Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2720753

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 5 sierpnia 2019 r.
II SA/Gl 71/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.).

Sędziowie WSA: Andrzej Matan, Stanisław Nitecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi D.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika A Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 11 sierpnia 2017 r. (według daty wpływu) Wójt Gminy R. (dalej jako Wójt) decyzją z dnia (...) r. nr (...) wydaną na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82 i art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 dalej też jako ustawa lub ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku), § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 71) oraz art. 104 k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie warunków odprowadzania gazów odlotowych ze zbiornika buforowego paliwa alternatywnego oraz układu transportu mąki surowcowej do pieca (jako zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przebudowy instalacji do produkcji klinkieru wraz z instalacjami pomocniczymi w A Sp. z o.o. B ul. (...), (...) R., wydanych (...) r. i (...) r.).

W uzasadnieniu stwierdził, że na terenie, na którym planowana jest inwestycja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla gminy R. dla obszaru B w miejscowości K. uchwalony przez Radę Gminy R. uchwałą Nr (...) z dnia (...) r. Obszar ten oznaczony jest symbolem 2P z przeznaczeniem pod tereny zabudowy produkcyjnej, składów i magazynów. Inwestycja jest zgodna z jego zapisem.

Zamierzone przedsięwzięcie, kwalifikuje się do rodzaju przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 2 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w związku z czym do wniosku była załączona karta informacyjna przedsięwzięcia. Po uzyskaniu:

- opinii Państwowego Powiatowego inspektora Sanitarnego w C. z dnia (...) r. nr (...),

- postanowienia Marszałka Województwa (...) o z dnia (...) r. nr (...),

- oraz uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) r. nr (...), zostało wydane postanowienie nr (...) z dnia (...) r. o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz został określony zakres raportu, który winien być zgodny z art. 66 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku. Sporządzony w tym przedmiocie raport, po jego uzupełnieniach w ocenie Wójta oraz organów uzgadniających, spełnił wymagania ustawowe.

Zgodnie z art. 79 ustawy przed wydaniem decyzji przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa: - podano do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu procedury z udziałem społeczeństwa poprzez umieszczenie ogłoszeń: od dnia 27 kwietnia 2018 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w R., na BIP Urzędu Gminy w R. oraz w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, tj. na tablicy ogłoszeń w miejscowości K. oraz R.

Uzyskano też:

- uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia (...) r. nr (...),

- opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia (...) r. nr (...),

- postanowienie Marszałka Województwa (...) z dnia (...) r. nr (...).

Treść uzgodnienia została uwzględniona w sentencji decyzji II, III, IV.

Dalej Wójt stwierdził, że planowane przedsięwzięcie dotyczy zmiany rozwiązań projektowych inwestycji, dla której (...) r. znak (...) została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie (...) r., znak (...), decyzja zmieniająca ww. decyzję.

Realizacja przedsięwzięcia objętego ww. decyzjami (z 2015 r. i 2016 r.) polegającego na przebudowie instalacji do produkcji klinkieru oraz instalacji pomocniczych, ma na celu poprawę efektywności energetycznej instalacji do wypalania klinkieru (dzięki wybudowaniu krótkiego pieca do wypalania klinkieru) oraz umożliwienie zwiększenia udziału paliw alternatywnych w bilansie energetycznym wypalania klinkieru (docelowo do 85%).

Potrzeba wprowadzenia zmian do rozwiązań projektowych określonych w ww. decyzjach ma zapewnić optymalny sposób transportu do pieca mąki surowcowej oraz paliwa alternatywnego, przez co przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa technologicznego (m.in. poprzez rezygnację z ulokowania zbiornika buforowego paliwa alternatywnego na wieży wymienników cyklonowych i posadowieniu go na poziomie "0"). Zastosowane w ramach przedsięwzięcia układy do odpylania gazów odlotowych zapewnią dotrzymanie wymaganych prawem standardów jakości powietrza i nie spowodują zwiększenia oddziaływania B na powietrze.

Zmiana dotyczy wysokości usytuowania urządzeń odpylających oraz wysokości emitorów E101 i E102, zwiększenia wydajności wentylatorów w tych układach oraz doposażenia projektowanego zbiornika retencyjnego paliwa alternatywnego w indywidualny wysoko skuteczny układ odpylający wraz z nowym emitorem E105.

W związku z prowadzeniem prac budowlanych przy użyciu sprzętu mechanicznego, realizacja planowanego przedsięwzięcia spowoduje zwiększenie emisji zanieczyszczeń do powietrza, wzrost uciążliwości akustycznej oraz wytwarzanie odpadów typowych dla prac budowlanych. Oddziaływania te będą miały jednak charakter krótkotrwały, lokalny, ograniczający się do najbliższego otoczenia terenu inwestycji i ustąpią wraz z zakończeniem prac.

Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, projektowane zmiany nie spowodują zwiększenia emisji pyłu do powietrza z B w stosunku do wartości określonych w pozwoleniu zintegrowanym wydanym dla tej instalacji. Z przedstawionego raportu wynika, że spełnione będą standardy jakości powietrza, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1031) oraz wartości odniesienia ustalone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87).

W związku z realizacją przedsięwzięcia powstanie nowe źródło hałasu (wentylator w układzie odpylania zbiornika buforowego paliwa alternatywnego) oraz zmianie ulegną parametry dwóch źródeł hałasu, które zostały uwzględnione na etapie analiz związanych z inwestycją, tj. wentylatora w układzie odpylania rynny aeracyjnej i w układzie odpylania przenośnika kubełkowego (zmiana wydajności i usytuowania). W związku z wyłączeniem z eksploatacji zbiornika pyłu pieca Nr 1, układ odpylania tego zbiornika przestanie być źródłem hałasu. Zmiany co do ilości i parametrów źródeł hałasu, które będą wynikiem realizacji przedsięwzięcia są niewielkie w stosunku do ilości i parametrów źródeł hałasu, które aktualnie występują w zakładzie. Są to źródła o niewielkiej mocy akustycznej (w stosunku do źródeł, które są w ich bezpośrednim sąsiedztwie) i z reguły usytuowane dość nisko. Emisja z ww. wentylatora układu odpylania przenośnika kubełkowego, który będzie zainstalowany na wysokości 96m, będzie ograniczona poprzez zastosowanie osłon izolacyjnych. Z przedłożonej ekspertyzy akustycznej sporządzonej przez C w marcu 2018 r., wynika, że z przeprowadzonych pomiarów akustycznych oraz z obliczeń propagacji hałasu do środowiska zewnętrznego, po zakończeniu inwestycji w fazie eksploatacji zakład nie będzie powodował przekroczeń wartości dopuszczalnych hałasu w środowisku zarówno w porze dziennej jak i nocnej.

W związku z funkcjonowaniem elementów instalacji wchodzących w zakres przedmiotowego przedsięwzięcia nie będą wytwarzane odpady. Pyły zatrzymywane w układach filtracyjnych tych elementów będą zawracane do procesu (do strumienia mąki surowcowej oraz do strumienia paliwa alternatywnego).

W fazie eksploatacji obiektów wchodzących w skład tego przedsięwzięcia (obiekty te będą w "ciągu technologicznym" przebudowanej i rozbudowanej instancji do produkcji klinkieru i mączki wapiennej) nie będą wytwarzane ścieki, wody opadowe będą ujmowane w system kanalizacji deszczowej i po oczyszczeniu w podczyszczalni wód opadowych odprowadzane za pośrednictwem otwartego rowu ziemnego do cieku (...).

Na terenie przedsięwzięcia oraz w jego bliskim sąsiedztwie nie występują obszary wymagające specjalnej ochrony, w tym obszary Natura 2000.

Planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko gruntowo-wodne oraz na stan jakości gleby i ziemi w rejonie B.

Ponadto ze względu na charakterystykę i lokalizację przedsięwzięcia oraz przewidywany stopień oddziaływania na środowisko należy wykluczyć możliwość transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Dołączony do wniosku raport oddziaływania na środowisko oraz uzyskane opinie od Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Marszałka Województwa (...) są wystarczająco szczegółowe, aby w pełni ocenić oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Mając to na uwadze nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

W odwołaniu od tej decyzji D. R. (dalej też jako skarżący) wniósł o "cofnięcie wydanej decyzji" w związku z brakiem uwzględnienia wszystkich okoliczności mających wpływ na jej podjęcie,"m.in. ostatnich pomiarów WIOŚ-u".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej jako SKO lub Kolegium) odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. nr (...) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 71 ust. 2 i art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku decyzję organu pierwszej instancji utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia opisało przebieg postępowania w sprawie i zgromadzony w toku tego postępowania materiał dowodowy oraz mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy oraz rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. Stwierdziło, że kontrolowana decyzja zawiera wszystkie wymagane przepisami elementy. Wójt określił w niej bowiem rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Zawarł także wymagania dotyczące ochrony środowiska i nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko jak również nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania. Tym samym spełnia wymóg określony w art. 80 ust. 2 ustawy. W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji dołożył wszelkich starań w celu skutecznego poinformowania zarówno stron postępowania o planowanej inwestycji i prowadzonym postępowaniu, jak i ogółu społeczeństwa w drodze obwieszczeń.

