Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1827297

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 12 grudnia 2014 r.
II SA/Kr 1227/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel.

Sędziowie WSA: Mariusz Kotulski (spr.), Waldemar Michaldo.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 30 maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozpatrzyło, w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 769/13, wniosek D.K. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ww. organu z dnia 20 listopada 2012 r., nr (...) o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia 9 października 1984 r., nr (...) w sprawie stwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi P., gmina C.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozstrzygnięciem z dnia 30 maja 2014 r., nr (...), działając na podstawie art. 1 i nast. ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. Nr 3, poz. 13 z późn. zm.) w zw. art. 156 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. poz. 270 z 2012 r.) oraz art. 127 § 3 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu ustalono następujący stan faktyczny:

Decyzją nr (...) z dnia 9 października 1984 r. zatwierdzono projekt scalenia gruntów wsi P., gmina C.

We wniosku o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji D.K. podniosła, iż rozstrzygnięcie to wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności przepisu art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych oraz przepisów art. 1 ust. 3 i art. 10 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów. Wnioskodawczyni podała, że scalenie gruntów wykonano na nieaktualnym katastrze, tj. na mapie w skali 1:2880, a jednocześnie działka nosząca przed scaleniem oznaczenie nr (...) powinna stanowić scalone parcele gruntowe nr nr (...) oraz bud. (...), a także uwzględniać linię podziału działki nr (...) wykonanego w roku 1974. Tymczasem linie te nie pokrywają się z liniami wyznaczonymi na mapach dla działki nr (...) oraz dla działki nr (...) w części zabudowanej. W toku postępowania wnioskodawczyni przedłożyła także dokument poświadczający, iż jest właścicielem działki nr (...) położonej w P.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., rozpoznając ten wniosek, decyzją z dnia 20 listopada 2012 r., nr (...) odmówiło stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia z dnia 9 października 1984 r. nr (...), wydanego w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów, przyjmując, że zarzuty podnoszone przez wnioskodawczynię nie znajdują oparcia w analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Kolegium Odwoławcze rozpoznając wniosek D.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia 18 marca 2013 r.,. nr (...) utrzymało w mocy swoje własne rozstrzygnięcie z dnia 20 listopada 2012 r. W szczególności Kolegium podało, że scaleniu podlegały wszystkie grunty gminy C., z wyjątkiem zwartych kompleksów lasów i gruntów leśnych, jeżeli ich poszczególne obszary nie przekraczały 10 ha zwartej powierzchni. Na terenie P. scaleniem objęto grunty o powierzchni 532,92 ha, a materiałem wyjściowym był, przyjęty do zasobu geodezyjno-kartograficznego i obowiązujący od około 1979 r., operat nowej ewidencji gruntów, składający się z mapy ewidencyjnej oraz rejestru ewidencji gruntów ze spisem alfabetycznym i skorowidzem działek. Kolegium Odwoławcze wskazało, że badana decyzja Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia 9 października 1984 r. pozostawała w zgodzie z przepisami regulującymi tryb przeprowadzania scalania i wymiany gruntów: decyzją z dnia 19 maja 1980 r. orzeczono o podjęciu postępowania scaleniowego gruntów położonych na terenie gminy C., następnie opracowano projekt scalenia, który okazany został uczestnikom scalenia, a zgłoszone przez nich zastrzeżenia szczegółowo rozpatrzone. Analiza całokształtu materiału dowodowego doprowadziła również do wniosku, że decyzja scaleniowa nie narusza prawa w sposób rażący, tzn. nie zawiera sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wydanym na skutek skargi D.K. na powyższą decyzję SKO wyroku z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 769/13 uwzględnił skargę i wskazał, iż administracyjne akta sprawy nie zawierały tych dowodów na podstawie, których organ dokonał ustalenia stanu faktycznego, przez co Sąd nie mógł dokonać oceny prawidłowości ustaleń poczynionych przez organ administracji. Tym samym ustalenia dokonane przez Kolegium Odwoławcze ocenione zostały, jako nie znajdujące potwierdzenia w niekompletnym i wybiórczym materiale dowodowym. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił uwagę na jednolite stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż brak pisemnej i to wyraźnie wyrażonej zgody właściciela lub samoistnego posiadacza gruntu na objęcie postępowaniem scaleniowym działki zabudowanej stanowi rażące naruszenie prawa, wobec czego wyjaśnienie, czy ówczesny właściciel działki nr (...) wyraził zgodę na objęcie tej działki scaleniem, powinno stanowić istotny element organu administracji.

