Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2621996

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 30 stycznia 2019 r.
II SA/Go 861/18
Cel ustawodawcy z art. 53 ust. 1 u.t.k.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz.

Sędziowie WSA: Sławomir Pauter, Asesor Jarosław Piątek (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzewa oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia (...) maja 2015 r. P S.A. Zakład (dalej jako P S.A.) zwróciły się do Starosty z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew rosnących przy linii kolejowej nr (...).

Starosta decyzją z dnia (...) października 2017 r., nr (...), działając na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1727 z późn. zm.; dalej jako u.t.k.) w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1227 z późn. zm.; dalej jako rozporządzenie) oraz art. 104 k.p.a., zezwolił P S.A. na usunięcie drzewa gatunku dąb szypułkowy rosnącego przy linii kolejowej nr (...), na działce nr ewid. (...) i określił termin jego usunięcia do dnia 31 grudnia 2018 r. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż drzewo rośnie w pasie do 15 m od osi skrajnego toru przy linii kolejowej nr (...), a konieczność jego usunięcia wynika wprost z przepisów u.t.k. i rozporządzenia.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli M. i P.M. podnosząc, iż nie wyrażają zgody na wycięcie dębu rosnącego na ich posesji, gdyż nie stanowi on zagrożenia ani nie pogarsza widoku dla pociągów. Wprawdzie drzewo znajduje się w odległości 10,5 m od linii torów, jednak rośnie około 5 m poniżej torowiska, przez co nie pogarsza w żaden sposób widoczności dla maszynistów i na przejeździe kolejowym. Wyjaśnili, iż drzewo stanowi dla nich osłonę akustyczną, ponieważ natężenie ruchu pociągów w ostatnim roku wzrosło kilkakrotnie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO, Kolegium) decyzją z dnia (...) stycznia 2018 r., nr (...) uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Kolegium zauważyło, iż na podstawie art. 57a ust. 1 u.t.k. w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. W ocenie Kolegium z odwołania wynika, że strony wnioskują o zastosowanie takiego odstępstwa. Dlatego rozstrzygnięcie Starosty w niniejszej sprawie wymaga uprzedniego uzgodnienia z właściwym zarządcą kolejowym. Stanowisko zarządcy kolejowego w zakresie dopuszczalności wprowadzenia odstępstwa jest dla organu wiążące.

Mając to na uwadze pismem z dnia (...) lutego 2018 r. Starosta zwrócił się do zarządcy kolejowego o uzgodnienie zastosowania odstępstwa od przepisów § 1 rozporządzenia. W odpowiedzi P S.A. pismem z dnia (...) marca 2018 r. poinformowało, że nie uzgadnia zastosowania odstępstwa od wycinki drzewa w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowych zawartych w § 1 rozporządzenia ze względu na interes społeczny - bezpieczeństwo prowadzenia ruchu kolejowego. Wyjaśniło przy tym, że drzewo znajduje się w takiej odległości od linii kolejowej, że jego usytuowanie stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Przesłanką wykluczającą możliwość pozytywnego uzgodnienia przez zarządcę infrastruktury kolejowej jest usytuowanie drzew na przejazdach kolejowo-drogowych lub przejściach dla pieszych w poziomie szyn w obszarze trójkątów widoczności. Przedmiotowe drzewo rośnie w obrębie przejazdu kolejowo-drogowego.

Następnie decyzją z dnia (...) kwietnia 2018 r., nr (...) Starosta, działając m.in. na podstawie art. 56 ust. 1 u.t.d., ponownie zezwolił P S.A. na usunięcie drzewa gatunku dąb szypułkowy rosnącego przy linii kolejowej nr (...), na działce nr ewid. (...) i określił termin jego usunięcia do dnia 31 grudnia 2018 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż drzewo rośnie w pasie do 15 m od osi skrajnego toru przy linii kolejowej nr (...), a konieczność jego usunięcia wynika wprost z przepisu § 1 rozporządzenia, zgodnie z którym na gruntach położonych w sąsiedztwie linii kolejowej drzewa i krzewy mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 15 m od osi skrajnego toru kolejowego, a także art. 56 ust. 1 u.t.d., zgodnie z którym starosta na wniosek zarządcy, w razie potrzeby usunięcia drzew lub krzewów utrudniających widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powodujących zaspy śnieżne - wydaje decyzję o usunięciu drzew lub krzewów. W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w rozporządzeniu. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. Zgody na odstępstwo, udziela starosta w drodze postanowienia, po uzgodnieniu właściwego zarządcy, mając na uwadze bezpieczeństwo ruchu kolejowego (art. 57a u.t.d.). Stanowisko zarządcy kolejowego w zakresie dopuszczalności wprowadzenia odstępstwa jest dla starosty wiążące. Brak uzgodnienia odstępstwa przez zarządcę kolejowego oznacza brak możliwości jego zastosowania.

