Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 13 października 2008 r.
II SA/Gl 389/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K., A. K., A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia:

1.

odmówić przywrócenia skarżącemu D. K. terminu do wniesienia skargi;

2.

przywrócić A. K. i A. K. termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 95/08 odrzucono skargę Ł. K. i J. K. reprezentowanych przez fachowego pełnomocnika w osobie adwokata F. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu. Uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie był m.in. D. K.

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt OSK 991/08 oddalono skargę kasacyjną skarżących od ww. postanowienia.

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu (...) r. D. K., A. K. i A. K. wnieśli skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż zostali całkowicie pominięci w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, a pierwszą informację o toczącym się postępowaniu sądowym powzięli z odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi Ł. i J. K. doręczonego uczestnikowi D. K. w dniu (...) r. Wcześniej skarżący nie otrzymywali jakiejkolwiek korespondencji w sprawie. A. i A. K. ponadto wskazały, iż są współużytkownikami wieczystymi działek o nr (...), (...) i (...).

Pismem, które wpłynęło do tut. Sądu w dniu (...) r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia (...) r. skarżące A. i A. K. oświadczyły, iż są współużytkownikami wieczystymi działki o nr (...) w B. od (...) r. Na potwierdzenie powyższego do pisma skarżące dołączyły umowę sprzedaży i darowizny zawartej w formie aktu notarialnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przesłankami tymi są: dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy po stronie ograniczonej terminem. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest zatem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W myśl powołanego wyżej art. 87 § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy podnieść, iż skarżący D. K. nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o tym, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Wskazał on bowiem, iż został całkowicie pominięty w postępowaniu administracyjnym i nic nie wiedział o toczącym się postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego z częścią usługową na nieruchomości w B. oznaczonej jako (...). Stwierdzić jednak należy, iż podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są oparte na prawdzie, albowiem ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, iż D. K. był od początku stroną toczącego się postępowania dotyczącego ww. warunków zabudowy i były mu doręczane wszystkie decyzje w sprawie zarówno zaskarżona decyzja z dnia (...) r., jak i decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r. stwierdzająca nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia (...) r. Ta ostatnia decyzja również została skarżącemu doręczona w dniu (...) r. A zatem skarżący D. K. będąc stroną postępowania, wiedział o jego przebiegu i mógł wnieść w terminie wskazanym w pouczeniu zaskarżonej decyzji skargę do tut. Sądu oddzielnie od skarg wniesionych przez Ł. i J. K.

Odnośnie wniosku skarżących A. i A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie.

Zważyć bowiem przyjdzie, iż w świetle orzecznictwa sądowego i poglądów piśmiennictwa interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Pojęcie interesu prawnego ma charakter obiektywny. Istnieje on wtedy, gdy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. np wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r. sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997/2/89; wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994/10/199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego; J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 88-89).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy zważyć przyjdzie, iż skarżące są współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej działki o nr (...) od (...) r. (dowód: umowa sprzedaży i darowizny), a zatem miały interes prawny do wniesienia przedmiotowej skargi. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżące nie były traktowane jako strony postępowania administracyjnego i żadna korespondencja nie była im doręczana. W związki z czym o zapadłym rozstrzygnięciu, jak oświadczyły w skardze, dowiedziały się dopiero w dniu (...) r. z odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi Ł. i J. K. doręczonego D. K. Stąd też w ocenie Sądu skarżące nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, albowiem zaskarżona decyzja nie została im również doręczona, a co za tym idzie nie zostały także prawidłowo pouczone o możliwości, trybie i terminie jej zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 (1 w związku z art. 87 (1, (2 i (4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.