesięcznie. W skład majątku skarżącej wchodzi nieruchomość rolna o pow. 9 a. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż w maju bieżącego roku kończy 79. Nie zna się na prawie i potrzebuje adwokata. Jest osobą schorowaną, cierpi na liczne dolegliwości.

W ocenie referendarza przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżąca w wykazanej sytuacji materialnej może bez jakiegokolwiek uszczerbku przeznaczyć zgromadzone środki pieniężne, na prowadzenie postępowania sądowego, w tym koszty sądowe oraz może w celu zapewnienia należytej reprezentacji ustanowić pełnomocnika z wyboru.

J.P. zaskarżyła to postanowienie sprzeciwem, w którym podniosła, że nie może chodzić, głośno mówić ani pisać i dlatego wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu. Ponadto podniosła, że otrzymuje co miesiąc rentę w wysokości 1400 zł, które pozostają jej "na życie i dojazdy do lekarzy i nie tylko". Skarżąca płaci 500 zł "opiekuna" i kolejne 500 zł "na obiady". Dodatkowo skarżąca co miesiąc ponosi koszty lekarstw - 300 zł oraz 40 zł opłaty za telefon.

Do sprzeciwu skarżąca dołączyła liczne kserokopie dokumentów, w tym "wynik badania" KT głowy z dnia lipca 2015 r., w którym stwierdzono m.in. cechy uogólnionego korowo - podkorowego zaniku mózgu oraz kartę informacyjną ze Szpitala im. (...), która potwierdza, że 22 stycznia 2015 r. skarżąca miała operację w związku ze złamaniem kości udowej, a ponadto cierpi na przewlekłą niewydolność serca, wielotorbielowatość nerek i osteoporozę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

W myśl przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.) i taki też był zakres wniosku skarżącej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie referendarza jest prawidłowe, bowiem skarżąca nie wykazała, że zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy choćby w części.

Trzeba zwrócić uwagę, że w sprzeciwie skarżąca wskazała miesięczny przychód w wysokości połowy kwoty wskazywanej wcześniej we wniosku o prawo pomocy (1400 zł zamiast 2972 zł), jednak żadnej z tych kwot nie wykazała przy pomocy jakichkolwiek dowodów. Również konieczne wydatki nie zostały w żaden sposób udokumentowane. Z tego powodu nie sposób ustalić autentycznej sytuacji majątkowej skarżącej, a w konsekwencji również nie da się zweryfikować, czy spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy.

Jednocześnie należy podkreślić, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku i choruje na liczne schorzenia, co w sprawie zostało wykazane, jednakże nie jest to wystarczające do przyznania skarżącej prawa pomocy.

Na koniec Sąd podkreśla, że w piśmie z dnia 2 maja 2016 r. (k. (...) akt sądowych) skarżąca zapowiedziała, że do końca maja 2016 r. dokona rozbiórki mostku, którego dotyczyła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, co poddaje w wątpliwość zasadność kontynuowania niniejszego postępowania. Pozostałe kwestie powoływane przez Skarżąca w piśmie z dnia 2 maja 2016 r. - jak wynika z przytaczanych sygnatur akt postępowań sądowych (IC 1982/12/K; INs 1694/90/K) nie dotyczą niniejszej sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza na podstawie art. 260 p.p.s.a. w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.