Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2623569

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 18 stycznia 2019 r.
II SA/Kr 1278/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator.

Sędziowie WSA: Tadeusz Kiełkowski (spr.), Agnieszka Nawara-Dubiel.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. na decyzję nr (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) lipca 2018 r. znak: (...) w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr (...) z dnia 12 lipca 2018 r., znak: (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7, art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z poźn zm.), po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "(...) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. z dnia 13 marca 2018 r., znak: ROIK (...), którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. nałożono na Spółdzielnię Mieszkaniową "(...) w K. obowiązek usunięcia skutków ingerencji w stolarkę okienną na (...) klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K., tj. trwałego zamknięcia skrzydeł okiennych uniemożliwiającego korzystanie z okien cele przewietrzenia klatki schodowej poprzez doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego tj. umożliwiającego korzystanie z okien celem przewietrzenia klatki schodowej - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) - o nałożeniu na Spółdzielnię Mieszkaniową "(...)" w K. działającą w imieniu współwłaścicieli budynku położonego przy ul. (...) w K. na działce nr (...) obr. (...) obowiązek usunięcia skutków ingerencji w stolarkę okienną na (...) klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K. tj. trwałego zamknięcia skrzydeł okiennych uniemożliwiającego korzystanie z okien celem przewietrzania klatki schodowej, poprzez doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem tj. umożliwiającego otwieranie okien tylko w sposób uchylny - w terminie do dnia 30 września 2018 r.

Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu 16 marca 2017 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. wpłynęło pismo w sprawie okien na (...) klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. (...) w K., które zostały zablokowane przez zarządcę budynku w celu uniemożliwienia ich otwierania i przewietrzania klatki schodowej.

W dniu 27 marca 2017 r. pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne robót budowlanych polegających na zamknięciu na stałe okien na klatce schodowej nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K. W protokole wskazano: "W dniu kontroli stwierdza się, że przy ul. (...) w K. znajduje się budynek wielorodzinny 5-kondygnacyjny z 3 klatkami schodowymi. Kontrola została wykonana na wniosek jednego ze współwłaścicieli lokalu nr (...) w klatce schodowej nr (...) w przedmiotowym budynku, w związku z zablokowaniem otwierania okien na klatce schodowej. Wg pana B. zamknięcie na stałe okien i brak ich możliwości otwierania powoduje, że na klatce nie ma odpowiedniego ciągu wentylacyjnego. Z tego powodu też wg pana B. na korytarzu jest duszno, unoszą się zapachy pochodzące z pozostałych mieszkań, które są zamknięte na klucz, które posiadają nieszczelne drzwi w lokalach mieszkalnych. Drzwi wg pana B. wymagają doszczelnienia w celu eliminacji zapachów. Okna na klatce schodowej są zamknięte na klucz, który jest w posiadaniu spółdzielni. Na oknach zamontowane są nawietrzaki a na (...) piętrze, na ostatniej kondygnacji kratka wentylacyjna. Okna na klatce schodowej były do 2008 r. stolarką drewnianą, następnie została wymieniona na stolarkę PCV. Budynek budowany był w latach pod koniec 80tych lat (pozwolenie na użytkowanie w 1990 r.). Kratka wentylacyjna na ostatniej kondygnacji została zamontowana w 2014 r. Zamknięcie okien nastąpiło w klatce schodowej nr (...) na wniosek mieszkańców do końca stycznia br. Przedstawiciele spółdzielni przedłożyli do akt sprawy: protokół z 23 maja 2016 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych, opinię techniczną dot. prowadzenia prac modernizacji bud., opinie ppoż. z 6 grudnia 2016 r., pismo SM "(...)" dot. prośby mieszkańców o zamknięcie okien. Prośba mieszkańców dot. zamknięcia okien dotyczyła okresu zimowego. Miałyby one być otwarte w okresie letnim. Okna są zablokowane na stałe. Wzywa się SM "(...)" o przedłożenie aktualnego (po zablokowaniu okien) protokołu z przeglądu przewodów kominowych, z uwzględnieniem klatki schodowej nr (...) w przedmiotowymi budynku. Państwo B. wnioskują o przewrócenie możliwości otwierania okien w klatce nr (...). Wykonano dok. Fotograficzną".

