Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2600501

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 5 grudnia 2018 r.
II SA/Ke 659/18
Bezprzedmiotowość postępowania na skutek cofnięcia przez stronę wniosku inicjującego postępowanie administracyjne.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.).

Sędziowie WSA: Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor Agnieszka Banach.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, decyzją z (...), po rozpatrzeniu materiałów sprawy z odwołania J.L. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień z (...), umarzającej w całości postępowanie w sprawie powołania do terytorialnej służby wojskowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że J.L. 11 maja 2018 r. złożył wniosek wraz z dokumentami o powołanie do terytorialnej służby wojskowej. W związku z powyższym 12 lipca 2018 r. został skierowany przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień na zapoznanie się z warunkami służby. Wnioskodawca stawił się przed komisją rekrutacyjną, która dokonała analizy: dokumentów wraz z danymi zawartymi w ewidencji wojskowej oraz predyspozycji i kwalifikacji J.L. do wymaganego stanowiska służbowego. Po zapoznaniu się z całością dokumentacji komisja nie udzieliła 12 lipca 2018 r. rekomendacji do powołania do terytorialnej służby wojskowej, jako przyczynę podając brak kwalifikacji do wymaganego stanowiska służbowego. Po otrzymaniu powyższej informacji, strona 13 lipca 2018 r. złożyła oświadczenie o rezygnacji z powołania do terytorialnej służby wojskowej "z powodu przyczyn osobistych (chorej matki)". Organ I instancji uwzględnił ten wniosek i umorzył w całości postępowanie w sprawie powołania J.L. do terytorialnej służby wojskowej.

Dalej organ odwoławczy podniósł, że w pełni podziela stanowisko Wojskowego Komendanta Uzupełnień WKU będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Cytując treść art. 98k ust. 2 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zawierającego wymogi, jakie musi spełnić osoba ubiegająca się o powołanie do terytorialnej służby wojskowej, organ II instancji uznał, że J.L. złożył dobrowolnie wniosek wraz załącznikami i wyraził wolę powołania do terytorialnej służby wojskowej, jak również stawił się przed komisją rekrutacyjną, a więc wstępnie spełnił określone prawem przesłanki. Jednak komisja na podstawie analizy materiałów w sprawie uznała, że strona nie posiada kwalifikacji do wymaganego stanowiska służbowego, a tym samym odmówiła rekomendacji powołania w szeregi tworzonej 10 Brygady Obrony Terytorialnej. Brak wskazanej rekomendacji skutkuje odmową powołania do służby osoby, która złożyła wniosek, o czym stanowi przepis § 7 rozporządzenia w sprawie powoływania do terytorialnej służby wojskowej i sposobu jej pełnienia.

Zatem, nawet wycofanie przez odwołującego się, oświadczenia o rezygnacji z powołania, nie zmieni faktu, że nie dostał rekomendacji komisji rekrutacyjnej i w tym konkretnym postępowaniu nie zostałby już powołany do terytorialnej służby wojskowej.

W świetle powyższego Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego uznał, że organ I instancji rozpoznał sprawę na podstawie i w zakresie obowiązujących przepisów prawa.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, J.L. wskazał, że w decyzji tej zachodzą uchybienia tak formalne jak i materialne. Skarżący przyznał, że złożył 13 sierpnia 2018 r. oświadczenie woli dotyczące rezygnacji z powołania do terytorialnej służby wojskowej, ale było ono złożone na skutek błędu (pomyłki) i zostało skutecznie cofnięte oświadczeniem z 22 września 2018 r. Z kolei, zdaniem autora skargi, uchybienie materialne polegało na tym, że organy obu instancji nie wyjaśniły, dlaczego uznały, że nie mogą udzielić rekomendacji i nie ma też żadnego dokumentu, z którego by to wynikało. Skarżący dodał, że wszelkie niezbędne dokumenty zostały złożone, a ocena psychologiczna nie miała miejsca - jest to dopiero ostatni etap rekrutacji.

Wnoszący skargę podniósł też, że oświadczenie woli z 13 lipca 2018 r. zostało cofnięte, gdyż w sposób omyłkowy przedstawiono mu, że wniosek z 11 maja 2018 r. będzie w przypadku jego ponowienia rozpatrywany z daty pierwszego zgłoszenia, co stanowiłoby przesłankę umożliwiająca skuteczne ubieganie się o przyjęcie do TSW (w przypadku odmiennego datowania zachodziłaby negatywna okoliczność wieku). Stwierdził, że zaistniały błąd polegał na przyjęciu, że zachodzi sytuacja kiedy sformułowanie o braku stosownej rekomendacji jest poparte konkretnym argumentem oraz, że będzie to wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji (co nie nastąpiło).

