Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1406970

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 3 grudnia 2013 r.
II SA/Kr 1010/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.).

Sędziowie WSA: Jacek Bursa Mariusz Kotulski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego K. z dnia 28 maja 2013 r. nr (...), znak: (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania

I.

uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji;

II.

uchyla postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...), znak: (...)

Uzasadnienie faktyczne

W piśmie z dnia 9 lutego 2011 r. M.B. zwróciła się z wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. "o dokonanie anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce (...) w S., inwestora M. i M.T. znak:(...), z dnia 15 grudnia 2006 r.".

Po przeprowadzeniu postępowania wstępnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r., znak: (...), którym odmówił wszczęcia postępowania we wnioskowanej przez Panią M.B. sprawie z wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. o dokonanie anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce nr (...) w S., inwestor M. i M.T. znak: (...) z 15 grudnia 2006 r. Na ww. postanowienie zażalenie wniosła M.B. W wyniku postępowania odwoławczego (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011 r., znak: (...) utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Ww. postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, który po rozpatrzeniu skargi M.B. wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 235/12 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. rozpatrzył wniosek M.B. o wyłączenie orzekającego w I instancji pracownika A.J. w trybie art. 24 § 3 k.p.a. Organ II instancji w postanowieniu z dnia 2 listopada 2012 r., znak (...) stwierdził brak podstaw prawnych do uznania, że A.J. podlega na mocy art. 24 § 3 k.p.a. wyłączeniu od załatwienia wniosku M.B. z dnia 9 lutego 2011.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w dniu 11 grudnia 2012 r. wydał postanowienie znak:(...), którym działając na podstawie art. 61a k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania "we wnioskowanej przez Panią M.B. sprawie z wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. o dokonanie anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce nr (...) w S., inwestor M. i M.T. znak: (...) z 15 grudnia 2006 r."

Rozpoznając sprawę organ I instancji wskazał, że nie prowadził dotychczas (poza wszczętym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r. nr (...)) postępowania administracyjnego mającego na celu legalizację budynku mieszkalnego na działce nr (...) w S. Wyjaśniono, że przedmiotowa sprawa o sygnaturze (...) dotyczyła przyjęcia obiektu do użytkowania i procedura ta nie miała nic wspólnego z pojęciem "legalizacji" czy postępowaniem zmierzającym do legalizacji obiektu w świetle obowiązującej ustawy Prawo budowlane.

Od powyższego postanowienia z zachowaniem ustawowego terminu zażalenie złożyła M.B.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. znak: (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że przedmiotem postępowania w mniejszej sprawie przed organem II instancji jest zbadanie czy zaistniały przesłanki do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia w sprawie z wniosku M.B. z dnia 9 lutego 2011 r., o: "dokonanie anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce nr (...) w S., inwestor. M. i M.T. znak: (...) z 15 grudnia 2006 r.",

Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie w organie I instancji jest art. 61a § 1 k.p.a., który stanowi, że "gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania." Powyższy przepis został dodany do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), obowiązuje od dnia 11 kwietnia 2011 r.

Wskazano, że ustawodawca w art. 61a § 1 k.p.a. przyjął dwie samodzielne i niezależne przesłanki stanowiące podstawę do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, a drugą przesłanką jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania.

Odnosząc się do drugiej przesłanki organ II instancji zaznaczył, że przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę natury formalnej do wszczęcia postępowania. Ma to miejsce w szczególności w sytuacji gdy np. w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym, (por. pogląd prawny wyrażony w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 893/11 oraz w wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 813/12).