W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd zaznaczył także, że kwestie związane z niezgodnością map ewidencyjnych nie mogą stanowić samoistnej podstawy do unieważnienia decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów, jednak Kolegium Odwoławcze winno dokonać oceny, jaki wpływ na zatwierdzenie projektu scalenia gruntów w zakresie objętym żądaniem skarżącej miało posługiwanie się prawidłowo sporządzonymi lub nieprawidłowo sporządzonymi materiałami ewidencyjnymi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po raz kolejny rozpoznając wniosek D.K. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia 9 października 1984 r. nr (...) w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi P., gmina C., miało na celu ustalenie, czy decyzja ta, dotknięta była jedną z wad opisanych art. 156 § 1 k.p.a., co uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności. Kolegium w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazało, że zaskarżona decyzja - w jego ocenie - nie jest dotknięta wadami kwalifikowanymi, wymienionymi w tym przepisie, polegającymi w szczególności na tym, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Wskazano, że jak wynika z materiałów sprawy (tom 7 akt postępowania scaleniowego), postępowanie w sprawie scalenia gruntów na terenie gminy C., podjęte zostało z urzędu na mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 maja 1980 r. nr (...) i objęło obszar całej gminy, w tym także obszar wsi P., z wyjątkiem zwartych kompleksów lasów i gruntów leśnych, jeżeli poszczególne ich obszary przekraczały 10 ha zwartej powierzchni. Na terenie P. scaleniem objęto grunty o powierzchni 532,92 ha, a podstawą opracowania projektu scalenia był przyjęty do zasobu geodezyjno-kartograficznego operat ewidencji gruntów, składający się z mapy ewidencyjnej i rejestru ewidencji gruntów ze spisem alfabetycznym i skorowidzem działek. W dalszej części ustalono, że stroną tego postępowania była, między innymi, I.K. - matka wnioskującej obecnie o stwierdzenie nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów z dnia 9 października 1984 r. D.K. Rejestr porównawczy przed scaleniem (tom 14 akt postępowania scaleniowego) wskazuje natomiast, że I.K. posiadała 9 działek, w tym sporną działkę nr (...), o łącznej powierzchni 1,62 ha i wartości szacunkowej 76,15 punktów szacunkowych (poz. 141 rejestru). Ten stan posiadania został okazany I.K. i przyjęty nią bez zastrzeżeń, co potwierdziła własnoręcznym podpisem złożonym w dniu 2 grudnia 1981 r. Po przeprowadzeniu scalenia I.K. uzyskała, jak wynika z rejestru szacunku porównawczego gruntów po scaleniu (tom 15 akt postępowania scaleniowego), 3 działki: nr (...) o powierzchni 0,69 ha, nr (...) o powierzchni 0,26 ha i nr (...) o powierzchni 0,71 ha. Łącznie powierzchnia tych działek wyniosła 1,66 ha a wartość szacunkowa 77,30 punktów szacunkowych. Stan ten również został przez I.K. przyjęty bez zastrzeżeń i także potwierdzony został własnoręcznym podpisem złożonym w dniu 14 września 1984 r., co wynika z wykazu oświadczeń uczestników scalenia na okazany projekt scalenia (tom 7 akt postępowania scaleniowego).

