Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1525663

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 10 kwietnia 2014 r.
II SA/Ke 220/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek.

Sędziowie WSA: Renata Detka, Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych we wznowionym postępowaniu

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji;

II.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) znak: (...) Wojewoda na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. P. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty w dniu (...) znak: (...) w sprawie:

- uchylenia decyzji z dnia (...) znak: (...) orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie,

- odmowy przyznania prawa do zasiłku od dnia 8 stycznia 2011 r.

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia (...), znak: (...) organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji z dnia (...) znak: znak: (...) orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Jednocześnie orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia 8 stycznia 2011 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m.in., iż na mocy decyzji z dnia (...) znak: (...) A. P. został uznany za osobę bezrobotną z dniem (...). Decyzją z dnia (...) znak: (...) przyznano ww. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł brutto miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Z posiadanych dokumentów wynikało, że A. P. w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy spowodował ze swojej winy rozwiązanie stosunku służbowego bez wypowiedzenia. W myśl art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zasiłek w takim przypadku przysługuje bezrobotnemu po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania się. W dniu 4 maja 2012 r. A. P. zgłosił się do PUP i przedłożył odpis prawomocnej ugody sądowej zawartej w dniu 20 marca 2012 r. przed Sądem Rejonowym, sygn. akt (...), na mocy której strony tj. powód - A. P. i pozwany - Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. ustaliły, że łącząca ich umowa ulega rozwiązaniu za porozumieniem stron w dniu 16 sierpnia 2011 r. oraz, że pozwany pracodawca zapłaci powodowi kwotę 4650,00 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres 1 lipca 2011 r. do 16 sierpnia 2011 r. oraz skorygowane świadectwo pracy, z którego wynika, że umowa o pracę ulega rozwiązaniu za porozumieniem stron w dniu 16 sierpnia 2011 r. Z uwagi na powyższe należało uznać, że w dniu rejestracji ww. pozostawał w stosunku pracy, a zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest m.in. osoba niezatrudniona lub nie wykonująca innej pracy zarobkowej.

A. P. złożył od powyższej decyzji odwołanie podnosząc, że rejestrując się w dniu (...) wypełnił oświadczenie i poinformował PUP o prowadzonej sprawie sądowej odnośnie rozwiązania umowy o pracę. Urząd Pracy pozbawiając go statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) do dnia dzisiejszego, nie wypowiedział się, dlaczego nie przysługiwał mu status bezrobotnego zgodnie z wyrokiem sądowym od 16 sierpnia 2011 r.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a-105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni.

Stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnemu spełniającemu warunki określone w art. 71 ustawy, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy lub stosunku służbowego bez wypowiedzenia prawo do zasiłku przysługuje okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy.

Z akt sprawy wynika, że A. P. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu (...) jako osoba bezrobotna i otrzymał "Informację dla osób bezrobotnych rejestrujących się w PUP" zawierającą m.in. wykaz obowiązków bezrobotnego oraz okoliczności powodujących, że osoba zarejestrowana nie spełnia warunku bezrobotnego. W dniu rejestracji A. P. udokumentował w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie co najmniej 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. W ww. dniu zainteresowany przedłożył m.in. świadectwo pracy z dnia 30 czerwca 2011 r., z którego wynikało, że był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w okresie od 6 lutego 1988 r. do 30 czerwca 2011 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy został rozwiązany na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy tj. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia oraz złożył oświadczenie o założeniu sprawy sądowej pracodawcy odnośnie rozwiązania stosunku pracy.

Organ I instancji wydał w dniu (...) decyzję znak: (...), na mocy której A. P. został uznany z dniem (...) za osobę bezrobotną i odmówiono mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia (...). W uzasadnieniu podano, że z przedstawionych dokumentów wynika, iż ww. spełnia ustawowe przesłanki do uznania za osobę bezrobotną jednakże w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w PUP rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) nastąpiło z winy pracownika bez wypowiedzenia.

Zgodnie z art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w takim przypadku zasiłek przysługuje bezrobotnemu po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania. W związku z tym, decyzją z dnia (...) znak: (...) przyznano A. P. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 maja 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie.

