II SA/Kr 1416/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2616445

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2019 r. II SA/Kr 1416/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 16 kwietnia 2003 r., nr XII/87/03 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa postanawia

1.

odrzucić skargę,

2.

zwrócić skarżącemu wniesiony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) zł.

Uzasadnienie faktyczne

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 16 kwietnia 2003 r., nr XII/87/03 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa. Wskazał w niej, że "mimo braku aktualnie takiego obowiązku wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ jednakże nie odniósł się do wezwania skarżącego, ani też nie usunął naruszenia. Niniejsza skarga stała się zatem konieczna i może być wniesiona w każdym czasie".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) - dalej jako "ustawa nowelizująca". Wprowadziła ona zmiany między innymi w zakresie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wynika z tego, że dla ustalenia, która wersja przepisów art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu.

Niewątpliwie zaskarżona uchwała została uchwalona przed wejściem w życie ustawy nowelizującej (co nastąpiło 1 czerwca 2017 r.), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W myśl § 4 art. 52 w brzmieniu sprzed nowelizacji w przypadku między innymi aktów prawa miejscowego - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W świetle powyższych regulacji stanowisko skarżącego, jakoby w przypadku niniejszej skargi nie istniał obowiązek wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a skargę można było wnieść w każdym czasie - jest błędne.

Skarżący poprzedził wniesienie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, tym samym spełnił warunek, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej.

Skarga podlega jednak odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu.

Termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie został określony w powołanym wyżej art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji: trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

M. W. wezwał Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa w dniu 12 lipca 2018 r. (prezentata k. 29). Odpowiedź na wezwanie nie została udzielona, a zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 września 2018 r.

Przesłana do WSA skarga M. W. nosi datę 10 września 2018 r. oraz datę wpływu na prezentacie urzędu 21 września 2018 r. Została ona wniesiona za pośrednictwem organu administracji, który mimo wezwania nie przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego koperty, w której skarga była przesłana. Nie oznacza to jednak braku możliwości ustalenia, czy skarga została wniesiona w terminie. Na ostatniej stronie skargi wymieniono jej załączniki, między innymi dowód uiszczenia wpisu od skargi, odpis aktualny z księgi wieczystej. Z potwierdzenia przelewu (k. 14) wynika, że przelew został wykonany 13 września 2018 r., zaś wydruk z elektronicznej księgi wieczystej (k. 16 i następne) nosi datę 20 września 2018 r. Jeżeli dokuemtny te zostały dołączone do skargi, to znaczy, że musiała ona zostać wysłana pocztą po ich sporządzeniu, czyli po dniu 10 września 2018 r., kiedy to upłynął termin do wniesienia skargi.

Wobec powyższego skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.