W dalszej kolejności SKO odniosło się do wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 769/13, a dotyczących kwestii wyrażenia zgody przez właściciela ówczesnej działki nr (...) na przeprowadzenie scalenia gruntów. W tym zakresie Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, iż ta okoliczność jednoznacznie wynika z opisanych powyżej akt postępowania scaleniowego. Zdaniem organu administracyjnego, fakt złożenia własnoręcznego podpisu, wraz z datą, pod pieczęcią o treści: "przyjmuję bez zastrzeżeń" zarówno pod okazaniem stanu posiadania gruntów przed scaleniem, jak i po okazaniu projektu scalenia, świadczy o tym, iż zgoda na objęcie scaleniem działki nr (...) została wyrażona w sposób jasny.

W ocenie Kolegium Odwoławczego, nie ma podstaw by przyjąć, że decyzja z dnia 9 października 1984 r. o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów na terenie gminy C., w szczególności na obszarze wsi P., została wydana z rażącym naruszeniem art. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów, podobnie jak pozostałych przepisów tej ustawy, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Jej treść nie jest bowiem sprzeczna w sposób rzucający się w oczy z przepisami prawa, a postępowanie przeprowadzone w sprawie scalenia gruntów na terenie gminy C. znajduje oparcie w przepisach ustawy o scalaniu i wymianie gruntów.

Zdaniem SKO, w przedmiotowej sprawie decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów z 9 października 1984 r. nie została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, a zatem nawet gdyby okazało się, iż mapa ewidencyjna stanowiąca podstawę zawiera błędy, to i tak-mając na uwadze powyższe wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - nie mogłoby to skutkować stwierdzeniem nieważności tej decyzji.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła D.K.

Skarżąca w obszernej skardze podniosła, że odmowa stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów jest bezpodstawna, wobec czego decyzja Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2014 r. nr (...) powinna zostać uchylona. Skarżąca zarzuciła, że Kolegium dokonało niepełnej analizy materiału dowodowego oraz stanu faktycznego, a decyzja scaleniowa została wydana bez zgody właściciela gruntu. Tym samym - zdaniem skarżącej - nie zostały w tym zakresie wykonane zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 769/13, podobnie jak w kwestii oceny, jaki wpływ na zatwierdzenie projektu scalenia miało posługiwanie się prawidłowo lub nieprawidłowo sporządzonymi materiałami ewidencyjnymi.

W ocenie skarżącej decyzja scaleniowa została wydana z rażącym naruszeniem prawa ponieważ zawiera w swoim zakresie nieaktualne dane z ewidencji gruntów, co w konsekwencji powoduje, że decyzja scaleniowa oraz zestawienia powierzchni działek zostały zdublowane. Następnie skarżąca przedstawiła szczegółową argumentację wskazując, że decyzja z dnia 9 października 1984 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi P., była wadliwa: mapa, ma której sporządzono scalenie była niespójna z danymi z ewidencji gruntów, pomimo zasady niezmiennika w zakresie działek siedliskowych w mapach wprowadzono dodatkowe bezprawne zmiany, mimo, że nie było zmniejszenia powierzchni działek już istniejących i pozostawionych do scalenia, doszło także do bezprawnej regulacji siedlisk, a opinia biegłego wskazuje na to, że przebieg granic w mapach uległ zmianie, pomimo zakazu regulacji siedlisk.

Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa, które skutkowałoby uwzględnieniem skargi.

Tytułem wstępu wskazać należy, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenie projektu scalenia jest ostateczna, co oznacza, że jej wzruszenie wymaga odpowiedniego trybu do zastosowania wynikającego z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Powyższe wynika z zasady ogólnej trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie, z którą uchylenie lub zmiana decyzji, stwierdzenie nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Postępowanie w przedmiocie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest nadzwyczajnym i wyjątkowym środkiem weryfikacji takich rozstrzygnięć. Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w art. 156 § 1 k.p.a.

Skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc w oparciu o przesłankę rażącego naruszenia prawa.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ rażące naruszenie prawa zachodzi w przypadku naruszenia przepisu nie pozostawiającego wątpliwości co do jego rozumienia, a więc wyraźnego, oczywistego i bezspornego.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z rażącym naruszeniem prawa nie może być utożsamiane każde, nawet oczywiste naruszenie prawa, bowiem nie każde naruszenie prawa dyskwalifikuje decyzję w takim stopniu, że niezbędna jest jej eliminacja tak, jakby od początku nie została wydana.

Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że przeprowadzenie postępowania w sprawie scalenia gruntów na terenie gminy C., nastąpiło na mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 maja 1980 r. nr (...) i objęło obszar całej gminy, w tym także obszar wsi P., z wyjątkiem zwartych kompleksów lasów i gruntów leśnych, jeżeli poszczególne ich obszary przekraczały 10 ha zwartej powierzchni. Na terenie P. scaleniem objęto grunty o powierzchni 532,92 ha, a podstawą opracowania projektu scalenia był przyjęty do zasobu geodezyjno - kartograficznego operat ewidencji gruntów, składający się z mapy ewidencyjnej i rejestru ewidencji gruntów ze spisem alfabetycznym skorowidzem działek.

Jak wynika z protokołu z dnia 29 maja 1980 r. na ogólnym zebraniu, które odbyło się we wsi P. gmina C. wybrano radę scalenia, której członkiem została także I.K. W kwestionariuszu życzeń uczestników scalenia wsi P. (tom 7 akt adm.) pod pozycją 141 znajduje się zapis podpisany przez I.K. w dniu 2 grudnia 2981 r. "działka (...) - bez zmian - budowlanka, życzy sobie otrzymać dz. (...) - które dzierżawi. Działkę (...) chce otrzymać w tym samym miejscu, ale chciałaby poszerzyć działkę." W wykazie oświadczeń uczestników wymiany regulacji, scalenia gruntów (tom 7 akt adm.) pod poz. 141 znajduje się m.in. podpisany przez I.K. 7 lipca 1983 r. zapis "zmniejszyć dz. (...), a powiększyć przy domu." Natomiast w wykazie oświadczeń uczestników scalenia na okazany projekt (tom 7 akt adm.) pod poz. 116 znajduje się adnotacja "przyjmuję bez zastrzeżeń" podpisany 14 września 1984 r. przez I.K.

Jak zostało ustalone, stroną postępowania scaleniowego była niewątpliwie również I.K., właściciel działki nr (...) i matka wnioskującej o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów z dnia 9 października 1984 r. - D.K. Z "Rejestru porównawczego gruntów przed scaleniem" (operat, teczka 14) wynika, że stan posiadania przed scaleniem (rejestr poz. 141) został I.K. okazany w dniu 2 grudnia 1981 r. Został on przez nią przyjęty bez zastrzeżeń, co ww. potwierdziła własnoręcznym podpisem. Z rejestru tego wynika, że I.K. posiadała 9 działek - w tym kwestionowaną działkę nr (...) - o łącznej powierzchni 1,62 ha o wartości szacunkowej 76,15 punktów szacunkowych.

Jak wynika z "Rejestru porównawczego gruntów po scaleniu poz. 116, I.K. otrzymała 3 działki: nr (...) (0,69 ha), nr (...) (0,26 ha) i nr (...) (0,71 ha) o łącznej powierzchni 1,66 ha i wartości szacunkowej 77,30 ha, czyli większy areał o większej wartości szacunkowej, mieszczące się w ramach dopuszczalnej różnicy "+ /- 3%".