W dniu 17 maja 2017 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę dot. stanu faktycznego stolarki okiennej w budynku wielorodzinnym ul. (...) w K. w zakresie (...) kl. W protokole wskazano: "(...) Obecnie na dzień kontroli okna są odbezpieczone, mają możliwość zarówno uchylną jak i rozwieralną. Na kondygnacjach na klatce schodowej znajdują się okna górne i w dolnym pasie przy posadzce. Dolne są zamknięte ze względów bezpieczeństwa. Górne okna są otwarte". W dniu 11 grudnia 2017 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę stanu technicznego budynku wielorodzinnego mieszkalnego położonego przy ul. (...) w K., szczególnie w zakresie okien na klatce schodowej. W protokole wskazano: "W dniu kontroli stwierdza się że w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K. okna na klatce schodowej nr (...) są zablokowane i nie można ich otworzyć. Okna nadal są oknami z klamkami niemniej jednak nie mają swojej funkcji uchylnej i otwieranej ze względu na ich zablokowanie poprzez ześrubowanie skrzydeł między sobą. Zablokowanie okien nastąpiło na wyraźne życzenie większości mieszkańców klatki schodowej nr (...) w przedmiotowym budynku ze względu na oszczędności w ogrzewaniu części wspólnych korytarza. W korytarzu i klatce schodowej funkcjonuje wentylacja grawitacyjna z przewodem znajdującym się na ostatniej kondygnacji budynku a w oknach są nawietrzniki. Przedstawiciel spółdzielni oświadczył, że do dnia 18 grudnia 2017 r. przedłoży dokumenty utrzymania obiektu oraz opinię strażacką m.in. w sprawie zablokowanych okien. Jednocześnie oświadcza, że okna nie zostaną odblokowane, na korytarzu klatki schodowej. Wykonano dok. fotograficzną".

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. decyzją Nr (...) z dnia 13 marca 2018 r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową "(...)" w K. działającą w imieniu współwłaścicieli budynku położonego przy ul. (...) w K. na działce nr (...) obr. (...) obowiązek usunięcia skutków ingerencji w stolarkę okienną na (...) klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K. tj. trwałego zamknięcia skrzydeł okiennych uniemożliwiającego korzystanie z okien celem przewietrzania klatki schodowej poprzez doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego tj. umożliwiającego korzystanie z okien celem przewietrzania klatki schodowej. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji powołał § 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 130 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki - i wskazał, że przedmiotowy budynek został tak zaprojektowany, że celem autora projektu było umieszczenie okien na klatce schodowej nie tylko w celu doświetlenia klatki, ale również w celach związanych z jej przewietrzaniem. Aktualny stan jaki znajduje się na klatce schodowej nr (...) w budynku przy ul. (...) w K. nie spełnia ww. przepisów, które generują rozwiązania techniczne dla przedmiotowego zakresu. Na klatce schodowej brak jest wentylacji mechanicznej jak i klimatyzacji, a przewietrzanie jest wykluczone z uwagi na brak możliwości otwierania okien. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Organ uznał zatem, że w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym doszło do ingerencji w przedmiotowy obiekt budowlany poprzez trwałe zamknięcie okien na klatce schodowej nr (...) w wyniku zblokowania skrzydeł okiennych za pomocą wkrętów, co w konsekwencji uniemożliwia właściwe użytkowanie przedmiotowego obiektu w rzeczonym zakresie. Tym samym w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Wydany nakaz na celu usunięcie skutków ingerencji w stolarkę okienną na klatce schodowej nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym przy ul. (...) w K., a zarazem doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego i do użytkowania go w sposób zgodny z przepisami.

