Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2008211

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 10 lutego 2016 r.
II SA/Ke 940/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek.

Sędziowie WSA: Renata Detka (spr.), Dorota Pędziwilk-Moskal.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia (...) r. znak: (...) w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z (...) r., znak: (...), Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K.ach po rozpatrzeniu odwołania A. M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 22 lipca 2015 r. orzekającą o odmowie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta K.e, w obrębie 0002, w jednostce rejestrowej (...), w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki (...), polegającej na zmianie powierzchni użytku gruntowego o symbolu B (tereny mieszkaniowe) z powierzchni 0,1452 ha na powierzchnię 0,0550 ha, zgodnie z ustaleniami "Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania Miasta K.e" uchwalonego w 2000 r., jako tereny wyłączone z zabudowy w granicach proponowanego Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, ekosystemy dolin rzecznych.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w odwołaniu od ww. decyzji Prezydenta Miasta K. A. M. podniosła, że Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania funkcjonuje od 2000 r. w obrocie prawnym jako plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta K., zgodnie z którym działka stanowiąca jej własność stanowi teren wyłączony z zabudowy w granicach proponowanego Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, ekosystemy dolin rzecznych. Zakwestionowała zasadność przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, gdyż jej zdaniem zapisy w "Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania Miasta K.e" wykluczają zmianę ewidencji gruntów i budynków. Jako argumenty przemawiające za zasadnością swojego stanowiska skarżąca wskazała ograniczone możliwości zabudowy należącej do niej działki oraz okoliczności uzasadniające usytuowanie budynków gospodarczych na tej działce.

Organ ustalił, że w inicjującym niniejsze postępowanie piśmie z 4 marca 2015 r. dotyczącym działki ewidencyjnej nr (...) obręb (...) przy ulicy (...) w K.ach, w którym powołując się na załącznik nr 6 do uchwały Nr LXVII/127/2014 z dnia 6 listopada 2014 r. Rady Miasta K.e, dotyczący rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag złożonych do wykładanego projektu zmiany Nr 12 "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta K.e", A. M. zakwestionowała modernizację ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej działki będącej jej własnością, twierdząc że zmiany wprowadzone w wyniku modernizacji są bezpodstawne i bezprawne. Z treści pisma wynikało, że chodzi o zmianę powierzchni wykazanej w ewidencji gruntów i budynków części zabudowanej w obszarze przedmiotowej działki z powierzchni 550 m2 na powierzchnię 1452 m2. W związku z tym A. M. wniosła o "sprostowanie przedmiotowej sprawy" i korektę podatku od nieruchomości. Do pisma z dnia 4 marca 2015 r. dołączyła wydruk fragmentu załącznika graficznego do ww. Studium.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Świętokrzyski Inspektor podniósł, że należy wziąć pod uwagę, że w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie administracyjne w latach 2009 - 2011 pod znakiem sprawy GNG.VI.74103-3/11 wszczęte na wniosek A. M. i A. M. z dnia 21 sierpnia 2009 r. Na wniosek skarżącej postępowanie to zostało zawieszone. Prezydent Miasta K. wydał w tej sprawie postanowienie z dnia 17 lutego 2011 r. W okresie 3 lat od zawieszenia postępowania żadna ze stron tego postępowania nie złożyła wniosku o jego podjęcie. W związku z tym Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 26 marca 2015 r. umorzył postępowanie.

Opisane wcześniej pismo skarżącej z dnia 4 marca 2015 r., Prezydent Miasta K. potraktował zatem jako nowy wniosek w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków miasta K. w odniesieniu do nieruchomości położonej w K.ach w obrębie 0002 przy ulicy K. 14, oznaczonej numerem (...) i wszczął w tej sprawie nowe postępowanie administracyjne, o czym zawiadomił strony postępowania pismem z dnia 2 czerwca 2015 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wykazana aktualnie w ewidencji gruntów i budynków powierzchnia użytku o symbolu "B" - tereny mieszkaniowe, wynosząca 0,1452 ha, została ustalona w czasie modernizacji ewidencji gruntów obejmującej między innymi obręb 0002 miasta K., dokonanej w latach 2007 - 2014.