W ocenie sądu, Kolegium prawidłowo odniosło się do kwestii wyrażenia zgody na przeprowadzenie scalenia przez ówczesnego właściciela działki nr (...), przyjmując, że zgoda ta wyrażona była w sposób jasny i jednoznaczny, o czym świadczą akta postępowania scaleniowego, w szczególności podpisy pod okazaniem stanu posiadania gruntów przed scaleniem oraz po okazaniu projektu scalenia. I.K. właścicielka m.in. działki nr (...) zabudowanej budynkiem mieszkalnym wiedziała, że działka to jest objęta scaleniem, a co więcej sama wyrażała wolę objęcia tej działki scaleniem (a nawet jej poszerzenia) i dawała temu wyraz w swoich wnioskach, aktywnym uczestnictwie w scaleniu, zaakceptowaniu i przyjęciu nowego podziału gruntów po dokonanym scaleniu. Istotne czynności scalenia z jej udziałem zostały przez nią podpisane, a ona sama od wydania decyzji z 9 października 1984 r. o scaleniu nie kwestionowała jej - w szczególności zatwierdzonego podziału, w tym objętych przez nią działek tak w kontekście powierzchni, jak i granic. Zarzuty w tym zakresie podniosła dopiero jej córka D.K. składając wniosek o stwierdzenie nieważności w dniu 12 lipca 2011 r. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że I.K. wiedziała i wyraziła zgodę na objęcie scaleniem działki siedliskowej nr (...). Podkreślić przy tym należy, że jak wynika z materiału scaleniowego, a w szczególności porównania map dla tego terenu obejmującego stan przed i po scaleniu, to zarówno powierzchnia jak i granice pierwotnej działki nr (...) nie uległy najmniejszej zmianie. Zatem w tym sensie nie nastąpiła regulacja działki siedliskowej. Jedyną zmianą odnosząca się do działki nr (...) było połącznie jej z inną i nadaniem dla tak powstałej działki nr (...). Jednak jak wskazano wyżej, granice tej działki nr (...) w części obejmującej pierwotną działkę siedliskową nr (...) nie uległy zmianie, są dokładnie w tych samych miejscach - co wynika także z map przedstawionych przez samą skarżącą w toku postępowania administracyjnego.

Wskazać należy, że istota problemu, który podnosi skarżąca odnosi się nie tyle do tego czy była zgoda jej matki I.K. na objęcie działki siedliskowej nr (...) scaleniem - co de facto miało miejsce, ale nie wiązało się z późn. zm. w powierzchni i granicach tej działki, a jedynie na połączeniu z inną w nowo powstałej działce nr (...) - ale w tym, że przygotowane i przyjęte jako podstawa dla dokonania scalenia mapy nie były aktualne i nie zawierały dokonanych wcześniej zmian gruntowych, które miały miejsce przed rozpoczęciem scalenia. Jak podnosiła skarżąca w toku postępowania administracyjnego (np. w piśmie z 15 grudnia 2012 r.)"mapa ewidencji gruntów ze scalenia została stworzona na nieaktualnej mapie katastralnej. Potwierdza to m.in. plan rozgraniczenia do sprawy sądowej I Ns 491/09/K, gdzie wykazana linia fioletowego pkt 1k, 2k, i 3k zgodnie z legendą przebieg granic wg dawnej mapy katastralnej pomiędzy parcele I kat. (...), a parcelami I kat (...) bud. (...) i (...), linia katastralna, linia katastralna 2k i 3k pokrywa się z obecną linią scaleniowa 20s i 19s, co potwierdza, że mapa scaleniowa była wykonana na nieaktualnym katastrze. (...) Bazą wyjściową do stworzenia obecnej ewidencji gruntów był m.in. nieaktualny kataster - potwierdza to plan rozgraniczenia nr sygn. I Ns 491/09/K, w którym figuruje jako baza wyjściowa działka nie wiadomo skąd (...) voraz granica katastralna i obecna ze scalenia przechodzi przez róg budynku nr (...). Zgodnie z aktami sądowymi I Ns 778/65, gdzieś tam w początkowej fazie pomiarów sadowych figurowała działka nr (...) ale wynikało to z błędnego przyjęcia przez wcześniejszego biegłego na podstawie bodajże szacunkowych danych przy zaokrągleniu, po czym w trakcie tego samego postępowania zmieniony biegły inż. L.D. wyprostował to. (...) Działki o nr (...) nie było. (...) Rejestr ewidencji gruntów w zakresie działki o nr (...) był prawidłowy i zgodny z dokumentami prawnymi natomiast mapa ewidencji gruntów była niezgodna. Nie wprowadzono zmiany w mapach m.in. na podstawie I Ns 778/65 i decyzji o zmianie w ewidencji gruntów i nie skasowano z rejestru ewidencji gruntów danych dotyczących działki o błędnym numerze (...), która miała powierzchnie ok. 44 m2. Przy modernizacji ewidencji gruntów od ok.1979 r. z rażącym naruszeniem prawa utworzono działkę fikcyjną o nr (...), która wynikała m.in. z braku korekty mapy oraz danych w ewidencji gruntów w zakresie błędnej przyjętej działki o nr (...) na podstawie I Ns 778/65oraz decyzji o zmianie w ewidencji gruntów."

