Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664690

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 16 czerwca 2010 r.
II SA/Gl 376/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie odmowa uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie samowoli budowlanej postanawia:

1)

odrzucić skargę

2)

zwrócić skarżącej kwotę 200,00 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r., nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po rozpoznaniu wniosku T. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia (...) r., nr (...), którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia (...) r., nr (...) w sprawie dotyczącej samowolnej dobudowy części mieszkalnej i gospodarczej wraz z kominem do istniejącego budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, położonego na działce nr 1 w Z. przy ul(...)odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji.

Na powyższe rozstrzygnięcie, w piśmie z dnia (...) r. T. K., za pośrednictwem (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także rozpatrywanej sprawy. Powołany przepis wprowadza zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.

Zgodnie z treścią art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwaną k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2 tego przepisu). Oznacza to zatem, iż warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. działającego w rozpoznawanej sprawie jako organ pierwszej instancji jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z odwołaniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

Tymczasem skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z odwołaniem, a zatem nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, tak złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie w całości uiszczonego wpisu rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, iż Sąd dostrzegł okoliczność, że strona skarżąca przy wnoszeniu skargi zachowała tryb wskazany w pouczeniu zaskarżonego aktu. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w niniejszej sprawie w sposób odmienny określają powołane powyżej przepisy. Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi z powodu niezłożenia odwołania przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego, nie stoi na przeszkodzie ewentualnemu wniesieniu skargi w przyszłości z zachowaniem przepisów art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 53 § 1 p.p.s.a. Błędne bowiem pouczenie co do przysługującego środka zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do niego. Tak więc skarżąca zamierzając wnieść odwołanie od decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...), z uwagi na upływ 14 dniowego terminu do dokonania tej czynności, wraz z odwołaniem w myśl art. 58 § 2 k.p.a. powinna złożyć w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tegoż środka zaskarżenia. Podstawą przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że jego uchybienie nastąpiło bez winy strony (art. 58 § 1 k.p.a.). Wskazać należy, iż wystąpienie przez skarżącą z odwołaniem stosownie do art. 127 § 1 i 2 k.p.a., a następnie wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. rozstrzygnięcia w sprawie otworzy dopiero możliwość skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.