Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2557945

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 20 września 2018 r.
II SA/Ke 494/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek.

Sędziowie WSA: Krzysztof Armański, Dorota Chobian (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z (...), po rozpatrzeniu odwołania W.S. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z (...) w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek W.S., który zamieszkuje w budynku przy ul. (...) 5 w K. We wniosku wskazał on, że powierzchnia użytkowa tego mieszkania wynosi 57 m2 oraz, że w gospodarstwie domowym są dwie osoby. We wniosku znalazła się również adnotacja potwierdzona przez Administrację "..." S.A., że najem powyższego lokalu został wypowiedziany z uwagi na zaległości czynszowe. W deklaracji o wysokości dochodów za okres trzech pełnych miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku podano, że łączny dochód wyniósł brutto 5.369,19 zł. Do wniosku załączono zaświadczenie o wysokości opłat czynszowych, wystawione na syna W.S. - P..S. ego, w którym widnieje pozycja "odszkodowanie" oraz adnotacja zarządcy budynku o wypowiedzeniu najmu lokalu w 2011 r.

Następnie organ II instancji zacytował art. 2 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz. U. 2017.180) i stwierdził, że wnioskodawca w dacie złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie spełniał ustawowych przesłanek do jego przyznania. Kolegium podkreśliło, że organ prawidłowo przyjął, że umowa najmu lokalu mieszkalnego została wypowiedziana. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że lokal przy ul. (...) 5 w K. jest własnością Spółki "...". Umowa najmu lokalu zawarta była z synem W.S. i w 2011 r. Spółka wypowiedziała tę umowę z uwagi na zaległości czynszowe. Brak tytułu prawnego do lokalu został potwierdzony w informacji sporządzonej przez administratora nieruchomości - "..." S.A., gdzie wskazano, że syn W.S. nie posiada tytułu prawnego do lokalu i winien płacić odszkodowanie za jego zajmowanie bez tytułu prawnego.

Z powyższego wynika, że odwołujący nigdy nie posiadał tytułu prawnego do lokalu przy ul. (...) 5 w K., ponieważ umowa najmu zawarta była pomiędzy Spółką "..." a jego synem. Odnosząc się natomiast do treści odwołania odnośnie przysługującego wnioskodawcy lokalu zamiennego lub socjalnego Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150 z późn. zm.), to sąd (powszechny) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy a na gminie, właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu, ciąży w takim przypadku obowiązek jego dostarczenia. Użyty w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zwrot "osobom oczekującym" wiąże się zatem ściśle z realnym uprawnieniem do uzyskania lokalu zamiennego albo socjalnego przez wnioskodawcę niemającego tytułu do zajmowanego lokalu. Obowiązek dostarczenia osobie uprawnionej lokalu socjalnego przez gminę aktualizuje się z momentem uprawomocnienia się wyroku nakazującego eksmisję z jednoczesnym przyznaniem prawa do lokalu socjalnego. Wobec tego dopiero po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia strony mogłyby wstąpić o przyznanie dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych (wyrok NSA z 17 maja 2016 r., I OSK 81/15).

Organ odwoławczy zauważył, że wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego prawo do takiego lokalu. Cytując treść art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych Kolegium podniosło, że do obowiązków strony ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy należy złożenie wszystkich koniecznych dokumentów, w tym ewentualnie prawomocnego wyroku nakazującego eksmisję z prawem do otrzymania lokalu socjalnego. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie taki wyrok nie został przez stronę przedstawiony.

Kolegium stwierdziło, że w dniu złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, tj. 13 marca 2018 r. odwołujący oświadczył pod rygorem odpowiedzialności karnej, że wszystkie sprawy, w tym o eksmisję są zawieszone aż zapadnie wyrok "o nakłady". Zatem w dacie wystąpienia z powyższym wnioskiem, strona nie dysponowała prawomocnym wyrokiem eksmisyjnym zobowiązującym do opróżnienia i opuszczenia zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz przyznającym prawo do lokalu socjalnego.

