Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 753475

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 29 grudnia 2010 r.
II SA/Kr 1244/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak.

Sędziowie WSA: Mirosław Bator (spr.), Jacek Bursa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w K. na decyzję Wojewody (...) z dnia 25 sierpnia 2010 r., nr (...) w przedmiocie zwrotu działki oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 10 listopada 2009 r. znak: (...) Starosta K. działając na podstawie art. 136 ust. 3, ust. 137 ust. 1, 138 ust. 1, art. 139, art. 140 ust. 1 -2, art. 142 oraz art. 96 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 tekst jedn. ze zm.) - orzekł w pkt 1 o zwrocie działek: nr (...) o pow. 0,2640 ha i nr (...) o pow. 0.0291 ha, obr. (...) gm. (...), powstałych z podziału działek: nr (...) i nr (...), obr. (...) gm. (...), objętych księgą wieczystą (...), odpowiadających wywłaszczonej parceli l. kat. (...) o pow. 2931 m2, b. gm. kat. (...), na rzecz W.D. (s.....), w całości; w pkt 2 o zobowiązaniu W.D. do zwrotu na rzecz Skarbu Państw kwoty 3.419,22 zł, odpowiadającej zwaloryzowanej wysokości odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. nr v wydaną w trybie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, doszło do wywłaszczenia nieruchomości składającej się z parceli l. kat. (...), stanowiącej w całości własność M.D., na rzecz Skarbu Państwa. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, że przedmiotowa nieruchomość była niezbędna Skarbowi Państwa na cele budownictwa, zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr (...) r. wydaną przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w K. Przeprowadzona w sprawie analiza dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej wykazała, że w wyniku założenia nowej ewidencji gruntów położone w b. gm. kat. (...) parcele, w tym również parcela l. kat. (...), utworzyły działkę ewidencyjną nr (...) (co potwierdza wykaz zmian gruntowych ł. ks. zam. (...) z dnia 27 lutego 1985 r), stanowiącą własność Skarbu Państwa, którą decyzją Urzędu Gminy W. z dnia 16 lutego 1987 r. l przekazano w zarząd i użytkowanie Ministerstwu Obrony Narodowej. Z porównania mapy katastralnej z obowiązującą mapą ewidencji gruntów, wykonanego przez geodetę uprawnionego w dniu 17 grudnia 2007 r. wynika, że wnioskowana do zwrotu parcela l. kat. 1630/4, odpowiada częściom działek ewidencyjnych: nr (...) i nr (...). Dalej organ wskazał, że w dniu 17 grudnia 2007 r. przeprowadzona została rozprawa administracyjna połączona z oględzinami nieruchomości, w wyniku której stwierdzono, że teren przedmiotowej nieruchomości w całości porośnięty był trawą i wykorzystywany jako boisko sportowe. W uzasadnieniu wskazano również, że z materiałów zawierających dane dotyczące lokalizacji inwestycji wynika, że związku z projektowanymi zamierzeniami ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., pomiędzy Prezydium Rady Narodowej w m. K. i Ministerstwem Obrony Narodowej prowadzone były rozmowy w sprawie pozyskania terenów zajętych przez obiekty wojskowe, dla celów wielorodzinnego budownictwa mieszkaniowego. W tym celu, dla poszczególnych obiektów wojskowych, których tereny przeznaczone zostały na potrzeby mieszkaniowe, ustalono lokalizacje zamienne. W zamian za przekazanie władzom cywilnym terenów wojskowych, władze miejskie zaproponowały lokalizację nowych terenów dla potrzeb wojska obejmującą między innymi ok. 52 hektary terenu istniejącego wówczas placu ćwiczeń na "[....) ". W posiadaniu Starosty K., znajduje się oryginał mapy katastralnej (której uwierzytelniona kserokopia dołączona została do akt sprawy), na której zaznaczono granice lokalizacji szczegółowej nr (...) obejmującej obszar wojskowy na terenie tzw. "[....) ". Z jej analizy bezspornie wynika, że w skład obszaru objętego granicami tej lokalizacji weszła wnioskowana do zwrotu parcela l. kat. (...). W aktach sprawy znajduje się również kserokopia mapy katastralnej obejmującej obszar wojskowy w granicach lokalizacji szczegółowej nr (...), na której zaznaczono granice projektowanego placu ćwiczeń wraz z jego elementami. Powyższe opracowanie zostało pozytywnie zaopiniowane jako materiał do lokalizacji i z jego treści wynika, że parcela l. kat. (...) znalazła się na terenie ośrodka szkolenia artyleryjskiego wchodzącego w skład placu ćwiczeń wojskowych, który zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w pismach Agencji Mienia Wojskowego z dnia 19 lutego 2001 r. oraz dowódcy (...) Brygady Desantowo - Szturmowej płk. M.K. z dnia 2 kwietnia 2001 r., przeznaczony był dla szkolenia (...) Dewizji Powietrzno - Desantowej i innych jednostek stacjonujących w garnizonie K. W ocenie Starosty K. z powyższego wynika, że wnioskowana do zwrotu parcela l. kat. (...), w całości znajdowała się poza granicami lokalizacji szczegółowej Nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r. wydanej przez Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Powyższa okoliczność wskazuje więc na fakt, że parcela l. kat. (...), od samego początku była zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej, w rozumieniu przepisu art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. podnosząc, że oczywiste jest, że decyzja Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. orzekająca o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości składającej się z parceli l. kat. (...), niezbędnej na cele budownictwa, błędnie odwoływała się do decyzji o lokalizacji szczegółowej nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r., ustalającej lokalizację szczegółową magazynów na terenie położonym w (...), ponieważ wskazane magazyny miały powstać w zupełnie innym miejscu, a zatem nie mogły być zrealizowane na wywłaszczonej parceli, która znajdowała się poza granicami tej lokalizacji. Tak więc decyzja o lokalizacji szczegółowej nr (...) ustalająca lokalizację szczegółową terenów wojskowych w (...) ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości, skoro znajdowała się ona w granicach lokalizacji szczegółowej nr (...). W odwołaniu podniesiono także, że obie decyzje o lokalizacji szczegółowej nr (...) i nr (...) zostały zmienione decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej nr (...) z dnia 24 kwietnia 1969 r., z której wynikało, że cały teren objęty tą decyzją będzie użytkowany przez Wojsko Polskie. Wywłaszczona parcela 1. kat. (...) znajduje się na terenie placu ćwiczeń "[....) ", na którym zostały zrealizowane budowle właściwe dla placu ćwiczeń (oględziny w dniu...2002 r. i w dniu 25 czerwca 2002 r.). Fakt, że nie zostały one usytuowane na wywłaszczonej nieruchomości, jest bez znaczenia jeżeli zważy się na funkcję placu ćwiczeń Decyzją z dnia 25 sierpnia 2010 r. znak: (...) Wojewoda (...) działając na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały dwie podstawowe przesłanki, bez zaistnienia których nie jest możliwe orzeczenie o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Po pierwsze, z wnioskiem o zwrot przedmiotowej nieruchomości wystąpiła uprawniona do tego osoba, bowiem W.D. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział l Cywilny z dnia 23 maja 2002 r. sygn. akt l Ns 731/02/K jest spadkobiercą poprzedniego właściciela M.D. Po drugie parcela l. kat. (...) może zostać uznana za wywłaszczoną w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, gdyż pozbawienie M.D. praw do niej nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Odnosząc się do kwestii zbędności przedmiotowej działki na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie cel wywłaszczenia w decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. został określony jako "budownictwo". Wobec tego, że jest to termin dość ogólny, organ odwoławczy celem doprecyzowania tego pojęcia wziął pod uwagę zgromadzoną w sprawie dokumentację wywłaszczeniową, w tym decyzję lokalizacyjną, w oparciu o którą decyzja wywłaszczeniowa została wydana. Organ podkreślił, że decyzja o wywłaszczeniu parceli l. kat. (...) w uzasadnieniu wyraźnie powołuje się na decyzję o lokalizacji szczegółowej nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r., w której ustalono lokalizację szczegółową magazynów. Powyższe przesądza niewątpliwie (pomimo nieodnalezienia mimo wielu podejmowanych przez organ l instancji prób, załącznika graficznego do tej decyzji), że to właśnie budowa magazynów (prawdopodobnie o charakterze wojskowym) była celem wywłaszczenia ww. nieruchomości. Organ zaznaczył również, że decyzja Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. orzekająca o wywłaszczeniu parceli l. kat. (...) jest decyzją ostateczną, a zatem wiąże ona erga omnes. Odnosząc się natomiast do zarzutu podniesionego w odwołaniu, że "obie decyzje o lokalizacji szczegółowej nr (...) i nr (...) zostały zmienione decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej nr (...) z dnia 24 kwietnia 1969 r" z której wynikało, że cały teren objęty tą decyzją będzie użytkowany przez Wojsko Polskie" Wojewoda Małopolski podniósł, że analiza treści powyższej decyzji w żaden sposób nie wskazuje na to, iż na skutek omawianego rozstrzygnięcia doszło do zmiany celu wywłaszczenia, jakim w tym przypadku była budowa magazynów. Wobec faktu, że na zwracanym terenie nie poczyniono po dacie wywłaszczenia żadnych nakładów zmieniających wartość nieruchomości, organ zobowiązał W.D. do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kwoty 3.419,22 zł, odpowiadającej zwałoryzowanej wysokości odszkodowania otrzymanego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co skutkowało błędną oceną celu wywłaszczenia wskazanego w decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości składającej się z parceli l. kat. (...). Z materiałów zawierających dane dotyczące lokalizacji inwestycji wynika, że na terenie tzw. "[....) " zamierzano zrealizować plac ćwiczeń wojskowych, zespół dwóch strzelnic szkolnych i obiekty kubaturowe stanowiące zaplecze strzelnic. Z powyższego wynika, zatem że na terenie (...) nie zamierzano realizować budowy magazynów. Na cele magazynowe przewidziano odrębną lokalizację w miejscowości (...) obejmującą teren o pow. około 30 ha. Dla wskazanego terenu na cele magazynowe została wydana przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. decyzja 5 sierpnia 1965 r. nr (...). Analiza mapy katastralnej prowadzi do wniosku, że wywłaszczona parcela l. kat. (...) nie znajdowała się w granicach lokalizacji szczegółowej nr (...). Z powyższego, zdaniem strony skarżącej, w sposób oczywisty wynika, że zachodzi sprzeczność w decyzji wywłaszczeniowej pomiędzy jej sentencją a uzasadnieniem, bowiem orzeczono o wywłaszczeniu parceli, która znajdowała się w obszarze w ogóle nie przeznaczonym na realizację magazynów, gdy tymczasem w uzasadnieniu odwołano się do decyzji nr (...) ustalającej lokalizację szczegółową magazynów, które miały być zrealizowane na innym terenie. Dalej podniesiono, że z uwagi na funkcję placu ćwiczeń wojskowych nie ma znaczenia, że budowle te nie zostały usytuowane na wywłaszczonej nieruchomości. Istotne natomiast jest, że wywłaszczona parcela znajdowała się na terenie ośrodka szkolenia artyleryjskiego, wchodzącego w skład placu ćwiczeń wojskowych i tak była wykorzystywana.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje;