W dniu 4 maja 2012 r. A. P. przedłożył w Urzędzie Pracy odpis prawomocnej ugody sądowej, zawartej w dniu 20 marca 2012 r. przed Sądem Rejonowym IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt (...), na mocy której strony ustaliły, że umowa o pracę ulega rozwiązaniu z dniem 16 sierpnia 2011 r. na zasadzie porozumienia stron oraz, że pozwany zobowiązuje się do wydana powodowi nowego świadectwa pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16 sierpnia 2011 r. i do zapłaty kwoty brutto 4.650 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 16 sierpnia 2011 r. A. P. przedłożył również skorygowane świadectwo pracy. Ponadto bezrobotny złożył oświadczenie, iż został poinformowany, że po wyroku sądu zasiłek dla bezrobotnych zostanie mu przedłużony o 3 miesiące i będzie go pobierał do dnia 10 października 2012 r. W dniu 19 października 2012 r. została wydana przez organ I instancji decyzja o utracie przez A. P. prawa do zasiłku od dnia 12 października 2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Na mocy decyzji z dnia (...) A. P. utracił status osoby bezrobotnej z dniem 7 sierpnia 2013 r. z powodu niestawienia się w PUP w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W dniu 20 września 2013 r. do PUP wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z prośbą o wyjaśnienie kwestii zbiegu ubezpieczeń A. P. i skorygowanie nieprawidłowości. W piśmie wskazano, że A. P. według złożonych dokumentów posiadał inny tytuł do ubezpieczeń tj. od 1 lipca 2011 r. do 16 sierpnia 2011 r. został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy o pracę w firmie PGM Sp. z o.o., natomiast według przekazanych dokumentów ubezpieczeniowych złożonych przez Urząd Pracy pozostawał on zgłoszony do ubezpieczeń od (...) do 7 stycznia 2012 r. jako osoba bezrobotna.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Organ I instancji postanowieniem z dnia (...) znak: (...) wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną: z dnia (...) znak: (...) w sprawie uznania A. P.za osobę bezrobotną z dniem (...) i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia (...) oraz z dnia (...) znak: (...) w sprawie przyznania zainteresowanemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Następnie w dniu (...) wydał decyzję znak: (...) orzekającą o uchyleniu decyzji z dnia (...) znak: (...) i jednocześnie odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem (...) oraz zaskarżoną decyzję orzekającą o uchyleniu decyzji z dnia (...), znak: (...) orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie i jednocześnie odmówił przyznania prawa do zasiłku od dnia 8 stycznia 2011 r.

Od decyzji z dnia (...) znak: (...) A. P. wniósł odwołanie.

Wojewoda decyzją z dnia (...) znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że zawarta przed sądem ugoda ujawnia w swej treści nowe okoliczności, takie, które na moment wydania decyzji przez organ I instancji o uznaniu A. P.za osobę bezrobotną z dniem (...) nie były mu znane, a tylko w wyniku zawartej ugody organ mógł się o nich dowiedzieć. Okoliczności te potwierdza świadectwo pracy, z którego wynika, że A. P. był zatrudniony w okresie od 6 lutego 1988 r. do 16 sierpnia 2011 r., a stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 § 1 pkt 1 k.p. Tym samym A. P. w dniu (...) nie spełniał wymogów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Mając na uwadze powyższe organ II instancji stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu. Skoro zatem w dniu (...) nie mógł przysługiwać Andrzejowi status osoby bezrobotnej, to tym samym nie mogło mu przysługiwać prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Prawo do zasiłku jest nierozerwalnie związane z posiadaniem statusu osoby bezrobotnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżący zarzucił organowi, że skreślając go z listy osób bezrobotnych, pozbawił go statusu bezrobotnego od dnia 11.07. 2011 r. do dnia dzisiejszego. Wznowione postępowanie ograniczyło się tylko do uchylenia decyzji przyznających status osoby bezrobotnej od dnia (...) zgodnie z prawomocną ugodą sądową, zawartą w dniu 20.03. 2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Na mocy decyzji z dnia (...) znak: (...) i decyzji znak: (...) nie uznano go za osobę bezrobotną zgodnie z ugodą sądową od 16 sierpnia 2011 r. Skarżący dodał, że przez cały okres stawiał się w wyznaczonych terminach w PUP. Po otrzymaniu wyroku sądowego niezwłocznie dostarczył go do Urzędu Pracy.

Rejestrując się w dniu 11 lipca 2011 r. wypełnił oświadczenie i poinformował PUP o prowadzonej sprawie sądowej odnośnie rozwiązania umowy o pracę. Organ wydał decyzję dopiero po okresie dwóch lat.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Sąd administracyjny kontrolując zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzeka na podstawie materiału zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd nie może zastąpić organu administracji w wypełnianiu tego obowiązku. Oznacza to, że sąd nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Sąd administracyjny kontroluje decyzję w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym w dacie jej wydania.