Nadto organ II instancji zauważył, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a k.p.a. ma charakter formalny (procesowy), a nie merytoryczny dlatego na wstępnym etapie badania dopuszczalności wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, więc należy przyjąć, iż w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. rozpatrując ponownie zażalenie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 11 grudnia 2012 r. znak (...) miał na uwadze zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w wyroku z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 235/12, zgodnie z którymi postępowanie administracyjne nie może być wszczęte, jeżeli nie istnieją kompetencje organu do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. W obowiązującym porządku prawnym nie istnieje ani norma prawa umocowująca organ administracji publicznej do wykonywania w ramach postępowania jurysdykcyjnego "anulacji potwierdzenia pozwolenia na użytkowania", ani też norma materialnoprawna stanowiąca podstawę do rozpatrzenia tego rodzaju żądania skarżącej w trybie administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. Jak dalej wskazał organ odwoławczy, przyjmując nawet najszerzej rozumianą subiektywną koncepcję strony postępowania administracyjnego postępowanie, którego wszczęcia domagała się skarżąca we wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. nie mogło być wszczęte z przyczyn obiektywnych.

Organ II instancji zgodnie ze wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie usunął wskazane błędy proceduralne postępowania poprzez rozpoznanie we właściwym trybie wniosku M.B. o wyłączenie pracownika A.J. z postępowania przed organem I instancji i orzekł merytorycznie zgodnie z ww. wyrokiem.

Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora brak kompetencji organu I instancji do prowadzenia postępowania jurysdykcyjnego z wniosku M.B. o "dokonanie anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce (...) w S., inwestora M. i M.T. znak: (...), z dnia 15 grudnia 2006 r.", stanowi "inną uzasadnioną przyczynę", o której mowa w art. 61a § 1 k.p.a. z powodu, której postępowanie nie może być wszczęte. Zgodnie ze wskazaniami wyżej wymienionego wyroku organ I instancji nie mógł wszcząć postępowania w sprawie "anulacji legalizacji budynku mieszkalnego na działce (...) w S. (...)", gdyż w obowiązującym stanie prawnym organ I nie miał kompetencji do wszczęcia takiego postępowania, nie ma podstawy materialnoprawnej, która pozwalałaby działać organom we wnioskowanej przez M.B. sprawie. Brak kompetencji i normy prawnej do wydania konkretnej decyzji procesowej spełnia przesłankę odmowy wszczęcia postępowania "z innych uzasadnionych przyczyn" art. 61a § 1 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego I instancji jest prawidłowe, dlatego tez organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. był zobligowany do utrzymania zaskarżonego postanowienia w mocy.

Z postanowieniem tym nie zgodziła się skarżąca zaskarżając je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Uznała je za krzywdzące i sprzeczne z prawem. Wniosła o uchylenie w całości skarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, zarzucając:

1)

naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 123 i 144 k.p.a., na której to podstawie zaskarżone postanowienie zostało wydane, bez merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej;

2)

brak wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie nieprawidłowego przyjęcia budynku na działce nr (...), do użytkowania z naruszeniem art. 54-57 Prawa budowlanego przez PINB w W., znak:(...);

3)

naruszenie art. 7 w związku z art. 61a k.p.a., które polega na przyjęciu jakoby sprawa została już rozpoznania wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 235/11 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, w którym Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), w skrócie jako "p.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostało wydane przedwcześnie, przed należytym ustaleniem wszystkich istotnych w tej sprawie okoliczności.

Ta sprawa już była raz przedmiotem rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, który wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 235/12 uchylił zaskarżone postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 26 lipca 2012 r.

W uzasadnieniu tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że organy administracji dokonały prawidłowej oceny wniosku skarżącej z dnia 9 lutego 2011 r. w przedmiocie "anulowania legalizacji budynku mieszkaniowego". Takie żądanie otwiera drogę postępowania administracyjnego. Wskazano również, że art. 61a k.p.a. wyraźnie zastrzega uprawnienie dla organu administracyjnego do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Ponieważ w zakresie spraw dotyczących "anulowania potwierdzenia pozwolenia na użytkowanie" nie ma kompetencji do załatwienia takiego wniosku w trybie jurysdykcyjnego postępowania. Tym samym wniosek skarżącej z dnia 9 lutego 2011 r. nie mógł doprowadzić do skutecznego wszczęcia merytorycznego postępowania w sprawie. Sąd jednak wskazał, że zaskarżone w tej sprawie postanowienia są przedwczesne, ponieważ organ odwoławczy nie rozpoznał wniosku skarżącej o wyłączenie od udziału w sprawie A.J., będącego pracownikiem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. i zarazem organem administracji - Powiatowym Inspektorem. Ewentualne wyłącznie tego pracownika na podstawie art. 24 k.p.a. skutkowałoby istotną wadą objętą art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Wskazując, zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. dalszy tok postępowania Sąd nakazał przed rozpoznaniem wniosku skarżącej co do wszczęcia postępowania administracyjnego, wydanie przez właściwy organ postanowienia w przedmiocie wyłączenia z rozpoznawania tej sprawy A.J na podstawie art. 24 § 3 k.p.a.

