Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2722474

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 27 maja 2019 r.
II SA/Gl 451/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. oraz R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do niego postanawia odrzucić skargę R. B.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. K. B. oraz R. B. wnieśli skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.

Z akt sprawy wynika, że R.B. nie był stroną postępowania administracyjnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r., OSK 1229/04, orzecznia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z tej regulacji wynika zatem, że złożenie skargi zostało oparte na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą co do zasady może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

Zgodnie natomiast z art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona przez R.B., który w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją nie miał statusu strony. Należy przy tym podkreślić, że analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia, aby skarżącemu przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do niego, zainicjowanym wnioskiem K. B.

W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.