Procedurę dotyczącą modernizacji ewidencji gruntów i budynków określa art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Procedura ta została zastosowana do przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu 0002 miasta K.

W czasie tej modernizacji stwierdzono, że na działce nr (...) znajduje się oprócz budynku mieszkalnego jeszcze inny obiekt budowlany i uwzględniając jego usytuowanie określono zasięg użytku o symbolu "B" - tereny mieszkaniowe, obliczono jego powierzchnię i sporządzono stosowny wykaz zmian danych ewidencyjnych, zgodnie z którym dotychczasowa powierzchnia użytku o symbolu "B" wynosząca 0,0550 ha zwiększyła się do 0,1452 ha.

O terminie i miejscu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu 0002 miasta K. Prezydent powiadomił poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta K., na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłosił ją w prasie o zasięgu krajowym.

Zgodnie z zawiadomieniem z dnia 25 października 2007 r., projekt operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu 0002 miasta K. został wyłożony w siedzibie Urzędu Miasta K. w terminie od 12 listopada 2007 r. do 30 listopada 2007 r.

W okresie wyłożenia właściciele działki nr (...) nie zgłosili uwag do danych zawartych w tym operacie odnoszących się do tej działki.

Z tego względu w celu rozpatrzenia wniosku A. M. i A. M. z dnia 21 sierpnia 2009 r. Prezydent Miasta K. wszczął odrębne postępowanie, w trakcie którego zlecił sprawdzenie poprawności wykonania prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków Okręgowemu Przedsiębiorstwu Geodezyjno-Kartograficznemu GEOMAP, które stwierdziło istnienie na działce nr (...) oprócz domu mieszkalnego jeszcze jednego budynku murowanego i potwierdziło prawidłowość ustalenia zasięgu użytku o symbolu "B" - tereny mieszkaniowe.

W dniu 29 grudnia 2009 r. przeprowadzono oględziny działki nr (...) położonej w K.ach przy ul. K. 14, która potwierdziła, że na działce tej znajduje się dom mieszkalny i 2 budynki gospodarcze. Z oględzin został sporządzony protokół zamieszczony w aktach sprawy.

W dniu 22 kwietnia 2013 r. do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K.ach została przyjęta dokumentacja Nr (...) z wykonania pracy geodezyjnej i kartograficznej, której przedmiotem było wykonanie mapy do celów projektowych. W wyniku tej pracy geodezyjnej zamierzono budynek gospodarczy w budowie znajdujący się na działce nr (...) i wykazano go na mapie ewidencyjnej.

Zasięg terenów mieszkalnych potwierdza również ortofotomapa.

W Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego z dnia 3 lipca 2014 r. poz. 1998, ukazała się informacja Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2014 r. o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu 0002 Miasta K.e stał się z dniem 30 listopada 2007 r. operatem ewidencji gruntów i budynków.

W okresie 30 dni od ogłoszenia powyższej informacji właściciele działki nr (...) nie zgłosili zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków określonych w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

W tej sytuacji pismo A. M. z 4 marca 2015 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta K.e w dniu 5 marca 2015 r. i zawarte w nim zarzuty do przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, zgłoszone po terminie określonym w art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, należało potraktować jak wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków, zgodnie z art. 24 ust. 12 ww. ustawy.

Jako podstawę do wprowadzenia żądanej zmiany, polegającej na zmianie powierzchni użytku gruntowego o symbolu "B" z powierzchni wynoszącej 0,1452 ha na powierzchnię wynoszącą 0,0550 ha, A. M. wskazała zapisy "Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania Miasta K.e", dołączając do pisma z 4 marca 2015 r. wydruk fragmentu załącznika graficznego do tego studium.

