Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2085084

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 18 lipca 2016 r.
II SA/Ke 397/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku (...) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) znak: (...) Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania (...), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) znak: (...) wymierzającą karę pieniężną w łącznej wysokości 48.000 zł za urządzanie gry poza kasynem na automatach.

Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła (...), domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia. Uzasadniając ten ostatni wniosek strona skarżąca podała, że nie zachodzą żadne przesłanki negatywne wymienione w art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., in fine, stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. W szczególności zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną i w związku z tym wykonalną, a nie istnieje jakikolwiek przepis prawa powszechnie obowiązującego wyłączający wstrzymanie jej wykonania. Następnie Spółka stwierdziła, że wobec fakultatywnego charakteru instytucji przewidzianej w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uzasadnia wniosek okolicznościami wskazanymi w treści skargi, w szczególności brakiem jednolitego stanowiska w organach Służby Celnej odnośnie charakteru gier na urządzeniach, różną praktyką organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotnymi wątpliwościami co do waloru dowodowego opinii biegłego i brakiem jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Ponadto wnosząca wniosek przytoczyła liczne wyroki sądów administracyjnych wydane w 2012 r. i 2013 r., w których orzeczono o zasadności skargi i uchyleniu zaskarżonej decyzji organów celnych obu instancji, które w jego opinii miały wskazywać na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ lub sąd. Reasumując tę część uzasadnienia wniosku skarżąca uznała, że słuszny jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przez organ na podstawie art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Z kolei odnośnie wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd strona wskazała w sposób ogólny, że ziściły się wszelkie przewidziane w tym zakresie w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki, podkreślając że ponosi duże straty finansowe i nie osiąga planowanych zysków. Zdaniem Spółki uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy nie zostało udowodnione dokonanie czynu z art. 107 k.k.s., dodatkowo pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Ponadto strona dodała, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi nie tylko o szkodę grożącą skarżącej, ale również szkodę grożącą Skarbowi Państwa.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia tego wymogu. Jego autor skupił się głównie na okolicznościach mających uzasadniać uwzględnienie wniosku przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., które jednak nie stanowią podstawy do uwzględnienia wniosku przez sąd. Natomiast okoliczności mające wykazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody czy też, że trudne do odwrócenia skutki, zostały podane w sposób bardzo ogólny, bez powołania żadnych konkretnych danych, co uniemożliwiło faktyczną ocenę możliwości wystąpienia ww. przesłanek.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.