Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1531381

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 21 maja 2014 r.
II SA/Kr 156/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (sprawozdawca) WSA Renata Czeluśniak WSA Paweł Darmoń Protokolant Anna Balicka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 26 listopada 2013 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 26 listopada 2013 r., znak (...), wydana po rozpoznaniu odwołania J. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w moc decyzję Wójta Gminy (...) z dnia 4 września 2013 r., znak (...), powołując w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), art. 6c, art. 6i, art. 6j i art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. r o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 391), art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925).

Orzekając w ten sposób Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, iż wyżej opisaną decyzją organ pierwszej instancji określił J. P., jako właścicielowi nieruchomości położonej w miejscowości O. nr (...), zabudowanej budynkiem mieszkalnym opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi na kwotę 13,00 zł. Miesięcznie, na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co motywował niezłożeniem przez skarżącego deklaracji dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej J. P. zarzucał, że nie ma obowiązku składania deklaracji dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w treści zaskarżonej decyzji nie podaje się średniej ilości odpadów (o której mowa w ustawie), od lat nie odbierano od niego odpadów, ponadto nieruchomość nie podlega obowiązkowi podatkowemu, bowiem nie posiada odpowiedniej infrastruktury drogowej.

W dalszych rozważaniach Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) wskazało, że w przedmiotowej sprawie istota sporu dotyczy obowiązku składania deklaracji dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ponoszenie opłat na rzecz gminy, którą to kwestię reguluje ustawa z dnia 13 września 1996 r.o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Cytując następnie treść art. 6c, art. 6h art. 6j ust. 1, art. 6j ust. 2, 6k ust. 1 pkt 1 wyjaśniło, że Korzystając z ustawowej delegacji wynikającej z art. 6k oraz art. 6j ust. 2 tej ustawy Rada Gminy w Szerzynach podjęła w dniu 5 czerwca 2013 r. uchwałę Nr XXVI/298/2013 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty na terenie Gminy (...).

Zgodnie z treścią § 1 tej uchwały:

1.

liczbę mieszkańców zamieszkujących dane nieruchomości wybiera się jako metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości położonych na terenie Gminy (...), na których zamieszkują mieszkańcy;

2.

ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy w wysokości 13 zł miesięcznie od 1 osoby;

3.

ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości; na której zamieszkują mieszkańcy, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny w wysokości 7 zł miesięcznie od 1 osoby.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, iż gminy mają obowiązek organizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Z kolei na mieszkańcach gminy będących właścicielami nieruchomości spoczywa obowiązek składania deklaracji oraz ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Materiały zgromadzone w aktach sprawy wskazują, że J. P. pomimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył w ustawowo określonym terminie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a zatem Wójt Gminy (...) był zobowiązany do wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie art. 60 ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Wysokość opłaty ustalona została zgodnie z treścią § 1 pkt 2 Uchwały Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. Nr XXVII/297/2013 na kwotę 13,00 zł miesięcznie od jednej osoby, według stawki przewidzianej dla gospodarstwa domowego, gdy odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania decyzję organu pierwszej instancji uznać należy za prawidłową. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.

Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 26 listopada 2013 r., znak (...), J. P. domagał się jej uchylenia.

Skarżący zarzucał, że decyzja narusza prawo, ponieważ w myśl orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 391) jest niezgodna z Konstytucją RP. Przedmiotowa decyzja narusza art. 60 ustawy, zgodnie z którym należy brać pod uwagę szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych. Zarówno decyzja, jak i uchwała rady gminy wyznaczyły opłaty nie poparte rachunkiem ekonomicznym. Podatek winien być naliczany od ilości odpadów, a nie ilości osób. Pomimo doręczenia deklaracji decyzja wójta nie została cofnięta.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazywało dodatkowo, że J. P. nie podał konkretnego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który stanowi podstawę zarzutów skargi. W tym zakresie wyjaśniło, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach od chwieli jej wejścia w życie budziła wiele kontrowersji w związków faktem nałożenia jej przepisami na właścicieli nieruchomości wielu obowiązków poza obrębem terenu stanowiącego ich własność. Wyrokiem z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt K 22/97 (OTK 1997, nr 3-4, poz. 41) Trybunał Konstytucyjny uznał zgodność z Konstytucją RP wszystkich badanych w tym aspekcie przepisów.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Z art. 145 p.p.s.a. wynika, że uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie może polegać na: a) uchyleniu zaskarżonego aktu, b) stwierdzeniu jego nieważności, c) stwierdzeniu wydania wymienionego aktu z naruszeniem prawa, w przypadkach określonych bliżej w tym przepisie. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń oraz okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst. jednol. Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 - dalej w skrócie u.c.p.g.), a także innych przepisów pozostających w związku ze stosowaniem tej regulacji.

