Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1779441

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 15 września 2014 r.
II SA/Gl 547/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk.

Sędziowie WSA: Grzegorz Dobrowolski, Elżbieta Kaznowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2014 r. sprawy ze skargi Spółki "A" w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian w statucie Spółki oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r., nr (...) Burmistrz Miasta i Gminy S., działając na podstawie art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169, z późn. zm.), odmówił zatwierdzenia zmian w statucie Spółki "A" w S., uznając, że załączona do wniosku z dnia 28 września 2012 r. uchwała z dnia (...) r. oraz jej załącznik zatytułowany "Statut Spółki "A" w S., z siedzibą w S., ul. (...)" nie stanowią zmian statutu, które obejmuje dyspozycja art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, z którego wynika uprawnienie organu nadzoru do zatwierdzenia statutu Spółki oraz jego zmian. W obszernym uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy, wskazując, że sprawa zatwierdzenia statutu Spółki była już rozpatrywana przez organy w związku z wniesieniem wniosku Zarządu w dniu 25 października 1994 r. o zarejestrowanie statutu Spółki w brzmieniu uchwalonym przez Ogólne Zebranie Członków Spółki w dniu (...) r. oraz o wpisanie do ewidencji gruntów nowych składów osobowych organów Spółki, wybranych na tym zebraniu. Wówczas Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia (...) r., nr (...) odmówił zarejestrowania, a w wyniku wniesionego odwołania, po wcześniejszych odrębnych postępowaniach związanych m.in. z reprezentacją Spółki, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...) r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Burmistrz Miasta i Gminy S., dostrzegając braki wniosku, wystąpił do zarządu Spółki o jego uzupełnienie o dokładnie wymienione dokumenty. W odpowiedzi zarząd Spółki wyjaśnił, że Ogólne Zebranie Członków Spółki "w dniu (...) r. uchwaliło znowelizowaną wersję statutu, uwzględniającą zmiany i tej wersji dotyczy wniosek Spółki", przy czym zmiany wprowadzone do statutu wynikają z porównania statutu w wersji z (...) r. (ostatniej obowiązującej) oraz wersji wnioskowanej do zatwierdzenia w niniejszym postępowaniu.

Następnie organ opisał sposób zwołania Zwyczajnego Ogólnego Zebrania Członków Spółki, jego porządek obrad oraz sposób przyjęcia uchwały zatwierdzającej zmiany w statucie Spółki i przyjęcia jednolitego tekstu statutu uwzględniającego przyjęte zmiany.

W ocenie organu, czynności zarządu Spółki - w świetle przepisów ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, statutu Spółki zatwierdzonego w dniu (...) r. i orzecznictwa sądowego (wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 341/12 i sygn. akt II SA/Gl 340/12) - nie skutkowały prawidłowym zwołaniem zebrań, a tym samym poprawnym podjęciem uchwały w sprawie uchwalenia zmian w statucie Spółki i przyjęcia jednolitego tekstu statutu uwzględniającego te zmiany. Wobec braku regulacji w kwestii powiadamiania członków Spółki o zebraniach w statucie Spółki czy ustawie o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, powinny mieć w tym zakresie zastosowanie przepisy ogólne w sprawie doręczeń korespondencji, czyli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w aktach niniejszej sprawy brak dowodu prawidłowego powiadomienia wszystkich członków Spółki o terminie i porządku zebrania.

Z kolei odnosząc się do przedłożonej uchwały i protokołu zebrania z dnia (...) r. organ podniósł, że o ile z treści protokołu wynika, że głosowaniu został poddany projekt znowelizowanego statutu, o tyle treść uchwały wskazuje, że głosowaniu zostały poddane dwa projekty dokumentów, tj. zmiany statutu Spółki oraz tekst jednolity statutu, uwzględniający uchwalone zmiany. Wskazana rozbieżność pomiędzy treścią protokołu i treścią uchwały w ocenie organu daje podstawę do stwierdzenia kolejnego uchybienia w podejmowaniu przedmiotowej uchwały.