Odwołanie od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "(...)". Odwołująca się zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie prawa materialnego - art. 51 § 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy Spółdzielnia Mieszkaniowa "(...)" uzyskała w latach 80 - tych ostateczną decyzję - pozwolenia na użytkowanie budynku położonego w K. przy ul. (...) a zatem organ nadzoru budowalnego nie posiada kompetencji do wszczęcia i prowadzenia postępowania w oparciu o art. 51 ustawy prawo budowalne;

2) naruszanie prawa materialnego - art. 84 w zw. z art. 84a w zw. z art. 3 pkt 7 ustawy prawo budowalne poprzez przekroczenie przysługujących organowi kompetencji na skutek niewłaściwego przyjęcia, iż czasowe zamontowanie w oknach na klatce schodowej zabezpieczeń uniemożliwiających mieszkańcom budynku ich otwieranie w okresie zimowym stanowi roboty budowlane podlegające kontroli organu nadzoru budowlanego;

3) naruszenie § 155 rozporządzania Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego zastosowanie wskutek nieuzasadnionego przyjęcia, iż wymagania określony w tym paragrafie odnoszą się również do pomieszczeń klatki schodowej, które zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie stanowią pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi;

4) naruszanie § 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez niezasadne zastosowanie, w sytuacji, gdy w pomieszczeniach klatki schodowej zapewniona jest wentylacja grawitacyjna nawiewno-wywiewna jak również w oknach zamontowano "nawiewniki" zapewniające wymianę powietrza;

5) naruszanie art.

7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 ustawy kodeks postępowania administracyjnego poprzez niezasadne przyjęcie, iż zamontowane zabezpieczenia w oknach na klatce schodowej nr (...) mają charakter trwały, co w konsekwencji uniemożliwia "przewietrzanie klatki schodowej." Odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Działając na skutek odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał opisaną na wstępie decyzję reformatoryjną z dnia 12 lipca 2018 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał w szczególności, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. wdrożył prawidłowy tryb postępowania; również zasadnym było niewstrzymywanie robót budowlanych z uwagi na ich zakończenie. W ocenie organu odwoławczego, w świetle § 155 i § 57 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowisko organu I instancji zawarte w zaskarżonej decyzji należy podzielić. Jednak organ odwoławczy uznał, że okna nie powinny się otwierać w sposób pełny. Z dokumentacji zdjęciowej wynika, że nad spocznikami schodów znajdują się dwa rzędy okien. Brak jest balustrad ochronnych przed tymi oknami. Umożliwienie pełnego otwierania skrzydeł okien mogłoby narazić mieszkańców budynku na niebezpieczeństwo wypadnięcia dzieci lub zwierząt. Zatem ze względów bezpieczeństwa oraz warunków technicznych wskazanych m.in. w § 291 oraz § 301 warunków technicznych, okna powinny otwierać się wyłącznie uchylnie. Zapewni to wentylację korytarza. Zatem organ odwoławczy zreformował obowiązek nałożony zaskarżoną decyzją oraz podstawę prawną. Postępowanie zasadnie prowadzone było w trybie art. 50-51 jednak podstawą nałożenia obowiązku powinien być art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Wykonanie powyższych robót spowoduje doprowadzenie przedmiotowych okien znajdujących się w klatce schodowej (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w K. do stanu zgodnego z prawem tj. do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi, czyli rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, iż w świetle zostały one uwzględnione w zakresie orzeczenia obowiązku.

Pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "(...)" wniosła skargę na powyższą decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie art. 7 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieustosunkowanie się przez (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego do zarzutów przedstawionych przez Spółdzielnię Mieszkaniową w odwołaniu od decyzji i ograniczenie uzasadnienia wydanej decyzji jedynie do chronologicznego przedstawienia i opisania dotychczasowego postępowania, przytoczenia przepisów prawa oraz ogólnego stwierdzenia, iż "Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu MWINB stwierdza, iż w świetle powyższego organ uwzględnił je w zakresie orzeczenia nin. obowiązku";

2) naruszenie praw materialnego - art. 51 § 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy Spółdzielnia Mieszkaniowa "(...)" uzyskała w latach 80-tych ostateczną decyzję - pozwolenia na użytkowanie budynku położonego w K. przy ul. (...), a zatem organ nadzoru budowalnego nie posiada kompetencji do wszczęcia i prowadzenia postępowania w oparciu o art. 51 ustawy prawo budowalne i to w sytuacji gdy przeprowadzone prace pozostają w zgodności z projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami prawa budowlanego;

