II SA/Go 772/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - OpenLEX

II SA/Go 772/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2797843

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 marca 2020 r. II SA/Go 772/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.N. na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) października 2019 r. M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia (...) marca 2019 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że 11 marca 2019 r. odebrał pismo z Powiatowego Urzędu Pracy zawierającego informację o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że o możliwości wniesienia skargi dowiedział się dopiero 1 października 2019 r., kiedy to jego adwokat poinformował go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślił, że jego niewiedza wynika z braku pouczeń ze strony organu.

Pismem z dnia (...) marca 2019 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o:

1) odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi,

2) odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie,

3) a z ostrożności procesowej wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek należało odrzucić.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że z uwagi na podjęcie zaskarżonej czynności w dniu 11 marca 2019 r., w zakresie trybu i terminu wniesienia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy określone w art. 52 § 2 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., które nie zawierają już, przed wniesieniem skargi do sądu, wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym dniu bowiem weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017.935), która zmieniła ich treść.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym zarówno w dacie podejmowania zaskarżonej czynności, jak i w dacie wnoszenia skargi, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Skarżący zaskarżył czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia (...) marca 2019 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej. Skarżący dowiedział się o niej w dniu 11 marca 2019 r. (wtedy też zostało mu doręczone ww. pismo). Od tego czasu miał 30 dni na wniesienie skargi do sądu. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nastąpiło to dopiero pismem z dnia (...) października 2019 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Spóźniony zaś lub z mocy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy skarga w przedmiotowej sprawie, jak i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wpłynęły do organu w dniu 4 października 2019 r.

Z prezentowaną argumentacją strony skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można się zgodzić. Analiza akt sprawy wskazuje, że w dniu 11 marca 2019 r. skarżący odebrał pismo PUP, a już 3 dni później, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż takie wezwanie na dzień jego złożenia nie było wymagane przepisami prawa.

Podkreślenia wymaga również fakt, że wiedzę którą skarżący zdobył 1 października 2019 r. (od swojego profesjonalnego pełnomocnika) w sprawie możliwości wniesienia skargi, mógł również uzyskać w marcu 2019 r. Skarżący próbował bowiem zachować pewną procedurę (choć już nieobowiązującą) przed wniesieniem skargi, ale mimo wystosowanego wezwania skargi nie złożył.

Złożenie zatem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w październiku 2019 r. skutkować musiało jego odrzuceniem, z uwagi na uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.