Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 8 listopada 2006 r.
II SA/Go 422/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.).

Sędziowie WSA: Grażyna Staniszewska, Asesor Anna Juszczyk-Wiśniewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi D.S. i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy terenu

I.

uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza nr (...) z dnia (...) roku,

II.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną przez D. i M.S. decyzją z dnia (...) maja 2006 r., Nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza wydaną na wniosek M.B. z dnia (...) lipca 2005 r., Nr (...) na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1, art. 63 ust. 2 i 4 art. 64 ust. 1, art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji gazu płynnego LPG na zbudowanej działce nr ewid. (...).

Do tej decyzji załącznikiem jest wypis z mapy w skali 1:1000 z zaznaczeniem linii rozgraniczającej teren inwestycji oraz analiza urbanistyczna dotycząca ustalenia warunków zabudowy dla stacji gazu płynnego LPG, która zawiera oprócz części tekstowej także część graficzną z zakreśleniem granic obszaru analizowanego a także nieruchomości sąsiednich.

Sporządzenie projektu decyzji zgodnie z treścią art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu przestrzennym powierzono osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że planowana inwestycja jest inwestycją, dla której przepisy powszechnie obowiązujące nie wymagają sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a dla terenu objętego wnioskiem nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz, że decyzję organ uzgodnił stosownie do dyspozycji art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu przestrzennym z Zarządem Dróg Wojewódzkich.

Funkcję zabudowy i warunki zagospodarowania terenu decyzja ustaliła dla rozszerzenia działalności usługowej (myjnia samochodów) na działce o funkcję stacji gazu płynnego LPG w tym budowę budynku stacji oraz budowę zbiornika naziemnego o pojemności do 10 m sześciennych i montaż urządzeń stacji.

Z uwagi na rozszerzenie działalności o funkcję stacji LPG zagospodarowanie według decyzji należy dostosować do obsługi tej funkcji poprzez uwzględnienie warunków technicznych wynikających z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 121 poz. 1139/

Zgodnie z decyzją budynek do obsługi stacji LPG oraz urządzenia stacji należy usytuować z zachowaniem minimalnej odległości 4 m od granic działki a naziemny zbiornik gazu płynnego o pojemności do 10 sześciennych sytuować z zachowaniem minimalnej odległości 10 m od budynku mieszkalnego, od drogi i granicy działki.

Z analizy urbanistycznej wynika, że działka, której ona dotyczy leży w ciągu zabudowy ulicy (...). Działka zabudowana jest budynkiem magazynowym i mieszkalno-usługowym - myjnia samochodów. Są to budynki parterowe. Otaczająca zabudowa to budynki o funkcji usługowej, technicznej, magazynowej oraz dwa budynki mieszkalne po przeciwnej stronie drogi.

Przedmiotowa działka od strony północnej sąsiaduje bezpośrednio z działką skarżących o numerze ewidencyjnym (...), na której zlokalizowana jest stacja paliw. Zabudowę tej działki stanowi pawilon handlowy, parterowy z płaskim dachem oraz wiata z dystrybutorami. Na tej działce zlokalizowany jest także naziemny zbiornik gazu płynnego.

Po południowej stronie przedmiotowej działki znajdują się budynki o funkcji garażowo-magazynowej. Są to także budynki parterowe.

Jako dojazd do działki wskazano istniejący od ulicy (...).

W odwołaniu od tej decyzji skarżący D.S. i M.S. podnieśli, że przedmiotowa decyzja narusza przepisy ustawy w tym art. 61 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym bowiem planowana zabudowa nie spełnia warunków przewidzianych dla stacji LPG, a także nie zostały uzyskane stosowne zezwolenia organów właściwych dla ochrony środowiska.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organ II instancji wskazał, iż przepis art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 poz. 627/ w brzmieniu obowiązującym od 28 lipca 2005 r. nie wymaga uzyskania w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Decyzje taką wraz z uzgodnieniem m.in. z organami ochrony środowiska, inwestor winien uzyskać dopiero przed wydaniem pozwolenia na budowę o czym wprost stanowi art. 46 ust. 4 pkt 2 prawa ochrony środowiska.

A wobec złożenia wniosku inwestora w dniu 22 lipca 2005 r. a więc jeszcze przed datą wejścia w życie nowelizacji cytowanej ustawy - zgodnie z treścią art. 19 ustawy nowelizującej z 18 maja 2005 r. w sprawie zmiany ustawy prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 113 poz. 954/ stosuje się przepisy dotychczasowe wyłącznie na wniosek uprawnionego inwestora a M.B. takiego wniosku nie złożył. Stąd należało stosować nowy przepis art. 46 ust. 4.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D.S. i M.S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej art. 52 i 53 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 10 maja 2003 r./ oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z dnia 19 września 2003 r./.

W uzasadnieniu podali, że organy wydając zaskarżoną decyzję naruszyły swoje kompetencje bowiem rozszerzenie decyzją działalności usługowej o funkcję stacji gazu płynnego LPG jest suwerenną decyzja strony a nie organu, która to łącznie z budową zbiornika naziemnego nie była przedmiotem postępowania w sprawie. Nadto zarzucili iż organ I instancji nie wystąpił do organów ewidencji ludności w celu ustalenia właścicieli gruntów, na które ma wpływ zmiana warunków zabudowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wobec stwierdzenia braku oznaczeń na dołączonej do decyzji mapie numerów działek, o których mowa w decyzji i niezgodności pomiędzy numeracją działek w analizie urbanistycznej i decyzji o warunkach zabudowy organu I instancji, a także z wypisem z ewidencji gruntów/ karta 5 akt administracyjnych ( Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) dopuścił dowód uzupełniający z załącznika graficznego do analizy urbanistycznej.