3) naruszanie prawa materialnego - art. 84 w zw. z art. 84a w zw. z art. 3 pkt 7 ustawy prawo budowalne poprzez przekroczenie przysługujących organowi kompetencji na skutek niewłaściwego przyjęcia, iż czasowe zamontowanie w oknach na klatce schodowej zabezpieczeń uniemożlwiających mieszkańcom budynku ich otwieranie w okresie zimowym, stanowi roboty budowlane podlegające kontroli organu nadzoru budowlanego;

4) naruszenie praw materialnego - art. 51 § 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane poprzez nieprecyzyjne określenie obowiązku Spółdzielni w zakresie "usunięcia skutków ingerencji w stolarkę okienną";

5) naruszanie § 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego zastosowanie wskutek nieuzasadnionego przyjęcia, iż wymagania określone w tym paragrafie odnoszą się również do pomieszczeń klatki schodowej, które zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie stanowią pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi;

6) naruszanie § 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez niezasadne zastosowanie, w sytuacji gdy w pomieszczeniach klatki schodowej zapewniona jest wentylacja grawitacyjna nawiewno-wywiewna jak również w oknach zamontowano "nawiewniki" zapewniające wymianę powietrza. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie powyższych zarzutów i wniosków.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i w pełni podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. O oddalenie skargi wniósł także uczestnik M. B.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Zarzuty skargi okazały się niezasadne.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm., dalej "pr.bud."). Hipoteza normy wynikającej z tych przepisów obejmuje sytuacje, gdy - w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 - zostały wykonane roboty budowlane:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

W części dyspozytywnej norma ta przewiduje możliwość ustanowienia - w drodze decyzji - określonych powinności, w szczególności możliwość nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W ocenie Sądu, w obliczu stwierdzonych okoliczności faktycznych, ta podstawa prawna została przez organ odwoławczy prawidłowo zidentyfikowana i zinterpretowana. W szczególności jako trafne należy uznać założenie, że powołane przepisy mają zastosowanie także do robót budowalnych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę ani nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia. W okolicznościach sprawy - z uwagi na zakończenie robót związanych z trwałym zamknięciem okien - zasadne było odstąpienie od wydania postanowienia, a którym mowa w art. 50 ust. 1 pr.bud.

W ocenie Sądu, w toku postępowania administracyjnego prawidłowo został ustalony stan faktyczny; jest on utrwalony w zebranym materiale dowodowym i precyzyjnie opisany, zwłaszcza w decyzji organu I instancji. Wspomniany stan faktyczny uzasadniał konstatację, że doszło do ingerencji w przedmiotowy obiekt budowlany poprzez trwałe zamknięcie okien na klatce schodowej nr (...) w wyniku zblokowania skrzydeł okiennych za pomocą wkrętów, co w konsekwencji uniemożliwia właściwe użytkowanie przedmiotowego obiektu w odnośnym zakresie. W rezultacie wspomnianej ingerencji doszło do naruszenia § 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tym przepisem: 1. W budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego, oświaty, wychowania, opieki zdrowotnej i opieki społecznej, a także w pomieszczeniach biurowych przeznaczonych na pobyt ludzi, niewyposażonych w wentylację mechaniczną lub klimatyzację, okna, w celu okresowego przewietrzania, powinny mieć konstrukcję umożliwiającą otwieranie co najmniej 50% powierzchni wymaganej zgodnie z § 57 dla danego pomieszczenia. 2. Skrzydła okien, świetliki oraz nawietrzaki okienne, wykorzystywane do przewietrzania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, powinny być zaopatrzone w urządzenia pozwalające na łatwe ich otwieranie i regulowanie wielkości otwarcia z poziomu podłogi lub pomostu, także przez osoby niepełnosprawne, jeżeli nie przewiduje się korzystania z pomocy innych współużytkowników. 3. W przypadku zastosowania w pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji niż wentylacja mechaniczna nawiewna lub nawiewno-wywiewna, dopływ powietrza zewnętrznego, w ilości niezbędnej dla potrzeb wentylacyjnych, należy zapewnić przez urządzenia nawiewne umieszczane w oknach, drzwiach balkonowych lub w innych częściach przegród zewnętrznych. 4. Urządzenia nawiewne, o których mowa w ust. 3, powinny być stosowane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskiej Normie dotyczącej wentylacji w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej". Z kolei § 57 przywołanego rozporządzenia stanowi: "1. Pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy. 2. W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względów na przeznaczenie - co najmniej 1:12". Przedmiotowe roboty - jak zasadnie przyjęły organy obu instancji - zostały wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. W konsekwencji zachodziły podstawy do konkretyzacji powinności przewidzianej w art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud. Obowiązek ukształtowany w decyzji organu odwoławczego ma prawne i faktyczne uzasadnienie - jego wykonanie spowoduje doprowadzenie przedmiotowych okien do stanu zgodnego z prawem, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi; jego opis jest przy tym dostatecznie precyzyjny. Powody, dla których organ odwoławczy zmodyfikował treść rozstrzygnięcia w porównaniu z decyzją organu I instancji, są przekonujące i nie budzą wątpliwości.