Reasumując, wnioskodawca nie posiadał i nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu w K. przy ul. (...) 5 oraz nie jest osobą oczekującą na przysługujący lokal zamienny lub socjalny, nie spełniała więc wymogów stawianych ustawą do przyznania tego dodatku.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję W.S. podniósł, że o tym, czy na dzień złożenia wniosku oraz skargi posiada lub nie tytuł prawny do lokalu, rozstrzygnie dopiero sąd rejonowy w sprawie o przywrócenie najmu i że postępowanie administracyjne powinno być zawieszone do tego czasu. Dodał, że sprawa oczekiwania przez niego na lokal zamienny lub socjalny w ogóle nie była rozpoznana.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie sądowej skarżący oświadczył, że nie składa wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:

1)

najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych;

2)

osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;

3)

osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;

4)

innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;

5)

osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

2. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1.

W sprawie niesporne między stronami było to, że skarżący nie jest żadną z osób wymienionych w punktach od 1 do 4. Poza tym, w samym wniosku, w jego pkt 8 dotyczącym tytułu prawnego do zajmowanego lokalu podkreślono odpowiedź "bez tytułu prawnego, ale oczekujący na dostarczenie przysługującego lokalu socjalnego lub zamiennego". W sprawie jest więc sporne tylko to, czy skarżącego można uznać za osobę oczekującą na przysługujący jej lokal zamienny albo socjalny.

W świetle zebranego materiału dowodowego zasadnie organy w niniejszej sprawie uznały, że W.S. nie jest taką osobą. Po pierwsze zauważyć należy, że nigdy nie był on najemcą tego lokalu; takim najemcą był jego syn, któremu najem został wypowiedziany w 2011 r. Jak wynika z dołączonych do akt odpisów różnych pozwów, pomiędzy właścicielem lokalu - (...) SA a P.S. m toczą się przez sądem powszechnym lub toczyły sprawy o zapłatę, a także został wniesiony pozew o eksmisję zarówno P.S. ego jak i skarżącego. Do tej pory, co jest niesporne, sprawa o eksmisję nie zakończyła się wydaniem wyroku. Co za tym idzie, brak jest podstaw do uznania, że skarżący jest osobą, o której mowa w zacytowanym wyżej art. 2 pkt 5. Słusznie bowiem organ wskazał, że aby spełniać tę przesłankę konieczne jest legitymowanie się wyrokiem sądu powszechnego, przyznającym prawo do lokalu zamiennego lub socjalnego. Skoro do tej pory nie zapadł wyrok eksmitujący skarżącego z lokalu położonego w K. przy ul. (...) 5, nie mógł również zapaść wyrok przyznający mu uprawnienie do otrzymania lokalu zamiennego lub socjalnego. Jak wskazał m.in. NSA w wyroku z 17 czerwca 2016 r. w spawie o sygn. I OSK 81/15, użyty w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zwrot "osobom oczekującym" wiąże się ściśle z realnym uprawnieniem do uzyskania lokalu zamiennego lub socjalnego przez wnioskodawcę niemającego tytułu do zajmowania lokalu. Obowiązek dostarczenia osobie uprawnionej lokalu socjalnego przez gminę aktualizuje się z momentem uprawomocnienia się wyroku nakazującego eksmisję z jednoczesnym przyznaniem prawa do takiego lokalu (wyrok dostępny w bazie LEX, podobnie wyrok WSA w Łodzi z 2 lutego 2018 r. sygn. III SA/Łd 989/17). Dlatego też niezasadny jest również zarzut skargi, że organy powinny zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed sądem powszechnym. Jeśli bowiem chodzi o sprawę o eksmisję, to i tak dodatek nie mógłby być przyznany od wcześniejszej daty niż data uprawomocnienia się wyroku eksmisyjnego i przyznającego prawo do lokalu zamiennego bądź socjalnego. Z kolei, jeśli chodzi o sprawę o "przywrócenie najmu" to po pierwsze, skarżący nie wykazał, aby taka sprawa się toczyła, a po drugie, o czym była już mowa na wstępie, to nie on był najemcą lokalu, który zajmuje bez tytułu prawnego.

Zauważyć także należy, że wpis na listę oczekujących na lokal mieszkalny wchodzący w skład mieszkaniowego zasobu gminy przyznawany na podstawie uchwał rady gminy w sprawie zasad wynajmowania lokali komunalnych nie może być traktowany w sposób tożsamy z oczekiwaniem na lokal zamienny lub lokal socjalny (por. wyrok WSA w Gliwicach z 12 września 2013 r. w sprawie IV SA/GL 1035/12 dostępny w bazie LEX).

Mając powyższe na uwadze skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.