"Ogólnikowe sformułowanie o braku rekomendacji nie jest w żaden sposób - i nie było - umotywowane i dlatego też należy uznać, że oświadczenie zostało sprowokowane błędem co do stanu faktycznego.".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, z racji nie występowania przesłanek do jej uwzględnienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stan faktyczny w sprawie nie był kwestionowany. Skarżący 11 maja 2018 r. złożył wniosek o powołanie do terytorialnej służby wojskowej wraz z wymaganą dokumentacją. Po zapoznaniu się z całością dokumentacji komisja rekrutacyjna nie udzieliła skarżącemu 12 lipca 2018 r. rekomendacji do powołania do terytorialnej służby wojskowej. Po otrzymaniu tej informacji, skarżący 13 lipca 2018 r. złożył oświadczenie o rezygnacji z powołania do terytorialnej służby wojskowej z przyczyn osobistych (choroby matki). Wojskowy Komendant Uzupełnień uznał to oświadczenie za cofnięcie wniosku o powołanie do terytorialnej służby wojskowej i decyzją z 17 lipca 2018 r., utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy, na podstawie art. 105 § 2 k.p.a., umorzył w całości postępowanie w sprawie z wniosku o powołanie.

Zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym.

Mając na uwadze przedstawioną regulację stwierdzić należy, że wszystkie przesłanki umorzenia postępowania zostały w niniejszej sprawie spełnione.

Oświadczenie wnioskodawcy o rezygnacji z powołania do terytorialnej służby wojskowej zasadnie zostało przez organ uznane za cofnięcie wniosku o takie powołanie, równoznaczne z wnioskiem o umorzenie postępowania w tej sprawie. Wskazane oświadczenie strony zawierało uzasadnienie, które umożliwiło organowi prowadzącemu postępowanie ocenę, czy ewentualne umorzenie postępowania nie będzie sprzeczne z interesem społecznym. Ponadto w postępowaniu nie brały udziału inne strony, które mogłyby wyrazić sprzeciw, co do wniosku o umorzenie postępowania.

Dodać należy, że wycofanie przez stronę wniosku inicjującego postępowanie administracyjne, co w niniejszej sprawie nastąpiło poprzez złożenie rezygnacji z dalszego prowadzenia postępowania o powołanie do terytorialnej służby wojskowej, skutkuje jego bezprzedmiotowością. Z kolei bezprzedmiotowość postępowania wymaga umorzenia postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.), co właśnie uczynił organ I instancji, a następnie zaakceptował Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego.

Rozstrzygnięcie takie jako odpowiadające prawu należy zaakceptować, mimo częściowo błędnego i częściowo niepełnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Organ II instancji wadliwie skupił się na wskazaniu przesłanki (nieuzyskanie przez skarżącego rekomendacji komisji rekrutacyjnej), której brak powoduje wydanie decyzji o odmowie powołania do służby osoby, która złożyła wniosek na podstawie § 7 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie powoływania do terytorialnej służby wojskowej i sposobu jej pełnienia (Dz. U. 2017.465), a nie na wskazaniu przesłanek powodujących na podstawie art. 105 k.p.a. umorzenie postępowania. Nie można nie zauważyć, że stwierdzenie przesłanki braku kwalifikacji do wymaganego stanowiska służbowego nie prowadzi do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, lecz do wydania decyzji o odmowie powołania. Nadto umarzając postępowanie organ nie bada zaistnienia przesłanek warunkujących powołanie do służby, lecz tylko przesłanki świadczące o bezprzedmiotowości postępowania. Organy obu instancji pominęły zarówno przy powołaniu podstawy prawnej, jak i w uzasadnieniach swoich decyzji, przepis art. 105 § 1 k.p.a. jako dodatkową podstawę podjętych rozstrzygnięć, co wyjaśniono już wyżej. Opisane uchybienia nie miały jednak żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. Organ II instancji utrzymał bowiem w mocy prawidłowe rozstrzygnięcie Wojskowego Komendanta Uzupełnień, a ponadto w uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy mimo wszystko dostrzegł, że skarżący złożył oświadczenie o rezygnacji z powołania, które jednak w ocenie organu nie zmieniło faktu, że skarżący nie dostał rekomendacji i w tym konkretnym postępowaniu nie zostałby już powołany do terytorialnej służby wojskowej. Takie stwierdzenie oznacza, że rezygnacja przez stronę z powołania do terytorialnej służby wojskowej uzasadniałaby, w ocenie organu II instancji, utrzymanie w mocy decyzji umarzającej postępowanie, gdyby nie brak rekomendacji, który ostatecznie okazał się w sprawie nieistotny dla końcowego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. Zarzut braku zaistnienia przesłanek odmowy udzielenia rekomendacji oraz brak udokumentowania tej okoliczności, nie może być przedmiotem badania w niniejszej sprawie, która dotyczy decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 2 k.p.a. Zatem ocenie Sądu w tym postępowaniu podlega jedynie wystąpienie w sprawie przesłanek wskazanych w tym przepisie. Z kolei jeśli chodzi o skuteczne - zdaniem skarżącego - cofnięcie oświadczenia o rezygnacji z powołania, to trzeba mieć na względzie, że cofnięcie to nastąpiło 22 września 2018 r., a więc już po wydaniu zaskarżonej decyzji i zakończeniu postępowania administracyjnego o powołanie. W konsekwencji więc skoro przed organami nie toczyło się już żadne postępowanie, to organy te nie miały możliwości rozpatrzenia oświadczenia o cofnięciu wcześniejszego oświadczenia, a więc nie mogło ono mieć żadnego wpływu na to postępowanie.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018.1302 z późn. zm.), oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.