Powyższe rozważania zawierają już w dużej mierze odniesienie się do zarzutów skargi, które Sąd uznał za niezasadne. Dodać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a., obejmuje ogół relewantnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych; organ odwoławczy, prezentując odmienną niż w odwołaniu wykładnię prawa, zrazem ustosunkował się do zarzutów wobec decyzji organu I instancji. Stan faktyczny został prawidłowo ustalony i w zaskarżonej decyzji w niezbędnym zakresie omówiony. Zauważyć przy tym trzeba, że już decyzja organu pierwszej instancji była precyzyjnie uzasadniona zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym - i w tej sytuacji organ odwoławczy, który na skutek odwołania dokonywał jedynie niewielkiej modyfikacji rozstrzygnięcia, nie był obowiązany ponawiać wszystkich twierdzeń faktycznych tudzież omawiać wszystkich zebranych dowodów z równie wielką szczegółowością; mógł odwołać się do uznanych za prawidłowe ustaleń organu pierwszej instancji. Natomiast okoliczności istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zostały przez organ odwoławczy prawidłowo przywołane i wyeksponowane. W ocenie Sądu, wydanie ongiś decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku nie stanowiło przeszkody do zastosowania obecnie art. 51 § 1 pkt 2 pr.bud., a zatem przepis ten nie został naruszony; nałożony obowiązek został przy tym określony precyzyjnie i - gdy idzie o jego treść - nie budzi wątpliwości. Organy nadzoru budowlanego nie przekroczyły swoich kompetencji, wobec czego - wbrew zarzutom skargi - nie doszło do naruszenia art. 84 w zw. z art. 84a w zw. z art. 3 pkt 7 pr.bud. W ramach wspomnianej kompetencji mieści się kontrola i - w razie potrzeby - stosowana reakcja, także jurysdykcyjna, w odniesieniu do robót, które nie wymagają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Paragraf 155 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został przez organy prawidłowo zinterpretowany, a w szczególności prawidłowe jest założenie, że wynikające zeń reguły mają zastosowanie do pomieszczeń klatki schodowej; odesłanie do § 57 nie implikuje odmiennego wniosku. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że przedmiotowe pomieszczenia nie są wyposażone w wentylację mechaniczną ani w klimatyzację. Nawet jeśli prawdą jest, że okna potencjalnie mogą być otworzone przez pracowników Spółdzielni (a nie przez mieszkańców) - nie sposób przyjąć, że mają one "konstrukcję umożliwiającą otwieranie" w rozumieniu powołanego przepisu. Ocena ustalonego stanu faktycznego przez pryzmat przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - jest oceną prawną, której władne są dokonać organy nadzoru budowlanego, przeto przedkładana przez stronę skarżącą opinia prywatna nie mogła mieć istotnego, a zwłaszcza rozstrzygającego znaczenia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.