Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 21 czerwca 2007 r.
II SA/Ke 649/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak (spr.).

Sędziowie WSA: Renata Detka, Dorota Pędziwilk-Moskal.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi W.W. na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) znak (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) znak: (...) Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach w oparciu o przepis art. 59 § 2 k.p.a. odmówił W.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) znak: (...) nakładającej na W. i W. W. obowiązek przymusowej rozbiórki wiaty drewnianej o długości 23,00 m i szerokości od 3,10 m do 8,20 m usytuowanej na działce nr ewid. 67 w miejscowości G., w pobliżu granicy z działką K. i J. M.

W uzasadnieniu Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że decyzja organu I instancji wraz ze stosownym pouczeniem została W. W. doręczona w dniu 31 lipca 2006 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14 sierpnia 2006 r. Tymczasem W. W. wniósł je w dniu 16 sierpnia 2006 r.

Organ wskazał, że zawarte w odwołaniu oświadczenie W. o tym, że z powodu pobytu w okresie od 24 lipca do 4 sierpnia 2006 r. w szpitalu, odwołanie składa dopiero w dniu 16 sierpnia 2006 r., zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji podał, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

W niniejszej sprawie, zdaniem organu, pobyt w szpitalu nie mógł być przyczyną uchybienia terminu, gdyż W. W. szpital opuścił dnia 4 sierpnia 2006 r., a więc po wyjściu ze szpitala odwołujący wciąż miał czas, aby wnieść odwołanie w terminie. W związku z powyższym W. W. nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy i nie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Skargę na powyższą decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł W. W. Skarżący wskazał, że w dniach od 24 lipca do 4 sierpnia 2006 r. przebywał w szpitalu, a po jego opuszczeniu jeszcze kilka dniu leżał w łóżku. Autor skargi podkreślił, że w szpitalnej karcie Informacyjnej pacjenta zawarta jest uwaga, że wymaga on opieki osób drugich. Nadmienił również, że mieszka sam i nie miał kogo poprosić o złożenie jego odwołania.

W odpowiedzi na skargę w Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że prawidłowo w pierwszej kolejności rozpoznawany był przez organ odwoławczy wniosek o przywrócenie terminu (art. 58 § 1 i 2), po czym jego nieuwzględnienie spowodowało wydanie przez organ postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. Zauważyć bowiem trzeba, że postępowanie odwoławcze może być zakończone bądź to przez wydanie decyzji ostatecznej (art. 138 k.p.a.), bądź przez wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania lub o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (art. 134 k.p.a.).

Przepis art. 58 § 1 i 2 k.p.a. wskazuje przesłanki przywrócenia terminu, które to przesłanki muszą wystąpić łącznie. Należą do nich: uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminu, wniesienie przez stronę wniosku o jego przywrócenie w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był termin.

Uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy polega na wykazaniu, że mimo szczególnej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej, a strona nie mogła ich usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Skarżący uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia powołał się na fakt pobytu w szpitalu do dnia 4 sierpnia 2006 r., a po jego opuszczeniu na konieczność opieki osób drugich.

Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że powołane przez skarżącego powody uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zasługują na uwzględnienie.

Termin do wniesienia odwołania upłynął dnia 14 sierpnia 2006 r. Po opuszczeniu szpitala skarżący miał wobec tego wciąż 10 dni na dokonanie czynności. Jest to wystarczająco dużo czasu aby przygotować i wysłać odwołanie. W. W. nie wykazał, aby w tym okresie stan jego zdrowia, uniemożliwiał mu sporządzenie odwołania i jego osobiste wysłanie, zwłaszcza że ze szpitalnej karty informacyjnej pacjenta nie wynika zalecenie, aby po opuszczeniu szpitala musiał leżeć w łóżku. Nawet jednak przy przyjęciu, że faktycznie skarżący nie mógł chodzić, to i tak miał możliwość zachowania terminu do wniesienia odwołania. Jak bowiem wyjaśnił na rozprawie, siostra robi mu zakupy, a pani z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przychodzi do niego raz w tygodniu. W tej sytuacji przy dołożeniu nawet zwykłej staranności w prowadzeniu swoich spraw, skarżący mógł skorzystać z pomocy tych osób i dopilnować by odwołanie od decyzji organu I instancji złożyć w terminie. Wobec tego okoliczności podnoszone przez skarżącego nie mogły stanowić podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy właściwie ocenił wskazane przez skarżącego powody opóźnienia we wniesieniu odwołania prawidłowo przyjmując, iż nie uprawdopodobnił on braku swej winy w niedochowaniu terminu do jego wniesienia.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne w związku z czym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.