Na skutek odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) września 2018 r., nr (...) utrzymało w mocy powyższą decyzję Starosty.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że minimalne odległości drzew i krzewów od osi skrajnego toru lub granicy obszaru kolejowego zostały określone bezpośrednio w ustawie o transporcie kolejowym oraz w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na jej podstawie. Przepisy te stanowią konkretyzację zasady wyrażonej w art. 53 ust. 1 u.t.k. stanowiącej, że niezależnie od cech danego stanu faktycznego przekroczenie określonej odległości minimalnej od osi skrajnego toru lub granic obszaru kolejowego stwarza niedopuszczalne i nieakceptowalne ryzyko z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub prawidłowości eksploatacji urządzeń kolejowych. Minimalne odległości dla drzew i krzewów wynikają z § 1 rozporządzenia, zgodnie z którym na gruntach położonych w sąsiedztwie linii kolejowej drzewa i krzewy mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 15 m od osi skrajnego toru kolejowego.

Następnie Kolegium wyjaśniło, że obowiązkiem zarządcy kolejowego jest czuwanie, aby odległości te były zachowane, a w razie stwierdzenia, że doszło do ich przekroczenia - wystąpienie do właściwego organu o wydanie decyzji o usunięciu drzew lub krzewów nielegalnie usytuowanych.

Kolegium zauważyło też, że na podstawie art. 57a ust. 1 u.t.k. w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. Zgody na odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, udziela starosta w drodze postanowienia, po uzgodnieniu właściwego zarządcy, mając na uwadze bezpieczeństwo ruchu kolejowego (art. 57a ust. 2 u.t.k.).

Mając to wszystko na uwadze Kolegium podniosło, że drzewo rosnące na działce nr ewid. (...) zlokalizowane jest w pasie do 15 m od osi skrajnego toru przy linii kolejowej nr (...), a konieczność jego usunięcia wynika wprost z przepisu § 1 rozporządzenia oraz art. 56 ust. 1 u.t.d. Zarządca w piśmie z dnia (...) marca 2018 r. odmówił zastosowania odstępstwa, o którym mowa w art. 57a u.t.k. wskazując na usytuowanie drzewa na przejeżdzie kolejowo-drogowym lub przejściach dla pieszych w poziomie szyn w obszarze trójkątów widoczności, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Stąd m.in. ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego, bezpieczeństwa ludzi i mienia argumenty odwołujących się nie mogą zostać uznane za zasadne.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył P.M., wywodząc, że zgodnie z art. 57a ust. 1 u.t.d. dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach na podstawie art. 54. Skarżący podał, że choć sporne drzewo leży w linii 15 metrów od linii torów, to w żaden sposób nie zagraża ono przejeżdżającym pociągom ani nie ogranicza widoczności maszynistom i kierowcom przejeżdżającym przez przejazd kolejowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując, iż zarzuty skargi stanowią w istocie powtórzenie zarzutów odwołania, do których Kolegium odniosło się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 r. skarżący podał, że dąb rośnie 3 m poniżej poziomu nasypu kolejowego. Drzewo może być przycięte bez potrzeby wycinania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej jako p.p.s.a.) stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2018 r., nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Starosty w przedmiocie udzielenia zezwolenia P S.A. na usunięcie drzewa gatunku dąb szypułkowy rosnącego przy linii kolejowej nr (...), na działce nr ewid. (...) i określająca termin jego usunięcia do dnia 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 u.t.k. sytuowanie budowli, budynków, drzew i krzewów oraz wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, bocznic kolejowych i przejazdów kolejowych może mieć miejsce w odległości niezakłócającej ich eksploatacji, działania urządzeń związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego, a także niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Z kolei W przepisie art. 54 u.t.k. zawarto upoważnienie do określenia, w drodze rozporządzenia, między innymi wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej, biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Na jego podstawie wydane zostało rozporządzenie które w § 1 stanowi, że na gruntach położonych w sąsiedztwie linii kolejowej drzewa i krzewy mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 15 m od osi skrajnego toru kolejowego.