Ponownie rozpoznając tą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie związany jest poglądem prawnym wyrażonym w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 maja 2012 r. na zasadzie art. 153 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest rozpoznać sprawę zgodnie z wyraźną oceną prawna i wytycznymi określającymi dalszy tok postępowania. Co ważne, taką oceną i takimi samymi wytycznymi związane są także w tej sprawie organy administracji.

W ocenie Sądu nie został prawidłowo wykonany obowiązek nałożony wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 22 maja 2012 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał wniosek skarżącej w sprawie wyłączenia A.J. postanowieniem z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...) (akta administracyjne, karta nr (...)), ale rozpoznanie to miało przede wszystkich charakter formalny.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyraźnie stwierdził, że norma prawna zawarta w art. 24 § 3 k.p.a. zgodnie z którą podlega wyłączeniu pracownik, co do którego występuje przesłanka uprawdopodobnienia istnienia okoliczności niewymienionych w art. 24 § 1 k.p.a., które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności danego pracownika - w tej sprawie nie występuje. Wprawdzie skarżąca występowała jako oskarżyciel posiłkowy przeciwko A.J. jako oskarżonemu w procesie karnym, ale nie jest to okoliczność wskazująca na jakakolwiek bezstronność tej osoby w prowadzeniu postępowań administracyjnych, w których stroną jest M.B. Dalej Wojewódzki Inspektor dodał, że nie ma znaczenia okoliczność zakończenia postępowania karnego wobec A.J. i pozostaje ono bez wpływu na zdolność orzeczniczą tego organu.

Zdecydowała większość uzasadnienia tak wydanego postanowienia zawiera polemikę ze stanowiskiem Sądu co do dopuszczalności stosowania art. 24 § 3 k.p.a. w zakresie wyłączenia osoby pełniącej funkcję organu administracji i zarazem będącej pracownikiem urzędu. Wojewódzki Inspektor powołał się na szereg orzeczeń sądowych, zgodnie z którymi art. 24 k.p.a. nie ma zastosowania do wyłączania organu administracji. Przyjmując takie stanowisko, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. -A.J. odmówił postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. wszczęcia postępowania w sprawie i pomimo zaskarżenia tego postanowienia zażaleniem - Wojewódzki Inspektor utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Rozpoznając ponownie tą sprawę należy stwierdzić, że organ szczebla wojewódzkiego (Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego) nie rozpoznał należycie wniosku skarżącej M.B. z dnia 9 lutego 2011 r. w przedmiocie wyłączenia wymienionego w tym wniosku pracownika od załatwienia tej sprawy. Niewątpliwie to strona składająca taki wniosek powinna uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki braku bezstronności przy rozpoznawaniu danej sprawy przez danego pracownika. Tym niemniej jeżeli organ z urzędu zna okoliczności, które mogłyby wskazywać na brak lub chociażby ograniczenie takiej bezstronności, to także je winien uwzględnić. Skoro Wojewódzki Inspektor znał okoliczności związane z prowadzeniem przeciwko A.J. postępowania karnego i to z udziałem jako oskarżyciela posiłkowego M.B., to taka okoliczność wymagała znaczącego ustosunkowania się organu i wnikliwej oceny, czy mimo występowania w procesie karnym obu tych osób po przeciwnej stronie (skarżący-oskarżyciel posiłkowy), nadal można mówić o braku okoliczności chociażby tylko wywołujących podejrzenie o stronniczość. Wojewódzki Inspektor nawet nie wskazał, jak zakończyło się postępowanie karne wobec.A.J. W ocenie Sądu co do zasady sytuacja, polegająca na posiadaniu przez wnioskodawcę składającego wniosek także pozycji oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu karnym przeciwko danej osobie, zasadniczo może być traktowana jako okoliczność uprawdopodabniająca brak lub chociażby ograniczenie pełnej bezstronności. Nie oznacza to, że zawsze taki pracownik będzie wyłączony od udziału w załatwianiu wniosku osoby pełniącej w innym postępowaniu rolę oskarżyciela posiłkowego.