Zdaniem organu przyjęte zmiany do statutu powinny wynikać z odrębnej uchwały, która w sposób wyraźny winna formułować wprowadzane zmiany, tak by jednoznacznie można było ustalić zarówno zakres zmiany, jak i treść zmienionych postanowień statutu. Przedstawiony do zatwierdzenia przez zarząd Spółki znowelizowany statut nie spełnia tych wymogów, a nadto jego uchwalenie jest niezgodne z zasadami techniki prawodawczej. Procedura uchwalania tekstu jednolitego statutu powinna przebiegać według reguł opisanych szczegółowo w rozporządzeniu Prezesa Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908), a podstawową regułą jest wprowadzanie do tekstu jednolitego wyłącznie zmian wynikających z wcześniej uchwalonych zmian, zatwierdzonych przez uprawniony organ (§ 12 ust. 2 statutu Spółki). Zasady tej nie zachowuje zarówno treść załączonej do wniosku Spółki uchwały z dnia (...) r. w sprawie uchwalenia zmian w statucie Spółki zatytułowanego "Statut Spółki "A" w S., z siedzibą w S., ul. (...)", jak również treść jej załącznika.

Burmistrz Miasta i Gminy S. uznał przedstawiony stan faktyczny sprawy za wystarczający i pozwalający na merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.

Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych odmówił zatwierdzenia zmian w Statucie Spółki "A" w S. przedłożonych wnioskiem z dnia 28 września 2012.r, uznając, że dołączona do wniosku uchwała z dnia (...) r. nie stanowi zmiany statutu, które obejmuje dyspozycja przywołanego przepisu ustawy.

W odwołaniu od tej decyzji Spółka wystąpiła o jej uchylenie w całości i rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy zgodnie z wnioskiem, albo o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniesiono, że kwestia doręczania zawiadomień o Ogólnym Zebraniu Członków Spółki nie została uregulowana ani w ustawie o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, ani w statucie. Statut w wersji z roku (...), a także jego dwie wcześniejsze wersje, został oparty na statucie wzorcowym wprowadzonym w roku (...) zarządzeniem Ministrów Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Organ, zatwierdzając zmiany w statucie w (...) r., nie wskazał na jakiekolwiek uchybienia. Spółka zaznaczyła, że niniejsze postępowanie toczy się od 1997 r., tj. od czasu wniesienia przez Spółkę o zatwierdzenie poprzedniej nowelizacji statutu. Wówczas organ pierwszej instancji odmówił zatwierdzenia nowelizacji, jednakże nie kwestionował sposobu doręczania zawiadomień o Ogólnym Zebraniu Członków Spółki. W ocenie Spółki nie może organ pierwszej instancji w toku tego samego postępowania, raz uznać określony sposób doręczania zawiadomień za prawidłowy, a innym razem wnosić do niego zastrzeżenia.

Odwołująca zakwestionowała twierdzenie organu, że przy doręczeniu zawiadomień mają zastosowanie ogólne normy prawne dotyczące doręczeń, uznając, że nie ma ono umocowania w prawie. W jej ocenie obowiązkiem zarządu Spółki, jest wybór takiego sposobu powiadomienia jej członków, aby ich statutowe prawo do udziału w Ogólnym Zebraniu nie zostało naruszone. Z uwagi na brak regulacji prawnej co do kwestii doręczeń zawiadomień o Ogólnym Zebraniu Członków Spółki, to do zarządu Spółki należy wybór sposobu takiego powiadamiania. Spółka podniosła, że organ pierwszej instancji nie dowiódł, by któryś z członków Spółki nie był powiadomiony o zebraniu. Ponadto żaden z członków Spółki, ani przed Ogólnym Zebraniem w dniu (...) r., ani po tym zebraniu nie podniósł zarzutu, że jego statutowe prawo do udziału w Ogólnym Zebraniu Członków Spółki zostało naruszone.