Zdaniem Kolegium odwołujący nie podważył w żaden sposób ustaleń Wójta oraz dokonanej przez ten organ pozytywnej ceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem spełnienia wymagań niezbędnych dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie kwestionowanej w odwołaniu decyzji zostało poprzedzone wymaganymi opiniami i uzgodnieniami, zapewniono też udział w postępowaniu społeczeństwu.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO D.R. zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie dokumentacji przemawiającej jego zdaniem za wydaniem w sprawie negatywnej decyzji w przedmiocie planowanego przedsięwzięcia. Powołano się w tym względzie na dołączone do skargi dokumenty, będące zdaniem skarżącego swoistym tzw. kontr raportem sporządzonym przez specjalistów wskazującym, że realizacja projektowanej inwestycji pogorszy jej negatywny wpływ na środowisko poprzez zwiększenie hałasu (o 19 Db) oraz zapylenie.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując co do zasady stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 30 marca 2019 r. inwestorka zarzuciła, że przekroczenie poziomu hałasu na który powołuje się skarżący ma historyczny wymiar gdyż dotyczy 2014 r. Aktualnie sytuacja objętego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zakładu jest przedmiotem bieżącego monitorowania i kontroli ze strony odpowiednich urzędów. Dwie ostatnie takie kontrole przeprowadzone w 2018 i 2019 r. (na skutek doniesień skarżącego) zakończyły się stwierdzeniem przez (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska braku naruszeń. Podniesiono też, że skarżący nie zamieszkuje na należącej do niego, sąsiadującej z terenem inwestycji nieruchomości. Jego działania zmierzają w istocie do wymuszenia jej zakupu po znacznie zawyżonej cenie.

Skarżący w pismach z (...) r. i z (...) r. wnosząc o odroczenie terminu rozprawy powołał się na zamiar dołączenia do akt tłumaczenia na język polski dowodu w postaci "raportu akredytowanej organizacji D", dotyczącego "bezpośrednio decyzji", którą zaskarżył.

Na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2019 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania stwierdził, że objęta zaskarżoną decyzją inwestycja została już w całości zrealizowana.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nawet na zgodny wniosek stron może odroczyć posiedzenie tylko z ważnej przyczyny. Niewątpliwie nie stanowi jej deklarowane jedynie przez skarżącego złożenie w nieznanej przyszłości bliżej nieokreślonego raportu. Uzasadniało to oddalenie wniosków o odroczenie rozprawy.

Co do meritum skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

Również bowiem zdaniem Sądu decyzja Wójta o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...) r. została wydana po przeprowadzeniu wymaganej, zgodnie z postanowieniem Wójta z dnia (...) r. nr (...), oceny oddziaływania na środowisko, w toku której został sporządzony raport jej oddziaływania na środowisko (listopad 2017/ marzec 2018), którego wyniki zostały w decyzji uwzględnione. Uwzględniono też zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy wyniki wymaganych uzgodnień i opinii oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Inwestycja jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania. Decyzja zawiera wszystkie wymagane elementy. Zgodnie z przedłożoną ekspertyzą akustyczną C z marca 2018 r., po zakończeniu inwestycji w fazie eksploatacji zakład nie będzie powodował przekroczeń wartości dopuszczalnych hałasu w środowisku zarówno w porze dziennej jak i nocnej. Taki też warunek został sformułowany w pkt II.9 przedmiotowej decyzji środowiskowej. Jednoznacznie odmienny w tym względzie pogląd nie wynika też z dokumentów dołączonych do skargi gdy zważy się, że w czasie badań przeprowadzonych w dniach 10 grudnia 2018 r. przez WIOŚ w K. stwierdzono jedynie niewielkie przekroczenie (0,6 dB) dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocnej. W tym względzie niewątpliwie nie mogą być miarodajne powoływane przez skarżącego wyniki badań przeprowadzonych na jego zlecenie w 2014 i 2015 r.

Nadto należy podkreślić, że w świetle obowiązujących przepisów nie jest wykluczone ustalenie dla danej inwestycji uwarunkowań środowiskowych nawet w sytuacji gdy w wyniku jej eksploatacji może dojść do przekroczenia niektórych dopuszczalnych parametrów oddziaływania na środowisko. Zdaniem Sądu skarżący nie podważył też ustalenia organu pierwszej instancji, że objęta przedmiotowymi warunkami przebudowa instalacji do produkcji klinkieru oraz instalacji pomocniczych nie spowoduje emisji pyłu do powietrza w stosunku do wartości określanych w wydanym dla tej instalacji pozwoleniu zintegrowanym.

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.