Organ wskazał na treść § 44 i § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz definicję zamieszczoną pod lp. 12 w tabeli stanowiącej załącznik nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem organu, z powyższych przepisów wynika, że dla określenia rodzaju i zasięgu użytku gruntowego oznaczonych symbolem - "B" decydujące znaczenie ma stan istniejący na gruncie tj. sposób zagospodarowania działki, funkcja budynków znajdujących się na tej działce.

Zgodnie z powyższą definicją dla określenia zasięgu użytku gruntowego nie ma znaczenia "Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania Miasta K.e" określające jedynie politykę przestrzenną miasta K. Studium może stanowić podstawę w zakresie planowania przestrzennego, a nie ustalenia stanu faktycznego na gruncie.

Organ wskazał, że jak wynika z przytoczonego wcześniej § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do baz danych ewidencyjnych między innymi w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym.

Obowiązek aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie, ciążący na organie prowadzącym tą ewidencję, został przez Prezydenta Miasta K. spełniony w czasie opisanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W zasobie Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. znajdują się dokumenty, będące podstawą do aktualizacji, a postępowanie przeprowadzone w tym zakresie przez Prezydenta Miasta K. potwierdziło prawidłowość danych zawartych w tych dokumentach.

Fakt zabudowy i zagospodarowania działki w sposób udokumentowany przez Prezydenta Miasta K. potwierdza również w swoim wniosku i odwołaniu Pani A. M. wyjaśniając potrzebę i przyczyny uzasadniające usytuowanie budynków na tej działce.

W tej sytuacji decyzję z dnia 22 lipca 2015 r. Świętokrzyski Inspektor uznał za prawidłową.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skardze A. M. wniosła o uchylenie decyzji z 7 września 2015 r. zarzucając jej naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu wskazała, że przez jej działkę (tzw. podwórze) nr ewid. (...) przy ul. K. 14 w K., na której nie była i nie jest prowadzona działalność gospodarcza, przebiega napowietrzna linia wysokiego napięcia 110.000 V. Teren wokół niej urzędnicy gminni zaliczyli jako teren budowlany i wydali decyzję o zmianie wysokości podatku nie popierając jej żadnym uzasadnieniem faktycznym czy prawnym co oznacza, że przy postępowaniu podatkowym gmina nie dopełniła swoich obowiązków, bo nie uzasadniła decyzji, stąd nie powinno być zmiany klasyfikacji gruntu (działka budowlana z 550 m2 do 1452 m2). Zauważyła, że ma płacić podatek od nieruchomości w pełnej wysokości, a działkę użytkuje zakład energetyczny, który również winien płacić podatek od nieruchomości w wysokości 2% wartości nieruchomości - podwójne opodatkowanie.

Skarżąca podniosła, że zmieniono klasyfikację gruntu mimo, że wówczas i nadal obowiązuje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Wskazała na treść § 55 tego rozporządzenia oraz § 77 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Stwierdziła, że odległość między skrajnymi przewodami wynosi 3,3 m, zaś długość tej linii 26,7 m. W warunkach pracy linii w temperaturze powyżej 300C przewody znajdują się w odległości 6 m od ziemi. Nie można na tym obszarze przeprowadzać żadnych inwestycji z uwagi na pas ochronny jaki musi być zachowany wokół linii, który uniemożliwia przeprowadzanie procesu budowlanego na powierzchni o ograniczonej użyteczności. Jednakże istotne ograniczenie korzystania z niej pozostaje w ścisłym, nierozerwalnym związku z bezprawnym usytuowaniem linii energetycznej przebiegającej przez nieruchomość skarżącej, za którą zakład energetyczny płaci podatek od nieruchomości - 2% wartości budowli, a skarżąca wtórnie najwyższą stawkę za m2 za działkę budowlana - tj. strefę ochronną z tytułu bezpieczeństwa od porażeń oraz za strefę ochronną dla zabudowy mieszkaniowej od promieniowania elektromagnetycznego. Dlatego wniosła o zmianę kwalifikacji w ewidencji gruntów na "rolne" oraz zwrot i korektę opodatkowania zgodnie z literą prawa w tym zakresie i zaprzestanie wyłudzania nienależnego podatku od nieruchomości na rzecz Gminy K. od 2008 r. od powierzchni zajmowanych przez strefy ochronne, a zaliczone jako pełnowartościowa działka budowlana.