Kontroli sądowej podlegała decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o uchyleniu, po wznowieniu postępowania, decyzji z dnia (...) znak: (...) orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie i odmowie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 8 stycznia 2011 r.

Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wznowienia postępowania, wymaga przede wszystkim podkreślenia, iż wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, gdyż stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji administracyjnej określonej w art. 16 k.p.a.

Wznowienie postępowania stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania sprawy i jej rozstrzygnięcia zakończonego ostateczną decyzją administracyjną, która nie może być wzruszona w zwykłym trybie instancyjnym, jeżeli postępowanie w którym decyzję wydano dotknięte jest jedną z wad procesowych wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Celem postępowania wznowionego jest zatem ustalenie czy postępowanie, w którym wydano decyzję było dotknięte wadami, usunięcie ewentualnych wadliwości oraz ustalenie czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji - w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji - doprowadzenia do jej uchylenia i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.

W rozpoznawanej sprawie istotnym zatem było to czy istniały podstawy do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia (...) orzekającą o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 stycznia 2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8 kwietnia 2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie - wobec wskazanej przez organ przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 4 maja 2012 r. przedłożył organowi odpis prawomocnej ugody sądowej, zawartej w dniu 20 marca 2012 r. przed Sądem Rejonowym, z której wynika, że umowa o pracę ulega rozwiązaniu z dniem 16 sierpnia 2011 r. na zasadzie porozumienia stron oraz, że pracodawca zobowiązuje się do wydana nowego świadectwa pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16 sierpnia 2011 r. oraz do zapłaty kwoty brutto 4650,00 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 16 sierpnia 2011 r. Ponadto A. P. przedłożył skorygowane świadectwo pracy wystawione w dniu 27 marca 2012 r., z którego wynika, że był zatrudniony w okresie od 6 lutego 1988 r. do 16 sierpnia 2011 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 § 1 pkt 1 k.p. - rozwiązanie umowy o pracę na zasadzie porozumienia stron.

Mając na uwadze powyższe Sąd podziela stanowisko organów, nie kwestionowane przez skarżącego, że przedłożona przez stronę ugoda z pracodawcą oraz sprostowane świadectwo pracy nie były znane organowi w dacie orzekania. Dokumenty te nie istniały wprawdzie w dacie orzekania, natomiast zawartość merytoryczna tych dokumentów ujawnia na moment wydania decyzji istnienie takich okoliczności, które jako nowe nie były znane organowi, a tylko poprzez uzyskanie świadectwa pracy i ugody organ mógł się o nich dowiedzieć. Zaszła zatem podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego.

Co zaś się tyczy rozpoznania sprawy po wznowieniu postępowania, to należy wskazać, iż wznowienie postępowania w sprawie o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku powinno doprowadzić do ponownej oceny uprawnień osoby wnioskującej za okres objęty wznowieniem.

W ocenie Sądu, wznowienie postępowania nie może skutkować - w przypadku uchylenia decyzji dotychczasowej-pozbawieniem strony skarżącej uprawnień za cały okres, w tym także ten gdy strona spełniała materialnoprawne warunki do ich przyznania. Konsekwencją odmiennej wykładni art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 1 ustawy i w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, byłaby bezpowrotna utrata uprawnień do posiadania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.

W sprawie niniejszej organy obu instancji nie uwzględniły wszystkich okoliczności sprawy naruszając art. 7, art. 77 § 1 i 107 k.p.a., które mają także zastosowanie w postępowaniu toczącym się wskutek wznowienia postępowania, art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 71 ust. 1 ustawy w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Należy podkreślić, że granica postępowania w sprawach wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem rozstrzygniętej decyzją ostateczną sprawy.

Reasumując, uchylenie po wznowieniu decyzji nie może zamykać drogi do ustalenia uprawnień z inną datą w okresie przypadającym przed datą wznowienia postępowania.

Organy nie ustaliły czy po 11 lipca 2011 r. w świetle dokumentów przedłożonych przez stronę skarżący spełniał warunki do uznania go za osobę bezrobotną oraz spełniał przesłanki od których uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, skutkujące uchyleniem zaskarżonych decyzji.

Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze wskazane wyżej rozważania prawne i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a., mając na uwadze również sposób zakończenia postępowania wznowionego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Kieleckiego z dnia (...) znak: (...).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.