Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 12 maja 2008 r.
II SA/Gl 375/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Dnia (...) r. skarżący A. A. wniósł skargę, z uchybieniem terminu do jej wniesienia, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzupełniony następnie pismem z dnia (...) r.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie mógł w terminie wnieść skargi, albowiem w miesiącu styczniu, lutym i marcu przebywał za granicą, w związku z podjętą tam pracą zarobkową. Poza tym na ten okres przypadały również jego kłopoty rodzinne. Nadto skarżący podniósł, iż na niezłożenie skargi w terminie miała wpływ jego niewiedza, iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Ratio legis instytucji przywrócenia terminu stanowi niewątpliwie ochrona stron postępowania przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego w przypadku braku ich winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Przesłanką pozytywną jest brak winy strony w uchybieniu terminu, natomiast przesłanką uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony negatywnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W takich sytuacjach bowiem, dokonanie czynności po terminie nie powoduje jej bezskuteczności. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został we wskazanym 7- dniowym terminie. Sąd przyjął bowiem, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu (...) r.

Rozpoznając jednakże złożony wniosek pod względem merytorycznym, Sąd nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła by do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez jej winy. Nie dochowała ona bowiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej rozumianej jako kryterium braku winy.

W pierwszej kolejności należy bowiem zauważyć, iż skarżący został prawidłowo pouczony o tym, iż na decyzję organu służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą należy złożyć za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Dlatego też okoliczność podnoszona przez skarżącego, iż nieznajomość przez niego przepisów prawa spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi, nie może zostać uznana za uprawdopodobniającą brak jego winy w uchybieniu terminu, albowiem nieznajomość przepisów prawa nie może być przesłanką braku winy strony, gdyż w danym przypadku Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zaniedbało obowiązku stosownego pouczenia.

Po wtóre powoływana przez skarżącego okoliczność przebywania w okresie do wniesienia skargi poza granicami Polski również nie wskazuje na jego brak winy w uchybieniu terminu, albowiem dochowując należytej staranności skarżący mógł nadać skargę zza granicy lub chociażby ustanowić w kraju swojego pełnomocnika.

Biorąc powyższe pod uwagę, nie sposób stwierdzić, iż w niniejszej sprawie skarżący nie mógł usunąć przeszkody, w postaci wniesienia skargi nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r" sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059), co stanowiłoby przesłankę do uznania braku winy w uchybieniu terminu do dokonania powyższej czynności.

W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie tej nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 (1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.