Zdaniem Sądu nie może budzić wątpliwości, że celem ustawodawcy określonym w art. 53 ust. 1 u.t.k. jest wyeliminowanie zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego, podróżnych i mienia, jakie mogą powodować drzewa i krzewy rosnące w obrębie infrastruktury kolejowej (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 marca 2017 r., II SA/Sz 135/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA). W orzecznictwie wskazuje się, że przepisy ustawowe oraz podustawowe określające minimalne odległości od obszaru kolejowego stanowią konkretyzację zasady z art. 53 ust. 1 u.t.k., są wyrazem oceny prawodawcy, że przekroczenie określonej odległości minimalnej od osi skrajnego toru lub granic obszaru kolejowego stwarza niedopuszczalne i nieakceptowalne ryzyko z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub prawidłowości eksploatacji urządzeń kolejowych (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2016 r., II SA/Rz 571/16, CBOSA).

Należy dodać, że ustawa o transporcie kolejowym jest ustawą szczególną w stosunku do ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r. poz. 1614 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia z dnia 28 września 2001 r. o lasach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2129) o lasach. Wynika to z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu pociągów (zob. wyrok NSA z dnia 31 marca 2017 r., II OSK 1954/15, postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2018 r., II OW 43/18, CBOSA).

Zważyć trzeba, że na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1257) został dodany do u.t.k. nowy przepis art. 57a. Zgodnie z treścią art. 57a ust. 1 u.t.k. w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. Według art. 57a ust. 2 u.t.k. zgody na odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, udziela starosta w drodze postanowienia, po uzgodnieniu właściwego zarządcy, mając na uwadze bezpieczeństwo ruchu kolejowego. W trakcie prac legislacyjnych wskazywano, że proponowana zmiana umożliwi ograniczenie zakazu zadrzewiania i zakrzewiania w odległości do 15 metrów od osi skrajnego toru kolejowego, przy uzyskaniu opinii zarządcy infrastruktury kolejowej stwierdzającej brak negatywnego oddziaływania na bezpieczeństwo prowadzenia ruchu kolejowego. Stanowi to odstępstwo, analogicznie do art. 57 u.t.d, który dotychczas dotyczył usytuowania budynków i budowli oraz wykonywania robót ziemnych. Zgoda na odstępstwo wydawana będzie w drodze postanowienia starosty, po uzgodnieniu właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej. Uzgodnienie zarządcy infrastruktury jest konieczne z uwagi na przesłankę odstępstwa, jaką jest brak zagrożenia dla bezpieczeństwa prowadzenia ruchu kolejowego (uzasadnienie projektu zmiany ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw).

Zdaniem Sądu istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zachodzi podstawa do zastosowania określonego w art. 57a ust. 1 u.t.k. odstępstwa od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54 u.t.k.

W postępowaniu ustalono, że drzewo gatunku dąb szypułkowy rosnące na działce (nr ewid. (...)) stanowiącej własność skarżącego zlokalizowane jest w pasie do 15 m od osi skrajnego toru przy linii kolejowej nr (...). Nadto zarządca kolejowy P S.A. nie wyraził zgody na zastosowania odstępstwa od wycinki drzewa w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowych zawartych w § 1 rozporządzenia ze względu na interes społeczny - bezpieczeństwo prowadzenia ruchu kolejowego. Zarządca kolejowy podał, że przesłanką wykluczającą możliwość pozytywnego uzgodnienia przez zarządcę infrastruktury kolejowej jest usytuowanie drzew na przejazdach kolejowo-drogowych lub przejściach dla pieszych w poziomie szyn w obszarze trójkątów widoczności. Przedmiotowe drzewo rośnie w obrębie przejazdu kolejowo-drogowego.

Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że regulacja zawarta w art. 57a ust. 1 u.t.k. ma charakter wyjątkowy i z tego względu podlega wykładni ścisłej. W ocenie Sądu wykładnia językowa i funkcjonalna przepisów art. 53 ust. 1, art. 54, art. 57 ust. 1, art. 57a ust. 1 u.t.k. uzasadnia wniosek, że ustawodawca kładzie nacisk na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów jest bowiem możliwe tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu (art. 57a ust. 1 u.t.k.). Niewątpliwie zwrot "w przypadkach szczególnie uzasadnionych" jest zwrotem o charakterze ocennym, nieostrym i jego zakres zastosowania jest możliwy do wypełnienia tylko w konkretnym stanie faktycznym (ad casum). W ocenie Sądu w sprawie istotne znaczenie posiada fakt, że przedmiotowe drzewo (dąb szypułkowy) znajduje się w obrębie przejazdu kolejowo-drogowego, na co zasadnie wskazał uprawniony organ w sprawie wyrażenia zgody na odstępstwo. Zważyć trzeba, że w obrębie trójkątów widoczności nie sytuuje się obiektów ograniczających widoczność, w szczególności obiektów budowlanych, drzew, krzewów i innych upraw wysokopiennych, reklam, elementów ochrony akustycznej (pkt 14 B załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 października 2015 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania linii kolejowych oraz bocznic kolejowych z drogami i ich usytuowanie, Dz. U. z 2015 r. poz. 1744 z późn. zm.). W ocenie Sądu fakt usytuowania przedmiotowego drzewa o dość znacznych rozmiarach - co potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy - w obrębie przejazdu kolejowo-drogowego może stanowić realne zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego poprzez ograniczenie widoczności. Nie zmienia tej oceny fakt częściowego usytuowania drzewa poniżej linii torów. Nie można również tracić z pola widzenia, że dąb szypułkowy jest drzewem liściastym dorastającym do 38 m wysokości a korona drzewa jest szeroka. Wymaga podkreślenia, że teren przejazdu kolejowo-drogowego ze swojej istoty nie powinien zawierać jakichkolwiek elementów ograniczających widoczność. Zarządca kolejowy odmawiając udzielenia zgody na odstępstwo od wycinki drzewa zasadnie zatem powołał się na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego. W opinii Sądu podniesione przez skarżącego argumenty w postaci ochrony jaką zapewnia drzewo przed hałasem przejeżdżających pociągów jak i o charakterze emocjonalnym nie stanowią "przypadku szczególnie uzasadnionego" w rozumieniu art. 57a ust. 1 u.t.k.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę miał na uwadze, że w państwie prawa nie ma miejsca dla mechanicznie i sztywno pojmowanej nadrzędności interesu ogólnego nad interesem indywidualnym. Oznacza to, że w każdym przypadku działający organ ma obowiązek wskazać, o jaki interes ogólny (publiczny) chodzi i udowodnić, iż jest on na tyle ważny i znaczący, iż bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych obywateli. Zarówno istnienie takiego interesu, jak i jego znaczenie, a także przesłanki powodujące konieczność przedłożenia w konkretnym wypadku interesu publicznego nad indywidualny podlegać muszą wnikliwej kontroli instancyjnej i sądowej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1993 r., sygn. akt III ARN 49/93, OSNCP 1994/9/181, wyrok NSA z dnia 28 września 2018 r., I OSK 2580/17, CBOSA). W ocenie Sądu w świetle przepisów art. 53, art. 54, art. 57a ust. 1 i 2 u.t.k. bezpieczeństwo ruchu kolejowego stanowi interes ogólny (publiczny) który z reguły przeważa nad interesem indywidualnym, a jedynie w sytuacjach szczególnych wskazanych w przepisach u.t.k. zachodzi możliwość uwzględnienia słusznych interesów indywidualnych. Zdaniem Sądu w analizowanej sprawie nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające zastosowanie wyjątku (odstępstwa) od powyższej zasady.

W konsekwencji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie naruszała ani prawa materialnego, ani w istotny sposób przepisów postępowania (art. 7, art. 77 ust. 1, art. 80 k.p.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw należało oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.