Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 16 grudnia 2005 r.
II SA/Gl 481/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski.

Sędziowie WSA: Elżbieta Kaznowska, Iwona Bogucka (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie uzgodnienia warunków rekultywacji terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Uzasadnienie faktyczne

Starosta Powiatowy w W.Ś., działając na wniosek T.T., decyzją z dnia (...) r. uzgodnił rekultywację terenu działki nr (...), położonej przy ul. (...) w W.Ś. Pismem z dnia (...) r. E.T., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił, że rekultywacja została przeprowadzona niezgodnie z tą decyzją a poziom działki został podniesiony ponad wielkość ustaloną w decyzji. W tym zakresie została zwołana rozprawa i oględziny działki na dzień (...) r. Z oględzin tych i rozprawy sporządzono protokoły.

Jednocześnie decyzją z dnia (...) r. Starosta Powiatowy w W.Ś., działając na podstawie art. 155 k.p.a., zmienił swoją poprzednią decyzję z dnia (...) r. uzgadniającą rekultywację terenu działki nr (...). Zmiana polegała na tym, że zapis "teren zostanie zrekultywowany do rzędnej ok. 1 m, a następnie zagospodarowany", zmieniono na "teren zostanie zrekultywowany na początku działki tj. od ulicy (...) do rzędnej 265,0 m n.p.m., a na końcu działki do rzędnej 255 m n.p.m. Powierzchnia zrekultywowana zostanie podniesiona o wysokość 1 m nad poziomem morza, a następnie zagospodarowana". Od decyzji tej odwołanie wniósł pełnomocnik E.T., domagając się jej uchylenia. W odwołaniu zarzucono, że decyzja została wydana w oparciu o nieaktualne rzędne, posługując się zdezaktualizowanymi mapami wysokościowymi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...) r. umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty W. z dnia (...) r. podając w uzasadnieniu, że odwołujący się jako właściciel sąsiedniej nieruchomości nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia warunków rekultywacji. Na decyzję tę E.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się jej uchylenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Wykazując swój interes prawny w sposobie przeprowadzenia rekultywacji powoływał się na przepisy prawa cywilnego służące ochronie własności. Podkreślał, że będąc zainteresowanym w sposobie rekultywacji sąsiedniej działki, winien uczestniczyć w postępowaniu także na etapie ustalenia warunków tej rekultywacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko odnośnie braku interesu po stronie odwołującego się.

Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (...) r. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia (...) r., a następnie decyzją z dnia (...) r. stwierdziło nieważność decyzji Starosty W. z dnia (...) r. Decyzja ta nie została doręczona, co wynika z pisma Kolegium z dnia (...) r. skarżącemu E.T. Sąd ustalił również, że do dnia rozprawy 16 grudnia 2005 r. na decyzję tę nie wpłynęła skarga do Sądu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 2017 ze zm.), podstawę umorzenia postępowania sądowego stanowi okoliczność, gdy postępowanie to z różnych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości sprowadza się do sytuacji faktycznych, gdy wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie staje się zbędne a kontrolna legalność danego rozstrzygnięcia nie ma już znaczenia dla ukształtowanej sytuacji prawnej.

W rozpatrywanej sprawie zaskarżone zostało rozstrzygnięcie organu II instancji umarzające postępowanie odwoławcze. W międzyczasie doszło natomiast do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, która była przedmiotem odwołania. W ten sposób przestał istnieć przedmiot, którego dotyczyło odwołanie. Jakkolwiek rozstrzygnięcie organu II instancji nie miało charakteru merytorycznego i polegało na umorzeniu postępowania, to jednak umorzenie to następowało w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego. Żądanie skarżącego skierowane do Sądu dotyczyło uchylenia decyzji odwoławczej celem rozpoznania złożonego odwołania. Wobec stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji rozpatrzenie takie nie jest już jednak możliwe.

W przypadku uwzględnienia skargi, postępowanie odwoławcze ulegałoby umorzeniu przez organ odwoławczy. Zaś w sytuacji oddalenia skargi, pozostająca w obiegu decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie miałaby wpływu na kształtowanie sytuacji prawnej, nie skutkuje bowiem pozostawieniem w obiegu decyzji I instancji, wobec jej wyeliminowania.

Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Wobec umorzenia postępowania Sąd nie miał podstaw do orzekania o jego kosztach, zgodnie bowiem z art. 20 cytowanej ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu w razie uwzględnienia skargi, zaś umorzenie nie zostało orzeczone z przyczyn określonych w art. 54 § 3 i 118 § 2.