W odniesieniu do sposobu uchwalenia znowelizowanej wersji statutu Spółka podniosła, że zarówno ustawa jak i statut nie regulują odrębnie zasad podejmowania tego rodzaju uchwał. Brak też odesłania do innych regulacji, przy czym regulacja rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Spółki rozważania organu pierwszej instancji, czy do zatwierdzenia zostały przedstawione poszczególne zmiany statutu, czy też tekst statutu zawierający wszystkie uchwalone jednocześnie zmiany, są bezprzedmiotowe. Przedstawiony bowiem do zatwierdzenia organowi nadzoru tekst uchwalonego statutu zawiera zmiany w odniesieniu do jego poprzedniego brzmienia. Zdaniem Spółki nie ma rozbieżności między protokołem, a treścią uchwały. Organ wadliwie przyjął, że zmiany statutu zaakceptowane przez Ogólne Zebranie są innymi zmianami, niż znajdujące się w znowelizowanej wersji statutu. Nadto Spółka dodała, że nawet gdyby głosowanie miało charakter dwuetapowy i wystąpiła różnica między uchwaloną zmianą, a treścią ostatecznego brzmienia statutu, to i tak znaczenie prawne ma ostateczne brzmienie. Odwołująca podniosła także, że przed datą Ogólnego Zebrania członkowie Spółki mieli możliwość zapoznania się w biurze Spółki z proponowaną wersją znowelizowanego statutu i część członków z tego skorzystała. Istniała też możliwości uzyskania informacji o proponowanych zmianach przed podjęciem głosowania.

Zastrzeżenia organu pierwszej instancji, że nie wie on o jakie zmiany statutu chodzi są nieuzasadnione, bowiem w toku badania zgodności nowej wersji statutu z prawem, organ nadzoru ma możliwość porównywania obu brzmień. W ocenie Spółki nie chodzi jednak o porównywanie brzmienia poprzedniej i kolejnej wersji, lecz zbadanie, czy wersja zgłoszona do zatwierdzenia odpowiada prawu. Analiza pojęcia tekstu jednolitego dokonana przez organ pierwszej instancji i przypisanie nieuzasadnionego znaczenia temu pojęciu w odniesieniu do statutu Spółki, są wadliwe, bowiem w dotychczasowej praktyce każda zatwierdzona zmiana statutu Spółki skutkowała powstaniem znowelizowanej wersji statutu, pochłaniającej zmianę - zatem mającej charakter tekstu jednolitego. Zarzut, że w znowelizowanej wersji statutu brak jest stwierdzenia odnośnie utraty mocy prawnej statutu z (...) r. jest nieuzasadniony, bowiem konieczność taka nie występuje.

Jak podkreśliła Spółka, jej statut został uchwalony w roku (...), jako zdarzenie prawne jednorazowe. Nowe postanowienia w statucie, zatwierdzane przez organ nadzoru, następowały wyłącznie w trybie zmian, niezależnie od tego, że organ traktował je wadliwie jako kolejne statuty.

W odwołaniu zarzucono także organowi pierwszej instancji sprzeczności między własnymi stwierdzeniami, gdzie w decyzji m.in. (w ostatnim akapicie na stronie 4) stwierdzono, że przedstawiona mu do zatwierdzenia wersja statutu "nie stanowi zmian statutu, których obejmuje dyspozycja powołanego przepisu", a jednocześnie w rozstrzygnięciu odmówiono zatwierdzenia zmian w statucie. W efekcie organ nie zatwierdził zmian, ustaliwszy wcześniej, że zmian mu nie przedłożono.