Skarżąca wskazała, że na jej działce wewnątrz ww. stref nic nie może być wybudowane, bo muszą być spełnione wymogi odległości pionowych budynku od linii. Przy tak niskim zawieszeniu przewodów jest to wykluczone.

Za zmianą opodatkowania działki, jej wielkości jako działki budowlanej i żądania płacenia innych stawek podatku od nieruchomości przemawia, zdaniem skarżącej, brak infrastruktury tj. wodociągu, kanalizacji, gazociągu oraz to, że w obrocie prawnym od 2000 r. działka zaliczona jest do kategorii ekosystemów dolin rzecznych, a teren wyłączony jest z zabudowy w granicach Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej właściwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.

Decyzja objęta skargą rozstrzyga w sprawie, której granice wyznaczone zostały wnioskiem A. M. z 4 marca 2015 r., kwestionującym zasadność wpisu w ewidencji gruntów dotyczącego użytków gruntowych. Zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych wypisem z ewidencji gruntów, skarżąca wraz z A. M. jest współwłaścicielką działki oznaczonej numerem (...) przy ul. K. w K. Zawarte w ewidencji gruntów dane dotyczące użytków gruntowych oznaczone zostały następująco: użytek o symbolu B - 0,1452 ha, użytek o symbolu RVI - 0,1354 ha.

Jak wynika z akt sprawy, wykazana aktualnie w ewidencji gruntów i budynków powierzchnia użytku o symbolu B ustalona została w czasie modernizacji ewidencji gruntów obejmującej między innymi obręb 0002 miasta K., przeprowadzonej w latach 2007 - 2014. W czasie prac modernizacyjnych ustalono, że na działce nr (...) znajduje się oprócz budynku mieszkalnego jeszcze inny obiekt budowlany i uwzględniając jego usytuowanie określono zasięg użytku o symbolu B - tereny mieszkaniowe, obliczono jego powierzchnię i sporządzono stosowny wykaz zmian danych ewidencyjnych, zgodnie z którym dotychczasowa powierzchnia tego użytku wynosząca 0,0550 ha zwiększyła się do 0,1452 ha. Tę zmianę zakwestionowała A. M. jeszcze w trakcie postępowania modernizacyjnego, składając 24 sierpnia 2009 r. wniosek, w następstwie którego organ I instancji wszczął odrębne postępowanie i przeprowadził kontrolę poprawności zapisów dokonanych w ewidencji gruntów. Z pisma z dnia 28 października 2009 r. skierowanego do tego organu przez (...) spółka z o.o. w K. wynika, że wykonawca podtrzymał swoje stanowisko co do zapisu w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącego użytków gruntowych na działce nr (...), gdyż "użytek B pokrywa się ze stanem faktycznym użytkowania w terenie, czyli jest on wkreślony za ostatnim budynkiem na działce. Wyklucza to zmniejszenie budowlanki do stanu uwidocznionego na mapie z projektem obszaru do wyłączenia z produkcji rolnej z dnia 02.2005 r." W dniu 29 grudnia 2009 r. przeprowadzono ponadto oględziny działki nr (...) położonej w K. przy ul. K. 14, które potwierdziły, że na działce tej znajduje się dom mieszkalny od strony ulicy i w głębi terenu 2 budynki gospodarcze.

Tryb postępowania w przypadku przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków określa art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.). Ustępy 2 - 12 tego przepisu stanowią, że:

2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.