Mimo tych istotnych wątpliwości, co do zasady stanowisko Wojewódzkiego Inspektora sprowadzało się do polemiki z wyrokiem Sądu o możliwości wyłączania w tej sprawie A.J. jako Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 24 § 3 k.p.a. Te rozważania w tej sprawie były bezpodstawne.

Skoro w trybie art. 153 p.p.s.a. Sąd wyraźnie zobowiązał organ administracji do rozpoznania wniosku w określonym trybie i na podstawie określonego przepisu - to taka wskazówka była wiążąca i dla organu i obecnie jest wiążąca dla Sądu ponownie rozpoznającego sprawę.

Niedopuszczalnym było w tej sprawie dokonywanie swoistej polemiki z poglądem Sądu i zasadniczo negowanie tego poglądu. Jeżeli Wojewódzki Inspektor uważał wydany w dniu 22 maja 2012 r. wyrok za nietrafny i niezgodny ze stanem prawnym, mógł wnieść skargę kasacyjną. Skoro tego nie uczynił, to wskazówki i pogląd prawny zawarty w tym wyroku były dla organu wiążące.

Mając powyższe na uwadze Sąd zobowiązany był stwierdzić naruszenie w istotnym zakresie art. 153 p.p.s.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Skoro postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika w tej sprawie zostało wydane z naruszeniem wiążących organ wskazówek, to podlega ono uchyleniu. Także i postanowienia organu I i II instancji odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego podlegają uchyleniu, ponieważ zostały one wydane na podstawie stanowiska zawartego w postanowieniu (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...) znak (...)

Tym wyrokiem uchylenie postanowienia (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...) znak (...). nastąpiło na podstawie art. 135 p.p.s.a. Wprawdzie to postanowienie nie jest przedmiotem odrębnego zaskarżenia, tym niemniej Sąd stosuje wszystkie środki w celu usunięcia naruszenia prawa w danej sprawie, także wobec innych niż zaskarżone akty administracyjne, o ile są one podjęte w granicach danej sprawy i naruszają prawo. Takim postanowieniem jest postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...) znak (...)

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze należy podnieść, że nie są one zasadne. Wbrew stanowisku skarżącej wskazówki zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 maja 2012 r. dotyczą także oceny prawnej samego wniosku skarżącej i nie ma racji skarżąca kwestionując brak merytorycznego załatwienia jej żądania. Nie ma racji także skarżąca kwestionując brak wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie nieprawidłowego przyjęcia budynku na działce nr (...) budynku mieszkalnego do użytkowania z naruszeniem art. 54-57 Prawa budowlanego. Ta okoliczność także została w sposób wiążący wykazana w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 maja 2012 r. i Sąd w tej sprawie tym poglądem jest związany.

Zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. w związku z art. 61a k.p.a. jest tylko o tyle zasadny, że postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania zapadły przedwcześnie, przed należytym rozpoznaniem wniosku skarżącej o wyłączenie pracownika.

Stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a., ponownie rozpatrując sprawę należy zastosować się do poglądu zawartego w tym wyroku jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 235/12 i w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek skarżącej w sprawie wyłączenia A.J. na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. bez wdawania się w polemikę z tak nałożonym obowiązkiem. Po rozpoznaniu tego wniosku należy rozstrzygnąć o dopuszczalności wszczynania postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku skarżącej z dnia 9 lutego 2011 r. zgodnie ze wskazówkami i oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu z dnia 22 maja 2012 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, postanowienie organu I instancji jak i postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2012 r. nr (...) znak (...), ponieważ naruszają one przepisy proceduralne dotyczące związania oceną prawną i wskazówkami Sądu administracyjnego i to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.