Pismem z dnia 29 maja 2013 r. Spółka uzupełniła swoje odwołanie. By wykazać bezzasadność zarzutu organu pierwszej instancji podważającego wolę Spółki odnośnie nowelizacji statutu, poinformowała, że Ogólne Zebranie Członków Spółki zwołane na dzień (...) r. za pomocą zawiadomień o zebraniu wysłanych przesyłkami poleconymi, potwierdziło w całości uchwałę z dnia (...) r. w sprawie uchwalenia zmian w statucie Spółki przedstawionych przez zarząd Spółki oraz przyjęcia tekstu jednolitego statutu, uwzględniającego uchwalone zmiany.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...) r., nr (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszej kolejności podkreślił, że przepisy ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych nie przewidują expressis verbis, by zatwierdzenie statutu (jego zmian), czy też odmowa zatwierdzenia statutu (odmowa zatwierdzenia zmian statutu) następowało poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Formę decyzji administracyjnej przewiduje art. 8 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych dla ustalenia nieruchomości stanowiących wspólnotę gruntową bądź mienie gromadzkie oraz wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykazu obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów we wspólnocie. Przy czym brak wyraźnego uregulowania w ustawie o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych formy decyzji administracyjnej dla spraw zatwierdzenia (zmiany) statutu spółki utworzonej w myśl art. 14 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych do sprawowania zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty, nie oznacza jednak, że forma ta dla tych spraw jest w sprawie wyłączona, a samo zatwierdzenie statutu (jego zmian) następuje poprzez wydanie aktu organu jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Na poparcie stanowiska, że statut Spółki podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ decyzją administracyjną Kolegium przywołało postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. II SA/GI 104/08. Odwołał się przy tym do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 117/10, w którym nie podważono zastosowania w sprawie zatwierdzenia zmian Statutu Spółki formy decyzji administracyjnej, co uniemożliwia odmienną ocenę tego stanu rzeczy na obecnym etapie postępowania administracyjnego. W ocenie Spółki powoduje to konieczność uznania w sprawie za wiążący trybu dokonywania zatwierdzeń zmian statutu Spółki, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż odmowa zatwierdzenia zmian statutu Spółki decyzją organu pierwszej instancji jest następstwem analizy formalnej poprawności podjętej przez Ogólne Zebranie Członków Spółki w dniu (...) r. uchwały w sprawie zmian statutu Spółki. Kolegium jednocześnie podniosło, że na konieczność dochowania wymogów formalnych podejmowanych przez Ogólne Zebranie uchwał wskazał uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach m.in. w wyroku z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 340/12, a w wyroku z dnia 4 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 882/13 zakwestionowano inną uchwałę podjętą w dniu (...) r. przez Ogólne Zebranie Członków Spółki, w uzasadnieniu stwierdzając brak prawidłowego zawiadomienia członków Spółki o Ogólnym Zebraniu.

Za chybiony uznało Kolegium zarzut odwołania o wewnętrznej sprzeczności w decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie organu sprzeczność ta jest bowiem pozorna. Odmawiając zatwierdzenia zmian Statutu Spółki organ pierwszej instancji uznał bowiem, że przedstawiona forma nie stanowi zmian statutu, o których mowa w art. 18 ust. ustawy. Forma tych zmian winna mieć postać zmian poszczególnych przepisów dotychczasowego statutu, a dopiero w następstwie takiego działania może powstać ujednolicona wersja Statutu Spółki.

Niezależnie od tego, czy uznać za dopuszczalne stosowanie w sprawie reguł określonych rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej, to na podstawie ogólnych zasad rządzących sporządzaniem tekstów jednolitych (nie tylko aktów prawnych, ale również innych dokumentów zwanych tekstami ujednoliconymi) stwierdzić trzeba, że istotą tekstu jednolitego jakiegokolwiek dokumentu jest opracowanie go na podstawie uprzednio dokonanych zmian w pierwotnym tekście. Jeśli takowych zmian nie dokonano, to trudno mówić o ujednoliceniu treści określonego dokumentu aktu w oparciu o pierwotne brzmienie aktu i wprowadzone w nim zmiany. Odnosząc to do rozpatrywanego przypadku organ przyjął, że w istocie zabieg zastosowany przez Spółkę polega na zastąpieniu dotychczasowego statutu - nowym, nawet jeśli jest on nazwany jednolitym tekstem statutu. Przedmiotowa uchwała Spółki nie stanowi wprost o uchyleniu dotychczasowego statutu i uchwaleniu nowego, ale w istocie do tego sprowadza się działanie Spółki. Za taką interpretacją przemawia także fakt, że Spółka nie przedstawiła zmian wprowadzonych w poszczególnych postanowieniach dotychczasowego statutu, które mogłyby stanowić podstawę do sporządzenia jednolitego tekstu dokumentu.