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że błąd z danych z katastru przeniesiono do zmodernizowanej ewidencji gruntów oraz do zatwierdzonego projektu scalenia, wskazać należy, że przy opracowaniu projektu scalenia gruntów wsi P. podstawą był operat nowej ewidencji gruntów, obowiązujący od ok. 1979 r., składający się z mapy ewidencyjnej (w skali 1:2000) oraz rejestru ewidencji gruntów ze spisem alfabetycznym i skorowidzem działek. Mapa ewidencyjna została sporządzona na bazie mapy zasadniczej wykonanej w latach 1976 -1978 r. przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w K. z nalotów, według stanu istniejącego w terenie. Zapis taki znajduje się na dole ww. mapy, a też na mapach stanowiących podstawę scalenia. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że przyjęcie nowej ewidencji gruntów poprzedzone jej ogłoszeniem. Skarżąca lub jej poprzedniczka prawna miały zatem możliwość zapoznania się ze stanem posiadania gruntów oraz przebiegiem granic i powierzchnią gruntów wykazanymi w rejestrze gruntów.

Podobnie sytuacja wygląda w postępowaniu scaleniowym, które poprzedzone zostaje okazaniem jego uczestnikom starego stanu, tj. stanu ujawnionego w obowiązującej ewidencji gruntów. Wówczas możliwe jest zgłaszanie zastrzeżeń i dokonywanie uzasadnionych korekt.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie ze stanowiskiem WSA w Krakowie wyrażonym w wyroku z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 769/13, kwestie związane z ewentualną niezgodnością map ewidencyjnych sporządzonych w latach 60 - tych i 70 - tych ubiegłego nie mogą samoistnie stanowić podstawy do unieważnienia rozstrzygnięcia zatwierdzającego projekt scalenia gruntów. Nawet bowiem przy przyjęciu, iż mapa ewidencyjna stanowiąca podstawę scalenia zawiera błędy oraz nieprawidłowości, nie mogłoby to skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów. Podkreślić należy, że podnoszone przez skarżącą błędy w mapach przyjętych do postępowania scaleniowego nie powstały w toku postępowania scaleniowego, ani w jego wyniku. Zaistniały one wcześniej w wyniku innych działań lub zaniechań różnych podmiotów lub pomyłek. Kwestie te nie podlegały badaniu przez organ administracyjny, ani przez Sąd w niniejszym postępowaniu, gdyż nie to było jego przedmiotem. W konsekwencji nie można zarzucić organom administracji publicznej, które posługiwały się mapy sporządzonymi we właściwy sposób i przez przygotowany do tego podmiot, że działał z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Jak wskazuje sama skarżąca ewentualne błędy, które miałyby zostać powielone na przyjętych w toku postępowania scaleniowego mapach powstały wcześniej. Natomiast nie popełnił ich organ scaleniowy, ani tym bardziej nie uczynił tego z rażącym naruszeniem prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.