Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 21 września 2006 r.
II SA/Go 381/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Protokolant Paweł Majka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) maja 2006 radca prawny W.W. złożył skargę w imieniu G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z (...) kwietnia 2006 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Pismem z dnia 25 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wezwał radcę prawnego W.W. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi.

W wykonaniu wezwania Sądu dnia (...) sierpnia 2006 r. pełnomocnik G.W. przesłał pełnomocnictwo procesowe.

Radca prawny W.W. pismem z dnia (...) września 2006 r. ponownie został wezwany o usunięcie braków formalnych skargi przez podpisanie skargi z dnia (...) maja 2006 r. przez G.W. ewentualnie o przedłożenie pełnomocnictwa z datą wpływu skargi do Sądu (16 maja 2006 r.) bądź akceptację wszystkich czynności podjętych w sprawie od 16 maja 2006 r. (data prezentaty) gdyż skarga została podpisana przez pełnomocnika radcę prawnego W.W., który nie miał umocowania skarżącej na ten dzień bowiem przedłożone pełnomocnictwo nosi datę (...) sierpnia 2006 r..

Dnia (...) września 2006 r. (data prezentaty) radca prawny W.W. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pełnomocnictwo procesowe udzielone przez skarżącą z datą (...) maja 2006 r., tj. datą wysłania skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z pism wszczynających jest skarga. Artykuł 221 p.p.s.a. stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej rozporządzeniem - skarga w sprawie decyzji wydanej w trybie stwierdzenia nieważności podlega wpisowi stałemu w wysokości 200,00 zł.

Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia (...) listopada 1989 r., nr (...) wydanej w sprawie przeniesienia własności działki nr (...) o powierzchni 0,41 ha położonej w (...) na rzecz J.M. i jego żony S.M. we współwłasności ustawowej. Jest więc to sprawa ze skargi dotyczącej decyzji wydanej w trybie stwierdzenia nieważności podlegająca wpisowi stałemu. W postępowaniu strona skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, który w imieniu i na rzecz skarżącej sporządził i wniósł skargę nie dopełniając jednocześnie obowiązku uiszczenia wpisu stałego.

Do dnia (...) marca 2006 r. obowiązywał przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie gotówką do kasy sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tegoż sądu. Wobec sprzeczności przepisów art. 221 p.p.s.a oraz § 5 ust. 2 rozporządzenia w zakresie terminu i sposobu uiszczania wpisu stałego przez profesjonalnych pełnomocników Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. (o sygn. akt SK 11/05) orzekł o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 221 p.p.s.a i orzekł o utracie przez niego mocy obowiązującej z dniem 17 marca 2006 r. (publikacja OTK-A 2006/3/27), a w wyroku z dnia 12 września 2006 r. (o sygn. akt SK 21/05) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 221 p.p.s.a. jest zgodny z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarga G.W. została wniesiona przez radcę prawnego W.W. w dniu 12 maja 2006 r., a zatem prawie 2 miesiące po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego orzekającego o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 221 p.p.s.a.

W związku z powyższym, wobec nieuiszczenia wpisu stałego od skargi przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.