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Problematyka zwrotu wywłaszczonych nieruchomości uregulowana jest w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 136 ust. 3 tej ustawy - poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do art. 137 stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Przepis art. 137 ust. 1 przesądza natomiast, iż nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli:

1)

pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo

2)

pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.

Z kolei zgodnie z art. 216 wskazanej ustawy, przepisy ustawy o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 oraz z 1982 r. Nr 11, poz. 79).

Niniejsza sprawa dotyczy zwrotu działek nr (...) i nr (...) powstałych z podziału działek nr (...) i nr (...), obr. (...) gm. W., odpowiadających wywłaszczonej parceli l. kat. (...).

Bezspornym w rozpatrywanej sprawie jest, że wnioskowana do zwrotu nieruchomość (dawna parcela l. kat.....) została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa na mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21 października 1969 r. Nr (...), wydanej w trybie ustawy wymienionej w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomości tj. ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji z dnia 21 października 1969 r. wskazano, że przedmiotowa nieruchomość jest niezbędna na cele budownictwa, zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r. Nr (...) wydaną przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w K.

Jak wskazano powyżej jedną z przesłanek warunkujących zwrot wywłaszczonej nieruchomości na rzecz uprawnionej osoby jest zbędność tej nieruchomości na cel wywłaszczenia. A zatem podstawową okolicznością, jaką organ administracji publicznej powinien zbadać w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest, to czy cel na który nieruchomość została wywłaszczona został faktycznie zrealizowany. Cel wywłaszczania w decyzji o wywłaszczeniu powinien być oznaczony precyzyjnie. W rozpatrywanej sprawie cel wywłaszczenia w decyzji z dnia 12 marca 1958 r. został określony bardzo ogólnie. W związku z powyższym, organ odwoławczy, badając czy spełniona została przesłanka z art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odwołał się do decyzji o lokalizacji szczegółowej z dnia 5 sierpnia 1965 r. W decyzji tej ustalono lokalizację szczegółową magazynów, co zdaniem organów administracji pozwala stwierdzić, że to właśnie budowa magazynów była celem wywłaszczenia przedmiotowych nieruchomości. Sąd rozpoznający sprawę niniejszą stanowisko to podziela. Wskazać w tym miejscu również należy na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 447/03, w którym odnosząc się do kwestii zbędności wywłaszczonej parceli l. kat. (...) (położonej podobnie jak nieruchomości, których dotyczy rozpatrywana sprawa na terenie tzw. "[....) ")

sąd stwierdził, że decyzja o lokalizacji szczegółowej z dnia 5 sierpnia 1965 r. zawiera dookoreśłnie celu wywłaszczenia precyzując go w sposób jednoznaczny jako "budowa magazynów". Badając, w jaki sposób wykorzystane zostały sporne działki, organ przeprowadził również w dniu 17 grudnia 2007 r. i w dniu 3 sierpnia 2009 r. oględziny nieruchomości, podczas których stwierdził, że teren przedmiotowej nieruchomości w całości porośnięty jest trawą i wykorzystywany jako boisko sportowe. W sprawie przeprowadzony został również w dniu 9 września 2008 r. dowód z przesłuchania świadków. Zeznający W.D. zeznał, że po dacie wywłaszczenia tj. po 21 października 1969 r. przedmiotowa nieruchomość użytkowana była jako łąka, a także jako boisko sportowe. Zgodnie natomiast z zeznaniami R.A. nieruchomość od chwili wywłaszczenia aż do roku 1979 wchodziła w skład kompleksu wojskowego i służyła dla celów szkolenia wojskowego. Mając na uwadze powyższe, a w szczególności decyzję o lokalizacji szczegółowej nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r. stwierdzić należy, że niewątpliwie celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości była budowa magazynów (prawdopodobnie o charakterze wojskowym). Bezspornym jest również, że cel ten nie został nigdy zrealizowany.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, że decyzja o lokalizacji szczegółowej nr (...) została zmieniona decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej nr (...) z dnia 24 kwietnia 1969 r., z której wynikało, że cały teren objęty tą decyzją będzie użytkowany przez Wojsko Polskie, podzielić należy zdaniem sądu, stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym powyższe stwierdzenie w żaden sposób nie świadczy o tym, iż cel wywłaszczenia określony w decyzji lokalizacyjnej nr (...) z dnia 5 sierpnia 1965 r. jako magazyny uległ zasadniczej zmianie. PogJąd taki wyraził już zresztą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1243/08 i sąd rozpoznający niniejszą sprawę stanowisko to podziela.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sprawie zostały spełnione przesłanki warunkujące zwrot przedmiotowej nieruchomości. Z wnioskiem o zwrot wystąpił bowiem następca prawny poprzedniego właściciela, nieruchomość została wywłaszczona w drodze instytucji wywłaszczenia na mocy decyzji wydanej w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (wskazanej w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami), a przeprowadzone postępowanie wyjaśniające oraz zgromadzony materiał dowodowy pozwalają 8 stwierdzić, że cel wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości czyli budowa magazynów nie został nigdy zrealizowany. Przedmiotowa nieruchomość stanowi bowiem obecnie łąkę i jest wykorzystywana jako boisko sportowe.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 kwietnia 2009 r. l OSK 581/08 (LEX nr 555628) stwierdził, że oba wymienione w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami kryteria opierają się na założeniu wygaśnięcia celu wywłaszczenia, czy to z powodu zaniechania określonego zadania inwestycyjnego, czy to z powodu ustania prawnej podstawy rozpoczęcia realizacji inwestycji, przy czym wystarczy, aby jedna ze wskazanych przesłanek została spełniona, żeby uznać, że nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. To zaś zobowiązuje organ do orzeczenia zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na rzecz poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercy. Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela.

Zaznaczyć należy również, że zgodnie z treścią art. 140 ustawy w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli była przyznana w ramach odszkodowania. Zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu odszkodowanie pieniężne podlega waloryzacji, z tym że jego wysokość po waloryzacji, z zastrzeżeniem art. 217 ust. 2, nie może być wyższa niż wartość rynkowa nieruchomości w dniu zwrotu, a jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, nie może być wyższa niż jej wartość odtworzeńiowa. W oparciu o powyższe regulacje organ zobowiązał zatem zobowiązał W.D. (poprzedniego właściciela) do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kwoty 3.419,22 zł, odpowiadającej zwaloryzowanej wysokości odszkodowania otrzymanego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości.

Podsumowując stwierdzić należy, że rozpoznając sprawę zwrotu wywłaszczonej nieruchomości organ odwoławczy, wydał decyzję na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, a także prawidłowo zastosował przepisy prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.