W konsekwencji w ocenie Kolegium, także zmiany statutu Spółki polegające na przedstawieniu nowego Statutu w miejsce dotychczasowego podlegają ocenie przez organ nadzoru w trybie art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Brak jest bowiem formalnych przeszkód by dotychczasowy statut zastąpić nowym.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że w wywodach uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji brak jest sprzeczności, a występuje jedynie nieadekwatna do zaistniałego stanu rzeczy konkluzja, która nie podważa prawidłowości podjętego przez tenże organ rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła Spółka "A" w S., wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu odwoławczego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Spółka zarzuciła wadliwość decyzji Kolegium w dwóch aspektach. Po pierwsze strona skarżąca przywołując fragment zaskarżonej decyzji wytknęła organowi odwoławczemu, że pomimo wykazania, iż organ pierwszej instancji naruszył prawo materialne poprzez bezpodstawną odmowę dokonania oceny przedstawionych zmian statutu (także zastąpienie dotychczasowego statutu nowym statutem, nawet jeśli on nazwany został tekstem jednolitym), Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. Po drugie, zarzuciła organowi odwoławczemu, że zmierzając do podważenia formalnej poprawności podjętej przez Ogólne Zebranie Członków Spółki dnia (...) r. uchwały w sprawie zmian statutu Spółki nietrafnie przywołał wyroki tut. Sądu dotyczące Ogólnego Zebrania. W jej ocenie wyroki te nie wiążą w niniejszej sprawie, dotyczą bowiem innego stanu faktycznego. Dodała nadto, że postępowanie administracyjne badane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 882/13 zakończyło się przed datą podjęcia przez Ogólne Zebranie Członków Spółki uchwały z dnia (...) r. o potwierdzeniu uchwały z dnia (...) r. Zatem Sąd nie badał wpływu na postępowanie organu nadzoru uchwały z dnia z dnia (...) r., bowiem zmiana stanu faktycznego nastąpiła po zamknięciu postępowania administracyjnego. Natomiast w zawisłej sprawie zmiana stanu faktycznego nastąpiła w toku postępowania administracyjnego, obligując tym samym Kolegium do ponownego, całościowego badania sprawy wywołanej wnioskiem o zatwierdzenie zmian w statucie Spółki z uwzględnieniem powołanej uchwały Ogólnego Zebrania Członków Spółki z dnia (...) r. Tymczasem organ odwoławczy nie uwzględnił podnoszonego faktu.

Dalej Spółka odwołując się do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt IV CSK 188/11, powtórzyła zgłaszaną już w odwołaniu tezę, że nieuprawniony jest zarzut, iż zastosowany przez nią sposób zawiadamiania członków Spółki o zebraniu przyczynił się do naruszenia ich prawa do udziału w zebraniu. W żaden sposób nie wykazano, by któryś z jej członków nie został zawiadomiony o zebraniu. Skarżąca w oparciu o powyższe podtrzymała stanowisko, że koniecznym jest wykazanie przez kwestionującego ważność uchwały, że ewentualne zaniechanie zawiadomienia lub wadliwe zawiadomienie miało wpływ na jej wynik. Spółka wskazała, że nie istnieje przepis prawa, który uprawniałby oznaczony organ administracji publicznej do kontroli prawidłowości podejmowania uchwał prze Ogólne Zebranie Członków Spółki.

Skarżąca nie podzieliła poglądu, że zarząd Spółki zobowiązany jest stosować przepisy ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego o doręczeniach pism, zawiadamiając w tym trybie członków Spółki o Ogólnym Zebraniu. W jej ocenie zarząd nie ma statusu organu administracji publicznej. Na poparcie powyższego wskazała, że wydanie kluczowych decyzji administracyjnych z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, nie wymaga przez organ potwierdzenia ich doręczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasową argumentację i stanowisko. Kolegium nie podzieliło zarzutu skargi co do sprzeczności w stanowisku zaprezentowanym w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Podkreśliło, że co do zasady zmianą statutu w rozumieniu art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych jest także przyjęcie nowego jego tekstu, który ma zastąpić dotychczasowy statut. Zatem w sytuacji prawidłowo podjętej uchwały podlegałoby to merytorycznej ocenie. Jednak w rozpoznawanej sprawie odmowa zatwierdzenia zmian w statucie Spółki nastąpiła z przyczyn formalnych, a nie materialnych. Organ odwoławczy podzielił bowiem stanowisko organu pierwszej instancji co do wadliwości zwołania Ogólnego Zebrania Członków Spółki na dzień (...) r. Nie zgodził się natomiast z poglądem tegoż organu w kwestii, że tylko uchwała o zmianach poszczególnych postanowień statutu (a następnie przyjęciu jego jednolitego tekstu) jest zmianą statutu, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Nie podważyło to jednak rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, które organ odwoławczy uznał za zasadne z przyczyn formalnych.

Organ drugiej instancji stwierdził też, że podjęcie kolejnej uchwały przez Ogólne Zebrania Członków Spółki w dniu (...) r. co do tych samych zmian w statucie Spółki, co w uchwale z dnia (...) r., może tylko świadczy o nieprawidłowo zwołanym zebraniu na dzień (...) r. Dodatkowo organ też podkreślił, że skoro przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji organu pierwszej instancji jest zmiana w statucie dokonana w dniu (...) r., to w postępowaniu odwoławczym nie mogła być brana pod uwagę uchwała z dnia (...) r., gdyż przekroczyłoby to zakres rozstrzygania wyznaczony decyzją organu pierwszej instancji i naruszyłoby rażąco art. 15 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

W odniesieniu do przywołanej odpowiedzi na skargę, skarżąca Spółka pismem procesowym z dnia 17 maja 2014 r. zarzuciła Kolegium naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a w tym art. 7, art. 15, art. 138 § 1 pkt 2 poprzez nie uchylenie zaskarżonej decyzji i nie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zwróciła uwagę, że uchwała zebrania, zwołanego za pomocą przesyłek poleconych, potwierdzająca uchwałę zebrania, którego sposób jest kwestionowany, sanuje uchybienie wskazane przez organ. Powyższa sytuacja tworzy nowy stan faktyczny i prawny. Spółka wyraziła także dezaprobatę dla stanowiska, że organ odwoławczy związany jest stanem faktycznym i prawnym z daty decyzji organu pierwszej instancji. W dalszej części skarżąca powtórzyła argumentację prezentowaną w odwołaniu i w skardze.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie pozostaje decyzja Burmistrza Miasta i gminy S. odmawiająca zatwierdzenia zmian w statucie Spółki "A" w S., utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Decyzja organu pierwszej instancji wydana została na podstawie art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 2063 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 z późn. zm.), w świetle którego statutu Spółki, jak również jego zmiany, zatwierdza właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta).

We wniosku z dnia 28 września 2012 r. Spółka podniosła, iż uchwałą z dnia (...) r. przyjętą przez Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki "A" w S. postanowiono: "uchwalić zmiany w Statucie Spółki przedstawione przez Zarząd Spółki oraz przyjąć tekst jednolity Statutu uwzględniający uchwalone zmiany". Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy rejestracji zmian w Statucie Spółki, do tak sformułowanego wniosku dołączyła wyciąg z protokołu Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki oraz przyjęty tekst jednolity Statutu. Wójt Gminy S. wezwał Spółkę o uzupełnienie tak złożonego wniosku, a Spółka w piśmie z dnia 3 marca 2013 r. przedstawiła swoje stanowisko.

Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych Statut Spółki jak również jego zmiany wymagają zatwierdzenia przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Podstawę decyzji wyrażającej taką zgodę stanowi uchwała podjęta przez daną wspólnotę gruntową. Uchwała taka powinna stanowić potwierdzenie przyjęcia Statutu Spółki bądź przyjęcia konkretnych zmian w Statucie Spółki w wyniku głosowania, zapisanego w protokole zebrania członków wspólnoty. Jeśli natomiast treść uchwały jest niezgodna z przebiegiem głosowania to nie może ona stanowić podstawy dla zatwierdzenia Statutu Spółki "A". Prawidłowo zatem, co do zasady Burmistrz Miasta i Gminy S. nie ograniczył się do automatycznej akceptacji przedłożonej mu uchwały, lecz podjął próbę jej analizy pod kątem prawidłowości zawiadomienia wszystkich członków wspólnoty o terminie Ogólnego Zebrania Członków Spółki i treści uchwały jaka miała być rozpoznawana w trakcie tego zebrania.

Ponownie rozpoznając sprawę, Burmistrz Miasta i Gminy S. odmawiając zgody na zatwierdzenie zmian w Statucie Spółki "A" wskazał, iż odmowa spowodowana jest brakiem formalnej i merytorycznej poprawności przyjęcia uchwały z dnia (...) r. Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki "A" w S. Zastrzeżenia zgłoszone zostały zarówno do prawidłowości zwołania i procedowania Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki, jak również do treści przyjętych rozstrzygnięć, które wobec uznania braku poprawności zwołania Zgromadzenia stały się problemem drugorzędnym.

Dokonując zbadania prawidłowości zwołania zebrania ogólnego członków w pierwszym i drugim terminie, w szczególności czy o terminie zebrania prawidłowo powiadomiono wszystkich bez wyjątku członków Spółki, zasadnie Burmistrz Miasta i Gminy S., w tym celu wezwał Zarząd Spółki do wykazania faktu skutecznego powiadomienia wszystkich członków Spółki. Zdaniem Sądu przedłożone przez Spółkę dokumenty nie potwierdziły tego faktu w sposób jednoznaczny. Wskazać należy, że prawo do udziału w obradach ogólnych zebrań członków Spółki ma statutowo zagwarantowane każdy członek (§ 7 pkt 2 Statutu), aby mógł z niego skutecznie korzystać musi być prawidłowo zawiadomiony o terminie zebrania oraz o treści uchwał, które mają być rozpatrywane na zgromadzeniu ogólnym. Należy zgodzić się ze skarżącą, że kwestia powiadamiania członków spółki o zebraniach nie jest uregulowana w ustawie o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, chociaż ustawa ta wskazuje sposoby informowania członków wspólnoty w przypadku wydania decyzji z art. 8 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, poprzez podanie do wiadomości uprawnionych do udziału we wspólnocie w sposób przyjęty w danej miejscowości, poprzez wywieszanie decyzji w urzędzie gminy na okres 14 dni, jak również poprzez doręczenie w zwykłym trybie.

W niniejszej sprawie to zarząd wybrał formę zawiadomienia członków Spółki o terminie i przedmiocie zebrania, poprzez doręczenie zawiadomień za pośrednictwem Poczty Polskiej, czyli w zwykłym trybie. W tej sytuacji zastosowanie mają przepisy dotyczące doręczeń uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Na możliwość stosowania tych przepisów wskazywały już sądy administracyjne (zob: wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 815/10, LEX nr 954464 oraz w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Ke 230/05). Zgodnie z tymi zasadami pisma doręcza się stronie za pokwitowaniem (art. 39 i art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego), w przypadku osób fizycznych w miejscu ich zamieszkania lub w miejscu pracy (art. 42 § 1). W sytuacji zmiany adresu zamieszkania i zaniedbania obowiązku zawiadomienia o tym fakcie organu, doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny (art. 41 § 1 i § 2 Kodeksu) Kwestie doręczenia zastępczego w przypadku nieobecności adresata regulują przepisy art. 43 i art. 44 Kodeksu. Odbierający pismo potwierdza fakt doręczenia własnym podpisem (art. 46 § 1).

W tym stanie rzeczy dowodem potwierdzającym fakt prawidłowego zawiadomienia wszystkich członków Spółki o zebraniu ogólnym, powinny być otrzymane z Poczty potwierdzenia odbioru pism. Z całą pewnością takiego potwierdzenia nie stanowi faktura wystawiona przez Pocztę Polską opatrzona adnotacją księgowej, że dotyczy zawiadomienia o zebraniu członków spółki. Co najwyżej może ona potwierdzać fakt skorzystania z usług Poczty przy wysyłaniu przesyłek, natomiast nie dostarcza informacji którym członkom z imienia i nazwiska doręczone zostało zawiadomienia, jak również nie pozwala na stwierdzenie, które z doręczeń było skuteczne, a które nie i z jakiego powodu. Wątpliwości budzi również oświadczenie Zarządu Spółki zgodnie z którym część zawiadomień została doręczona członkom w biurze Spółki, czego nie potwierdzają żadne dowody doręczenia. Powoływanie się na okoliczność, że do części członków nie wysłano zawiadomień z uwagi na brak ich aktualnego adresu zamieszkania, jest bezpodstawne w świetle regulacji wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego cytowanych powyżej. Tutejszy Sąd opowiedział się za takim stanowiskiem w wielu wyrokach (zob. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Sygn. akt II SA/Gl 330/13, Sygn. akt II SA/Gl 883/13). Przyjmując zatem, że zwołanie Zgromadzenia Ogólnego Członków Spółki nastąpiło z naruszeniem przepisów dotyczących jego zwołania, trudno uznać, że podjęta przez tak zwołane Zgromadzenie uchwała wywołała żądane skutki prawne. Nie sposób tym samym uznać, by podjęcie przez Spółkę drugiej uchwały przez prawidłowo zwołane Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki w dniu (...) r o treści "Potwierdzić w całości własną uchwałę z dnia (...) r. w sprawie uchwalenia zmian w Statucie Spółki i przyjęcia jednolitego tekstu Statutu uwzględniającego zmiany" mogło skutkować uznaniem uchwały podjętej przez Zgromadzenie Ogólne Członków Spółki w dniu (...) r. za skuteczną i podjętą zgodnie z prawem. Nie może bowiem prawidłowo zwołane Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki potwierdzić nieskutecznej i niewiążącej uchwały Ogólnego Zgromadzenia. Z kolei, co należy w tym zakresie podkreślić, zwołanie przez Spółkę Zgromadzenia Ogólnego Członków Spółki w dniu (...) r. i podjęcie nowej uchwały pośrednio potwierdziło zasadność zastrzeżeń stawianych przez organy w stosunku do uchwały z dnia (...) r. Jak wspomniano jednak wyżej, nie może być ta uchwała w ten sposób sanowana. Inaczej sprawa wyglądałaby, gdyby skutecznie zwołane na dzień (...) r. Zgromadzenie Ogólne Członków Spółki przyjęło nową uchwałę w zakresie zatwierdzenia zmian w Statucie Spółki.

W tym momencie należy podzielić zastrzeżenia organu pierwszej instancji, iż prawidłowo podjęta uchwała w tym zakresie powinna dokładnie wskazywać jakie zmiany do obowiązującego Statutu zostały wniesione i uchwalone. Z kolei sporządzenie jednolitego tekstu Statutu obowiązującego po wprowadzonych zmianach nie wymaga zatwierdzenia uchwałą. Sporządzenie jednolitego tekstu danego dokumentu, w tym przypadku Statutu Spółki jest czynnością materialno-techniczną i nie wymaga zatwierdzenia uchwałą Zgromadzenia członków Spółki.

W świetle przedstawionych wyżej wywodów Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.