Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2098304

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 24 sierpnia 2016 r.
II SA/Gl 493/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. w przedmiocie uzgodnień postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...)(...) Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. nie uzgodnił pozwolenia na przebudowę dachu w obrębie lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku przy ul. (...) w B., uzgodnił pozwolenie na wykonanie 2 okien połaciowych w dachu od strony wschodniej pomiędzy istniejącymi krokwiami w ww. budynku oraz umorzył postępowanie uzgodnieniowe w sprawie pozwolenia na wykonanie przebudowy i aranżacji wnętrza powyższego lokalu. Zażalenie na powołane rozstrzygnięcie wniósł L. N., reprezentowany przez architekta J. K. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia.

Pismem z dnia 15 lipca 2015 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. J. K., działając w imieniu L. N. wniósł skargę "na działania" (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 57/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał przedmiotową skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec nieskonkretyzowania przedmiotu skargi, skarżący zobowiązany został do oznaczenia organu administracji publicznej, którego działania lub bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Jednocześnie zaznaczono, że jeśli skarga dotyczy działania organu, to należy wskazać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt bądź czynność, datę jego wydania i numer sprawy, zaś gdy skarga wniesiona jest na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania to należy podać, jakiego aktu z zakresu administracji publicznej organ ten nie wydaje, bądź też jakiej czynności nie wykonuje. Ponadto skarżący zobowiązany został do podpisania skargi - bądź w siedzibie Sądu, bądź przez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym winna spełniać wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." Przepis ten przewiduje, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Nadto skarga poza wymogami pisma procesowego określonymi w art. 46 p.p.s.a., zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. zawierać powinna m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1) oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2). Braki formalne skargi polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania uniemożliwiają bowiem nadanie dalszego jej biegu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

W świetle art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie wobec niezastania skarżącego, bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 22 czerwca 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Mając powyższe na względzie należało przyjąć, że powołana korespondencja została skutecznie doręczona skarżącemu z dniem 6 lipca 2016 r. (tekst jedn.: po upływie czternastu dni od pierwszego awiza). Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania określonych czynności upłynął w dniu 13 lipca 2016 r. (tekst jedn.: w środę). Skarżący jednakże do dnia dzisiejszego nie wskazał - zaskarżonego aktu lub czynności, bądź na czym bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miałoby polegać, jak również organu, którego skarga dotyczy, a także nie podpisał skargi.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie dodać należy, że wobec niejasnych żądań skarżącego co do ponownego rozpoznania wniosku o wydanie zgody na realizację tarasu na dachu budynku przy ul. (...) w B. i sformułowania ogólnych zarzutów co do działania organu pierwszej instancji, przy jednoczesnym powołaniu w skardze postanowienia (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia (...) r. nr (...) oraz postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) r. nr (...), a także wniesienia skargi za pośrednictwem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego - konieczne było wezwanie do dokładnego oznaczenia organu i przedmiotu skargi. Jednakże wychodząc naprzeciw skarżącemu zarządzeniem z dnia 14 lipca 2016 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II uznał, że skarżonym organem jest (...) Wojewódzki Konserwator Zabytków w K.

Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że J. K. bezskutecznie wzywany był przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do wykazania, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze pełnomocnika skarżącego, czy spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.