4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego.

5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym.

6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.

7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.

8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa.

9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.

10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.

11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.

12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Jak wynika z zacytowanego przepisu, postępowanie w przedmiocie modernizacji ewidencji gruntów i budynków kończy się ogłoszeniem przez starostę w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej informacji o tym, że dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo - kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informacja Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2014 r. w sprawie modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu ewidencyjnego nr 0002 Miasta K. ukazała się w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego z dnia 3 lipca 2014 r. pod pozycją 1998. Stosownie do treści art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, skarżąca w terminie 30 dni od tej daty mogła zgłosić zarzuty do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, czego jednak nie uczyniła. Dlatego też prawidłowo organ pierwszej i drugiej instancji potraktował złożony przez nią wniosek z 4 marca 2015 r. jako żądanie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, o jakim mowa w art. 24a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne; tym bardziej, że poprzednio prowadzone postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej w tym samym przedmiocie zakończyło się nie zaskarżoną przez A. M., ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K.e z 26 marca 2015 r. umarzającą postępowanie na podstawie art. 98 § 2 k.p.a.

Domagając się zmiany w zakresie określenia powierzchni użytków gruntowych skarżąca powołuje się na fakt przebiegania przez jej działkę linii wysokiego napięcia, uniemożliwiającej wykorzystanie terenu pod tą linią. Przyznała także, że z tego powodu zmuszona była przesunąć budynki gospodarcze w głąb działki. Aktualny sposób zagospodarowania i zabudowania działki nr (...) przedstawiony został na znajdujących się w aktach mapach oraz na zdjęciu satelitarnym. Nie ulega także wątpliwości, że granica użytku gruntowego oznaczonego symbolem B przebiega za ostatnim budynkiem usytuowanym na działce.

Zgodnie z § 59 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 542), danymi ewidencyjnymi dotyczącymi gruntów położonych w granicach obrębu są m.in. dane dotyczące użytków gruntowych i klas bonitacyjnych. Jak stanowi natomiast § 67 tego rozporządzenia, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na:

1)

grunty rolne;

2)

grunty leśne;

3)

grunty zabudowane i zurbanizowane;

4)

użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R;

5)

grunty pod wodami;

6)

tereny różne oznaczone symbolem -Tr.

Z kolei § 68 ust. 3 stanowi, że grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na:

1)

tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B;

2)

tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba;

3)

inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi;

4)

zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem - Bp;

5)

tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz;

6)

użytki kopalne, oznaczone symbolem - K;

7)

tereny komunikacyjne, w tym:

a)

drogi, oznaczone symbolem - dr,

b)

tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk,

c)

inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti,

d)

grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp.

W tabeli stanowiącej załącznik Nr 6 do rozporządzenia prawodawca zdefiniował poszczególne użytki gruntowe, a w I.p. 12 określił, że do terenów mieszkaniowych zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5:

1)

zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne;

2)

zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne;

3)

położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki.