Z mapy tej wynika, że z działką inwestora M.B. o numerze (...) graniczą działki skarżących D.S. i M.S. o numerze (...), R.K. i W.K. o numerze (...) oraz J.A. o numerze (...) oraz droga o numerze działki (...).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w części okazała się zasadna, choć także z innych powodów niż w niej wyłuszczono.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem między innymi wydawanych decyzji administracyjnych (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.

Kontrola Sądu zatem sprowadza się do zbadania czy organy w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania decyzji. A zatem kontrola sprawowana przez sądy administytacyjne oparta jest na zgodności z prawem działań lub zaniechań organów administracji.

Warunki dopuszczalności wydania decyzji o warunkach zabudowy określają przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. Prawo o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.)

Artykuł 61 tej ustawy określa 5 warunków łącznego wystąpienia aby decyzja ta mogła zostać wydana.

Wśród tych warunków jest wymóg zgodności decyzji z przepisami odrębnymi.

Organ I instancji wymienia zatem w pierwszej części zaskarżonej decyzji przepisy prawa, które brał pod uwagę przy jej stanowieniu i w oparciu, o które te warunki zabudowy określił.

Wśród nich jest rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 98 poz. 1067/

Rozporządzenie to określa miedzy innymi minimalną odległości budynków obsługi stacji LPG oraz urządzeń stacji od granic działki oraz minimalną odległość od budynku mieszkalnego, od drogi i granicy działki naziemnego zbiornika gazu płynnego o pojemności do 10 m sześciennych. W przedmiotowej decyzji odległości te zostały wyznaczone na 4 m i 10 m.

Z załączonej do decyzji analizy urbanistycznej wynika, że przedmiotowa działka M.B. zabudowana jest budynkiem magazynowym i mieszkalno-usługowym.

Zauważyć należy, że od dnia 1 stycznia 2006 r. (decyzja nosi datę (...) marca 2006 r.) weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243 poz. 2063/, które pozbawiło mocy prawnej przytoczone przez organy rozporządzenie Ministra Gospodarki z 2000 r.. Jednocześnie rozporządzenie to ustala odmiennie od poprzedniego odległości stacji paliw płynnych od granicy sąsiedniej działki - na 5 m oraz 30 m od budynków mieszkalnych - zaostrzając poprzednie wymogi.

I choć decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wytycza ogólne podstawowe kierunki projektowanej inwestycji budowlanej podlegającej dalszym szczegółowym ustaleniom przewidzianym w prawie budowlanym i warunkach technicznych - usytuowanie budynków i innych urządzeń w stosunku do innych obiektów i sąsiednich działek - to wymagań tych nie można pomijać w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zakładając, że należą one do organu wydającego pozwolenie na budowę. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku i uzasadnieniu z dnia 19 czerwca 1998 r. II SA/KA 1559/96.

Cytowane rozporządzenie nie określa jakie przepisy mogą być stosowane do spraw wszczętych pod rządami poprzednich przepisów, bowiem w niniejszej sprawie wniosek został złożony przez inwestora w dniu 22 lipca 2005 r.

W tej mierze Sąd kierował się utartym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego (TK K9/92 z 2 III 1993 r.) - że od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do stosunków prawnych (zdarzeń rzeczy) danego rodzaju niezależnie od tego czy dopiero powstaną, czy też powstały wcześniej przed wejściem w życie nowego prawa lecz trwają nadal w czasie dokonywania zmiany prawa.

Jest to zasada bezpośredniego działania nowego prawa, tym bardziej, iż w niniejszej sprawie nowe prawo nie godzi w prawa słusznie nabyte chronione dotychczasowym orzecznictwem sądowym. Stąd też wydając decyzję w dniu (...) marca 2006 r. organy winny brać pod uwagę wymogi ustawodawcy określone w rozporządzeniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2006 r.

Zastosowanie nieobowiązującego przepisu prawa w dniu wydania decyzji stanowi naruszenie w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.

Jednocześnie należy przyznać rację skarżącym, iż nie wszystkie zainteresowane osoby i sąsiedzi przedmiotowej działki, dla której decyzja ustala warunki zabudowy brały udział w postępowaniu administracyjnym.

W szczególności okoliczność ta została wykazana na podstawie mapy z oznaczeniami numerów działek dopuszczonej przez Sąd jako dowód uzupełniający w niniejszej sprawie.

Wynika z niego, że właścicielami działki nr (...) są R.K. i W.K. co potwierdza również wypis uproszczony z rejestru gruntów znajdujący się na karcie 5 akt administracyjnych.

Wobec ustalenia w decyzji odpowiednich odległości od granicy działek sąsiednich a także od budynków mieszkalnych właściciele działki (...) są zainteresowani w niniejszej sprawie i mają interes prawny w braniu w sprawie udziału tak jak pozostali właściciele sąsiednich działek - a to skarżący i J.A.

Powyższe uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy w szczególności co do umiejscowienia inwestycji.

Natomiast pozostałe zarzuty skargi w tym prowadzenie postępowania bez wniosku bądź w bezpodstawnym jego rozszerzeniu co nie było w zamyśle wnioskodawcy są całkowicie bezzasadne. Wniosek M.B. złożył w dniu (...) lipca 2005 r. i dokładnie określił przedmiot inwestycji - zabudowa usługowa - budowa stacji autogazu (karta 7 akt administracyjnych).

Te zatem okoliczności zadecydowały, iż w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza.