Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 10 marca 2006 r.
II SA/Go 40/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) stycznia 2005 r. do Izby Celnej wpłynął wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr (...) z dnia (...) lipca 2002 r. wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego dla A sp. z o.o. w przedmiocie obciążenia karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wniosek został złożony przez B.Z. Korporację (...) Sp. z o.o. - pełnomocnika spółki A sp. z o.o. Na wezwanie organu- Dyrektora Izby Celnej-przesłano pełnomocnictwo dla B.Z. Na wezwanie organu przesłano postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego sygn. akt (...) z dnia (...).05.2003 r. dotyczące zmiany siedziby spółki A.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zgodnie z obowiązującym stanem prawnym na dzień 15 lipca 2002 r. ważenie winno odbywać się z zachowaniem odpowiednich procedur co wynika m.in. wprost z art. 9 ustawy - Prawo o miarach z dnia 11 maja 2001 r. W analizowanym okresie nie istniały skonkretyzowane procedury, które pojawiały się w stanie prawnym dopiero w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 10 lutego 2004 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruchu. Z tego też względu nie istniały w trakcie ważenia przedmiotowego samochodu prawnie wiążące procedury pomiaru. Powyższe więc spełnia przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 ust. 1 kodeksu postępowania administracyjnego, która została wydana bez podstawy prawnej.

W dniu (...) czerwca 2005 r. Dyrektor Izby Celnej decyzją (...) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi 21 czerwca 2005 r.

W dniu 2 lipca 2005 r. (data nadania) złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu (...) października 2005 r. Dyrektor Izby Celnej decyzją (...) ponownie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) lipca 2002 r.

Decyzja została wysłana pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 października 2005 r. Przesyłka została awizowana w dniu 12 października 2005 r. Z dokonanej przez Pocztę adnotacji na kopercie wynika, że mieszkanie jest zamknięte. Zawiadomienie włożono do skrzynki. Przesyłkę ponownie awizowano 19 października 2005 r., a następnie w dniu 27 października 2005 r. nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy z uwagi na nie podjęcie jej w terminie. Decyzja została przesłana ponownie w dniu 7 listopada 2005 r. i 10 listopada 2005 r. została odebrana. W dniu 19 grudnia 2005 r. na przedmiotową decyzję została nadana skarga.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:

Skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że doręczenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia (...).10.2005 r. zostało dokonane z upływem 26 października 2005 r. Z tego też względu trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na decyzję upłynął z dniem 25 listopada 2005 r.

Zgodnie z treścią art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w art. 42 i w art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego - doręczenie właściwe-poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w skrzynce pocztowej (...). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. Z tego też względu procesowy skutek prawny doręczenia powstaje po zwrocie niedoręczonego pisma do organu administracyjnego. Unormowanie zawarte w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego zapobiega tamowaniu biegu postępowania.

Nie budzi wątpliwości Sądu, iż tryb doręczenia określony w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego został zachowany przy pierwszym doręczeniu decyzji. Zachowanie tego trybu spowodowało fikcję prawną dotyczącą uznania za skuteczne doręczenie decyzji z dniem 26 października 2006 r. Późniejsze doręczenie odpisu decyzji jest jedynie faktem, który nie czyni nieskutecznym doręczenie decyzji w myśl wyżej cytowanego przepisu kodeksu postępowania administracyjnego (podobne stanowisko wyrażono m.in. w wyroku naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 1999 r. V SA 1880/98 lex nr 49422).

Z tego też względu na podstawie art. 16 § 2, art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.