Aktualny sposób użytkowania działki nr (...) położonej przy ulicy K. 14 w K. oraz sposób usytuowania na niej budynków: mieszkalnego od strony ulicy oraz budynków gospodarczych w głębi działki, potwierdza prawidłowość wpisu w ewidencji gruntów w zakresie użytków gruntowych i zaliczenia powierzchni działki pomiędzy budynkiem mieszkalnym i ostatnim budynkiem gospodarczym do terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem B. Powierzchnia ta, będąca faktycznie przejściem pomiędzy budynkami, została zamierzona w trakcie prac modernizacyjnych i określona na 0,1452 ha. Zmiana w zapisach w ewidencji gruntów i budynków spowodowana była usytuowaniem na gruncie budynków gospodarczych, nie istniejących w dacie wydawania decyzji Prezydenta Miasta K. z 1 marca 2005 r. orzekającej o wyłączeniu z produkcji rolniczej 0,0550 ha gruntów rolnych położonych na działce nr (...). Na mapie sytuacyjnej zawierającej wykaz zmian gruntowych, sporządzonej przez Biuro Usług Geodezyjnych "(...) w lutym 2005 r. widać wyraźnie, że jedynym obiektem budowalnym usytuowanym na tej działce był budynek mieszkalny i to w związku z jego planowaną rozbudową nastąpiło wyłączenie z produkcji rolniczej i zmiana oznaczenia użytków gruntowych w ewidencji gruntów poprzez określenie terenów oznaczonych symbolem B na 0.0550 ha. Zmiana stanu na gruncie poprzez posadowienie nowych budynków gospodarczych za budynkiem mieszkalnym spowodować musiała nowe oznaczenie i określenie użytków gruntowych i zwiększenie terenów mieszkaniowych do pow. 0,1452 ha, co aktualnie kwestionuje skarżąca. Podkreślenia przy tym wymaga, że w świetle zacytowanej wyżej definicji terenów mieszkaniowych zawartej w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, bez znaczenia pozostaje podnoszona w skardze okoliczność w zakresie niemożności "budowlanego" wykorzystania tego terenu z uwagi na przebiegającą nad działką linię wysokiego napięcia. Nie ulega także wątpliwości, że terenu pod tą linią nie można zakwalifikować do żadnego innego użytku gruntowego, o którym mowa w rozporządzeniu; w szczególności nie jest to teren rolny (zdefiniowany w I.p.1-9 tabeli stanowiącej załącznik Nr 6 do rozporządzenia), ani też przemysłowy, inny teren zabudowany, zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie zabudowy czy teren rekreacyjno-wypoczynkowy (definicje tych terenów - w I.p.13 - 16).

Dla oznaczenia użytku gruntowego nie ma także znaczenia zakwalifikowanie go w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta K." jako terenu wyłączonego z zabudowy, w granicach proponowanego Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, na co powołuje się A. M. Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego, oraz określenie sposobów zagospodarowania przestrzennego i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, iż tylko i wyłącznie postanowienia planu zagospodarowania przestrzennego, jako aktu prawa miejscowego i konstytucyjnego źródła prawa, są rozstrzygające w przedmiocie charakteru przeznaczenia konkretnego terenu. Z tych też względów ustalenia studium nie mogą być wiążące dla organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków i nie stanowią podstawy do wprowadzenia zmian w tej ewidencji.

W sprawie nie mają także zastosowania powoływane w skardze przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.). Przepisy te nie mogą stanowić podstawy prawnej orzekania w sprawach z zakresu ewidencji gruntów i budynków, gdyż regulują zupełnie odmienną materię.

Podkreślić także trzeba, że zgodnie z § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, którym przysługują prawa do nieruchomości. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z:

1)

prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych;

2)

opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych;

3)

dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej;

4)

ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.

Te same dokumenty i akty stanowią podstawę dokonania przez organ ewidencyjny zmian w ewidencji gruntów i budynków - na wniosek zainteresowanego podmiotu.

Ponieważ w stanie faktycznym sprawy skarżąca nie przedstawiła żadnego dokumentu, o którym mowa wyżej, w oparciu o który właściwy organ mógłby zgodnie z prawem dokonać żądanej przez nią zmiany w zakresie określenia powierzchni użytków gruntowych na działce nr (...) przy ulicy K. w K., jej wniosek nie mógł być uwzględniony.

Jeśli zaś chodzi o podnoszone w skardze oraz w toku postępowania administracyjnego kwestie związane z wysokością naliczonego A. M. podatku od nieruchomości, nie były one przedmiotem rozpoznania przez organy w niniejszej sprawie, gdyż dotyczyła ona żądania dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Organy prowadzące tę ewidencję nie są właściwe - w ramach kompetencji przyznanych im ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne - do rozstrzygania sporów związanych z określeniem wysokości podatku od nieruchomości.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.