Zgodnie z treścią art. 6o u.c.p.g., w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Cytowana regulacja pozostaje w związku z innymi przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, które prawidłowo wskazano w kontrolowanych decyzjach. tekst. jednol. Dz. U. z 2013 r. poz. 1399)

W myśl art. 1 u.c.p.g., ustawa ta określa: 1) zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku; 2) warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów; 3) warunki udzielania zezwoleń podmiotom świadczącym usługi w zakresie uregulowanym w ustawie. Poszczególne rozdziały grupujące odpowiednie przepisy ustawy zatytułowano: Rozdział 1 - Przepisy ogólne, Rozdział 2 - Zadania gmin, Rozdział 3 - Obowiązki właścicieli nieruchomości, Rozdział 3a - Gospodarowanie odpadami komunalnymi przez gminę, Rozdział 4 - Warunki udzielania zezwoleń na świadczenie usług, Rozdział 4a - Warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych, Rozdział 4b - Sprawozdawczość, Rozdział 4c - Kontrola, Rozdział 4d - Kary pieniężne, Rozdział 5 - Przepisy karne, Rozdział 6 - Przepisy o zmianie przepisów obowiązujących oraz przepisy końcowe.

W poświęconym gospodarowaniu odpadami komunalnymi przez gminę Rozdział 3a unormowano szereg zagadnień, załatwianych przez organy administracji publicznej w formach władczych i nie władczych, a także związane z powyższym obowiązki właścicieli nieruchomości.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy istotnym jest, że w powołanej wyżej ustawie zostały zawarte upoważnienia dla rady gminy do uregulowania w drodze uchwał stanowiących akty prawa miejscowego m.in. takich zagadnień jak:

- wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2, ustalania stawki takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności (art. 6k),

- wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, gdzie winna znajdować się także informacja, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego (6n),

- terminu, częstotliwości i tryb uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym (art. 6l).

Artykuł 6 m 1-2 u.c.p.g. przewiduje, że:

1. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

2. W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

Z innych przepisów wynika, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art. 6q). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6qa).

W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o).

W zaskarżonej decyzji zwrócono uwagę także na inne przepisy analizowanej ustawy, a to:

- art. 6c u.c.p.g., zgodnie z którym gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy,

- art. 6h u.c.p.g., w myśl którego właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi,

- art. 6j ust. 1 u.c.p.g., który stanowi że w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn:

1)

liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub

2)

ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub

3)

powierzchni lokalu mieszkalnego

- oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1.

- art. 6j ust. 2 u.c.p.g., zgodnie z którym w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego.

W dacie wydania kontrolowanych decyzji Rada Gminy (...) wypełniła delegację wynikającą z uprzednio wymienionych upoważnień ustawowych - na co zwracał uwagę organ pierwszej instancji w skierowanym do skarżącego wezwaniu z dnia 25 lipca 2013 r., postanowieniu z dnia 4 września 2013 r., a potem w decyzji.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy należało uwzględnić niżej podane akty prawa miejscowego:

- uchwałę Nr XXVI/288/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia z dnia 30 kwietnia 2013 r.

w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości na terenie Gminy (...) (Dz. Uz. Woj. Małop. z 2013 r. poz. 3540 z poniższą zmianą);

- uchwałę Nr XXVII/298/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. zmieniająca uchwałę w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Szerzyny) Dz. Urz. Woj. Małop. z 2013 r. poz. 3944), którą § 5 ust. 1 wyżej wymienionej uchwały brzmienie:

"1."1. Ustala się termin składania pierwszej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości do dnia 28 czerwca 2013 r.";

2) Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stanowiącej załącznik do uchwały, rubryka trzecia otrzymuje brzmienie:

"Termin składania wypełnionych deklaracji:

1. Pierwsza deklaracja - do 28 czerwca 2013 r.

2. Kolejna w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany.

3. W terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.";

- uchwałę Nr XXVII/297/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. z dnia 5 czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty na terenie Gminy Szerzyny (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2013 r. poz. 3945).

Kontrola legalności powyższych uchwał pozostaje poza granicami niniejszej sprawy. Uchwały te można zaskarżyć odrębnie, na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., po wyczerpaniu trybu określonego art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz. U. z 2013 r. poz. 594).

Zgodnie z treścią uchwały Nr XXVII/297/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty na terenie Gminy (...):

§ 1. 1. Liczbę mieszkańców zamieszkujących dane nieruchomości wybiera się jako metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości położonych na terenie Gminy (...), na których zamieszkują mieszkańcy.

2. Ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy w wysokości 13 zł miesięcznie od 1 osoby.

3. Ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomościach, na których zamieszkują mieszkańcy, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny w wysokości 7 zł miesięcznie od 1 osoby.

§ 2. 1. Stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomościach, na których nie zamieszkują mieszkańcy, za jeden pojemnik o pojemności 120 I wynosi 13 zł miesięcznie.

2. Stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomościach, na których nie zamieszkują mieszkańcy, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny, za jeden pojemnik o pojemności 120I wynosi 7 zł miesięcznie.

§ 3. Traci moc Uchwała Nr XXVI/287/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, oraz ustalenia stawki opłaty na terenie Gminy (...).

§ 4. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy (...)

§ 5. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2013 r. po uprzednim ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa (...).

J. P. nie podnosił w skardze, że nie jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości (...) nr (...), zabudowanej budynkiem mieszkalnym, względnie iż nie jest ona zamieszkała lub zamieszkuje ją większa liczba osób.

Mając taką możliwość, skarżący nie kwestionował ani w toku postępowania przed organem postępowania administracyjnego, ani w odwołaniu ustaleń zawartych w tym zakresie w kontrolowanych decyzjach, które znajdują potwierdzenie w materiale dostępnych w przedstawionych aktach administracyjnych.

Skarżący nie podnosił również w toku postępowania administracyjnego, by w prawem przewidzianym terminie złożył deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W opisanym stanie faktycznym, uwzględniając treść uprzednio powołanych przepisów ustaw i aktów prawa miejscowego należy uznać, że zachodziły podstawy do wydania w sprawie decyzji na podstawie art. 60 u.c.p.g. Opłata została przy tym ustalona prawidłowo. Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że w budynku mieszkalnym, położonym w miejscowości (...) nr (...), na dzień 30 czerwca 2013 r. zameldowana była jedna osoba, skarżący nie twierdził, że odpady są lub będą selekcjonowane, a zatem uwzględniając brzmienie § 1. 1. - 2 uchwały Nr XXVII/297/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wysokość tej opłaty winna wynosić 13,00 zł miesięcznie.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W szczególności, prawdą jest, że wyrokiem z dnia 28 listopada 2013, sygn. akt K 17/12 (Dz. U. 2013/1593), Trybunał Konstytucyjny orzekł, mi. in że:

1. Art. 6d ust. 1 i art. 6e ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 i 951 oraz z 2013 r. poz. 21, 228 i 888) są zgodne z art. 2 oraz z art. 16 ust. 2 zdanie drugie w związku z art. 166 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 6c ustawy powołanej w punkcie 1 są zgodne z art. 2 Konstytucji.

3. Art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy powołanej w punkcie 1 są zgodne z art. 2 Konstytucji.

4. Art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1 są zgodne z art. 2 Konstytucji.

5. Art. 6k ust. 1 i 2 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie przewiduje maksymalnej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jest niezgodny z art. 84 i art. 217 Konstytucji.

6. Art. 6k ust. 3 i art. 6j ust. 2a ustawy powołanej w punkcie 1, są zgodne z art. 168 w związku z art. 217 Konstytucji.

7. Art. 6k ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim upoważnia radę gminy do wprowadzenia zwolnienia przedmiotowego, jest niezgodny z art. 168 w związku z art. 217 Konstytucji.

8. Art. 6k ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim upoważnia radę gminy do ustanowienia dopłat dla właścicieli nieruchomości, jest niezgodny z art. 168 w związku z art. 217 Konstytucji.

9. Art. 6I ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 168 w związku z art. 217 Konstytucji.

Stwierdzona w dwóch przypadkach (pkt 5 i pkt 6) niekonstytucyjność art. 6k ust. 1 i 2 oraz ust. 4 w określonym zakresie nie przekłada się automatycznie na ważność aktów prawa miejscowego, a to owe akty stosowano w niniejszej sprawie.

Nadto, zważyć należy iż zgodnie z treścią uzasadnienia tego wyroku:

"Trybunał Konstytucyjny określił inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego (art. 190 ust. 3 zdanie pierwsze in fine Konstytucji).

Wskazanie w sentencji innej daty utraty mocy obowiązującej niż dzień ogłoszenia niniejszego wyroku jest niezbędne dla zapewnienia niezakłóconego poboru opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Utrata mocy obowiązującej art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości we wskazanych w sentencji zakresach, mogłaby doprowadzić do powstania luki konstrukcyjnej.

Rozstrzygnięcie Trybunału ma na celu ograniczoną w czasie minimalizację negatywnych systemowo następstw stwierdzenia niekonstytucyjności, przez ochronę zasad konstytucyjnych, które w warunkach niniejszej sprawy są przedkładane ponad hierarchiczną zgodność systemu prawnego. W okresie między ogłoszeniem niniejszego wyroku a utratą mocy obowiązującej przez przepis oznaczony w jego sentencji, prawodawca zobowiązany jest dokonać stosownej zmiany prawa, aby zapewnić realizację wskazanych w niniejszym wyroku zasad konstytucyjnych. Bezczynny prawodawczo upływ terminu wynikającego z sentencji niniejszego wyroku będzie oznaczać, że uznane za niekonstytucyjne przepisy ex constitutio utracą moc obowiązującą, co z kolei może doprowadzić do wystąpienia konstytucyjnie określonych pośrednich skutków stwierdzenia hierarchicznej niezgodności norm (np. art. 77 ust. 1 Konstytucji).

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w warunkach niniejszej sprawy nie było konieczności zastosowania art. 190 ust. 3 zdania pierwszego in fine Konstytucji do art. 6k ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości. Przepis ten w obowiązującym brzmieniu został bowiem uznany za zgodny z konstytucyjnym standardem. Za naruszające normę konstytucyjną uznał Trybunał natomiast nieuregulowanie przez prawodawcę maksymalnej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W konsekwencji prawodawca zobowiązany jest wyznaczyć granice, w jakich rada gminy może realizować kompetencję do ustalania wysokości opłaty lokalnej. W szczególności granicę taką może stanowić ustawowe określenie maksymalnych stawek opłaty. Niniejszy wyrok nie przesądza jednak w żaden sposób kierunku decyzji prawodawczej.

Kontrolowane przepisy zachowują moc obowiązującą, a prawodawca ma konstytucyjny obowiązek wykonania wyroku i dokonania stosownej zmiany prawa w ciągu 18 miesięcy."

Nie można uznać, że przy wydaniu decyzji naruszono art. 60 u.c.p.g. ustawy albowiem nie istnieją przesłanki by brać pod uwagę w sprawie niniejszej przy ustalaniu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi szacunków - także średniej ilość odpadów komunalnych. Na takim swoistym szacunku opierają się bowiem przepisy uchwały Nr XXVII/297/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. normujące wysokość opłaty w przypadku nieruchomości zamieszkach. Dokonanie oczekiwanych przez skarżącego szacunków było by natomiast uzasadnione w przypadku ustalania opłaty dotyczącej nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a wytwarzane są odpady. Wówczas otwarta pozostaje kwestia ilości pojemników o pojemności 120 I, w których takie odpady winny być gromadzone, z uwzględnieniem faktycznego sposobu korzystania z nieruchomości na cele inne niż mieszkalne.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja decyzję Wójta Gminy (...) z dnia 4 września 2013 r., znak (...), odpowiadają prawu.

Poza kontrolą w niniejszej sprawie pozostaje, czy stawki opłat przewidziane w uchwale Nr XXVII/297/2013 Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. Rady Gminy Szerzyny z dnia 5 czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty na terenie Gminy (...) zostały poparte rachunkiem ekonomicznym, i czy nie narusza prawa ich ustalanie przy nieruchomościach zamieszkałych w relacji do ilości osób, a nie rzeczywiście wytwarzanych odpadów. Takie zagadnienia w całokształcie regulacji może podlegać badaniu - pod kątem legalności a nie celowości - w przypadku rozpoznawania skargi, o której mowa art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. W sprawie niniejszej wystarczającym jest stwierdzenie, że wymienione uprzednio uchwały zostały podjęte na podstawie upoważnień ustawowych, co pozostaje w zgodzie z przepisami Konstytucji RP (art. 94).

Poza granicami sprawy niniejszej pozostaje także wypowiadanie się w kwestii ewentualnego wpływu złożenia deklaracji już po upływie terminu wynikającego z przepisów i wydaniu kontrolowanych decyzji, na którą to okoliczność - ogólnikowo zresztą, powoływał się J. P. dopiero w skardze.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o jej oddaleniu-jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.